+ - เล่ห์ร้างรัก - +

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 ธ.ค. 50




ตอนที่ 1

 

ฮื่อ พี่อย่ากวนหนูสิ หนูจะนอน น้ำเสียงใสๆ ติดจะงัวเงียของกรรวีดังขึ้นเมื่อหัวไหล่กลมมนของเธอถูกรุกรานจากริมฝีปากอันร้อนผ่าว แถมยังกลิ่นแอลกฮอล์จางๆ ที่ลอยมานั่นอีก

 

ก็พี่อยากนี่นา น้ำเสียงทุ้มเรียบติดจะเย็นชาของอีกฝ่ายดังขึ้นบ่งบอกความต้องการของตนเองอย่างไม่ปิดบัง ระหว่างเธอและเขาไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อม เพราะต่างก็อยู่ด้วยกันเพราะเรื่องบนเตียงเท่านั้น ไม่มีความรู้สึกอื่นใดเข้ามาเจือปน

 

ไม่เอาน่าพี่ธีพรุ่งนี้หนูมีสอบย่อยตอนเช้านะกรรวีบอกพลางพลิกกายมาด้านที่กนธีนอนอยู่ เปิดเปลือกตาขึ้นจ้องมองอีกฝ่ายให้เต็มตาเป็นการสำรวจไปในตัว ซึ่งฝ่ายนั้นก็ถอยไปนอนที่หมอนหนุนอีกใบแทน พร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างไม่สามารถเดาอารมณ์ได้ว่าที่ถอนหายใจออกมานั้นเป็นเพราะสาเหตุใด

 

ไปกินเหล้าที่ไหนมาล่ะเนี่ย กรรวีเอ่ยถาม น้ำเสียงงัวเงียเมื่อครู่ไม่หลงเหลืออยู่แม้แต่น้อยเมื่อสังเกตเห็นความเครียดที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของอีกฝ่าย ใบหน้าที่หล่อเหลาแบบคมเข้ม เครื่องหน้าต่างๆ ที่ประกอบรวมเป็นเขานั้นช่างเหมาะเจาะลงตัว คิ้วดกหนาที่เจ้าตัวชอบขมวดมุ่นอยู่ตลอดเวลา แพขนตายาวงอนที่ล้อมกรอบดวงตาสีน้ำตาลใสให้ดูมีเสน่ห์ ไหนจะริมฝีปากอันเย้ายวนนั่นอีก ทุกส่วนประกอบไม่มีที่ติเสียจริงๆ แต่เจ้าตัวไม่ได้รับรู้ถึงความหล่อเหลามีเสน่ห์ของตัวเองแม้แต่น้อย เพราะไม่อย่างนั้นใบหน้าคงไม่เรียบเฉย ไร้อารมณ์อยู่ตลอดเวลาเป็นแน่

 

กับพวกไอ้ภพนั่นแหละ กนธีตอบกลับ สายตาจับจ้องที่เพดานห้องอย่างใช้ความคิด ยกแขนข้างหนึ่งสอดไปใต้คอของตัวเองด้วยท่าทีเซ็งๆ

 

งานพี่มีปัญหาอะไรรึเปล่า หญิงสาวถามกลับอย่างเอื้อเฟื้อ

 

เปล่า กนธีตอบกลับมาแทบจะทันควัน

 

งั้นพี่เป็นอะไรล่ะ ระบายกับหนูก็ได้นะ กรรวีบอกย้ำความตั้งใจ เขยิบกายเข้าไปใกล้กับคนตัวโตกว่า ชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ๆ เพื่อจะได้เห็นหน้าคู่สนทนาได้ชัดขึ้น เนื่องจากมีเพียงแสงสว่างจากโคมไฟเท่านั้นที่ส่องสว่างอยู่

 

ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เซ็งๆ แล้วก็.... ชายหนุ่มไม่ยอมเอ่ยให้จบประโยค เพื่อกระตุ้นความอยากรู้ของหญิงสาวให้มากขึ้นจนกรรวีต้องเป็นฝ่ายถามออกมาเสียเอง

 

แล้วก็อะไรคะ

 

แล้วก็อยากปลดปล่อย จบคำนั้น กนธีก็พลิกกายขึ้นมาคร่อมร่างบางของกรรวีเอาไว้ จ้องมองเข้าไปในดวงตากลมโตของคนที่อยู่ใต้ร่าง ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลานั้นจะก้มลงประกบปากของตนเข้ากับริมฝีปากของอีกฝ่าย

 

ทีแรกกรรวีไม่ยอมเปิดปาก แต่เมื่อนึกถึงท่าทีเครียดๆ ของอีกฝ่าย หญิงสาวก็ยอมตามใจเขาอย่างไม่ขัดข้อง เปิดปากให้อีกฝ่ายได้เข้ามาสัมผัสกับเธออีกขั้น โดยที่เรียวลิ้นเล็กๆ ของเธอก็เกี่ยวกระกวัดกับลิ้นหนาของเขาอย่างไม่ยอมเป็นรอง

 

เสียงหอบหายใจของกรรวีดังขึ้นเมื่อกนธีถอนปากออกไป หญิงสาวรู้สึกเหมือนตัวเธอเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการปลุกเร้าจากคนตรงหน้า เธอยกมือโอบรอบลำคอของกนธีไว้เสมือนเป็นหลักยึด ส่งผลให้อีกฝ่ายจัดการกับเสื้อสายเดี่ยวตัวเล็กออกไปให้พ้นทางได้โดยง่าย มือหนาของกนธีไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขาเดินหน้าจัดการกับกางเกงขาสั้นสีขาวที่ยาวเพียงคืบเดียวออกไปให้พ้นทางแล้วตามติดด้วยอันเดอร์แวร์สีหวานอีกตัว เพียงเท่านี้ร่างกายงดงามอันเปลือยเปล่าของกรรวีก็ปรากฏต่อสายตา

 

กนธีจัดการกับตัวเองด้วยความรวดเร็วจนไม่เหลืออะไรติดกาย ก่อนจะทาบทับร่างกายอันร้อนผ่าวของตนลงไปบนร่างบางของกรรวี ปรนเปรอจูบอันแสนเร่าร้อนให้กับหญิงสาวอีกครั้ง ในขณะที่มือก็ลูบไล้ไปทั่วผิวเนียนละเอียดด้วยความชื่นชม

 

ชักช้าเสียเวลา พรุ่งนี้หนูมีสอบนะ กรรวีพูดขึ้นหลังจากกนธีถอนปากออกไป หญิงสาวผลักร่างหนาของชายหนุ่มให้นอนลงส่วนตนก็เป็นฝ่ายนั่งทับเอาไว้ กนธีกระตุกยิ้มที่มุมปากนิดอย่างถูกใจ ยินยอมให้กรรวีลงมือปลดปล่อยตัวตนของทั้งเธอและเขาไปพร้อมๆ กัน แต่โดยดี

///////////////////////////////////////////////

 

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านสีฟ้าอ่อนเข้ามาในห้องสีโทนเดียวกัน บนเตียงนอนขนาดใหญ่สีขาวปรากฏร่างสองร่างนอนกอดก่ายกันอยู่โดยที่ฝ่ายชายนั้นเป็นฝ่ายกกกอดฝ่ายหญิงเอาไว้ ลำแขนแข็งแรงพาดผ่านเอวบางอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ปลายคางวางไว้เหนือศีรษะของอีกฝ่ายเป็นการบอกให้รู้กรายๆ ว่าตนนั้นมีร่างกายที่สูงใหญ่กว่า

 

โอฮาโยะ โกไซมัส โอฮาโยะ โกไซมัส

 

กรรวีขยับตัวเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกคิตตี้ของตนดังขึ้น ส่งผลให้ลำแขนที่พาดอยู่บนตัวเธอเกร็งแน่นขึ้นทันทีแต่สักพักก็คลายออกตามเดิม หญิงสาวค่อยๆ เอื้อมมือไปปิดเสียงนาฬิกานั้น ก่อนจะค่อยๆ ยกแขนของกนธีออกจากตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปทั้งที่ไม่มีอะไรปกปิดร่างกาย

 

กรรวีใช้เวลาในห้องน้ำไม่นานก็พันผ้าเช็ดตัวสีขาวออกมา หญิงสาวเดินตรงมาที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อเปิดหยิบเอาชุดนักศึกษาออกมา ตอนนี้หญิงสาวเรียนอยู่ปีสุดท้ายซึ่งอีกไม่กี่เดือนก็จะจบออกมาทำงานตามสาขาที่เรียนมาแล้ว มือบางเปิดตู้ชั้นล่างหยิบชุดชั้นในออกมา หมุนกายไปนั่งลงตรงโต๊ะเครื่องแป้งแล้วจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย

 

ทุกอิริยาบถของกรรวีอยู่ในสายตาของคนที่นอนอยู่บนเตียงตลอดเวลา ดูท่าหญิงสาวจะรีบมากจนไม่มีเวลาสนใจอะไรเลย ขณะนี้มือบางกำลังใช้หวีหวีผมตัวเองที่ยาวจนถึงกลางหลังให้เข้าที่เข้าทาง เมื่อเสร็จแล้วก็ลุกขึ้นมองเข้าไปในกระจกเพื่อสำรวจความเรียบร้อยของตนเอง

 

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ร่างบางที่สูงเพียงแค่ 168 ซม.ก็เดินตรงไปที่มุมห้องที่ซึ่งโต๊ะสำหรับอ่านหนังสือตั้งอยู่ หญิงสาวหยิบเอาแฟ้มเล็กๆ ที่ใส่เอกสารไว้ไม่กี่แผ่นมาถือไว้ ก่อนจะเอื้อมไปหยิบกระเป๋ามาคล้องแขน แล้วจึงเอื้อมไปหยิบกุญแจรถมาเป็นอย่างสุดท้าย เป็นอันว่าเธอพร้อมแล้วสำหรับเช้านี้

 

กรรวีหันมองไปที่เตียงนอนอย่างไม่ตั้งใจ แล้วเธอก็พบว่าคนบนเตียงนั้นทอดสายตามองเธออยู่ก่อนแล้ว หญิงสาวส่งยิ้มสดใสให้ อดไม่ได้ที่จะเดินมาที่เตียงเพื่อทำการ จุ๊บ ลาคนที่ยังนอนเอกเขนกเปลือยหน้าอกอยู่บนเตียง มันกลายเป็นเรื่องที่เธอต้องทำประจำไปซะแล้วหากว่าเป็นฝ่ายต้องออกไปไหนก่อน

 

หนูไปสอบก่อนนะคะ หญิงสาวบอกกับกนธีซึ่งชายหนุ่มก็เพียงแค่พยักหน้ารับเท่านั้น กรรวีจึงเดินออกจากห้องไป

///////////////////////////////////////////////

 

หลังจากกรรวีออกไปแล้ว กนธีก็ลุกจากเตียงเพื่อจัดการกับตัวเองบ้าง ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องน้ำก็พบว่าแปรงสีฟันของตนนั้นมียาสีฟันบีบใส่เอาไว้แล้วเรียบร้อย เมื่อเห็นดังนั้นชายหนุ่มก็เพียงแค่กระตุกมุมปากนิดเดียวเท่านั้น ก่อนจะเอื้อมมือหยิบมันขึ้นมาแปรง

 

แต่แล้วก็อดจะคิดถึงคนที่บีบยาสีฟันเอาไว้ให้ไม่ได้ กรรวีเป็นเด็กที่เขาอุปการะไว้ เขากับเธอนั้นอายุห่างกันถึงเก้าปี ครั้งแรกที่เขาเจอเธอในผับแห่งหนึ่ง เขาก็รู้สึกได้ว่าเธอไม่คุ้นชินกับที่นี่ เธอดูตื่นๆ กับที่แห่งนี้ซึ่งนักท่องราตรีหลายคนรู้ดีว่าที่ที่กรรวีมาทำงานนั้นเป็น เล้าใหญ่แห่งหนึ่ง คนที่เป็นเมมเบอร์เท่านั้นถึงจะเข้ามาใช้บริการที่นี่ได้

 

เขาไม่ได้ตั้งใจจะมาที่นี่ แต่เพื่อนที่เป็นสมาชิกชวนมาก็ยอมตามมา แล้วเขาก็ได้พบกับกรรวี เธอถูกพามาแนะนำที่โต๊ะของเขาในฐานะเด็กใหม่ สีหน้าของกรรวีในเวลานั้นซีดเซียวจนแทบจะไม่มีสี เขาเกิดความสงสารขึ้นมาทันใด เพราะสัญชาติญาณของเขาบอกว่าเธอยังไม่เคย

 

เขาจึงเป็นคนเรียกให้เธอมานั่งข้างๆ สอบถามได้ความว่าที่เธอมาทำงานที่นี่เพราะหนีออกมาจากบ้าน เนื่องจากลุงเขยบุกเข้าห้องเพื่อจะปลุกปล้ำเธอในวันที่ป้าของเธอไปต่างจังหวัด ส่วนพ่อแม่ของเธอนั้นประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตเมื่อตอนที่เธอเก้าขวบ เธอจึงต้องมาอยู่กับป้าซึ่งเป็นญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่

 

เขาไม่แปลกใจเลยสักนิดว่าทำไมลุงเขยของกรรวีถึงคิดที่จะปลุกปล้ำเธอ เพราะจากสายตาของเขาที่เห็น กรรวีเป็นผู้หญิงที่จัดได้ว่าสวย สวยแบบหวานซ่อนเปรี้ยว สรีระต่างๆ ที่รวมกันเป็นเธอนั้นไม่มีที่ติ ผิวขาวเนียนละเอียด รูปร่างค่อนข้างสูงโปร่ง ถึงแม้ตัวเธอจะเล็กแต่อย่างอื่นก็ไม่ได้เล็กตามไปด้วยเลย ใบหน้าของเธอนั้นก็สวยใสไร้ใฝ่ฝ้าราคีคาวใดๆ ทั้งสิ้น เจ้าลุงเขยของกรรวีคงจะมองเห็นแบบที่เขาเห็นกระมัง ถึงได้คิดจะจัดการเคลมหลานเมียตัวเอง

 

หลังจากฟังกรรวีเล่าชะตากรรมชีวิตจบ เขาก็เรียกเจ๊นีผู้ควบคมดูแลเด็กในคอนโทรลมาคุยเป็นการส่วนตัว เขาซื้อตัวกรรวีมาในราคาค่อนข้างแพง เนื่องจากเจ๊นีอ้างว่าเธอเป็นของใหม่ ที่ทั้งสดและซิง เขาไม่มีปัญหาเรื่องเงินอยู่แล้ว จึงยอมซื้อตัวเธอมาโดยไม่ต่อรองราคาแม้แต่น้อย

 

เมื่อกรรวีเป็นกรรมสิทธิ์ของเขา เขาก็พาเธอมาอยู่ที่คอนโดที่ซื้อเอาไว้เป็นที่สำหรับหลบภัยจากที่บ้านและที่สำคัญจากบรรดาแม่พวกสาวๆ ทั้งหลายที่เขาเคยควงเล่นๆ ส่งให้เธอเรียนต่อระดับปริญญาตรี โดยที่กรรวีก็มีข้อแลกเปลี่ยนให้เขาเป็นการตอบแทน นั่นก็คือ เซ็กส์

 

สี่ปีแล้วที่เขาอยู่กับกรรวีเหมือนคู่ผัวตัวเมีย เขามักจะมานอนกับเธอแทบทุกคืนแต่ก็มีบ้างที่บางครั้งต้องกลับบ้านไปให้พ่อกับแม่เห็นหน้าบ้าง ไม่อย่างนั้นท่านจะสงสัยเอาได้ว่าเขาหายมาทำอะไรที่คอนโด ไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง ยิ่งถ้าเกิดท่านทั้งสองมาตามหาเขาที่คอนโดแล้วจ๊ะเอ๋กับกรรวีเข้า เขาคงไม่พ้นถูกเตะโด่งออกจากบ้านจริงๆ

 

กนธีส่ายหัวไล่ความคิดในอดีตออกไป จัดการล้างหน้าล้างปากให้เรียบร้อยก่อนจะเดินเข้าไปภายในส่วนที่ใช้อาบน้ำ เขาเสียเวลาไปมากแล้วสำหรับการคิดถึงเรื่องกรรวี ที่สำคัญเช้านี้เขามีประชุมบอร์ดบริหารซะด้วย ถ้าไปสาย มีหวังท่านประธานได้เฉดหัวเขาออกจากตำแหน่งผู้จัดการใหญ่แน่นอน

///////////////////////////////////////////////

 

2 ความคิดเห็น

  1. #2 เมเปิ้ลสีขาว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2552 / 11:27
    สนุกดีค่ะ





    รีบๆมาอัพนะค่ะ
    #2
    0