ฤทธิ์เพลิงรัก

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 11 ลาก่อนเจ้ภิสุดซอย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 มี.ค. 62

“ให้ตายเถอะฉันไม่ได้ฝันไป ทุกอย่างคือเรื่องจริง”

         นภิสาบ่นขณะทำไข่ลวก หญิงสาวมองเครื่องดื่มผสมโสมแล้วได้แต่ส่ายหน้าอย่างรังเกียจ ผู้ชายตัณหากลับคนนั้นน่ากลัวมาก แล้วบ้านหลังนี้นอกจากเธอกับเขาแล้ว ก็ยังไม่เห็นมีใครสักคน ขืนต้องอยู่ร่วมชายคาด้วยกันสองต่อสอง เธอคงกลัวจนขี้ขึ้นสมองแน่

         “บางทีฉันก็คิดว่าเงินเดือนที่ฉันจ้างเธอ กับไข่ลวกสองฟอง มันคุ้มกันหรือเปล่า” เขาลอบมองคนตัวเล็กสักพักแล้ว

         “ตายแล้ว!” นภิสาร้องลั่น เพราะมัวแต่คิดจนไข่ลวกกลายเป็นไข่สุกเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวปิดเตาแก๊ส แล้วได้แต่ถอนใจ

         “ไข่สองฟองนั่นฉันไม่กิน ลวกใหม่” เจ้านายจอมเรื่องมากชี้นิ้วสั่งทันที

         “ค่ะ เดี๋ยวฉันต้มให้ใหม่”

         “ถ้าเธอลวกไข่ไม่ถูกใจฉัน ฉันจะจับเธอยัดลงในหม้อ จะให้ฉันอธิบายด้วยไหมว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น”

         “ไม่ต้อง” เธอแผดเสียงใส่เขา นภิสาไม่ชอบงานนี้เลย แต่พอนึกถึงที่ซุกหัวนอนอุ่นๆ เธอกลับหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอจะขอกลับไปนอนที่บ้านหนูพริกหวานดีไหมนะ มันน่าจะปลอดภัยกว่า นภิสาเปิดเตาแก๊สแล้วลงมือลวกไข่อีกครั้ง คราวนี้ เธอจัดสรรเวลาได้อย่างพอดีจนได้ไข่ลวกที่น่าพอใจ จากนั้นก็ยกไข่ลวก พร้อมกับเครื่องดื่มบำรุงร่างกายไปเสิร์ฟให้เจ้าของบ้าน

         “ได้แล้วค่ะ”

         เขามองไข่ลวกด้วยสายตาหมิ่นๆ แต่ก็พอใจเล็กน้อยที่เธอลวกไข่ถูกใจเขากว่าคนก่อนๆ ที่ผ่านมา

         “แล้วไข่อีกสองฟองล่ะ” เขาเอ่ยจงใจมองสบตาคนตัวเล็ก เขาไม่ได้ตั้งใจข่มขู่เธอด้วยสายตาหรอก แต่เธอดันกระต่ายตื่นตูมเกินเหตุ กลัวเขาจนลนลาน

         “เดี๋ยวฉันเข้าไปกินในครัวค่ะ รับรองว่าไม่ทิ้งให้เสียของแน่” หญิงสาวก้าวขาอย่างว่องไว

         “ยกมากินด้วยกันสิ” ธรรมะตะโกนตามหลัง พลางหัวเราะชอบใจ เขากลัวเหลือเกินว่าเธอจะรนรานจนขาทั้งสองข้างขวิดกันขึ้นมา

         “คะ” เธอถามโดยไม่หันมามอง เพราะกลัวว่าจะเสียเวลา

         “ฉันไม่ชอบพูดซ้ำ” เขาตะโกนกลับ

         “ค่ะ” นภิสาเดินเข้าไปยกไข่สุกมานั่งกินพร้อมกับเขา

         “ไม่ได้ให้เธอนั่งตรงนี้” เขาชี้ไปที่มุมห้อง

         นภิสามองตามอย่างไม่เข้าใจนัก กระทั่งเขาบุ้ยใบ้อีกรอบ จึงเดินไปตามที่เขาบอก

         “ยืนกินตรงนั้นนั่นแหละ กินให้หมดด้วย”

         นภิสายืนปอกไข่ แล้วคิดอยากจะปาเปลือกไข่ใส่ศีรษะเขานัก ผู้ชายคนนี้ช่างร้ายกาจจริงๆ นี่ดีนะที่ลีลินไม่ตกหลุมเขาเข้า ไม่งั้นคงปวดหัวใจตายแน่ ผู้ชายอะไรไม่มียางอาย นอนทำอะไรประเจิดประเจ้อไม่อายผีบ้านผีเรือน ห้องหับก็มีไม่เข้าไปนอนกัน ดันมานอนห้องรับแขก รสนิยมแปลกพิลึก

         “นั่นเธอกำลังด่าฉันในใจอยู่รึเปล่า” เขาเอ่ยขณะยกกาแฟขึ้น

         ซึ่งการทำท่าทางอย่างนั้นช่างดูมีเสน่ห์จนนภิสานึกกลัวขึ้นมา จนต้องรีบหาเรื่องอื่นมาคุย

         “บ้านหลังนี้อยู่กันกี่คนคะ” ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เธอต้องถามให้มันแน่ชัดไปเลย จะได้ไม่ต้องมายืนกังวลอยู่แบบนี้

         “ก็เท่าที่เห็น”

         “เท่าที่เห็น” เธอไม่ได้ตั้งใจสบตาเขา แต่เหมือนว่าเจ้านายของเธอมีเวทมนตร์บางอย่างที่ทำให้เธอสบตาเขาโดยไม่รู้ตัว และน่าโมโหที่เธอไม่อาจถอนสายตาจากเขาได้

         “คุณกับผู้หญิงคนนั้น แค่นี้เองหรือคะ”

         “ไม่ๆ” เขาส่ายหน้า แล้ววางแก้วลง “แค่ฉันกับเธอเท่านั้น นอกนั้นก็แค่ขาจร แก้ขัด”

         “หา!” นภิสาอ้าปากค้าง

         ธรรมะแอบขำกับท่าทางตื่นตะลึงของนภิสา ใบหน้าเธอตลกดี เสียแต่ผมเพ้าที่ถูกรวบไว้เป็นหางม้าแบบลวกๆ ยุ่งเหยิงไปหน่อยเท่านั้นเอง เขาไม่ค่อยเคยชินกับผู้หญิงหน้ามันจากงานในครัวเท่าไหร่ ผู้หญิงของเขาดูดีเสมอ แต่...ธรรมะหงุดหงิดที่มันมีคำว่าแต่เกิดขึ้นในใจเขา

         ในขณะที่นภิสาครุ่นคิดว่าตอนนี้ลีลินกำลังทำอะไรอยู่นั้น หญิงสาวตั้งใจไว้ว่าตอนเข้านอนจะไลดน์ไปบอกลีลินเกี่ยวกับที่อยู่ใหม่ของเธอ แต่เธอจะไม่บอกลีลินเด็ดขาดว่า ผู้ชายที่ลีลินเกลียดขี้หน้านั้น ตอนนี้กลายเป็นเจ้านายของเธอแล้ว

   

ฤทธิ์เพลิงรัก
สราวลี
www.mebmarket.com
เสน่หาถูกเปลวเพลิงแผดเผาความเย้ายวนหวนหาจนยากที่จะดับ
ฝากนิยายด้วยจ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น