What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ My.iD

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
16

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


22 เม.ย. 61 / 04:22   [223.24.112.36]
Diarna บอกว่า :

14 เม.ย. 61 / 20:16   [103.1.31.89]
Toui บอกว่า :

17 ก.ค. 60 / 23:11   [182.232.19.14]
Walanj NP ^^ บอกว่า :
สวัสดีค่ะ 

6 พ.ย. 59 / 22:30   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 22:20   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 22:00   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 21:55   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 21:35   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 21:30   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


17 ม.ค. 59 / 01:05   [103.26.22.210]
วรศิษฏ์ บอกว่า :
ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ 

ซั ม ป า กี ต า ... สี ห ม่ น 
Gray Jasmine



ตัวอย่าง...

 
      “เลิกสอนพิเศษให้น้องสาวผม แม่ให้ค่าสอนคุณเท่าไร ผมให้เพิ่มอีกสามเท่า”
 
      มานิลาถึงกับอ้าปากค้าง เขาคิดว่าเธอเห็นแก่เงินมากขนาดนั้นเลยหรือไงกัน
 
     “คุณบอมมีเหตุผลอะไรหรือคะ จู่ๆ ถึงมาบอกให้หนูเลิกสอนน้องบรีส”
 
     “นั่นมันก็เรื่องของผม แต่สิ่งที่ผมอยากได้ยินจากคุณคือคำว่า ‘ตกลง’ สั้นๆ ง่ายๆ”
 
     “ไม่ค่ะ หนูจะไม่ยอมทำอะไรเพราะความไร้เหตุผลของคุณเด็ดขาด”
 
     “ปากเก่ง” ธตรัฐย่างสามขุมมายืนตรงหน้าร่างผอมบาง ใบหน้าเขาโน้มต่ำลง ห่างจากใบหน้าของคนถือดีไม่ถึงคืบ “คุณอยากรู้ไหมล่ะ...ว่าปากใครจะเก่งกว่ากัน”
 
     หญิงสาวเบือนหน้าหนีอย่างหวั่นๆ จึงไม่เห็นว่าตอนนี้คนหน้าขรึมเมื่อครู่แอบอมยิ้มที่แกล้งเธอได้
 
     “ว่ายังไง ? คุณอยากรู้หรือเปล่า”
 
     “มะ...ไม่ค่ะ”
    
     “แต่ผมอยากให้คุณรู้”
 
     “คุณบะ...”
 
      มานิลาไม่มีสิทธิ์เถียงอะไรได้อีกเมื่อริมฝีปากถูกเขาครอบครองอย่างที่เธอไม่ทันตั้งตัว หญิงสาวเบิกตากว้าง ขยับเยื้อนไม่ได้ราวกับถูกสตัฟฟ์ไว้ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผ่านไปนานเท่าไร...รู้แต่เพียงว่าเสียจูบแรกให้เขาไปแล้ว
 
      “พิสูจน์แล้ว...ผมว่าปากผมเก่งกว่าคุณเยอะ” ธตรัฐบอกหลังผละออกมา จากที่คิดว่าจะจัดการคนปากเก่ง กลายเป็นเขาติดใจในความหวานหอมนี้เสียแล้ว “แต่ถ้าได้จูบกับผมบ่อยๆ ปากคุณอาจจะเก่งขึ้นก็ได้”

ตามมาอ่านได้เลยค่ะ >>>> จิ้มๆ





    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ

ยังไม่มีผลงานแนะนำ

งานเขียนล่าสุดของฉัน

พิษรักทัณฑ์ซาตาน
เพราะรัก...จึงไขว่คว้า เพราะรัก...จึงอยากครอบครอง แต่เป็นเพราะรักของเธอ...เขาจึงไม่ต้องการ
Upd : 23 ก.ค. 61 / 00:08
Rating
98%
View : 335864
Post : 1188
Fanclub : 1879

ลับพรางใจ

Upd : 19 ก.ค. 61 / 01:38
Rating
0%
View : 26
Post : 0
Fanclub : 5

ราคีบ่วงรัก
ทะเบียนสมรสเป็นเพียงพันธะทางกาย ไม่ผูกเกี่ยวทางใจ ในวันที่เธอเลือกเดินจากมา...เขายังไม่คิดจะ 'รั้ง ' กันสักคำ
Upd : 15 ก.ค. 61 / 15:55
Rating
0%
View : 54028
Post : 58
Fanclub : 895

ตรวนรักพ่ายเสน่หา
เธอ 'รัก' สุดขั้วหัวใจ เขา 'เกลียด' สุดชีวิต เมื่อความรักเกิดขึ้นพร้อมกับความหลอกลวง สิ่งที่เสียไปจึงมีค่ามากกว่าคำว่า 'น้ำตา'
Upd : 26 มิ.ย. 61 / 20:23
Rating
0%
View : 5916
Post : 21
Fanclub : 362

ตรวนรักสัญญาใจ
ยิ่งรักก็ยิ่งเจ็บ ยิ่งเข้าใกล้เขากลับไกลห่างออกไป ยิ่งถลำลึกมากเพียงใด ก็ยากที่จะฉุดดึงหัวใจตัวเองกลับคืนมา
Upd : 25 มิ.ย. 61 / 00:50
Rating
0%
View : 509423
Post : 989
Fanclub : 2932



    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
19

rileyren
nskd
ปลอบขวัญ
lovely-yoona
natchalinn
Darinn Fai
Pm_mai
iceorayapankruad
oazaaa



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
3 ชิ้น

ของขวัญชิ้นล่าสุดจากเพื่อนคุณ!!
#3 สตรอเบอร์รี่จริงๆ เลยนะเธอ
ko
มอบให้โดย วนัน


ของขวัญที่ผ่านมา
#2 ตู้ปลาพาโชค
"นา"
มอบให้โดย วนัน
#1 ที่1 ในใจฉัน
"นิยายสนุกมากเลยครัช"
มอบให้โดย Atom Naramon

ให้ของขวัญบ้าง   


    Link

เว็บนี้ที่อยากแนะนำให้ลอง!

Link ที่แนะนำ
0


ดู Link ทั้งหมด