ฤทธิ์เพลิงรัก

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 แม่กวางน้อย 50% รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 มี.ค. 62

บทที่ 1

แม่กวางน้อย

         ลีลินยิ้มอ่อนที่ตัวเองตกเป็นเป้าสายตาของใครต่อใคร จากนั้นซ่อนนัยน์ตาสีสนิมไว้ด้วยการหลุบสายตาลงพื้น ผู้หญิงที่ย่างเข้าสู่วัยยี่สิบห้าปี ช่างเป็นเวลาที่สวยงาม ชีวิตของเธอเป็นดุจนั้น สมบูรณ์แบบ พรั่งพร้อมจนหญิงสาวหลายคนอิจฉา

         ทว่าลีลินกลับรู้สึกเหมือนว่าชีวิตเธอยังขาดบางอย่าง มันไม่ได้สมบูรณ์อย่างที่ทุกคนคิด นิ้วชี้ที่ประดับด้วยแหวนเพชรน้ำหน้าแวววาวบ่งบอกถึงราคาสูงลิบยกขึ้นแตะมวยผมที่เก็บไว้อย่างประณีต หญิงสาวเก็บซ่อนความประหม่าไว้ภายใต้กิริยานั้น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นร่าเริงเมื่อมองเห็นใครสักคนแวบๆ ภายในงาน

         ลีลินส่งยิ้มพลางยกมืออีกข้างทักทายเพื่อนสนิทตัวจ้อย นภิสาไม่ได้มาร่วมงาน เธอมารับจ็อบพิเศษ แล้วดูเหมือนว่าในบรรดาเพื่อนสนิททั้งหมด นภิสาจะทำงานตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อตอยู่คนเดียว เพราะเธอต้องทำงานหาเลี้ยงครอบครัวเพียงลำพัง

         นภิสายิ้มหวาน แล้วหันไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ เธอเป็นเชฟมือหนึ่งของโรงแรมแห่งนี้ แต่ในเมื่อท้องไส้ยังขาดเงินมาเติมให้อิ่ม เธอก็ต้องทำงานเพิ่มขึ้นเท่าตัว ราวกับว่าชีวิตเธอถูกขีดมาอย่างนั้น เพราะแม้แต่นามสกุลที่บังเอิญได้ใช้ ก็ยังมีส่วนเกี่ยวพันกับเงิน นภิสา หวังจะรวย คือชื่อ และนามสกุลของเธอ มันแปลกดี แต่มันคือโชคชะตาที่ลงตัวสุดๆ

         พอทักทายเพื่อนเสร็จแล้ว ลีลินจึงหันมายิ้มกับชายหนุ่มข้างๆ ผิดที่ศิลาไม่ยอมมีแฟนเสียที เธอเลยต้องมางานเป็นเพื่อนเขา อันที่จริงเธออยากอยู่เป็นเพื่อนหลานชายตัวน้อยมากกว่า ลีลินมีน้องสาวต่างมารดาหนึ่งคน น้องสาวคนนี้หลังจากที่แต่งงานแล้วก็ย้ายไปอยู่กับสามี เธอกับบิดาก็เลยต้องอยู่กันตามลำพัง

         “ผมว่างานเลี้ยงคืนนี้คงมีคนอยากขโมยหัวใจน้องลินแน่นอน” ศิลาบุ้ยใบ้เฉลยให้ลีลินสังเกตผู้ชายคนหนึ่ง

         “เขาไม่ได้มองน้องลินสักหน่อย คุณดินคิดมากไปหรือเปล่าคะ”

         “ผมเป็นผู้ชาย แค่นี้ทำไมจะดูไม่ออก”

         “น้องลินไม่ชอบผู้ชายหน้าตาแบบนี้ ตาเขาดูจะเหยียดคนอื่น น้องลินมันพวกโลกสวยค่ะ คงไม่เหมาะกับผู้ชายสายดิบเถื่อนเท่าไหร่” หญิงสาวเอ่ยทีเล่นทีจริง แต่พอสายตาเผลอจับไปที่ชายหนุ่มผู้นั้นก็จำต้องรีบหลบสายตาทันที

         “ผมว่าผมรู้จักเขานะ”

         “ใครคะ”

         “ธารณ์ โชติชนิตไพศาล”

         “เขาคือ...” ลีลินมองคนเล่าตาใสแป๋วจนคนเล่าถึงกับหลุดขำออกมา

         “น้องลินไม่เคยได้ยินนามสกุลนี้จริงๆ เหรอ”

         “น้องลินไม่ค่อยสนใจออกงานสังคมนี่คะ วันๆ ก็อยู่แต่กับบ้าน เพิ่งจะเข้ามารับช่วงต่องานของหนูรินก็คราวนี้เอง”

         “งั้นก็รู้ไว้หน่อย ธารณ์ โชติชนิตไพศาล ผู้ชายคนนี้คือคนที่ปล่อยวงเงินให้กับทางโรงแรมของน้องลินยังไงล่ะ”

         “เขาเป็นเจ้าหน้าที่แบงก์หรือคะ”

         ศิลาแทบจะยกมือกุมหน้าผากทันทีที่ฟังหญิงสาวเอ่ยจบ

         “เปล่า...คนนี้เจ้าของแบงก์” เขาอธิบายเพิ่ม

         “อ๋อ” ลีลินเปลี่ยนมาจับตาดูคนที่ถูกพูดถึงเต็มตา เมื่อธารณ์หันไปทักทายใครสักคนในงาน ชายหนุ่มโน้มตัวลงเล็กน้อย เพราะบุรุษที่มาคุยด้วยนั้นเป็นคนรูปร่างเตี้ย

         “ธารณ์ ฮอตในกลุ่มสาวๆ มากนะ เพราะเขาชอบเก็บตัว และเข้าถึงยาก”

         ศิลาไม่ได้ใส่ร้ายเขา เพราะหลังจากที่ธารณ์ทักทายบุรุษผู้นั้นแล้ว บรรดาสาวๆ ภายในงานก็เปลี่ยนหน้ามาคุยกันเขาไม่ซ้ำหน้า

         “ช่างเขาสิคะ เราได้วงเงินมาแล้วนี่นา น้องลินไม่ได้อยากรู้จักเขา แล้วเขาก็คงไม่อยากรู้หรอกค่ะว่าลูกหนี้เขาเป็นใคร ขอแค่คืนต้นคืนดอกเขาก็พอแล้วค่ะ” หญิงสาวเอ่ยเมื่อเห็นธารณ์หันกลับมาอย่างช้าๆ

         “แต่รู้จักไว้ก็ไม่เสียหายนะ”

         “กลัวจะเสียค่ะ ตาแกดุออก น่าจะเข้าถึงยาก”

         ทว่าศิลากลับไม่คิดเช่นนั้น ธารณ์ เป็นคนโลกส่วนตัวสูง เขาไม่ค่อยเปิดเผยความรู้สึกของตัวเอง เป็นคนเข้าใจยากก็จริง แต่การที่เขาลอบมองลีลินต้องมีความหมายซ่อนอยู่บ้างแน่นอน

 

ขณะที่ศิลาหลบออกไปทักทายเพื่อนๆ ของเขา ลีลินก็แอบเดินออกมาสูดอากาศภายนอกงาน ข้างในนั้นแม้จะมีเสียงเพลงคลอเบาๆ นุ่มหู แต่เป็นเพราะมันเบามากจนได้ยินเสียงคนพูดวุ่นวายไปหมดเธอจึงรู้สึกไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่

         “งานเลี้ยงไม่สนุกเหรอครับ”

         ลีลินหันมองอย่างแปลกใจทันทีเมื่อมีเสียงทักรื่นหูดังขึ้น

         “นี่มัน...ธารณ์นี่นา” หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง แล้วก็อดแปลกใจไม่ได้ที่เขาเปลี่ยนชุดใหม่

         “ผม ธา...” เขาเอ่ยค้างแค่นั้น เพราะมีสายเรียกเข้า “คงมีสักวันที่เราจะได้ทำความรู้จักกันใหม่” เขาเอ่ยพลางขยิบตาให้หญิงสาว

         ลีลินยิ้มเพื่อรักษามารยาท ขณะที่เขาเดินเลี่ยงออกไป

         “พิลึกคนจริง” หญิงสาวเอ่ยตามหลังพลางส่ายหน้าอ่อนใจให้ผู้ชายเจ้าชู้ไก่แจ้ เธอคิดถูกแล้วที่ไม่อยากรู้จักกับธารณ์ เพราะแค่คุยกันไม่กี่คำก็ไม่ถูกชะตากับเขาเสียแล้ว

 

“ฉันก็แค่อยากเข้าไปแหย่น้องลินดูเท่านั้น หวงรึไง”

         ธารณ์ค่อนข้างหงุดหงิดใจอย่างบอกไม่ถูกที่พี่ชายของเขาทำเกินเหตุ เขาไม่ชอบให้ธรรมะยุ่งเกี่ยวกับคนที่เขาหมายตาไว้ เพราะธรรมะมันตัวร้าย

         “เออๆ ก็เห็นยืนเหล่อยู่นานไม่เข้าไปทักซะที ก็เลยอยากจะเป็นสะพานเชื่อมให้”

         “ไม่ทำอะไรเลยจะดีกว่าไหม” ธารณ์เอ่ยอย่างหงุดหงิดมากยิ่งขึ้น ธรรมะกับเขาหน้าตาคล้ายกันเกือบเหมือนฝาแฝด จนบางทีคนที่เห็นมักคิดว่าเป็นแฝดกัน มีเพียงคนที่สนิทชิดเชื้อเท่านั้นจึงจะรู้ว่าเขากับธรรมะเป็นลูกชายหัวปีท้ายปีของตระกูล

         “น่า แกก็เกินไป ทำอย่างกับว่าฉันเป็นคนไม่ดี ใกล้ใครเป็นตายหมดอย่างนั้น”

         “พี่มันตัวปัญหาต่างหาก อย่าทำให้ลีลินสับสน คนนี้ผมขอ” เขาเอ่ยชัดเจนทุกคำ แม้ความจริงเขาไม่ต้องร้องขอคำนี้กับธรรมะก็ได้ แต่เป็นเพราะยังไงเสียธรรมะก็เป็นพี่ชายของเขา ถึงแม้เขาจะไม่ค่อยเคารพพี่ชายคนนี้นักก็เถอะ

         “คนนี้เอาจริงเหรอวะ” ธรรมะตบไหล่น้องชายหนักๆ หนึ่งครั้ง

         “อือ”

         “เฮ้ยจริงดิ จำศีลอยู่ตั้งนาน พอจะออกก็ออกกันง่ายๆ อย่างนี้เลยเรอะ”

         “ผมไม่เคยจำศีล”

         “แล้วไอ้ที่ไม่กินสาวคนไหนเลยนี่เขาเรียกว่าอะไร”

         “เขาเรียกว่ากินแบบเงียบๆ กินแล้วคนอื่นรู้อย่างพี่เขาเรียกว่าแมว” คนน้องเอ่ยพลางยิ้มเยาะ สะใจที่เห็นสีหน้าตกใจของพี่ชาย

         “ปากแกนี่มันยังเสียอยู่เหมือนเดิม”

         “มากกว่านี้ก็ยังได้ ถ้าพี่ยังหาเรื่องผมอยู่”

         “โอเคๆ ฉันไม่แหย่แกแล้ว ขอให้สมหวังปึ๋งปั๋งดึ๋งดั๋งกับรักครั้งใหม่นะ โอเคๆ เลิกพูดแล้วก็ได้” ธรรมะหยุดแหย่น้องชาย เพราะสีหน้าอีกฝ่ายเริ่มแสดงออกว่าโกรธเต็มที่แล้ว

 

“อ้าวน้องลิน ผมตามหาตัวตั้งนาน จะกลับเลยไหมงานชักจะกร่อยแล้ว” ศิลาเอ่ยชวนทันทีที่หาตัวหญิงสาวเจอ

         “กลับเลยดีกว่าค่ะ น้องลินเป็นห่วงคุณพ่อกับตาลมด้วยค่ะ” เธอหมายถึงหลานชายตัวแสบ บุตรชายของน้องสาวเธอเอง

            “ครับ น้องลินเดินก่อนเลย” ศิลาผายมือให้หญิงสาวเดินนำไปก่อน ส่วนตัวเขาเดินตามหลัง ศิลาเลิกคิ้วฉงนเมื่อสังเกตเห็นธารณ์แวบๆ งานนี้ยายตัวแสบคงจะดิ้นหลุดยาก เพราะเป็นที่รู้กันดีว่าธารณ์มือเหนียวแค่ไหน ลองได้เล็งใครแล้วไม่พลาดสักราย แต่ในฐานะที่เขารู้จักลีลินเป็นอย่างดี ยังไงก็ต้องคอยดูธารณ์ไว้ หากรักลีลินจริงหวังตบแต่งเขาก็จะสนับสนุน แต่หากจะคิดมาเล่นๆ แล้วตีจากคงต้องเจอกันสักตั้งแน่นอน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น