[EXO] Bubbletea Boy & Sweety Deer

ตอนที่ 9 : Special Short Fic : That's Love

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ต.ค. 57


“THAT’S LOVE”

 

매일 매일 꿈을 꾸죠 그대 손을 잡고 날아가 영원히 언제 까지나
ใฝ่ฝันถึงทุกวี่วัน จับมือเธอ โบยบินไป ตลอดกาลนานเท่านาน
보고 싶은 나의 사랑 운명 이죠 피할수도 없죠
นี่แหละโชคชะตาความรักของฉันที่เฝ้ารอมา ไม่มีทางหลบเลี่ยงได้เลยใช่ไหม
every day I.m so lucky 숨겨왔던 맘을 고백 할래
ทุกวันฉันช่างโชคดีเหลือเกิน สิ่งที่เคยปิดบังเอาไว้ อยากจะสารภาพหัวใจออกไป

 너를 사랑해
 ว่าฉันรักเธอ 

Lyric by : Chen - Best Luck ( OST. It's Okay That's Love )

 

 

            “เช้าแล้วเหรอเนี่ย

            แสงแดดอ่อนๆยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านมารำไร เปลือกตาของร่างสูงค่อยๆลืมขึ้นอย่างช้าๆพลางพูดพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะปรับสายตามองภาพรอบข้างให้ชัดเจนขึ้น เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของคนตัวเล็กที่กำลังนอนอยู่ใกล้ๆบอกให้รู้ว่าคนตัวเล็กยังคงหลับสนิท  ร่างสูงใช้มือหนาเกลี่ยแก้มใสของคนตรงหน้า แล้วเริ่มระดมจูบใบหน้าสวยก่อนจะกดจูบริมฝีปากบางสีชมพูอ่อนเชิงกลั่นแกล้งอย่างแผ่วเบา

งื้อ.. เซฮุน พี่จะนอน อย่ากวนพี่สิ

            “ตื่นสิครับ ไม่งั้นผมจะแกล้งพี่มากกว่านี้..”

คนตัวเล็กปรือตามองคนตรงหน้าเล็กน้อยพลางพูดด้วยน้ำเสียงงัวเงีย มือเล็กยกขึ้นเพื่อหวังจะทุบไหล่กว้างเบาๆ แต่มือหนารับไว้ทันก่อนจะฉวยโอกาสรวบเอวบางมากอดไว้แน่นจนได้กลิ่นกายหอมอ่อนๆแล้วพูดเสียงแหบพร่าหวังจะแกล้งคนในอ้อมกอดที่ใบหน้ากำลังขึ้นสี

โอเคๆ พี่ตื่นก็ได้

แฟนใครก็ไม่รู้น่ารักที่สุดเลย ..ฟอด ~ร่างสูงหอมแก้มของคนตัวเล็กอย่างรวดเร็ว

 อื้อ เซฮุนฉวยโอกาสอีกแล้วนะ คนบ้า!”

ก็พี่น่ารักใส่ผมเองทำไมล่ะ ฮ่าๆ

กระจกตาสีเทาเข้มของคนร่างสูงกำลังปรากฏภาพของคนตัวเล็กที่กำลังหน้าขึ้นสี มือบางยกขึ้นมาเล็กน้อยเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย ก่อนจะเด้งตัวขึ้นมาจากเตียงนอนสีน้ำเงินเข้มเพื่อหลบสายตาของคนที่กำลังจ้องมองใบหน้าสวย มือหนาของร่างสูงควานหากล่องสีแดงเล็กๆที่อยู่ใต้หมอนหนุนของตัวเองอย่างเงียบๆ เพื่อไม่ให้อีกคนรู้ตัว

เซฮุนเขากำลังจะให้อะไรบางอย่างที่ดูพิเศษที่สุด ของที่ลู่หานควรจะได้เห็นมันสักที เขาคิดว่ามันถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว แต่เขาเองก็ไม่รู้ว่าคนตัวเล็กจะคิดแบบนั้นรึเปล่า

พี่ครับ

หือ ?”

ผมมีอะไรจะให้ หลับตาลงหน่อยได้มั้ย ?” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นข้างใบหูคนตัวเล็ก ก่อนจะกอดรวบเอวบางจากด้านหลังแน่นพลางคางเกยไหล่ แล้วจับกล่องสีแดงเล็กๆบางอย่างไว้ในมือ

มีอะไรรึเปล่า

พี่หลับตาก่อนสิครับ

โอเคก็ได้

เปลือกตาสีมุกค่อยๆปิดตัวลงอย่างสนิท ลู่หานก็กำลังสงสัยว่าเซฮุนจะแกล้งอะไรเขาอีกรึเปล่า ตาโตกลอกไปมาด้วยความหวาดหวั่น ก่อนจะรู้สึกถึงความเย็นเฉียบของโลหะสีเงินที่กำลังถูกสวมบนนิ้วนางซ้าย

ลืมตาได้เลยครับ

เซฮุน..” คนตัวเล็กลืมตามองใบหน้าคมคายพลางยิ้มบาง แล้วเลื่อนสายตาลงมาดูโลหะสีเงินที่ถูกสวมอยู่บนนิ้วของตัวเอง นิ้วเรียวลูบจับแหวนด้วยความสนใจ

พี่ครับ ผมรักพี่นะ ผมขอดูแลพี่แบบนี้ตลอดไปได้มั้ย..”

อย่าทิ้งพี่ละกัน

ไม่ทิ้งหรอก รักนะครับกวางน้อย

ครับ พี่ก็รักนายนะเซฮุน

รักมาก รักคนเดียวด้วย

รู้แล้ว คิดว่าพี่เขินไม่เป็นรึไงแก้มใสของคนตัวเล็กกำลังเปลี่ยนเป็นสีแดงอ่อนๆ

ครับ เพราะผมรู้ไง ผมถึงได้พูด

ใบหน้าสวยเผยให้เห็นรอยยิ้มบาง ก่อนที่มือบางจะถูกความอบอุ่นจากริมฝีปากคนตรงหน้าจูบอย่างแผ่วเบา เอวบางถูกรวบกอดให้อยู่ในอ้อมอกอีกครั้ง

พี่ปวดหัวจังเซฮุน ลู่หานเอนตัวพิงกับแผ่นอกกว้างมองหน้าอีกคน พลางยกมือขึ้นมาจับหน้าผาก

ไม่สบายเหรอครับคนดีมือหนาอังหน้าผากของคนตัวเล็ก

ไม่รู้สิ พี่ถึงอยากได้นอนพักต่อไง

อ๋อครับ เดี๋ยวผมไปหาข้าวมากินนะ พี่จะได้นอนพักผ่อน

อือๆ

เซฮุนก้าวขาลงจากเตียงนอนก่อนจะเดินเข้าไปหยิบอาหารที่ซื้อไว้ก่อนหน้านี้พร้อมกับยาพาราเม็ดสีขาวกลมให้กับลู่หานที่กำลังนอนห่อตัวอยู่ในผ้าห่มหนา มือหนาสะกิดให้ร่างบางรู้ตัวเล็กน้อยก่อนจะป้อนอาหารให้กินช้าๆ

อร่อยมั้ยครับ

อื้ม อร่อยอะซื้อข้าวมาจากที่ไหนเหรอ

ร้านประจำที่พี่กับผมไปกินด้วยกันบ่อยๆไง นี่ปากพี่เลอะด้วยใบหน้าคมคายค่อยๆเลื่อนเข้าไปใกล้ริมฝีปากสีชมพูอ่อนก่อนจะขบเม้มริมฝีปากพลางดูดกินอาหารไปด้วย จนคนตัวเล็กตาเบิกกว้างเพราะตั้งตัวไม่ทัน

ข้าวอร่อยจริงด้วย โดยเฉพาะเวลาอยู่บนปากของพี่

นี่เซฮุน อย่าแกล้งพี่สิลู่หานก้มหน้างุดๆ

โอเคครับฮ่าๆ กินยาดีกว่าครับพี่จะได้นอนพัก

ไม่เอา มันขมพี่ไม่อยากกิน

หรือจะให้ผมป้อน..?” ร่างสูงยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย

ไม่เอา พี่กินเองก็ได้ มือเรียวบางรับยาจากมือหนาขึ้นมา ก่อนจะฝืนกลืนยาลงลำคอแล้วตามด้วยน้ำหมดแก้ว

ฝันดีนะครับ คนดีของผม

อื้มม

         

          ใกล้วันนัดแล้วสินะ..ลู่หาน

 

ห้องสีเหลี่ยมเล็กๆที่ถูกแต่งเติมด้วยผ้าม่านสีเขียวอ่อนที่กำลังปลิวไสว ถุงน้ำเกลือสีใสขนาดใหญ่ที่กำลังถูกแขวนอยู่บนเหล็กที่ตั้งสูงกำลังถูกใช้โดยคนไข้บางคนที่กำลังเบื่อหน่าย นิ้วเรียวกำลังจรดอยู่กับหน้าจอสมาร์ทโฟนเพื่อพิมพ์อะไรบางอย่างผ่านโปรแกรมแชทยอดนิยมหาอีกคนหนึ่งที่กำลังนั่งเฝ้าไข้เขาอยู่นั่นเอง

Luhan : เซฮุนพี่เบื่อจัง พี่อยากไปออกไปข้างนอก L

Sehun : ไม่เอาครับ อย่าดื้อสิ

          นิ้วเรียวกดปิดหน้าจอแชทก่อนจะล็อคโทรศัพท์เพราะงอนอีกคนที่เขาไม่ยอม ร่างสูงที่เป็นคนเฝ้าไข้มองยังแผ่นหลังของคนตัวเล็กที่พลิกตัวหันไปนอนอีกทาง คำเตือนของหมอได้เข้ามาในโสตประสาทเซฮุน ทำให้เขาไม่กล้าพาคนตัวเล็กออกไปไหน แต่เมื่อเห็นความดื้อของคนตัวเล็ก ตัวเองจึงเดินไปออกไปข้างนอกก่อนจะเดินยังรถมอเตอร์ไซต์คันเก่งเพื่อไปหาซื้อเสื้อผ้ามาให้ แล้วกลับมาหาร่างบางที่ยังคงนอนอยู่ท่าเดิม

            พี่ครับ หันมาหน่อยสิ

ไม่เอา พี่จะนอน

พี่ครับ ผมมีอะไรมาให้มือหนายื่นถุงเสื้อผ้าไปยังหน้าของลู่หาน คนตัวเล็กเด้งตัวจากที่นอนก่อนจะค้นดูเสื้อผ้าด้วยความดีใจ

ไหนบอกจะไม่พาไปไหนไง แล้วผ้านี่..”

ผมกลัวพี่จะงอนผมนี่ครับ ไปเปลี่ยนชุดแล้วไปกันเถอะ

น่ารักที่สุด จุ๊บ!” คนตัวเล็กเบ้หน้าเล็กน้อยเพราะถอดสายน้ำเกลือออกจากมือ ก่อนจะขโมยจูบจากร่างสูงอย่างรวดเร็วแล้วเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมจะหนีออกไปเที่ยวด้วยกัน ใบหน้าหล่อฉุดยิ้มขึ้นมาเพราะความน่ารักของแฟนตัวเอง

ทั้งสองคนจับมือเข้าไว้ด้วยกันอย่างมีความสุข ก่อนจะวิ่งจากห้องพยาบาลไปยังรถมอเตอร์ไซต์คันเก่งของเซฮุน เซฮุนควบรถก่อนจะใส่หมวกกันน็อคเอาไว้เพื่อความปลอดภัยก่อนจะสวมหมวกให้อีกคน แขนเล็กโอบเอวแกร่งแน่น รถจึงค่อยๆขยับตัวออกมุ่งหน้าไปยังสถานที่ของคนที่มีคู่ชอบไปกันที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในตอนนี้

..Cupid Land ดินแดนกามเทพ..

 

พี่ครับถึงแล้วนะ

ที่นี่เหรอ น่าสนุกแหะ

ไปกันเถอะครับ J

มือทั้งสองจับเข้าไว้ด้วยกันก่อนจะเดินมุ่งตรงไปยังงานที่ถูกจัดขึ้น ทั้งสองคนได้เล่นเครื่องเล่นด้วยกันอย่างสนุกสนาน ใบหน้าด้วยเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่สดใส เซฮุนไม่เคยเหนื่อยกับความเอาแต่ใจของคนตัวเล็กเลย เขาคิดเพียงแค่ว่าสิ่งไหนที่เขาทำได้แล้วคนที่เขารักมีความสุข เขาก็พร้อมทำให้ได้ทุกอย่างถึงแม้จะต้องแลกกับชีวิตของเขาเอง

พี่คนหล่อคะ

อะไรเหรอครับ หื้มม ?” เซฮุนหันไปหาต้นเสียงที่เรียกชื่อตัวเองก่อนจะพบว่าเป็นเด็กสาว อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเขา ก่อนจะหันไปมองใบหน้าคนตัวเล็กที่กำลังเบะปากและเบนสายตามองไปทางอื่นด้วยความหงุดหงิด

พี่มีแฟนแล้วยังคะ

ผมมีแล้วครับ คนที่อยู่ข้างๆผมนี่ไง ผมรักเขาได้แค่คนเดียวจริงๆเซฮุนรวบเอวบางเข้ามากอดไว้แน่น มือเล็กยกขึ้นเพื่อจะทุบตีแขนคนตรงหน้าแต่มือหนารับไว้ทัน ก่อนจะเกลี่ยแก้มใสเบาๆ

งั้นขอโทษนะคะที่มาถาม

ไม่เป็นไรครับ

เด็กสาวได้ปลีกตัวเอาไว้แล้ว แต่ลู่หานยังคงหงุดหงิดไม่หาย ขนาดนี้มีเขาอยู่ใกล้ๆเซฮุนยังมีคนมาจีบ แล้วถ้าเขาปล่อยไปเซฮุนจะไม่โดนรุมขอเบอร์เลยรึไง

หึงเหรอครับ

เปล่าสักหน่อยคนตัวเล็กพองแก้มเล็กๆ

ไม่หึงแน่นะ

หึงก็ได้ ! อย่าให้คนอื่นมาจีบอีกนะ ไม่งั้นพี่จะไม่คุยกับนายจริงๆด้วย

ทำไงได้ครับคนมันหล่อหนิ ฮ่าๆ แต่ถึงยังไงผมก็รักพี่คนเดียวนะ รักมากด้วยเซฮุนฉกชิงสูดกลิ่นหอมอ่อนๆจากแก้มอย่ารวดเร็ว

อื้อ เซฮุน ! คนมันเยอะนะ

ใครสนกันละครับ เดี๋ยวไปเจอกันที่รถนะครับ ผมจะทำอะไรนิดหน่อย

โอเครีบๆนะ แล้วเจอกัน อ้อ ! อย่าให้ใครจีบอีกนะ

ผมรู้แล้วครับกวางน้อยของผมฮ่าๆ

เซฮุนหัวเราะเล็กๆก่อนจะปลีกตัวออกมาร้านขายดอกไม้ที่เขาเหลือบไปเห็นพอดี เขากะว่าจะเอาไว้เซฮร์ไพรส์คนตัวเล็กก่อนกลับเข้าโรงพยาบาล แต่ปลีกตัวกันได้ไม่นาน เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น

อาการเจ็บแปล็บที่หน้าอกข้างซ้ายของลู่หานได้เกิดขึ้นมา คนตัวเล็กรู้ดีว่ามันเป็นอาการของโรคอะไร คำเตือนต่างๆจากหมอได้ดังก้องอยู่ในโสตประสาท

หัวใจของคุณกำลังเต้นแผ่วลงเรื่อยๆ เราอาจเร่งรัดเวลาในการผ่าตัดมากขึ้นหากอาการของคุณเริ่มเกิดขึ้นมาอีก

ขาเรียวพยายามก้าวเดินข้ามถนนไปอีกฝั่งที่รถของเซฮุนจอดรอเขาอยู่ มือเล็กยกขึ้นมากอบกุมหน้าอกแน่น เขาพยายามทำตัวให้เป็นปกติแต่ถึงอย่างไรเขาก็ไม่สามารถฝืนมันได้ ทุกอย่างเริ่มอ่อนแรงลง คนตัวเล็กคุกเข่าลงข้างริมถนนพร้อมกับแสงไฟจากหน้ารถที่สาดแสงสว่างเต็มท้องถนน ก่อนทุกอย่างจะพร่ามัวไปพร้อมกับภาพคนที่เขารักที่กำลังวิ่งมาหาเขาพลางตะโกนเรียกชื่อเขา

เอี๊ยดโครม !

 

นี่ที่ไหนกัน..เซฮุนหายไปไหน

ร่างบางปรือตามองสู้แสงจ้าของดวงอาทิตย์อย่างช้าๆ ตากลมโตสีน้ำตาลกวาดตามองไปรอบๆเพื่อมองหาคนสำคัญของเขาแต่กลับเจอเพียงแต่ความเงียบและความว่างเปล่า

แอ๊ด

เสียงประตูถูกเปิดเข้ามา คนตัวเล็กหวังว่าคงจะเป็นเซฮุนแต่กลับเจอบุรุษพยาบาลที่ถือเอกสารบางอย่างและโลหะสีเงินอีกวงเข้ามาด้วย..

ลู่หานเริ่มใจไม่ดี แววตากำลังสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด ขอบตาเริ่มร้อนผ่าว น้ำตาใสได้ไหลออกมาอย่างอัตโนมัติ คนตัวเล็กกำลังรู้สึกว่าสิ่งที่เขากำลังคิดมันต้องไม่เป็นจริง..

ผมขอตรวจร่างกายนะครับ คุณเป็นอย่างไรบ้าง ?”

ก็โอเคดีครับ ผมไม่ได้เป็นอะไร

ยังเจ็บหน้าอกอยู่รึเปล่าครับ

ไม่แล้วครับ.. คุณหมอครับ รู้มั้ยว่าแฟนผมหายไปไหนลู่หานปาดน้ำตาบนใบหน้าอย่างลวกๆ พยายามแสร้งยิ้มบางกลบเกลื่อนว่าเขาไม่ได้เป็นอะไร แต่ความจริงแล้วเขารู้สึกไม่ดีเลยมากกว่า

เรื่องนี้ละครับที่ผมกำลังจะบอกคุณ.. หมอขอแสดงความเสียใจด้วย

ห้ะ ! หมอไม่พูดแบบนั้นสิครับ ทำไมเซฮุนเป็นอะไรบอกผมมาสิ บอกผมมา !” ลู่หานกำลังตื่นตระหนก จนไม่สามารถควบคุมอารมณ์เอาไว้ได้ คนตัวเล็กกำลังหลอกตัวเองว่าเซฮุนต้องไม่เป็นอะไร

คุณโอเซฮุนได้รับอุบัติเหตุจากรถยนต์ที่กำลังจะวิ่งชนคุณ.. ส่วนอาการหน้าอกที่คุณไม่มีอาการเจ็บปวดแล้ว เพราะทางเราได้ทำการเปลี่ยนหัวใจให้คุณ โดยใช้หัวใจของคุณเซฮุนที่ได้ทำสัญญาไว้กับโรงพยาบาล.. ผมขอแสดงความเสียใจด้วย

ไม่นะ.. ไม่จริง ! ไม่ !”

ภาพทุกอย่างในตอนนั้นกำลังไหลเข้ามาในหัวสมองดั่งกับภาพยนตร์ที่กำลังฉายออกมา ราวกับว่าตอนนี้มีคนเอาเข็มพิษที่กำลังทิ่มแทงใจให้ได้รับความเจ็บปวด

ภาพของเซฮุนที่กำลังวิ่งเข้ามาหาเขา มือหนาของคนร่างสูงกับดอกไม้ช่อหนึ่งไว้ในดอกไม้แน่น ในเวลาเดียวกันนั่นเองก็มีแสงของไฟหน้ารถคันหนึ่งส่องสว่างทั่วถนนและขับมาด้วยความเร็ว เซฮุนตะโกนเรียกชื่อของตัวเองให้ได้สติ แต่ภาพตอนนั้นที่คนตัวเล็กเห็นก่อนจะสลบไปคือ..

เอี๊ยดโครม !

เสียงล้อรถเสียดสีกับพื้นถนนดังสนั่นหวั่นไหน ก่อนที่ตัวรถกระทบกับร่างสูงอย่างรุนแรง รถคันนั้นได้ถอยรถและขับหนีออกไปอย่างไร้ความรับผิดชอบ ทิ้งไว้เพียงร่างที่มีลมหายใจรวยรินกับดอกไม้ที่โดนล้อรถเหยียบอย่างแหลกละเอียด

ไม่จริงสิ เป็นไปไม่ได้ มันต้องไม่ใช่เรื่องจริงไม่ !!”

 

พี่ครับ พี่เป็นอะไร พี่ !” มือหนาของร่างสูงเขย่าคนตัวเล็กที่กำลังนอนดิ้นไปมา

เฮือกก !

ลู่หานเด้งตัวขึ้นมาจากเตียงนอน ใบหน้าเต็มเหงื่อใสที่ผุดออกมา ก่อนจะหันไปเห็นคนที่เขารักอยู่ข้างๆ คนตัวเล็กโผเข้ากอดแน่นด้วยความโหยหาราวกับว่ากลัวคนตรงหน้าหายไป

พี่ครับ พี่เป็นอะไรเซฮุนกอดตอบแน่นพลางลูบศีรษะคนตัวเล็กเชิงปลอบขวัญ

เซฮุนนายยังอยู่ นายยังอยู่ ฮึก..” น้ำตาสีใสไหลออกมาจากตาคู่สวย

ผมยังอยู่ข้างพี่เสมอ ตั้งแต่พี่กินยาแล้วหลับไปผมยังไม่ได้ไปไหน ผมสัญญากับพี่แล้วไงครับ ว่าผมจะไม่ทิ้งพี่

เซฮุนพูดจริงๆนะ เซฮุน

ครับผมสัญญา ผมรักพี่นะจะให้ผมพูดกี่ครั้งก็ได้ ผมจะอยู่ดูแลพี่แบบนี้ตลอดไป

พี่ก็รักนายนะเซฮุน อย่าทิ้งพี่ไปไหนนะคนตัวเล็กซุกอกแกร่งพร้อมกับกอดรั้งเอวแกร่งไว้แน่น

การกระทำสำคัญกว่าคำพูดพี่คิดว่างั้นมั๊ยครับ Jร่างสูงแหสะยิ้มอย่างมีเลศนัย

อื้ออ ! เซฮุน

เซฮุนเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้อย่างรวดเร็วจนคนตัวเล็กไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างสูงกำลังฉกชิมความหวานจากริมฝีปากบาง ไออุ่นรักแผ่ซ่านผ่านลมหายใจอันเร่าร้อน ใบหน้าของคนตัวเล็กแดงซ่าน เปลือกตาสีมุกปิดลงช้า ๆ คนตัวเล็กปรับองศาหน้าให้เหมาะกับรสจูบแล้วโอบคอของร่างสูงไว้แน่น มือหนารั้งเอวบางไว้จนได้รับความอบอุ่นของกันและกัน กลิ่นรักรสละมุนจากจุมพิตของเขาทำให้ใจของคนตัวเล็กสั่นไหว ได้มอบหัวใจให้กันและกันจนไม่เหลือที่ว่างให้ใครอาศัยได้อีกแล้ว J

 

떨리던 입술도 그대 설레던 마음도 그대 사랑이죠 babe
ริมฝีปากของฉันที่เคยสั่นไหวก็เพราะเธอ หัวใจดวงนี้ที่เคยสั่นไหวก็เพราะเธอ นี่แหละ ความรักของฉัน
이런게 사랑 인걸 알죠 그대가 있어 행복 하죠 ~ ye~ 사랑이예요 ~ babe
รู้ใช่ไหมว่าแบบนี้แหละ คือความรัก มีความสุขก็เพราะมีเธอ นี่แหละคือความรัก
매일 매일 꿈을 꾸죠 그대 손을 잡고 날아가 영원히 언제 까지나
ใฝ่ฝันถึงทุกวี่วัน จับมือเธอ โบยบินไป ตลอดกาลนานเท่านาน
보고 싶은 나의 사랑 운명 이죠 피할수도 없죠
นี่แหละโชคชะตาความรักของฉันที่เฝ้ารอมา ไม่มีทางหลบเลี่ยงได้เลยใช่ไหม
every day I.m so lucky 숨겨왔던 맘을 고백 할래
ทุกวันฉันช่างโชคดีเหลือเกิน สิ่งที่เคยปิดบังเอาไว้ อยากจะสารภาพหัวใจออกไป

 너를 사랑해
 ว่าฉันรักเธอ 

J

-THE END-

 

 

38 ความคิดเห็น