[EXO] Bubbletea Boy & Sweety Deer

ตอนที่ 3 : BubbleTea Boy & Sweet Deer : Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 พ.ค. 57

…CHAPTER 2…

 

           

รถสปอร์ตเปิดประทุนสีดำกำลังแล่นไปตามถนนในยามราตรี ระยะทางจากร้านของลู่หานกับบ้านของเซฮุนไม่ได้ห่างกันมากนัก แต่ร่างสูงเลือกที่จะขับไปเรื่อยๆท่ามกลางธรรมชาติมากกว่า เม็ดทรายสีเหลืองทองส่องประกายยามกระทบกับแสงจันทร์นวล สักพักก็เกิดกระแสลมพัดอ่อนๆพร้อมกับพากลิ่นเกลือในทะเลพัดเข้าหาฝั่งสร้างความสบายใจให้กับร่างสูง

            เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของร่างบาง ทำให้ร่างสูงรู้ว่าร่างบางหลับไปได้สักพักแล้วก่อนจะหันไปลูบหัวร่างบางที่กำลังหลับสนิท ตอนหลับช่างน่ารักแตกต่างจากช่วงเวลากลางวันมาก เห็นแบบนี้ใครจะไปรู้ล่ะว่าคิตตี้ตัวนี้จะอึดและขยันมากแค่ไหน

            สักพักรถสปอร์ตก็แล่นมาถึงบ้านของเซฮุน

            “นี่ เสี่ยวลู่ถึงบ้านแล้วร่างสูงหันไปปลุกคนตัวบาง

            อื้อถึงแล้วหรอ ฮ่าวว -w-” ร่างบางตื่นขึ้นมาพร้อมบิดกายเล็กน้อย

            ร่างสูงหยิบกระเป๋าใส่สัมภาระต่างๆของร่างบางที่อยู่ในรถออกมา แล้วก้าวย่างตรงไปภายในบ้านโดยมีร่างเล็กเดินตามหลังด้วยความประหม่าเล็กน้อยกับสถานที่ใหม่ที่เขาได้มาเยืยน

            อ้าว ! เราพาใครมาล่ะนั้น ?” มินซอกเอ่ยถามเมื่อเห็นน้องชายของเขาพาร่างบางมาในบ้าน

            สะใภ้บ้านนี้ไงพี่ ที่พ่อหาให้อ่ะ (:”

            “เฮ้ย ! จริงดิไอฮุน -0-” คริสเอ่ยถามด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าพ่อของเขาจะหาสะใภ้ให้น้องชายน่ารักได้ขนาดนี้

            แบบนี้ต้องกอดต้อนรับ ฮิฮิเฮ้ยย ! มาจับผมไว้ทำไมอ่ะ คนจะกอดว่าแล้วคริสจะเดินเข้าไปโอบกอดร่างบาง แต่ถูกมินซอกและเซฮุนดึงเอาไว้ก่อน

            “ไม่นะครับพี่ชายคนนี้ผมหวง ฮ่าๆ อ่อลืมบอกไปแฟนผมชื่อลู่หานนะเซฮุนพูดดักเอาไว้ก่อนจะแนะนำลู่หานให้ทุกคนรู้จัก

            ใครแฟนนาย ?”

            “ก็คิตตี้แมวผีแถวนี้ล่ะ

            “นี่ ! เซฮุน

            “เอ่ออย่าพึ่งตีกันได้มั้ย ?” มินซอกห้ามปรามศึกสงครามระหว่างลู่หานกับเซฮุนเอาไว้ก่อน

            ขอโทษนะคะพี่…”

            “ลืมแนะนำตัวไปพี่ชื่อมินซอกเป็นพี่ชายฝาแฝดคนโต ส่วนคนที่จะกอดเราเมื่อกี้ก็คริสเป็นฝาแฝดคนรอง ส่วนเซฮุนก็เป็นฝาแฝดน้องเล็กสุดท้องของบ้าน

            “ยินดีที่ได้รู้จักนะ ลู่หานคริสพูดพลางจะเข้าโผกอดลู่หานอีกครั้งแต่ก็ถูกดึงตัวไว้ดังเดิม

            คริสกลับมาจากต่างประเทศได้ไม่นานยังชินกับการทักทายที่นู่นอยู่ ขอโทษด้วยนะลู่หานมินซอกกล่าว

            “ค่ะพี่ ว่าแต่เป็นฝาแฝดกันหมดเลยหรอคะ ทำไมหน้าไม่เหมือนกันเลย?” ลู่หานถามพลางเอียงคอด้วยความสงสัย ซึ่งสร้างความน่ารักอย่างไม่รู้ตัว

            ฉันกับพี่ๆเป็นแฝดไข่คนละใบกัน หน้ากับนิสัยก็เลยไม่เหมือนกัน ฉันหล่อกว่าด้วยเซฮุนพูดอย่างมั่นใจในความหล่อ สร้างความหมั่นใส้ให้กับร่างบางเล็กๆ

            “อ๋อๆ เข้าใจแล้ว แต่ฉันว่าพวกพี่ๆนายหล่อกว่านายเยอะนะ หึๆ

            “ฝากไว้ก่อนเหอะ

            “พี่มินซอก ผมว่าเราจัดปาร์ตี้ต้อนรับน้องสะใภ้ดีมั้ย ?” คริสเสนอ

            พี่ว่าดีเหมือนกัน บ้านเราไม่ได้จัดมานานแล้วนะ งั้นเดี๋ยวจะไปเตรียมอาหารกับคุณแม่บ้าน ส่วนคริส เราก็ไปจัดโต๊ะ หาที่หาทางที่สวนหลังบ้านละกัน ส่วนเซฮุน เราก็พาไปห้องนอนคุณพ่อก็ได้นะ คุณพ่ออนุญาตแล้ว

            “งั้นตามฉันมาเสี่ยวลู่

            เซฮุนเดินนำไปยังห้องนอนห้องหนึ่ง ภายในห้องมีเตียงสีอ่อนขนาดกว้างพอสมควร ตั้งเด่นอยู่กลางห้องท่ามกลางห้องสีเขียวอ่อนๆ ผ้าม่านบางสีขาวรวมถึงเครื่องเรือนที่มีรูปไม่ทึบตันอีกเล็กน้อย สร้างความสบายปลอดโปร่งและน่าอยู่อย่างมาก

            นี่แหละห้องนอนของเธอ

            “กว้างจัง รู้สึกไม่ชินยังไงไม่รู้อ่ะ

            “แหงละ ห้องนอนเธอมีแต่คิตตี้ จะไม่ให้แปลกได้ไงก็อย่างที่เซฮุนว่าปกติห้องนอนของลู่หานจะเป็นสีชมพูทั้งห้องของส่วนใหญ่จะมีลายคิตตี้ติดอยู่

            อื้อๆ งั้นฉันขอแต่งตัวก่อน ไปช่วยพี่เขาๆเหอะ

            “อือๆ

            ลู่หานเดินเข้าไปภายในห้องก่อนจะจัดตู้เสื้อผ้าชุดต่างๆเข้าตู้ จากนั้นจึงปลดเปลื้องอาภรณ์ออกแล้วคว้าผ้าขนหนูกับชุดนอนเข้าห้องน้ำ

 

            “สบายตัวจังฮ้า

            ลู่หานเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จหมาดๆ ได้อยู่ในชุดเสื้อยืดสีดำและกางเกงสั้นประมาณหัวเข่าแทนชุดนอนคิตตี้ เพราะวันนี้มีปาร์ตี้ต้อนรับเขา เขากลัวชุดนอนตัวโปรดเปรอะเปื้อน

            ร่างบางย่างก้าวออกจากห้องนอน แล้วมุ่งหน้าไปยังห้องครัวที่มีอาหารตั้งรออยู่

            ลู่หาน หิวแล้วหรอ ยังทำไม่เสร็จเลยมินซอกหันมาถามร่างบางที่เดินเข้ามาในห้องครัว

            เปล่าค่ะ แค่จะมาช่วยพี่หน่ะ

            “อ๋อ ไม่ต้องหรอก วันนี้เราเป็นแขกพิเศษในงานปาร์ตี้ของพี่นะมินซอกพูดพลางคลี่ยิ้มบาง

            ไม่เป็นไรค่ะ ที่บ้านเสี่ยวลู่ทำอาหาร เสี่ยวลู่อยากช่วยลู่หานไม่รู้จะแทนตัวเองว่ายังไง เลยเลือกจะใช้ชื่อแทนตัวเองเลยดีกว่า

            งั้นช่วยเอาไปเสิร์ฟก็ได้ คริสกับเซฮุนคงจัดกันเสร็จแล้วละ

            “รับทราบค่ะ (:”

            ลู่หานนำบาร์บีคิวและอาหารอื่นๆลงในถาดสแตนเลส แล้วเดินตรงไปยังสวนหลังบ้านที่จัดงานปาร์ตี้ต้อนรับเขาวันนี้ จากนั้นก็หยิบอาหารจากถาดวางลงบนเก้าอี้ไม้ขนาดใหญ่ ก่อนจะนำบาร์บีคิวที่เสียบไว้แล้วมาย่างบนเตา แต่จะว่าไปไม่เห็นพี่คริสกับเซฮุนเลยแหะ เดี๋ยวก็คงจะมากัน ร่างบางนึกในใจเมื่อเห็นสวนมันเงียบไป แต่ใครจะรู้ละว่าคริสกับเซฮุนซ่อนตัวกันอยู่บนต้นไม้ที่ไม่สูงมากนัก แต่ด้วยใบที่ขึ้นหนาเต็มลำต้นจึงสามารถพรางร่างทั้งสองไว้ได้ง่ายๆ

            เซฮุนกับคริสที่อยู่กันคนละต้น ต่างหยิบอุปกรณ์ที่มักจะใช้กันในงานปาร์ตี้ ที่มีลักษณะเป็นรูปโคนกระดาษ ข้างในจะมีกระดาษหลายๆสีอยู่ ซึ่งเวลาดึงหางพวกกระดาษหลากหลายสีก็จะระเบิดออกมา ก่อนที่ทั้งสองจะเล็งที่ลู่หานที่ยืนอยู่ข้างล่าง แล้วก็ดึงหางโคนนั้น

            ปุง !

            “อ๊ะ ! ตกใจหมดพี่คริส เซฮุนกระดาษหลากหลายสีประดับอยู่บนตัวร่างบาง บวกกับเสียงเวลาที่ดึงหางของโคนกระดาษหลากสี ทำให้ลู่หานดูจะตกใจเล็กน้อย

            ยินดีต้อนรับนะลู่หานของพี่คริส :D” คริสออกมาจากที่ซ่อนโผล่เข้ากอดลู่หานเป็นครั้งที่สาม แต่ครั้งนี้ไม่มีใครมาห้ามเขาไว้  ทำให้ลู่หานถูกกอดไปเต็มรักสร้างความตื่นตะหนกให้กับร่างบาง           

เอ่อพี่คริส ปล่อยก่อนเถอะ อึดอัดอ่ะ

            “เอ่อโทษทีพี่ลืมตัว แหะๆ :D” คริสยกมือลูบท้ายทอยปกปิดความเขินอาย

            คริส ช่วยไปยกยำผลไม้ กับ เฟรนช์ฟรายในครัวให้พี่หน่อยสิ พี่เอามาไม่หมดมินซอกที่เดินมาจากครัวยกถาดสแตนเลสอีกสองถาด ไว้วานให้คริสให้ไปเอาอาหารมาเพิ่ม

            ครับๆ เดี๋ยวผมจะไปเอาไวน์ในห้องใต้ดินมาด้วย

            นี่ ลู่หานเราชอบเพลงแนวไหน พี่จะเปิดให้จะได้ครึกครื้นหน่อย เงียบๆยังไงก็ไม่รู้มินซอกหันมาถามร่างบางที่กำลังยืนปิ้งบาร์บีคิวอยู่

            อืออ๋อ ชอบเพลงของ EXO” ร่างบางครุ่นคิดก่อนจะนึกได้ว่าตัวเองชอบเพลงของใคร

            “ชอบเหมือนพี่เลย เชื่อมั้ยเราชื่อเมมเบอร์ในวงเลยนะ

            ใช่ค่ะ มีคนชื่อลู่หานกับมินซอกด้วยร่างบางคลี่ยิ้มกว้างก่อนจะหันไปปิ้งบาร์บีคิวต่อ

            เซฮุนก็มี ไม่อยากจะโม้ แต่หล่อสู้ฉันไม่ได้เซฮุนที่เห็นร่างบางกับพี่ชายยืนคุยกันอยู่อย่างสนุกสนาน ก็แทรกเข้ามาระหว่างการสนทนาด้วยความอิจฉา เมื่อเห็นร่างบางพูดกับพี่ชายเขามากกว่าเขาซะอีก

            มักเน่ฝั่งเคหรอ หล่อสู้ลู่หานไม่ได้หรอก

            “มักเน่หล่อกว่า อย่าเถียงดิ

            “นายนั้นแหละ อย่าเถียง !”

            “มักเน่หล่อกว่า

            “ลู่หานหล่อกว่า

            “เน่หล่อกว่า

            “ลู่หล่อกว่า

            พอเลยทั้งสองคน สรุปนะ พี่หล่อสุดละกันพี่ชายได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะสงบศึกที่เกิดขึ้น

            ก็ได้ค่ะพี่มินซอก

            “เห็นแก่พี่ก็แล้วกัน ถึงได้หยุด

            “พี่มินซอก หิวมั้ย ? บาร์บีคิวสุกแล้วนะลู่หานปิ้งบาร์บีคิวจนหมดถาด แล้วหันไปถามมินซอกที่กำลังจัดโต๊ะอาหารและกำลังไปเปิดเพลงในโน๊ตบุ๊คที่ยกออกมาจากภายในบ้าน

            ก็หิวแล้วนะ แต่พี่ยังไม่ทำไม่เสร็จเลย

            “อ๋อ เดี๋ยวเสี่ยวลู่ป้อนให้ก็ได้

            “ไม่เป็นไร ใกล้เสร็จแล้วล่ะ

            “เสี่ยวลู่ป้อนเองลู่หานถือไม้บาร์บีคิวมาไม้นึง แล้วก็เป่าให้หายร้อนสักนิดจากนั้นก็เดินไปป้อนให้มินซอกที่กำลังวุ่นๆอยู่

            อื้ม อร่อยๆ ขอบคุณที่ป้อนให้พี่นะ

            “ไม่เป็นไรค่ะพี่ ขอบคุณเหมือนกันที่จัดงานปาร์ตี้ให้ลู่หานกล่าวขอบคุณก่อนจะโค้งเล็กๆให้กับฝาแฝดคนโต

            เข้ากันเป็นปี่ เป็นขุ่ย เหอะ

            “อะไรของนาย เซฮุน ?” ลู่หานหันไปถามร่างสูงที่กำลังยู้ปากเมื่อเห็นร่างบางไม่ป้อนบาร์บีคิวให้ตัวเองบ้าง

            เปล๊า ช่างเหอะ

            “อ๋อ นึกว่าอิจฉาพี่ชายนายซะอีก

            “ใครจะไปอิจฉา ฉันออกจะหล่อกว่า มีอะไรให้อิจฉาอีกล่ะ

 

            อ่านความคิดฉันออกด้วย เหอะ

 

            “ก็ดี

            “พี่มินซอกอ่ะนี่อาหาร แล้วก็ไวน์ เอาไปวางตรงไหนหรอคริสวิ่งออกมาจากตัวบ้านหลังจากเข้าไปเอาอาหารและไวน์

            ตรงนั้นๆมินซอกชี้ไปตรงโต๊ะที่รวมอาหาร

            เอ่อนี่ ไหนๆวันนี้ดื่มไวน์แข่งกันเอาป่ะ ?” เซฮุนเสนอ

            ดีๆคริสเห็นด้วย

            ก็ได้นะ พี่ไม่ได้ดื่มนานละ ว่าแต่เสี่ยวลู่กินได้มั้ยเรา ?” มินซอกหันไปถามลู่หานที่กำลังกินบาร์บีคิว

            เอ่อ…”

            “ไม่สู้หรอเสี่ยวลู่เซฮุนหันมาพูดพลางกระตุกยิ้ม

            ใครว่าล่ะกินด้วยก็ได้

            “อ๋อ นึกว่ากาก

            “นายนั้นแหละกาก ไอ้ปีศาจ

            “เธอนั้นแหละ คิตตี้แมวผี

            “อีกแล้วววววว ! ไม่เหนื่อยกันบ้างรึไงเซฮุนมินซอกพูด

            โทษผมอีกอ่า

            “ก็เริ่มก่อนหนิ พี่เห็นนะ

            “โด่เซฮุนยู้ปากด้วยความเซ็ง

            มาเริ่ม ก่อนอื่นพี่จะให้กระดาษใบคนละแผ่น เขียนสิ่งที่ชอบห้าอย่างแล้วเอามาให้พี่มินซอกแจกกระดาษแผ่นเล็กๆให้ทุกคน ร่างบางที่ได้รับแผ่นกระดาษแล้วก็เขียนโดยไม่รีรอ

            1. ตุ๊กตาคิตตี้

            2. ชุดนอนลายคิตตี้

            3. นาฬิกาลายคิตตี้

            4. เคสโทรศัพท์รูปคิตตี้

            5. อะไรก็ได้ที่มีคิตตี้

            ลู่หานเขียนสิ่งที่เกี่ยวกับคิตตี้เพราะตั้งแต่จำความได้เขาก็เห็นคิตตี้มานานแล้ว เขาเคยถามป้าว่าทำไมตอนเด็กๆห้องนอนของเขาถึงมีแต่คิตตี้ ป้าเขาก็เลยบอกว่าตอนแรกคุณพ่อคุณแม่นึกว่าลู่หานเป็นลูกสาวก็เลยจัดห้องให้ดูหวานๆ แต่กลับได้ลูกชาย คุณแม่ก็เลยกะเปลี่ยนสีห้อง แต่ทำไปทำมาลู่หานหน้าตาออกมาเหมือนผู้หญิงก็เลยไม่เปลี่ยน แถมดูแล้วยังชอบมากกว่าห้องสีอื่นๆ

            เขียนเสร็จแล้วหรอเสี่ยวลู่เซฮุนหันมาถามร่างบางที่เขียนเสร็จเร็วกว่าที่คิด

            อือ

            “ไหนมาดูดิ้

            “เฮ้ยย ! ” เซฮุนดึงกระดาษแผ่นเล็กจากมือบางก่อนที่จะหัวเราะออกมาอย่างดัง

            “ฮ่าๆ มีแต่คิตตี้

            “แล้วยุ่งอะไรด้วยเนี่ย เอามา !”

            “เดี๋ยวเอาไปให้พี่มินซอกเอง

เซฮุนยื่นมือที่มีกระดาษอยู่ในมือให้กับมินซอก ฝาแฝดคนโตเมื่อได้รับแผ่นกระดาษจากทุกคนแล้วก็อ่านสิ่งที่ทุกคนชอบแล้วพลางคลี่ยิ้มบางๆ

ของเขาเองมีบลูเบอร์รี่ ไอศครีมรสบลูเบอร์รี่ ซาลาเปา Hot Pot (หม้อไฟของจีน) ซุปมิโสะ

ของคริสมีตุ๊กตา ที่วาดรูป เสื้อผ้า หูฟัง แล้วก็เค้กช็อคโกแลต

ของเซฮุนมีอมยิ้ม ชานมไข่มุก ซูชิ ต๊อกโบกิ แล้วก็ลูกสุนัข

ของลู่หานทุกอย่างเกี่ยวกับคิตตี้

พี่ครับ แล้วจะให้เขียนทำไมล่ะ ? ” เซฮุนสงสัย

ถ้าใครชนะ พี่จะซื้อให้

อย่างนี้ผมไม่ยอมแพ้แน่

งั้นมาเริ่มกันเลยย ! ชนแก้วววววว !” คริสที่นั่งอยู่เงียบๆ ยกแก้วและชนแก้วแล้วดื่ม แก้วแล้วแก้วเล่า

ยิ่งดึกแอลกอฮอล์ในเลือดยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

ยิ่งดึกยิ่งเมา

           

 

            “พี่กับคริสไม่ไหวละนะ เราสองคนไหวหรอ พอเถอะพี่ว่าฝาแฝดคนโตกับคนรองไม่ได้คิดจะดื่มให้เมาซึ่งแตกต่างกับคนที่อยู่ข้างหน้า ดูแล้วคงจะไม่ล้มเลิกง่ายๆ

            ม่ายพี่

            “ไม่ค่ะ เสี่ยวลู่ต้องชานะ เสียงเนือยๆยานๆของทั้งสองคนบ่งบอกว่าเริ่มเมากันแล้ว

            พี่ว่าพอเถอะ เดี๋ยวพี่ซื้อให้ทั้งสองคนนั้นแหละ

            “ม่ายพี่เดี๋ยวจะเสียศักดิ์ศรีเซฮุนตอบ

            ช่ายพี่ ยังม่ายเมาซะหน่อยลู่หานหน้าแดงเพราะพิษจากแอลกอฮอล์เอียงคอตอบมินซอก โดยไม่รู้ว่าตัวเองเปลี่ยนไปสักแค่ไหน

 

            แอลกอฮอล์เปลี่ยนคนได้จริงๆ

 

            เซฮุนๆ พาฉันไปดูคิตตี้ตรงนั้นหน่อยสิ

            “คิตตี้มีอยู่ตรงนั้นด้วยหรอเซฮุนปรือตาตอบ ก่อนจะคว้าเอวบางแล้วก็ประคองร่างบริเวณเก้าอี้ที่อยู่ในที่โล่ง ส่วนพวกพี่ๆก็ยังคงค่อยตามห่างๆ

            ลู่หานขึ้นไปยืนบนม้านั่ง ก่อนจะเขย่งเท้าแล้วพยายามจะคว้าอากาศเอาไว้ แต่ตอนนี้ลู่หานไม่มีสติเหลืออยู่ เขาคิดว่าตอนนี้มีดาวรูปคิตตี้อยู่ตรงหน้า

            นี่ดูสิ ดาวคิตตี้อยู่ใกล้จาง แต่ทำมายมานจับม่ายได้เลย เซฮุนนารู้มั้ยคะ ?”

ลู่หานพูดเสียงยานพลางเอียงคอจากนั้นก็หันมาถามคนที่อยู่ข้างล่างและพี่ๆที่กำลังวิ่งตามมาเมื่อเห็นว่าอาการลู่หานเริ่มไม่ดีเท่าไหร่  สติที่กำลังจะดับวูบลงทำให้ร่างบางประคองตัวไว้ไม่ได้

เทพบุตรทั้งสามมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง…”

เสี่ยวลู่ ! ”

แล้วทุกอย่างก็ดับวูบไป

 

 

            แสงแดดยามเช้าของดวงอาทิตย์ส่องเข้ามาในตัวบ้าน เปลือกตาสีมุกเปิดขึ้นเมื่อตื่นจากฝันหวาน ร่างบางฝันว่าเขากำลังเอื้อมมือไปจับดาวคิตตี้ที่ลอยมาหาเขา เขาไม่เคยเห็นมันมาก่อนในชีวิต มันมหัศจรรย์มาก อีกทั้งเทวดาทั้งสามมาที่มาปรกฏตัวอยู่เบื้องล่าง มารอต้อนรับเขาไปอยู่บนดาวคิตตี้ใช่มั้ย

            ร่างบางพลิกตัวมาทางด้านขวา เขาเห็นเทวดาตัวสูงโปร่งผมทองกำลังนอนอยู่เคียงข้าง ปีกสีขาวปรากฏอยู่บนแผ่นหลังเปลือย ทำไมหน้าตาถึงคุ้นๆนะ หน้าตาเหมือนกับพี่คริส

            เฮ้ยย ! เดี๋ยวนะ

            มินซอก คริส เซฮุนและเขานอนอยู่ในห้องเดี๋ยวกัน !

            ความลับคงยังไม่แตกนะ !

            พี่อ๊ะ ! ” ร่างบางกำลังจะเรียกชื่อของบุคคลที่กำลังนอนอยู่ข้างกาย แต่ความเจ็บแล่นแปล๊บจากมุมปากทำให้ร่างบางชะงัก เขาจึงลองจับบริเวณมุมปากพบว่ามีแผลเล็กๆเกิดขึ้น ฉับพลันเรื่องราวในสมองเมื่อคืนก็เกิดขึ้นมา ร่างบางจึงลุกขึ้นย่องออกไปอย่างเงียบๆ เพื่อไปนั่งทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

            เมื่อคืนเขาจำได้ว่าเขาขอให้เซฮุนพาไปดูอะไรบางอย่างบนท้องฟ้า แต่ด้วยความเมาเขาควบคุมตัวเองไม่ได้จึงล้มทับใครบางคนที่มารับตัวเขาอยู่ข้างล่างม้านั่ง ส่วนแผลที่ปากนี่แปลว่า

            ปากอาจจะไปโดนกับพื้นไม่ก็อาจจะไปจูบกับใครคนนึงพอดีขอให้เป็นอย่างแรกเถอะ

            นี่ เสี่ยวลู่

            “ห้ะ !” ลู่หานหลุดจากพะวงเมื่อตรงหน้ามีร่างสูงผมทองกำลังยืนกินไก่ทอดอย่างอร่อยและเรียกร่างบางที่กำลังนั่งเหม่อ

            รู้มั้ยเมื่อวานเราป่วนพวกพี่ไว้มากแค่ไหน

            “ไม่รู้จำไม่ได้เลยค่ะแอลกอฮอล์ที่ยังเหลือในกระแสเลือดซึ่งทำให้ร่างบางปวดหัวหนึบๆอยู่ จึงนึกอะไรได้ไม่มากนัก

            เฮ้อจริงๆเลย อยากได้คิตตี้ขนาดนั้นเชียว

            “ก็ชอบนี่หน่า ส่วนเมื่อคืนขอโทษด้วยนะเรื่องนั้นอะร่างบางหมายถึงเรื่องที่เขาล้มทับใครบางคน

            อ๋อเรื่องนั้นหรอ ไม่ต้องขอโทษพี่หรอก ไปขอโทษเจ้าตัวดีกว่านะ

            “ค่ะๆ งั้นไปนะเย้ยย !” ร่างบางเผลอสะดุดก้อนหินเล็กทำให้เกือบล้มกับพื้น แต่โชคดีที่คริสเห็นจึงเข้ามาช่วยโดยโอบเอวบางไว้

            เกือบไปแล้วมั้ยละ เป็นอะไรมั้ย ?” คริสถามทั้งที่ยังโอบเอวไว้อยู่

            “เอ่อไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะ

            “พี่ขอโทษทีนะคริสกล่าวขอโทษ ก่อนปล่อยเอวบางให้เป็นอิสระ

            ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่ ต้องขอบคุณที่พี่มาช่วยทันมากกว่า

            “อืมๆ รีบไปขอโทษโจทก์ดีกว่า

            “ค่ะพี่ๆร่างบางรีบเดินตรงไปในบ้านเพื่อไปขอโทษคนที่เขาได้ก่อเรื่องเอาไว้ ทิ้งให้เจ้าของผมทองอยู่คนเดียว

 

อ้าว ! เสี่ยวลู่มากินโกโก้ร้อนก่อนพี่ทำไว้ให้ร่างบางแวะมาในห้องครัวแต่เจอมินซอกซะก่อน

เอ่อพี่คะขอโทษเรื่องเมื่อคืนนะ

พี่ว่า ไปขอโทษอีกคนดีกว่านะ เราทำเขาไว้เจ็บแสบมาก ฮ่าๆมินซอกกระตุกยิ้มก่อนจะหัวเราะออกมา ในเมื่อร่างบางขอโทษผิดคน

 

ถ้าไม่ใช่ก็เหลือคนเดียวสินะปีศาจเซฮุน

 

อ๋อค่ะ

อ่ะนี่ โกโกร้อน แก้แฮ้งค์ได้สักนิดละนะ เล่นไปดื่มแข่งกับเซฮุนขนาดนั้นมินซอกยกโกโก้ร้อนให้แก้วนึงก่อนจะยี้ผมลู่หานเบาๆ

จริงหรอคะพี่ไม่เห็นจะจำได้ แหะๆ :D”

อร่อยมั้ย ?”

อร่อยที่สุดเลย ลู่หานกล่าวชมกับยกนิ้วแสดงว่าอร่อยแค่ไหน

งั้นก็กินให้หมดละ

ค่ะพี่ ว่าแต่เซฮุนอยู่ไหนหรอ ? ” ร่างบางยังไม่เห็นพลังงานหัวสีชมพู จึงถามมินซอกที่กำลังล้างแก้วอยู่

น่าจะอยู่ในห้องนอนนะ คงจะอาบน้ำอยู่นั่นแหละ

อ๋อๆ แล้วห้องเขาอยู่ตรงไหนละคะ ?”

ถัดไปจากห้องเราสองห้องอ่ะ

ค่ะพี่ร่างบางถามเสร็จก็ก้มหน้าก้มตากินโกโก้ร้อนต่อ

เป่าหน่อยก็ดีนะ เดี๋ยวปากพองมินซอกปรายตามองก็เห็นร่างบางกินโกโก้ร้อนแบบไม่สนใจสิ่งรอบข้าง เขาไม่คิดว่ามันจะอร่อยขนาดนั้น

ค่ะพี่ :D”

ฮ่าๆ กินเหมือนเด็กๆเลยเรา เลอะหมดแล้ว

อะไรหรอคะ ? เลอะหรอร่างบางนั่งถามตาแป๋ว

เลอะเป็นหนวดเลยเนี่ย อยากมีมากไง ?”

เท่ห์ออก ฮ่าๆ

มา เดี๋ยวพี่เช็ดให้มินซอกหยิบกระดาษทิชชูที่บนโต๊ะก่อนจะบรรจงเช็ดริมฝีปากที่เปื้อนโกโก้ของร่างบางจนสะอาด  มินซอกกับลู่หานสบตากันเล็กน้อย ก่อนที่ซาลาเปาทองคำจะเป็นคนผละออกเอง

ขอบคุณนะคะพี่ เสี่ยวลู่ไปก่อนนะ

จ้าๆมินซอกยี้ผมลู่หานเบาๆ ก่อนร่างบางจะเดินไปหาเซฮุน

 

ก๊อก ก๊อก

ร่างบางเคาะประตูห้องนอนของเซฮุนก่อนจะแง้มประตูเข้าไป เขาได้ยินเสียงของสายน้ำที่กระทบพื้น สงสัยเซฮุนคงจะอาบน้ำอยู่ ร่างบางจึงถือวิสาสะเดินดูห้องนอนของเซฮุนเล็กน้อย

มีเตียงนอนค่อนข้างกว้างถูกคลุมด้วยผ้าลายจิ๊กซอสีน้ำเงินฟ้าสลับกัน ใกล้ๆกับเตียงจะมีกีตาร์ตัวเก่าๆตั้งอยู่ อีกฝั่งก็จะเป็นโต๊ะสำหรับไว้ทำงาน ใกล้ๆกันจะมีชั้นตั้งของขนาดไม่ใหญ่มากนัก ห้องนอนเกือบทุกตารางนิ้วจะมีรูปของเขาและครอบครัวติดไว้อยู่

ร่างบางเดินเข้าไปดูรูปภาพ ในรูปมีชายวัยทำงานกำลังยืนโอบกอดฝาแฝดทั้งสามด้วยใบหน้ายิ้มแย้มสดใส แต่เอ๊ะทำไมถึงไม่มีรูปของแม่เขา

นี่ ! เข้ามาห้องฉันทำไม

เอ่อ…”

ฉันถามว่าเข้าทำไม ?” เซฮุนออกมาจากห้องน้ำโดยอยู่ในชุดเสื้อเชิตสีฟ้า กางเกงยีนส์ขาดๆที่มีรอยขาดเล็กน้อย ดูหน้าของเขาแล้วคงจะไม่พอใจนักที่ใครมาเดินเล่นในห้องโดยไม่ได้ขออนุญาต ก่อนที่สายตาของร่างจะไปเห็นรอยแผลที่มุมปากของเซฮุน

แปลว่าเมื่อวานเขาจูบกับเซฮุนพอดีบ้าน่า

มาขอโทษเรื่องเมื่อคืนหนะ…”

ไม่ให้อภัย

“…” ร่างบางได้แต่ยืนเงียบก่อนจะเดินหลังเมื่อเซฮุนเดินเข้ามาใกล้เขาเรื่อยๆ จนแผ่นหลังติดกับชั้นวางของ

จะบอกให้นะตัวเธอหนักชะมัด จูบฉันฟรีๆยังไม่พอ มาทำฉันน็อคหลับอีก จะให้อภัยได้ไง หืม?”

ให้ทำไงละ ?”

ก็แค่…” รอยยิ้มร้ายๆผุดขึ้นบนใบหน้าของปีศาจของเซฮุนก่อนที่เขาจะขยับกายเข้ามาใกล้

 

ปึ้ง !

ร่างบางรู้สึกถึงความเจ็บปวดบนศีรษะก่อนสติจะดับวูบอีกครั้ง

 

เสี่ยวลู่ๆ ! อย่าแกล้งหลับดิ ! ฉันแค่จะให้เธอเลี้ยงชานมไข่มุกเองนะเซฮุนไม่ได้จะทำร้ายลู่หานแต่เพราะร่างบางของลู่หานกระแทกกับชั้นวางของอย่างแรก ทำให้ถ้วยรางวัลที่เขาแข่งเต้นได้ที่หนึ่งหล่นใส่หัวร่างบางพอดี ร่างบางจึงสลบไป

เซฮุนหยิบถ้วยรางวัลไว้ ก่อนจะไปเขย่าให้ร่างบางลืมตาขึ้นมา

เสียงดังไปถึงข้างล่างเลย เฮ้ยย ! เซฮุนทำอะไรเสี่ยวลู่หน่ะ !” มินซอกและคริสได้ยินเสียงตึงตังจากห้องเซฮุนจึงเดินขึ้นมาดู ก่อนจะเห็นเซฮุนถือถ้วยรางวัลอยู่ในมือแล้วมืออีกข้างจะจับไหล่ของลู่หานเอาไว้

พี่เข้าใจผิดนะ

แล้วทำไมลู่หานถึงหัวแตกแบบนั้นล่ะ ?” เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากไรผมก่อนจะไหลไปตามเสี้ยวหน้าคมที่กำลังหลับไหลไม่ได้สติ

ก็ไอนี่ มันหล่นมาใส่หัวเสี่ยวลู่พอดี

อุ้มเสี่ยวลู่ไปทำแผลเลย บนเตียงนอนเรานั่นแหละ คริสไปเอากล่องยามาให้พี่หน่อยมินซอกสั่งผู้เป็นน้องชายคนเล็กให้อุ้มร่างไปไว้บนเตียงเพื่อจะได้ทำแผลและดูแลได้ง่ายกว่า จากนั้นจึงหันไปไว้วานน้องชายอีกคนไปเอากล่องยาข้างล่าง

ครับๆเซฮุนสอดแขนแกร่งแล้วช้อนร่างบางจากนั้นก็ค่อยๆวางร่างบางบนเตียงนอนอย่างเบามือ

ยามาแล้วครับพี่

ขอบคุณมากคริส เซฮุนออกไปก่อนสิ เดี๋ยวพี่ทำแผลให้เสี่ยวลู่ก่อน

ครับๆเซฮุนถอยห่างออกมา แล้วก็ดูมินซอกทำแผลให้เสี่ยวลู่ ที่จริงแล้วเขาอยากทำให้ลู่หานมากกว่า เพราะครั้งที่แล้วลู่หานยังทำแผลให้เขา

มินซอกหยิบสำลีออกมาก่อนจะซับเลือดที่ไหลออกมา จากนั้นจึงบิดฝาแอลกอฮอล์แล้วนำสำลีมาชุบเล็กน้อยแล้วเช็ดรอบๆแผลเพื่อฆ่าเชื้อโรค ใส่ยาเหลืองที่แผล แล้วหยิบพลาสเตอร์ยาติดแผลมาติดให้เรียบร้อย

เสร็จแล้วล่ะ เซฮุนทีหลังก็ระวังๆหน่อย อย่าเล่นแรงแบบนี้อีกนะมินซอกหันไปดุน้องชายคนเล็กเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

ฝากดูแลด้วยละคริสบอกเซฮุนก่อนจะเดินตามหลังมินซอกไป

เซฮุนไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่พยักหน้าตอบรับเบาๆ ก่อนจะเดินมาข้างเตียง กุมมือร่างบางฝันหวานไว้ เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ริมฝีปากบางแดงก่อนจะประทับเพียงเสี้ยววินาที จากนั้นจึงมากระซิบข้างหู

ขอโทษนะยัยคิตตี้ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ

 

[Minseok Part]

เหนื่อยใจกับน้องชายคนสุดท้องมากมาย

ตั้งแต่จำความได้มินซอกต้องเป็นคนดูแลน้องๆแทนคุณพ่อคุณแม่ เมื่อก่อนครอบครัวอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันดี เวลาจะไปไหนก็ไปด้วยกันเสมอ เซฮุนจะเป็นเด็กที่ติดแม่มาก กับพี่ๆจะไม่สนใจเลย แต่วันหนึ่งคุณพ่อกับคุณแม่ขอย้ายไปทำงานต่างประเทศเพราะเห็นว่าสะดวกกว่า วันนั้นเซฮุนร้องไห้หนักมาก เขาจำได้ว่าเขาเห็นน้องวิ่งตามรถที่แม่นั่งไป แต่เนื่องจากเซฮุนยังเด็ก เซฮุนจึงวิ่งตามไม่ทันอยู่แล้ว หลังจากวันนั้นเซฮุนเปลี่ยนไปมาก จากที่เป็นเด็กร่าเริงแจ่มใสกับเป็นเด็กเอาแต่ใจมากขึ้น แล้วที่สำคัญเซฮุนมักคิดเสมอว่าเขาไม่มีแม่ เขาไม่ได้เกิดจากท้องแม่ เขาเกิดมาจากกระบอกไม้ไผ่ที่ใครๆก็ไม่ต้องการ

แต่นั่นไม่ใช่กับมินซอกเลยสักนิด

ตอนเด็กๆเวลาเซฮุนหกล้ม เขาจะรีบเข้าไปปลอบใจและทำแผลให้

เวลาเจอซุปเปอร์แมนในการ์ตูน เซฮุนก็จะมาโม้ให้ฟังเสมอซึ่งเขาก็พร้อมรับฟัง

ยิ่งเวลาเจอชานมไข่มุก เซฮุนก็จะขอให้เขาซื้อให้ตลอด

แต่ว่าครั้งนี้มินซอกหงุดหงิดเล็กน้อยตรงที่เซฮุนทำอะไรไม่รู้จักระวัง ทำให้คนอื่นเจ็บตัว ดูจากสีหน้าท่าทางน้องชายแล้วเขารู้แล้วว่าน้องชายของเขาสำนึกผิด เขาก็พร้อมให้อภัยได้เสมอ

พี่มินซอก ผมขอคุยอะไรด้วยสิคริสเดินเข้ามาถาม

หืม อะไรหรอ ?”

ผมว่าเสี่ยวลู่ดูแปลกๆอ่ะลู่หานแปลก ?

แปลกยังไง ว่ามาสิมินซอกเดินไปหาเก้าอี้ใกล้ๆก่อนจะนั่งรับฟังเรื่องของลู่หานจากคริส

คือตอนที่ผมเผลอกอดเสี่ยวลู่ ผมรู้สึกเหมือนเขาไม่ใช่ผู้หญิงยังไงไม่รู้

ไม่ใช่ผู้หญิงหรอ ?” มินซอกนิ่วหน้าเล็กน้อยเพราะคำบอกเล่าแปลกๆของคริส

ใช่พี่คือเมื่อเช้าผมโอบเอวเขาไว้ตอนที่เขากำลังจะล้มพอดี เอวเล็กก็จริงนะ แต่เนื้อมันแน่นๆเหมือนผู้ชายที่ออกกำลังกายมาเยอะ เหมือนพวกที่เล่นฟุตบอลเลยอ่ะพี่

คิดมากไปล่ะ ไม่มีไขมัน เนื้อแน่นก็ดีแล้วหนิ

สงสัยผมคงคิดมากไปจริงๆนั่นแหละ งั้นผมไปหาอะไรกินข้างนอกดีกว่าคริสก้าวออกจากบ้านพลางยกมือมาเกาท้ายทอย

 

คริส เราไม่ได้คิดมากหรอก มันก็จริงอย่างที่เราว่านั่นละ แต่พี่บอกไม่ได้

มินซอกได้แต่พูดในใจพลางปรายตามองคริสที่กำลังเดินไปข้างนอก จากนั้นเขาก็นึกถึงเหตุการณ์ที่ทำให้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของลู่หาน

 

เมื่อคืนนี้

เทพบุตรทั้งสามมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง…”

เสี่ยวลู่ ! ”

ฝาแฝดทั้งสามคนไม่รู้ว่าลู่หานกำลังเพ้อถึงอะไร แต่จู่ๆร่างบางก็ร่วงลงมาจากม้านั่ง เป็นโชคดีของร่างบางที่ตรงนั้นมีพลังงานหัวรุ้งยืนอยู่ข้างหลัง ดังนั้นแทนที่ร่างบางจะตกกระทบกับพื้นเป็นล้มทับกับร่างสูงอย่างแรง ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่มีอยู่ในกระแสเลือดสูง เซฮุนก็ไม่สามารถประคองตัวเองไว้ได้เช่นกัน การล้มทับครั้งนี้จึงทำให้ทั้งคู่ถึงกับสลบไปและจูบกันพอดี

หลักฐานที่ชี้จัดว่าจูบกันคือ แผลที่มุมปากของทั้งสองคน

มาไม่ทัน น็อคทั้งสองเลยพี่ ! ” คริสหันมาบอกมินซอกที่กำลังวิ่งมาอย่างตกใจ

งั้นคริสเราช่วยแบกเซฮุนไปที่ห้องรับแขกหน่อยนะ เซฮุนตัวใหญ่พี่แบกไม่ไหว เดี๋ยวเสี่ยวลู่พี่แบกไปเอง

โอเคพี่

ซาลาเปาทองคำประจำบ้านพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินเข้าไปแยกลู่หานออกมาจากตัวเซฮุนก่อน แล้วคริสก็พยายามใช้ลำแขนยกร่างเจ้าของหัวรุ้งแล้วนำแขนมาพาดคอเขาเอาไว้จากนั้นจึงเดินนำหน้ามินซอกไปก่อน

มินซอกยกร่างบางขึ้นมา แต่ด้วยความที่เขาตัวเล็กกว่าร่างบางเล็กน้อย ร่างบางจึงเกือบจะล้มไปอีกครั้ง มินซอกจึงใช้แรงที่มีอยู่รวบเอวบางเอาไว้ จู่ๆวิกผมที่ร่างบางสวมใส่ก็หลุดออกมา !

เผยให้เห็นผมสั้นสีน้ำตาล ตัดหน้าม้าเข้ากับรูปหน้าของร่างบางที่ตอนนี้แก้มมีสีแดงระเรื่อ ริมฝีปากที่มีเลือดซึมออกมาเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์และการล้มทับกันเมื่อสักครู่

ด้วยความไม่แน่ใจมากนัก มินซอกจึงรวบกอดร่างบางเอาไว้แน่นอีกครั้ง

หน้าอกแบนราบมีเพียงแค่บราหนาๆพลางเอาไว้เท่านั้น

เขาไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมร่างบางต้องปลอมตัวมา คงจะมีเหตุผลเป็นแน่

ตอนนี้เขาคิดเพียงแค่ว่าเขาต้องคอยดูไปเรื่อยๆ คอยดูแลอยู่ห่างๆดีกว่า

จากนั้นเขาพยายามเอื้อมมือหยิบวิกผมยาวสีดำที่ตกอยู่ขึ้นมา ก่อนจะใส่ให้ร่างบางดังเดิมแล้วก็พาไปที่ห้องรับแขก

ผมกำลังจะไปช่วยพี่พอดี

ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราช่วยไปจัดงานข้างนอกหน่อยนะ ไม่อยากลำบากแม่บ้าน ทางนี้พี่จัดการเองคริสพยักหน้าต้อนรับแล้วก้าวย่างออกไปจัดการบริเวณที่จัดปาร์ตี้ ส่วนมินซอกก็หากะละมังเล็กพร้อมใส่น้ำค่อนข้างเย็นและผ้าขนหนู เพื่อจะมาเช็ดตัวทั้งเซฮุนและลู่หานให้กลิ่นแอลกอฮอล์หายไปบ้าง ก่อนจะไปหาผ้าห่มนุ่มๆมาห่มร่างของน้องชายเขาเอาไว้พลางลูบหัวด้วยความเอ็นดู จากนั้นจึงหันไปห่มให้ลู่หานบ้างก่อนจะจัดวิกให้อยู่ในสภาพดีแล้วก้มลงกระซิบข้างหูร่างบางเบาๆ

นายจะเก็บความลับได้อีกนานแค่ไหนกันเสี่ยวลู่




 

-100%-


 

 

_________________________
ซิ่วหมินรู้ความลับของเสี่ยวลู่แล้วน้ะ
แล้วจากนี้จะเป็นไงต่อ
ต้องติดตามม ><

38 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 เมษายน 2557 / 23:30
    ฮือออออออออออออออออออออออออออออ // จิกหมอน
    แกต้องรับผิดชอบลู่ฮานฉันน่ะโว๊ย ลู่ฮานเป็นผู้ชายแล้วไงค่ะ แกต้องรับผิดชอบน่ะ
    ไม่งั้น นายจบไม่สวยแน่...เซฮุน
    จูบฮานฉันไปทั้งหลายที พี่ๆก็น่ะ >.,< หลอกแต๊ะอั๊งน้องสะใภ้ไปตั้งหลายต่อหลายครั้ง ฮืมๆๆๆ
    #17
    0
  2. วันที่ 30 เมษายน 2557 / 20:28
    ได้จ๊ะ...จิ๊บ >.,<
    ไม่กลัวคนอื่นเค้ารู้ว่าเราเป็นอะไรกันเหรอ? แล้วเป็นอะไร 555 ล่อเล่นจ๊า
    เสี่ยวลู่ก็ ระวังเซฮุนให้ดีน่ะ
    อ๊ายยยยย ฟินไม่อยากจะคิดเลย // จิกหมอนๆๆ
    #14
    0
  3. วันที่ 29 เมษายน 2557 / 20:03
    รอไรเตอร์มาเติมเต็มอีก 50% ค่ะ >.,< แง๊ๆๆ
    #13
    0
  4. วันที่ 29 เมษายน 2557 / 20:02
    ฮือ เซฮุนจับเข้าห้องเลย >.,<
    เค้าเปล่าหื่นน่ะ 555
    ชอบอ่ะ ชื่อเหมือน EXO เลย ใช่เลยแหละ 555
    ถ้าไม่ใช่ 'คิดตตี้' ก็ไม่ใช่ 'เสี่ยวลู่' ล่ะ งุงิๆๆ
    #12
    0
  5. วันที่ 27 เมษายน 2557 / 16:36
    ใครดื่มเมา สันนิฐานว่าไม่ 'ปิกัสโซ่คริส' ก็ 'เน่ชานม' เดาเอา 555
    #10
    0
  6. วันที่ 27 เมษายน 2557 / 16:35
    เย้เฮท โอโฮรัท ไรเตอร์อัพนิยายแล้วววววววว
    แค่สปอยน่ะ อ่อ สปอย ห๊ะ สปอย
    # ไรเตอร์ค่า อย่าทำร้ายรีดเลยน๊าาาาา T^T
    #9
    0