[EXO] Bubbletea Boy & Sweety Deer

ตอนที่ 5 : BubbleTea Boy & Sweet Deer : Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 พ.ค. 57

…CHAPTER 4…

 

            “นี่ที่ไหนนะ…”

            ลู่หานเอ่ยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เพราะเขากำลังเดินอยู่ในสถานที่ที่มีเพียงกลุ่มควันสีขาวขุ่น พลางกวาดสายตาดูสิ่งที่อยู่ข้างหน้ามองเห็นผู้คนแต่งตัวด้วยชุดสีขาวกำลังเดินเช่นเขา ก่อนจะมีรุ้งหลากสีตกกระทบกับร่างนั้นแล้วจะหายไปพร้อมกับแสงรุ้ง

พลันสายตาเหลือบเห็นชายหญิงคู่หนึ่งที่เขาคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างมากกำลังเดินมาทางเขา ร่างบางจึงเลือกที่จะเดินเข้าไปใกล้ๆ เผื่อว่าบางทีเขาอาจจะรู้ว่าเขากำลังเดินอยู่ในสถานที่แบบนี้ได้ยังไง

            “คะคุณพ่อคุณแม่

            เสี่ยวลู่ ! ”

            ร่างบางวิ่งเข้าไปสวมกอดผู้ให้กำเนิดด้วยความดีใจ หยดน้ำใสได้รินไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยอย่างห้ามไม่ได้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะได้สวมกอดผู้ให้กำเนิดอีกครั้ง

            เสี่ยวลู่คิดถึงคุณพ่อคุณแม่ที่สุดเลยร่างบางพูดพลางกระชับกอดแน่นราวกับว่าร่างกายอันอบอุ่นจะหายไป

            พ่อกับแม่ก็คิดถึงลูกนะ

            “เสี่ยวลู่จะอยู่กับคุณพ่อคุณแม่ จะไม่ไปไหนอีกแล้วร่างบางยิ่งกระชับอ้อมกอด

            ลูกคงอยู่ไม่ได้ ที่นี่ไม่ใช่ที่ของลูกคุณพ่อพูดเสียงเศร้า

            ใช่ยังมีคนรอลูกอยู่นะลู่หานเงยหน้าสบตากับผู้เป็นแม่ เขาจึงได้รู้ว่าคุณแม่ก็พูดด้วยสายตาที่สั่นไหวไม่แพ้กัน

 

            เสี่ยวลู่ เสี่ยวลู่

 

            ร่างบางได้ยินเสียงเหมือนใครกำลังเรียกให้เขากลับไป เขาควรจะหายตัวไปในแสงรุ้งนั่นหรือควรเดินกลับไปในทางสว่างดีนะ

            “ทุกคนกำลังรอลูกอยู่นะ…”

            กลับไปเถอะลูก ไม่ต้องห่วงพ่อกับแม่…” คุณพ่อกับคุณแม่พูดพลางคลี่ยิ้มบาง

            ครับผมจะกลับไปผมรักคุณพ่อกับคุณแม่นะร่างบางพูดก่อนจะสวมกอดอันอบอุ่นอีกครั้ง

            จ้า แม่กับพ่อก็รักลูกนะรีบกลับไปเถอะลูกเดี๋ยวจะไม่ทันการณ์

            “ครับ ผมไปก่อนนะครับ

ร่างบางผละจากอ้อมกอดอุ่นแล้วหอมแก้มผู้เป็นบิดามารดา แล้วหมุนตัวเดินกับไปในทางที่เขาเดินมา แต่ไม่วายหันกลับไปมองผู้ให้กำเนิดที่โบกมือลากับคลี่ยิ้มบางให้กับเขา ร่างบางทำได้เพียงยิ้มกลับไปเท่านั้น จากนั้นจึงมุ่งหน้าเดินไปยังแสงสว่างที่กำลังสว่างจ้า

 

เสี่ยวลู่ เสี่ยวลู่ !” เซฮุนกำลังอุ้มเสี่ยวลู่พาดบ่าและเขย่าร่างบางเบาๆที่ไม่ได้สติ

หลังจากที่ดื่มน้ำเสร็จ เขาก็เดินกลับมายังสระว่ายน้ำ แต่นั่นทำให้เขาตกใจ

ลู่หานกำลังจมน้ำเพราะเขาเป็นคนทำ ! เขาแกล้งลู่หานจนเกิดอันตราย

มินซอกเตือนเขาแล้วแต่เขาก็ไม่เชื่อฟังเอง !

เห็นร่างบางกำลังจมลงไปใต้น้ำในเรื่อยๆ ร่างสูงจึงกระโดดลงไปช่วยทันที ก่อนจะคว้าตัวมาอยู่ใกล้ๆ ใบหน้าสวยซีดมาก ร่างสูงลองเขย่าร่างบางเบาๆ ดูเหมือนว่าร่างบางจะไม่มีการตอบสนอง ร่างบางกำลังหมดอากาศหายใจเต็มที่แล้ว

ร่างสูงจึงพาคว้าเอวบางไว้และพาขึ้นฝั่ง แล้วอุ้มลู่หานพาดบ่าในตอนนี้ น้ำในสระที่ร่างบางดื่มเข้าไปทะลักออกจากปากสวย จากนั้นจึงวางร่างบางลงข้างสระและเขย่าร่างอีกหลายครั้ง

เสี่ยวลู่ฟื้นขึ้นมาสิฟื้นขึ้นมาเซฮุนยังคงเขย่าร่างนั้นไม่หยุดพลางพูดเสียงแผ่วด้วยความกลัว

แค่ก แค่ก !

เสี่ยวลู่ เธอฟื้นแล้ว หลังจากได้ยินเสียงไอเพราะสำลักน้ำจากร่างบาง เซฮุนก็คว้าร่างบางนั้นมากอดไว้แน่นด้วยความดีใจ

มีคนรอฉันอยู่ อย่างที่คุณพ่อคุณแม่บอกไว้จริงๆแหะลู่หานที่กำลังถูกพูดบางคลี่ยิ้มบาง

เสี่ยวลู่ฉันขอโทษฉันเอาของสำคัญของเธอมาคืนให้

อะไรหรอ ?” ร่างบางไม่เข้าใจในสิ่งที่ร่างสูงพูด

แหวนไงฉันขอโทษนะ ขอโทษจริงๆร่างสูงผละจากอ้อมกอดก่อนจะล้วงกระเป๋ายิ้มสิ่งของที่อยู่ภายในและยื่นให้ร่างบาง

แหวน ! ขอบคุณนะเซฮุนที่เก็บไว้ให้ฉันลู่หานคลี่ยิ้มกว้างก่อนจะดึงเซฮุนมากอดไว้แน่นอย่างลืมตัวและคงจะเข้าใจผิดคิดว่าเซฮุนว่ายน้ำเก็บให้เขา

ไม่ต้องขอบคุณหรอก ฉันต้องขอโทษมากกว่าที่ทำเธอจมน้ำ

ไม่เป็นไร แค่เก็บของสำคัญของฉันไว้ได้ฉันก็ดีใจแล้วคลี่ยิ้มกว้างและยังคงกอดร่างสูงนั้นไว้

ต่อไปนี้ฉันจะไม่แกล้งเธออีกแล้ว ฉันสัญญา

อื้ม (:”

ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะเดี๋ยวไม่สบายนะ ร่างสูงผละจากกอดแล้วผยุงร่างบางขึ้น

ฮัดชิ้ว !”

นั่นไง มาขี่หลังฉันก็ได้ เดี๋ยวฉันพาไปส่งที่ห้อง

ไม่เอาอ่ะ

เออนา ขึ้นมาสิร่างสูงย่อตัวลงก่อนจะดึงลำแขนเล็กมาข้างหน้า ลู่หานจึงจำต้องขี่หลังเซฮุนทั้งที่อยากเดินเองมากกว่า

เฮ้ยย ! เดินดีๆดิจู่ๆเซฮุนก็ลุกขึ้นมา ร่างบางจึงตกใจเพราะยังไม่ทันตั้งตัว

โทษทีๆ เกาะไว้แน่นๆนะ

ร่างบางแอบลอบยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างสูงแสดงความเป็นห่วงเป็นใยออกมา ก่อนที่ร่างสูงจะพาร่างบางเข้าตัวบ้านแล้วเจอสายตาของมินซอกที่กำลังเพ่งเล็งมาทางเซฮุน

นี่ เซฮุนไปทำอะไรเสี่ยวลู่อีก !” มินซอกถามด้วยเสียงหนักแน่นเมื่อเห็นว่าลู่หานกำลังขี่หลังเซฮุนอยู่และสภาพทั้งสองคนคือเปียกทั้งคู่

เอ่อ…” ร่างสูงได้แต่อ้ำอึ้งเพราะถ้าหากตอบไปว่าเขาทำลู่หานจมน้ำคงจะไม่ดีแน่

พอดีเสี่ยวลู่อยากเล่นน้ำแต่ไม่มีเพื่อนก็เลยลากเซฮุนลงในสระด้วยกันลู่หานช่วยตอบ

แล้วทำไมถึงได้ขี่หลังเซฮุนมาล่ะ ?”

ก็ครั้งที่แล้ว เซฮุนแกล้งไว้เยอะก็เลยเอาคืนบ้าง

เอาคืนยังไง พี่ไม่เข้าใจ?”

ก็ถ้าเซฮุนไม่ให้เสี่ยวลู่ขี่หลัง เสี่ยวลู่จะโทรบอกพ่อพี่ไง ฮ่าๆร่างบางหัวเราะก่อนจะมองหน้าเซฮุนจากข้างหลังแล้วพยักหน้าว่าไม่เป็นไรแล้ว

นี่ เสี่ยวลู่ทีหลัง มาขี่หลังฉันก็ได้นะ ไม่ต้องบังคับไอฮุนหรอกคริสที่ฟังการสนทนามานานพูดขึ้นบ้าง

ไม่เอาอ่ะ พี่สูงไป เหมือนเสาไฟฟ้าเลย

เหอะ…” คริสกลับไปดูรายการท่องอวกาศดังเดิม

เราไปเปลี่ยนเสื้ออาบน้ำซะนะ เซฮุนด้วยมินซอกเดินเข้ามาลูบผมของลู่หานอย่างเบามือ ก่อนจะมาสบตากับเซฮุนบ้าง

ค่ะพี่ คืนนี้ฝันดีนะ

จ้ะ เราด้วยนะ

เซฮุนเดินออกมาพลางแบกลู่หานไว้บนหลัง ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังชั้นสองซึ่งเป็นที่สำหรับพักผ่อนของเขาทั้งสองคน ร่างสูงใช้ไหล่หนากระแทกประตูห้องลู่หานเบาๆ เพื่อให้ประตูเปิดออกก่อนจะย่อตัวให้ร่างบางลงจากหลังเขาได้สะดวก

ขอบคุณนะร่างบางขอบคุณเซฮุนทั้งเรื่องที่เก็บแหวนเขาไว้และเรื่องที่แบกเขาขึ้นหลังมายังห้อง

อือ ไม่เป็นไร ขอบคุณเรื่องเมื่อกี้ด้วยละกัน

อ่า งั้นฉันจะอาบน้ำนอนละ ฝันดีนะร่างบางกำลังจะปิดประตูลงแต่ร่างสูงยื้อเอาไว้ก่อน

เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จ ไลน์มาหาด้วย

รู้ได้ไงว่ามี ?”

ใครๆก็มีทั้งนั้นแหละ เอาไอดีมาหน่อยดิ

อ่า แป๊บนะ ร่างบางเดินไปเช็ดมือให้แห้งก่อนจะเดินไปหยิบกระดาษแล้วเขียนไอดีไลน์ลงไป แล้วเดินเอาไปให้เซฮุนที่ยืนรออยู่หน้าห้อง

โอเค งั้นฉันไปละ อย่าลืมนะ

อือๆ

ร่างสูงเดินกลับไปยังห้องนอนของเขา ส่วนร่างบางเองก็ปิดประตูก่อนจะวางแหวนไว้ในกล่องเล็กๆ จากนั้นจึงเลือกชุดที่จะใส่นอนวันนี้ แล้วหยิบผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

สบายตัวจังฮะ ฮัดชิ้ว !”

ลู่หานเดินไปหน้ากระจกที่มีสติ๊กเกอร์คิตตี้ติดเอาไว้ ก่อนจะจามอีกครั้งทำให้จมูกของร่างบางขึ้นสีแดงระเรี่ย แล้วหยิบโทรศัพท์คู่ใจขึ้นมาเพื่อเข้าไลน์ที่มีธีมสีชมพู แล้วดูคนที่แอดเขามา

Yehet…Sehun (:

ไอดีของเซฮุนแอดเขามาตอนที่กำลังอาบน้ำชำระร่างกาย ร่างบางครุ่นคิดพลางนิ่วหน้าเล็กๆเพราะว่าไม่เข้าใจความหมายของคำว่าเย่เฮท เขาจึงรีบรับแอด เพราะจะถามเจ้าตัวว่าเย่เฮทนั้นหมายความว่ายังไง

อาบน้ำเสร็จแล้วเซฮุนร่างบางส่งไลน์ไปหาเซฮุน แล้วก็ได้รับไลน์ตอบกลับไม่นาน

อืมๆ

เออนี่เซฮุน เย่เฮทแปลว่าอะไรอ่ะ ?” ร่างบางถามเพราะความสงสัย

เป็นคำที่ฉันคิดขึ้นมาเอง เอาไว้ใช้เวลาดีใจ มีความสุขไรเงี่ย

อ๋อๆ ช่างคิดเนอะร่างบางคลี่ยิ้มเล็กๆ

แน่นอน ฉันเป็นลูกศิษย์ของไอน์สไตน์เลยนะ

เหอะๆ ขี้โม้ !”

นี่ ! ไม่ได้ขี้โม้นะ มาแข่งทำโจทย์คณิตเอาป่ะ !?” ร่างสูงกล้าท้าลู่หานเพราะวิชาคณิตเป็นวิชาที่เขาชอบและเขาเคยสอบได้เต็มร้อยคะแนนมาก่อน แต่ยังไงมันก็ไม่เกี่ยวกับไอน์สไตน์อยู่ดี

ไม่เอาอ่ะ ไม่เก่งคณิต

กาก

นี่ไอ้ปีศาจ แข่งร้องเสียงสูงกันเอาป่ะ ?” ร่างบางชอบการร้องเพลง เขาเคยแข่งร้องเพลงเสียงสูงให้ได้นานที่สุด เขาทำสถิติไว้ที่ 26 วิ

เรื่องไรจะต้องแข่งเสียงฉันออกจากทุ้ม เสียงสูงทำไม่ได้หรอก

ข้ออ้าง กากหวะร่างบางกระตุกยิ้มอย่างสะใจ

เออๆ กากก็กากวะ หายหวัดยัง ?”

ยังเลย

งั้นรอแป๊บนะ

อ่าๆร่างบางตอบกลับ

หลังจากที่ได้รับข้อความตอบกลับจากร่างบางแล้ว เซฮุนก็ตั้งโทรศัพท์ไว้บนที่นอนก่อนจะเดินออกห้อง ซึ่งยังไงก็ต้องเดินผ่านห้องนอนของร่างบางด้วย เขาได้ยินเสียงจามจากห้องนอนของลู่หานดังออกมานอนห้อง ขายาวจึงรีบก้าวลงไปหากล่องปฐมพยาบาลที่ตั้งอยู่ในห้องรับแขก

หาอะไรอยู่หรอเรา ?” มินซอกที่ยังคงนั่งดูทีวีกับคริสเอ่ยขึ้น

กล่องยาอ่ะพี่

เป็นแผลหรอ เดี๋ยวพี่ทำแผลให้ก็ได้นะ

เปล่าหรอกครับ จะหายาพาราไปให้เสี่ยวลู่กิน เหมือนจะเป็นหวัดอะ

กล่องยาอยู่นั่นอ่ะนิ้วป้อมของมินซอกชี้ไปยังกล่องยาที่ตั้งอยู่

อ่าครับ

เดี๋ยวรอพี่แป๊บนึงนะ

มินซอกเดินเข้าไปในครัวแล้วนำผงโกโก้มาผสมกับน้ำร้อนจากนั้นจึงคนให้เข้ากัน เขาเห็นว่าลู่หานชอบกินโกโก้ที่เขาทำให้จึงซื้อมาเก็บไว้ที่บ้าน จะได้ชงเวลาที่หิวขึ้น

ร่างป้อมเดินถือแก้วโกโก้แก้วและน้ำอุ่นมาอีกแก้วสำหรับกินยา แล้วส่งให้กับเซฮุนที่ยืนรอเขาอยู่ที่ห้องรับแขก

ถือได้มั้ย ?”

ได้ครับพี่ ผมไปนะ

อืมๆ

เซฮุนเดินถือแก้วทั้งสองใบด้วยความทุลักทุเล ส่วนแผงยาก็ใช้ปากคาบเอาไว้แล้วเดินตรงไปยังห้องนอนของลู่หานก่อนจะใช้เท้าที่เหลืออยู่เตะประตูเบาๆ

มาเดี๋ยวช่วยถือร่างบางเปิดประตูออกมาก่อนจะเห็นเซฮุนที่ถือของอยู่เต็มไม้เต็มมือ โกโก้ร้อนส่งกลิ่นหอมออกมา ร่างบางจึงเลือกที่จะถือแก้วนั้นก่อนจะดื่มเข้าไปจนลืมนึกถึงความร้อน

ค่อยๆกินก็ได้ เดี๋ยวลิ้นพองนะร่างสูงกล่าวเตือนเมื่อเห็นว่าร่างบางดื่มโกโก้เร็วไป

อร่อยอ่ะ ใครทำมาให้

พี่มินซอกอ่ะ

อ๋อ ๆ แล้วแก้วนั้นกับยาเอามาทำไมอ่ะร่างบางเอียงคอถามด้วยความสงสัย

เอามาให้เธอนั่นแหละ

ไม่กินยา แน่นอน !”

อ๋ออืม รีบกินโกโก้ให้หมดเหอะ จะได้เอาแก้วไปเก็บ

 

กินเสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะจับยายัดปากเธอแน่ แมวผี หึๆร่างสูงคิดในใจพลางกระตุกยิ้มออกมา

 

ยิ้มอะไร

เปล่าๆ จะกินเสร็จยังอ่ะ ?”

ใกล้หมดแล้ว เอ่อนี่ เซฮุนฉันยืมคำของนายไปใช้ในไลน์หน่อยได้ป่ะ ?”

เย่เฮทอ่ะหรอ เอาไปใช้ดิ ตั้งให้เหมือนฉันเลยก็ดีนะร่างสูงยกยิ้ม

ไม่เหมือนเป๊ะขนาดนั้นหรอกนา อ่ะหมดแล้วลู่หานเลียริมฝีปากที่เลอะโกโก้แล้วส่งแก้วไปให้เซฮุน

เอาแก้วน้ำร้อนไปตั้งไว้ไหนดี ฉันร้อนมือ

ตรงนั้นๆนิ้วเรียวสวยชี้ไปยังโต๊ะที่ตั้งอยู่ใกล้เตียง ร่างสูงเดินไปยังโต๊ะตัวนั้นก่อนจะวางแก้วน้ำร้อนแล้วแอบแกะยาพาราไว้ในมือ

เสี่ยวลู่ ปากเลอะอ่ะ มาเดี๋ยวเช็ดให้ร่างสูงเดินไปหยิบกระดาษหน้ากระจกก่อนดึงกระดาษออกมา

เช็ดเองก็ได้ร่างบางเบือนหน้าหนี

น่ะๆ

อือๆ ก็ได้ เซฮุนตื้อจนลู่หานใจอ่อน ยอมยืนให้ร่างสูงเช็ดริมฝีปากอย่างง่ายๆ

อ้าปากหน่อย มุมปากมันยังเลอะอยู่เลย

อือๆ

ลู่หานอ้าปากเล็กน้อยโดยไม่ได้เอะใจอะไร เซฮุนบรรจงเช็ดมุมปากอย่างแผ่วเบาพลางเงยหน้าขึ้นไปสบตา ร่างบางเบือนสายตา แสร้งมองไปทางอื่น ร่างสูงจึงใช้โอกาสนี้หยิบยาอยู่แอบอยู่ในมือป้อนเขาปากร่างบางโดยที่ไม่ได้ตั้งตัว

แหวะ ! ขมคอร่างบางกำลังจะวิ่งไปคายยาที่อยู่ในปากทิ้งแต่ชะงักไว้ก่อน

คายดูสิ ฉันจะจูบปิดปากเธอเอง หึ !” พูดพลางเดินเข้าหาร่างบาง

หยุด อยู่ตรงนั้นเลยนะ ! กินก็ได้ร่างบางอมยาในปากอย่างพะอืดพะอมแล้วก็เดินไปดื่มน้ำที่เซฮุนตั้งเอาไว้

แค่นี้ก็จบละ

ทีหลังบอกกันดีๆก็ได้หนิร่างบางยังคงดื่มน้ำเพื่อลดความขมคอลง

ก็บอกไปแล้วนะ (:”

ฝากไว้ก่อนเหอะ

มาเอาวันไหน ฉันรับฝากได้ไม่นานนะ

นี่ ! ออกไปเลยนะ ฉันจะนอนแล้ว !” ร่างบางใช้มือเล็กจับไหล่ของเซฮุนให้หันหลัง ก่อนจะออกแรงผลักจนประตูห้องนอน

ฝันดีนะ ยัยแมวผีร่างสูงวางมือหนาลงบนผมนิ่มของร่างบางก่อนจะขยี้ผมอย่างแรง

นี่ ! ผมฉันเสียทรงหมด ไปได้แล้ว

บอกฝันดีก่อน

เออ ฝันดีร่างบางกำลังจะผลักประตูปิดแต่ร่างสูงดันเอาไว้

ครับ ?”

อะไรเนี่ย !”

พูดว่า เซฮุนนา ฝันดีนะครับ

ห้ะ ?”

นี่ ! ไม่ได้ยินหรอ ไม่พูดฉันจะยืนดันประตูไว้แบบนี้แหละ

ก็ได้เซฮุนนา ฝันดีนะครับ

อือ ฝันดี จุ๊บบๆร่างสูงส่งจูบก่อนจะเดินไปยังห้องนอนของตัวเอง

เหอะ…”

 

พี่อูหมินชงโกโก้ร้อนให้เสี่ยวลู่หน่อยได้มั้ยคะ ?”

ตื่นปุ๊บ กวนพี่ปั๊บมินซอกคลี่ยิ้มบางพลางส่ายหน้าเบาๆ

แหะๆ นะคะ นะๆร่างบางเขย่าแขนมินซอกก่อนจะหัวทุยไปกับแขนนิ่มอย่างอ้อนๆ

อ้อนพี่อีก ฮ่าๆ เดี๋ยวทำให้ รอแป๊บนะ

ขอบคุณคร้าบบบ -/\-”

หลังจากตื่นนอนและอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ลู่หานก็เดินตรงมายังห้องครัว ก่อนจะขอร้องมินซอกให้ชงโกโก้ร้อนที่ลู่หานชอบ ผ่านไปได้ไม่กี่นาทีกลิ่นหอมอ่อนๆจากแก้วโกโก้ร้อนก็มาตั้งอยู่ตรงหน้า

จะดื่มแล้วนะคร้าบบบร่างบางเป่าโกโก้เล็กน้อยแล้วค่อยๆดื่มที่ละนิดเพราะโกโก้ยังร้อนอยู่

วันนี้เราจะไปไหนมั้ย ?”

ไม่ได้ออกไปไหนค่ะ ทำไมหรอ ?”

วันนี้อาจารย์ปีกัสโซ่คริสจะสอนวาดรูปน่ะ ฮ่าๆ

พี่คริสวาดรูปเป็นด้วยหรอคะ ?” ร่างบางหยุดดื่มเล็กน้อยก่อนจะเอียงคอถามด้วยความสงสัย

ระดับปรมาจารย์เลยแหละ ฮ่าๆ

อยากเห็นรูปที่พี่คริสวาดจัง

รอให้เจ้าตัวตื่นก่อนเถอะ นี่ก็จะเที่ยงแล้วนะ

ว่าแล้วทำไมพี่คริสถึงตัวสูง

สันหลังยาว ฮ่าๆ

พูดอะไรเกี่ยวกับผมหรอ ?” คริสเดินลงมาจากข้างบน ก่อนจะยู้หน้าเพราะได้ยินที่ร่างบางและมินซอกพูดกัน

เปล่าหรอกค่ะ พี่วาดรูปเป็นด้วยหรอ ?”

อือ ของกล้วยๆ

อยากเห็นอ่ะ

รอเซฮุนแป๊บ เดี๋ยวก็ลงมาด้วยกันละ

รายนั้นวาดเป็นด้วย ไม่น่าเชื่ออ่ะพูดไป ร่างบางก็นึกได้ เขาเคยเห็นรูปที่สองพี่น้องในสมุดบันทึกของเซฮุน

สองคนนี้น่ากลัว ฝีมือสูสีกันเลยแหละมินซอกหันมาบอก

งั้นวันนี้พี่คริสสอนเสี่ยวลู่ด้วยได้มั้ย

ได้ๆ สบายๆ

 

พูดทำความเคารพฉันหน่อย วันนี้ฉันแต่งตั้งพี่มินซอกเป็นหัวหน้าห้องนะคริสบอก

โอเคๆ นักเรียนทั้งหมดทำความเคารพ สวัสดีครับ/ค่ะคุณครู

ฝาแฝดทั้งสามคนและลู่หานตกลงกันว่า วันนี้จะเรียนวาดรูปเสมือนการเรียนในห้องเรียนจริงๆ เพียงแต่สถานที่เรียนคือห้องรับแขกแค่นั้น และเนื่องจากวันนี้ทุกคนไม่ธุระที่จะไปทำข้างนอก จึงหากิจกรรมที่ครอบครัวสามารถทำร่วมกันได้เพื่อไม่ให้เกิดความเบื่อหน่าย

คริสรับหน้าที่เป็นคุณครูสอนศิลปะอย่างเต็มตัว เสื้อยืดที่ถูกละเลงด้วยสีสันมากมาย กางเกงยีนส์ขาสั้นสีดำที่มีรอยฉีกขาดประปราย ใส่แว่นตากลมไร้เลนส์สีดำ แสดงให้เห็นความเป็นศิลปะที่มีอยู่ในตัวสูง

วันนี้ห้องเรียนของเรามีนักเรียนเข้ามาใหม่หนึ่งคน ออกมาแนะนำตัวด้วยคริสสวมบทเป็นคุณครูเต็มตัว แล้วก็เรียกลู่หานที่นั่งอยู่ด้วยความงุนงงออกมา จากนั้นร่างบางจึงลุกขึ้นมาแนะนำตัวอย่างกล้าๆกลัวๆ

เอ่อสวัสดีค่ะ ฉันชื่อเสี่ยวลู่หรือจะเรียกลู่หานก็ได้ ชื่อของฉันแปลว่ากวางตัวน้อยถ้าแปลอีกอย่างนึงก็แปลว่ากวางรุ่งอรุณ ฉันย้ายมาจากโรงเรียนอนุบาลคิตตี้ค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ แหะๆ ร่างบางยกมือลูบท้ายทอยกลบเกลื่อนความอาย

ฮ่าๆ ช่างคิดชื่อโรงเรียนแหะ งั้นพี่มินซอกกับเซฮุนช่วยแนะนำตัวให้นักเรียนคนใหม่รู้จักด้วยสิ

สวัสดีทุกคน พี่ชื่อมินซอกนะเป็นนักเรียนคนแรกของคุณครูปีกัสโซ่คริส พี่มีชื่อแฝงว่าอูหมิน ทุกคนน่าจะรู้ดี อ้ออีกอย่างนะพี่ชอบกินไอติมรสบลูเบอร์รี่ ซื้อมาให้พี่กินบ้างเด็กบ้าทั้งหลาย ฮ่าๆมินซอกลุกขึ้นมาแนะนำตัวบ้าง ก่อนจะหันไปโอบเอวปีกัสโซ่คริสเอาไว้แล้วมานั่งที่เดิม เพื่อให้เซฮุนมาแนะนำตัวบ้าง

หวัดดี ฉันชื่อเซฮุนสุดหล่อ…”

แหวะ…” ลู่หานขัดการแนะนำตัวเล็กน้อย

ไม่มีมารยาทแมวผี คนเขาจะแนะนำตัว

นายก็แนะนำไปสิ สนใจฉันทำไม หื้ม ?”

เออ ๆ ฉันชื่อเซฮุน ชอบกินชานมไข่มุกรสช็อคโกแลตผสมกล้วย ฉันหล่อที่สุดในบรรดาพี่น้อง โอเครู้เรื่องห้ามเถียงด้วยนะ

โฮไม่ไหวๆคริสโฮพลางแนะนำตัวต่อ

ฉันแนะนำตัวบ้างนะ ฉันชื่อคริส มีฉายาว่าปีกัสโซ่คริสเพราะฉันวาดรูปเก่งจนคนอื่นยกย่องแค่นั้นแหละ นึกไม่ออกละ แฮ่มๆวันนี้เนื่องจากมีนักเรียนคนใหม่มาด้วย คุณครูจะกำหนดหัวข้อให้ทุกคนนะครับ หัวข้อวันนี้คือวาดอะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับตัวเองเริ่มได้

แฝดสามและลู่หานลงมือวาดรูปตามหัวข้อที่รับ โดยมือบางจับดินสอหมุนเล่นและกำลังนึกว่าจะวาดอะไรที่เกี่ยวกับตัวเองดี จากนั้นจึงค่อยๆร่างแบบที่ตัวเองคิดเอาไว้ลงกระดาษ เขากำลังวาดสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งที่มีเขาแตกกิ่งก้านสาขาออกมาอย่างสวยงาม มีตัวสีน้ำตาล ตาโตมีน้ำตาลเป็นกระกายสวย

ร่างบางกำลังวาดรูปกวางตัวเล็กๆลงในกระดาษจากนั้นจึงหยิบสีไม้ที่อยู่ในกล่องสีขึ้นระบายรูปที่วาดเอาไว้ด้วยความตั้งใจ มือบางละเลงสีบนหัวกระดาษ เป็นบรรยากาศของดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงอยู่ในยามเช้าเขากำลังวาดความหมายของชื่อตัวเองลงไป

กวางยามรุ่งอรุณ

เขาวาดเสร็จแล้วจึงคว่ำหน้ากระดาษไว้ไม่ให้ใครเห็น แล้วหันไปมองคนมินซอกที่นั่งอยู่ข้างๆเขา พบว่ากำลังระบายสีอยู่ซึ่งใกล้จะเสร็จแล้ว

วาดเสร็จแล้วหรอ เก่งจังมินซอกชม

ไม่หรอกค่ะพี่ (:”

คุณครูปีกัสโซ่คริสวาดรูปของตัวเองจนเสร็จ จึงเรียกให้เหล่านักเรียนเงยหน้าขึ้นมาเพื่อให้ชมผลงานตัวเองก่อน

นักเรียนทุกคนครับ เงยหน้าขึ้นมาดูตัวอย่างงานศิลปะกันหน่อย

อะไรหรอคะ คุณครูลู่หานยกมือพลางถามเพราะดูรูปที่คริสวาดไม่ออก

เธอดูไม่ออกจริงๆเหรอ ? คนอื่นตอบครูหน่อยว่าดูออกมั้ยว่าเป็นอะไร ?”

“…” เงียบกริบ

เฮ้อพวกเธอยังมีศิลปะในหัวใจไม่มากพอ ก็เลยดูไม่ออกว่าคุณครูวาดอะไรลงในแผ่นกระดาษนี้ คุณครูใบ้ให้ว่ามันเป็นสัตว์ชนิดหนึ่งมีอยู่ในเทพนิยายและก็เป็นตัวตนของคุณครูอย่างนึงนะครับ

นกพิราบสีขาวนักเรียนลู่หานตอบด้วยความไม่มั่นใจ คุณครูคริสส่ายหน้าแทนคำตอบ

งั้นก็เป็นไก่สีขาวนักเรียนเซฮุนตอบบ้าง แต่คุณครูคริสก็ยังส่ายหน้าดังเดิม

พี่ขอตอบบ้างนะ ยูนิคอร์นสองขานักเรียนพี่ใหญ่ตอบบ้าง

ยิ่งไม่ใช่ใหญ่เลยครับ เฉลยนะมันเป็นมังกรต่างหากที่นักเรียนทุกคนทายเพราะทุกคนยังมีศิลปะในหัวใจไม่มากพอ ถึงคุณครูจะลายมือไม่สวยแต่ก็ไม่ได้หมายความว่ารูปที่วาดจะไม่สวย ลายเส้นของแต่ละคนมีความเป็นเอกลักษณ์ วาดออกมาได้ไม่มีถูกผิดคริสพูดอย่างมีหลักการณ์ก่อนฉีกยิ้มอย่างมั่นใจจนเหงือกแห้ง

อ๋อคุณครูคะ ส่งงานได้ยัง ? หนูอยากรู้ว่าจะได้คะแนนเท่าไหร่นักเรียนลู่หานยกมือขึ้นเหนือศีรษะก่อนจะถามเพราะว่าตัวเองวาดเสร็จตั้งนานแล้ว

ได้เลย มาส่งกันสิ เข้าแถวมาด้วยนะ

ค๊า คุณครูปิกัสโซ่คริส ฮ่าๆ ลู่หานตอบเสียงเริงร่า

นักเรียนทั้งสามคนเดินต่อแถวกัน โดยเรียงจากมินซอก เซฮุนและลู่หาน ทุกคนต่างถือแผ่นกระดาษที่ได้วาดรูปลงไปไว้ แล้วก็ส่งให้คุณครูปิกัสโซ่คริสได้ดูทีละคนเพื่อคุณครูจะได้ให้คะแนนได้สะดวก

นักเรียนคนแรกเด็กชายมินซอกนะ อธิบายให้เพื่อนดูหน่อยสิ ว่าพี่วาดอะไรมา

ครับ คุณครูพี่วาดรูปซาลาเปานะ ดูออกกันมั้ย ?”

น่ารักดีอ่ะพี่อูหมินลู่หานเอ่ยชมทำให้มินซอกหน้าขึ้นสีเล็กน้อยก่อนที่คนถูกชมจะยกมือมาลูบท้ายทอยเล็กน้อย

ขอบคุณนะเอ่อ คุณครูคริสให้คะแนนได้แล้วมินซอกกล่าวขอบคุณก่อนจะหันไปถามคริสต่อ

ครูให้เกรด A+ แล้วกันนะถ้าคะแนนเต็ม10 แปลว่ามินซอกได้คะแนนเต็ม

ขอบคุณครับคุณครู ให้พี่เต็มเลย

พี่วาดน่ารักอย่างที่เสี่ยวลู่บอกจริงๆนั่นแหละพี่เอางานไว้บนโต๊ะนี่แหละ ไว้เก็บให้พ่อดูเวลากลับมาคริสเงยหน้าสบตากับลู่หานพลางคลี่ยิ้มบางจนตัวเองรู้สึกแปลกๆจึงละสายตามาพูดกับฝาแฝดคนโตต่อ

อ่าๆ โอเค เดี๋ยวพี่ไปทำโกโก้ปั่นไว้ให้นะ กินแก้ร้อน

โอเคครับ

เด็กชายมินซอกเดินเข้าไปในครัวเพื่อจะไปทำโกโก้ร้อน จึงเหลือนักเรียนที่อยู่ตรงนี้อีกสองคนคือเด็กชายเซฮุนกับเด็กชายในร่างเด็กหญิงลู่หาน

เด็กชายเซฮุน นายวาดอะไร ?” คุณครูคริสถาม

พี่เห็นว่าเป็นอะไรละ ?”

แก้วพลาสติกหรอลู่หานช่วยดูหน่อยสิดูออกป่ะคุณครูคริสกวักมือเรียกเด็กหญิงลู่หานยังยืนต่อหลังเด็กชายเซฮุน

เซฮุน นายวาดแก้วชานมป่ะ ?” ลู่หานชะโงกหน้าดูแผ่นกระดาษที่เซฮุนวาดก่อนจะถาม

ดูออกด้วยอ๋อ ?”

แน่นอน ไม่เห็นจะยากตรงไหน คุณครูคะให้คะแนนเซฮุนเลย

อ่า ๆ A+เซฮุนก็ได้คะแนนเต็มเช่นเดียวกับมินซอก

เหลือเด็กหญิงเสี่ยวลู่คนเดียวละนะ ไหนดูหน่อยสิสวยหวะคริสตาเบิกกว้างเมื่อเห็นรูปที่ลู่หานวาด

ไหนดูหน่อยดิสวยกว่าที่คิด เซฮุนเอ่ยชม

ไม่หรอก ก็วาดไปเรื่อยอ่ะ

สวยดีนะ เอาไปกรอบรูปนี้แจ่มเลยอ่ะ งั้นฉันให้คะแนนเลยละกัน A+++

เฮ้ย ! พี่ มันมีแค่ A+ ไม่ใช่หรอเซฮุนท้วงเมื่อเห็นว่าลู่หานได้คะแนนเยอะกว่า

ฉันจะให้ มีอะไรมั้ย ?” คริสพูดก่อนจะกระตุกคิ้ว

เหอะ…”

มากินโกโก้ปั่นกัน พี่ทำมาให้ทุกคนเลยมินซอกยกถาดที่มีแก้วใส่โกโก้ปั่นมายังโต๊ะที่ทุกคนรวมตัวอยู่ แล้วส่งแก้วโกโก้ให้ทุกคนดื่ม

อร่อยที่สุดเลยพี่อูหมินลู่หานพูดพลางยกนิ้วโป้งซึ่งแสดงถึงความอร่อย

อ่านะ แล้วเราวาดอะไรหรอ พี่ยังไม่เห็นเลยมินซอกพูดพลางยกมือขาวมาลูบผมอย่างแผ่วเบา

นี่ ! เป็นไงบ้างมือบางหยิบรูปของตัวเองที่ตั้งอยู่บนโต๊ะให้มินซอกดู

สวยดี เดี๋ยวว่างๆพี่พาไปซื้อกรอบรูปมาใส่นะ ฮ่าๆ

ไม่ขนาดนั้นหรอกพี่

ชมกันเข้าไป เซฮุนพูดและเบือนหน้าหนีมองไปทางอื่น

เหมือนพวกเราเป็นหมาหัวเน่ายังไงก็ไม่รู้เนอะ เซฮุนคริสพูดพลางเบะปาก

ใช่พี่

เราก็พูดไปได้ไงมินซอกหันมาพูดกับน้องๆที่ต่างคนต่างเบะปากเหมือนเด็กๆ

 

นีกาโชวา นอมูโชวา  

 

หวัดดีครับ หลังจากเสียงรอสายของเซฮุนดังได้ไม่นาน เขาก็กดรับสายก่อนจะเอ่ยทักทายตามมารยาท ส่วนคนอื่นๆก็นั่งกินโกโก้ปั่นเงียบๆ

[หวัดดีเซฮุน นี้แบคฮยอนนะ จำได้มั้ย ?] เสียงเล็กๆเจื้อยแจ่วดังมานอกโทรศัพท์

อ๋อ เบค่อนหรอไม่ได้คุยตั้งนาน สบายดีมั้ย ?”

[สบายดี แล้วเซฮุนละ]

สบายดีเหมือนกัน คิดถึงจัง จุ๊ฟๆเพราะเสียงที่เซฮุนตอบกลับสายปลายทาง ลู่หานรู้สึกจุกจนหายไม่สะดวกขึ้นมาดื้อๆ จนต้องเดินหนีออกมาจากตรงนั้น

ไปไหนเสี่ยวลู่ โกโก้ยังไม่หมดเลยมินซอกดึงแขนเล็กเอาไว้

อยู่ตรงนี้มันหายใจไม่ออกเสี่ยวลู่ขอเดินไปสูดอากาศข้างนอกหน่อยนะ

อืมๆ สงสัยหวัดยังไม่หายดี ไปเถอะ (:” มินซอกยิ้มบางๆให้กับลู่หาน ก่อนที่จะก้าวออกจากบ้านไปเดินเล่นข้างนอกแทน เซฮุนดูร่างบางเล็กน้อยก่อนจะหันมาสนใจโทรศัพท์ที่อยู่ในมืออีกครั้ง

[อืม คิดถึงเหมือนกัน จุ๊ฟๆ ว่างๆค่อยไปหานะ]

มาสิ ฉันว่างตลอด

[อืม รักนะจุ้บุ]

เหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิดเลยแหะเซฮุนคลี่ยิ้มบางๆ

[อือ งั้นแค่นี้ก่อนนะ บายย]

อืม บายย เซฮุนวางสายก่อนจะมาดื่มโกโก้ปั่นต่อ เดี๋ยวละลายแล้วจะไม่อร่อย - เขาคิด

 

จู่ๆ ทำไมหายใจไม่ออกนะลู่หานนั่งอยู่ที่ม้านั่งในสวนหลังบ้านก่อนจะยกมือลูบหน้าอกเบาๆ เขาไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเวลาฟังเซฮุนคุยโทรศัพท์เมื้อกี้ ถึงเกิดอาการแบบนี้ขึ้นมา

ฮารูมัน~  นอวาเนกาฮัมเกฮันซูอิดดามยอน 

ใครโทรมานะฮัลโหลลู่หานหยิบโทรศัพท์ที่กำลังดังขึ้นมาจากกระเป๋า แล้วจากนั้นก็กดรับสาย

[หวัดดีลู่หานรึเปล่า ? ฉันอี้ชิง]

อ๋อครับมีอะไรรึเปล่า

[ว่างบ้างมั้ยเนี่ยเจ้าซุ่นลู่มันอยากเจอนาย ข้าวปลามันไม่ยอมกินเลย]

เดี๋ยวไปหามันพรุ่งนี้ ขอบคุณนะดูแลให้

[อืมๆ บาย]

บายลู่หานกดตัดสายก่อนจะใส่โทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกงเหมือนเดิม

อี้ชิงเป็นเพื่อนสนิทสมัยม.ปลายของลู่หาน เขาฝากดูแลสุนัขตัวหนึ่งที่อยู่ที่สวนสาธารณะซึ่งอยู่ใกล้บ้านของอี้ชิงมากกว่าเขา และช่วงนี้เขาไม่สะดวกไปสวนสาธารณะเพราะยังไม่ชินเส้นทางจากบ้านหลังนี้สักเท่าไหร่ แล้วที่เขาตั้งชื่อให้ลูกหมาตัวนั้นว่าซุ่นลู่เพราะมันแปลว่ากวางเรนเดียร์ เขาอยากให้ชื่อลูกสุนัขคล้ายๆกับชื่อเขา

อยู่นี่เอง พี่ตามหาแทบแย่มินซอกเดินมานั่งข้างลู่หาน

มีอะไรรึเปล่าคะ ?”

เปล่าหรอก ตอนนี้โอเคยัง ?”

โอเคขึ้นแล้วค่ะ

ดีแล้วแหละมินซอกวางมือบนผมนิ่มของลู่หานก่อนจะลูบอย่างที่เขาชอบทำ

พี่คะ เบค่อนนี้ใครหรอ?” ลู่หานถามทั้งที่สายตายังมองไปทางอื่น

อ๋อไม่ได้ชื่อเบค่อนหรอก ชื่อแบคฮยอนต่างหาก

อ๋อ แล้วทำไมเซฮุนถึงเรียกว่าเบค่อนละ

ชื่อที่ใช้เรียกกันสองคนน่ะเขาเคยเป็นแฟนกันมาก่อนมินซอกพูดเสียงแผ่วๆลง

อ๋อ…”

มีอะไรรึเปล่าเสี่ยวลู่ ?” มินซอกถามอย่างสงสัย

เปล่าหรอกค่ะ แค่อยากรู้เท่านั้นเอง

อืมๆอ่ะนี่ ! คริสฝากน้ำมะนาวมาให้ สั่งมาด้วยนะ ว่าถ้ากินไม่หมดโกรธ ฮ่าๆมินซอกส่งขวดน้ำมะนาวสีเขียวอ่อนๆไปให้ลู่หาน

ฮ่าๆ พี่คริสก็ต้องไปขอบคุณสักหน่อยแล้ว

อืม ๆ ดูแลตัวเองให้ดีๆหน่อยนะ ไม่สบายเบานะเรา

ค่ะพี่อูหมิน ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ

ไม่เป็นไรกวางน้อย (:” พี่จะดูแลเราแบบนี้ตลอดไป ถึงความลับจะแตกแล้วพี่ก็จะดูแลเหมือนเดิม มินซอกคิด

งั้นเสี่ยวลู่ไปก่อนนะ กะว่าจะนอนพักด้วย เพลียๆยังไงไม่รู้

อืม

ลู่หานปล่อยให้มินซอกนั่งที่ม้านั่งคนเดียว ส่วนตัวเองก็เข้ามาในบ้านแล้วเดินมายังห้องรับแขกที่ก่อนหน้านั้นเป็นที่รวมตัวของคนในบ้าน แต่ตอนนี้เหลือเพียงคริสที่ยังคงนั่งวาดรูปต่อ

คุณครูปีกัสโซ่คริส ยังตรวจงานของนักเรียนไม่เสร็จหรอคะ ?” ลู่หานแซวคริส

เลิกเล่นได้แล้ว ฮ่าๆ

ขอบคุณสำหรับน้ำมะนาวนะพี่คริส

กินแล้วยัง ?”

เอ่อยังเลย

กินสิ กินให้หมดนะ

ค่ะๆลู่หานคลี่ยิ้มก่อนจะบิดฝาขวดน้ำมะนาวแล้วดื่มรวดเดียวจนหมด

ดีมาก เจ้ากวาง อร่อยมั้ย ?” คริสฉีกยิ้มกว้าง

ฮ่าๆ ก็เปรี้ยวๆหวานๆอร่อยดี

มานั่งนี่ ช่วยฉันระบายสีหน่อยคริสตบโซฟาข้างตัวเองเบาๆ

โอเคค่ะ ลู่หานเดินมานั่งตรงโซฟาข้างๆคริส แล้วหยิบกล่องสีขึ้นมา จากนั้นจึงเปิดกล่องหยิบสีไม้ขึ้นมาแล้วละเลงลงบนกระดาษอย่างตั้งใจ

ระหว่างที่กำลังระบายสี ลู่หานก็หยุดชะงักเพราะเห็นคริสกำลังระบายสีไปคนละทาง ภาพเลยดูออกมาไม่สวยเท่าที่ควร มือบางจึงวางสีไม้ลง คริสสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมือบางจับมือหนาของคริสเพื่อบังคับทิศทางมือให้ระบายไปทางเดียวกัน

พี่คริสต้องระบายแบบนี้นะ

“…” คริสไม่ได้มีสติกับภาพที่อยู่ตรงหน้า แต่หากสายตากำลังจดจ้องกับใบหน้าสวยของลู่หานมากกว่า เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมร่างบางถึงมีอิทธิพลต่อจิตใจถึงขนาดนี้

อ๊ะมีอะไรติดหน้าเสี่ยวลู่รึเปล่าจู่ๆร่างบางก็หันหน้ามาถาม คริสเบือนสายตาหนีแทบไม่ทัน ก่อนจะหันมาสู้หน้ากับร่างบางอีกครั้ง

เอ่อไม่มีอะไรหรอก ไม่ต้องช่วยฉันแล้วก็ได้นะ ขอบคุณที่สอนฉันระบายสี

ไม่เป็นไรค่ะ งั้นเสี่ยวลู่ไปนอนก่อนดีกว่า เพลียๆยังไงก็ไม่รู้

เดี๋ยวๆ รอแป๊บนะคริสลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปในครัวแล้วหยิบน้ำมะนาวที่แช่อยู่ในตู้เย็นออกมา แล้วเดินมาให้ลู่หานที่กำลังยืนรออยู่

อ่ะเวลาตื่นขึ้นมาก็กินด้วยละกัน หวัดจะได้หายไวๆ

อ่าค่ะขอบคุณมากนะ

อือๆ งั้นฉันระบายสีต่อล่ะ

ค่ะๆ ลู่หานกำลังจะหมุนตัวกลับแต่คริสเรียกไว้อีกครั้ง

เดี๋ยวกินให้หมดด้วยนะ ไม่หมด โกรธโอเค๊ ?” คริสเลิกคิ้วพลางทำมือรูปโอเค

ฮ่าๆ ค่ะๆพี่ชาย

ร่างบางเดินออกมาจากตรงนั้นก่อนจะเดินขึ้นห้องไป เพื่อจะพักผ่อนเนื่องจากเพลีย มือบางจับลูกบิดแล้วผลักเข้าไปในห้องแล้วไม่ลืมที่ล็อคประตูไว้ จากนั้นจึงวางขวดน้ำมะนาวไว้บนหัวเตียง เวลาตื่นขึ้นมาจะได้หยิบดื่มทันที จากนั้นร่างบางจึงค่อยๆเอนกายนอน

เฮ้อร้อนจัง

ร่างบางลุกขึ้นจากเตียงอีกครั้ง ก่อนจะถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ส่วนบนออกจากร่างกายจนหมด เผยให้เห็นร่างกายของผู้ชายตามธรรมชาติผิว แล้วก็กลับไปที่เตียงอีกครั้ง ขณะกำลังจะคลานไปบนเตียงเพื่อจะเอนกายนอนอีกครั้งร่างบางชะงักเมื่อหางตาเห็นร่างฝาแฝดทั้งสามคนมายืนอยู่ในห้อง ก่อนจะพูดความลับที่ลู่หานพยายามปิดไว้ออกมา

เสี่ยวลู่นายเป็นผู้ชายอย่างงั้นหรอ





 

-100%-




 
__________________________________
 
 
รูปนี้ที่คุณครูปีกัสโซ่คริสวาด
ดูออกใช่มั้ยว่าเป็นมังกร แหะๆ :D

 
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและติดตามนะ
รักที่สุดเลย ม๊วฟฟ >3<

SQWEEZ

38 ความคิดเห็น