ตอนที่ 18 : BJIN - Nobody knows [Unidentified]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 ม.ค. 58

 

 

 

Still the one I go to 4 I'm trying to make us 3

From that 2 He still the 1

 

 

 
 

 

 

ไม่มีใครรู้หรอกว่าเรา...แอบจับมือกัน

 

 

 


 

 

 

 

31/12/2014

 

ผมหันไปมองร่างสูงที่เดินอยู่ข้างๆตัว พลางกัดสายไหมในมือเข้าปาก

 

แสงไฟที่ประดับประดาเต็มไปหมดทำให้คนสายตาสั้นแต่ไม่ยอมใส่เเว่นอย่างผมมองภาพทุกอย่างนอกจากเขาคนนี้เป็นเเค่ภาพเบลอๆเท่านั้น

 

ไม่มีคำพูดอะไรหลุดออกมาจากปากของพวกเราทั้งคู่ นอกจากเพลง on top of the world ของวง imagine dragons ที่ดังมาจากหูฟัง ที่ใส่กันไว้คนละข้าง

 

 

 

โดยรวม...ผมว่าผมกำลังมีความสุขนะ...

ได้เดินจับมือกัน แฟน ของตัวเองในคืนวันปีใหม่แบบนี้ ไม่มีอะไรจะเพอร์เฟ็คไปกว่านี้อีกแล้ว

แค่ได้เเชร์ความอบอุ่นเล็กๆของพวกเราผ่านมือที่เกาะเกี่ยวกันไว้เเน่น

 

 

 

เขาหันมาถามอะไรผมซักอย่าง...เเต่ผมไม่ได้ยิน...เสียงรอบข้างมันดังเกินไป ทั้งเสียงคนคุยกันดังเหมือนนกกระจอกเเตกรัง เเละเสียงเพลงที่ดังมาเข้าหูผมเป็นระยะๆจนน่ารำคาญนิดหน่อย

 

ผมเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้อีกคนจนสัมผัสได้ถึงลมอุ่นๆที่เเก้มท่ามกลางอากาศหนาวเย็นที่กัดกร่อนผิวผมอยู่ก่อนจะฟังที่อีกคนย้ำอีกรอบ

 

..จับความได้ว่าเราสองคนควรออกไปที่ที่คนน้อยกว่านี้หน่อย

 

ทั้งๆที่นี่ไม่ใช่ถนนสายหลักของงานด้วยซ้ำเเต่ผู้คนกลับไม่ได้บางตาเลย เอาจริงๆ มันเยอะมากๆจนตัองยืนเบียดเสียดกันไปหมดเหมือนกับถูดอัดอยู่ในปลากระป๋องแบบนี้

 

ปีใหม่ก็งี้....

คนเยอะ

เเต่ทุกคนก็ยังอยากมาดูพลุปีใหม่ใกล้ๆอยู่ดี

 

ผมก็เช่นกัน ไม่ใช่บ่อยๆนะที่คนเราจะได้มีโอกาสมาเค้าท์ดาวน์ที่ญี่ปุ่นน่ะ

 

แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยอมให้คนข้างๆพาผมเดินไปตรงข้ากับทางที่ผู้คนกำลังมุ่งหน้ากันไป...ออกจากใจกลางงานไปเรื่อยๆ ยิ่งออกไปไกลมากเท่าไหร่คนก็เริ่มน้อยลงและเสียงที่เคยดังเซ้งแซ่ก็เริ่มลดลงจนได้ยินเสียงเพลงชัดเจนขึ้น

 

ผมรู้ว่าดีแค่ไหนแล้วที่แฟนตัวดีของผมยอมพาออกมาเดินเล่นงานปีใหม่แบบนี้แทนที่จะเป็นนอนเล่นอยู่ในห้องพร้อมไวน์ซักขวด หนังน่าเบื่อๆซักเรื่อง และคอนดอมซักกล่อง...หรือสามสี่กล่องเหมือนที่เราเคยทำกันปีที่แล้ว

 

ใครๆก็รู้ว่าไอ้เด็กนี่มันเกลียดความวุ่นวายแค่ไหน ยิ่งคนเยอะยิ่งวุ่นวายนี่ทำเอาหน้าบูดเลยล่ะ... ผมยังจำได้ว่าแปลกใจขนาดไหนตอนที่เขายอมตกลงมาเดินเล่นงานปีใหม่ด้วยกัน

 

“พี่...?”

 

“ห้ะ? มีอะไร”

 

“นั่นใช่ฮันบินรึเปล่าน่ะ?” เขาพูดพร้อมกับชี้ไปที่ใครคนนึงที่เดินอยู่ห่างออกไป...ชี้ไปทางคู่รักที่เดินจับมือกันเดินออกมาจากร้านขายไอติมร้านใหญ่พร้อมซอฟต์ครีมอันใหญ่ในมือคนละโคน

 

แค่เห็นแค่แว็บเดียว ชายคนที่ใส่เสื้อโค้ทสีดำก็สะดุดตาขึ้นมา.. เขาคนนั้นคือคิมฮันบิน พี่ชายคนสนิทของจุนเน่.. และเป็นรุ่นน้องของผมเช่นกัน

 

อ่า...บางทีคุณอาจจะไม่รู้...แฟนของผมน่ะ ชื่อกู จุนฮเว

 

และคิมฮันบินก็เป็นคนที่ผมปฎิเสธไม่ได้ว่าเขาเป็นคนที่ทำให้ผมรู้จักกับจุนเฮว...

ถ้าไม่ใช่เพราะฮันบิน... พาจุนเน่มาให้รู้จัก เขาทั้งสองคนก็คงยังเป็นคนที่อยู่กันคนละโลกเหมือนเดิม... ไม่ใช่คู่รักที่คบกันมา 3 ปีเต็มๆแบบนี้

 

 

จุนเน่...เป็นนักร้องใต้ดิน มีผลงานออกมาเยอะเยะจนสาธยายไม่ถูก ส่วนเขาเป็นหมอฟัน

ในขณะที่จุนฮเวก็ต้องมุ่งหน้าทำตามสิ่งที่เขาฝันอยู่ ผมกี้หน้าที่มากมายก่ายกองที่จะต้องทำเหมือนกัน ถึงพวกเราอาจจะดูแตกต่างแต่ผมมองว่ามันโอเคในแบบที่มันจะเป็น

 

แม้ว่าหลายๆคนจะมองว่าผมบ้าก็เถอะ การที่คนที่มีหน้าที่การงานดีแบบผมจะมาคบกับเด็กไร้อนาคตแบบเขามันค่อนข้างจะแปลกอยู่บ้าง

 

แค่กอบโกยความสุขให้มากเท่าที่ควร เรื่องอนาคต... สำหรับเขาจุนเน่ยังไม่ใช่คนที่เขาพร้อมที่จะลงหลักปักฐานด้วยหรอก

 

 

 

 

“เฮ้ ฮันบิน! จุนเน่ตะโกนเรียกฮันบินที่อยู่ห่างออกไป จุนเน่เป็นเด็กที่โตจากเมืองนอก..เขาเลยไม่ค่อยเคารพเรื่องอายุเท่าไหร่... ถึงแม้เจ้าตัวจะมาทำงานที่เกาหลีนานแล้วก็ตาม

 

จะยกเว้นผมไว้คนนึง... จุนเน่บอกว่าชอบเรียกผมว่าฮยอง...เขาบอกว่ามันดูน่ารักดี

 

 

 

ฮันบันหันซ้ายหันขวาเล็กน้อย.เหมือนว่าเขาได้ยินที่จุนเน่เรียก แต่แค่ไม่รู้ว่ามาจากไหน จนจุนเน่เรียกย้ำเขาอีกหน

และเขาก็หันมา...

 

“อ่าว จุนฮเว...พี่จินฮวาน”เขาตอบกลับมาพร้อมกับสะกิดใครอีกคนให้หันมาทางพวกเขา ในขณะที่เขากับจุนเน่ก็เดินเข้าไปใกล้ทั้งสองคนนั้นเช่นกัน

 

 

            คนที่ยืนอยู่ข้างๆฮันบินดูดีเป็นบ้าเลย

 

 

            จุนฮเวดึงเอาสายหูฟังที่สวมอยู่ออกให้ผมก่อนจะเดินไปทักทายฮันบินอย่างคุ้นเคย

            ผมเองก็ยิ้มให้ฮันบิน...และเขาก็ยิ้มกลับมา..แบบที่เรารู้ความหมายกันดี

 

 

            ผมละสายตามมาองคนที่มากับฮันบิน... เขาใส่เสื้อแบรนด์เดียวกับผม... คอเล็คชั่นเดียวกัน นั่นทำให้ผมแปลกใจเล็กน้อยเพราะมันคือตัวที่ผมเคยอยากได้พอดี

 

            ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นนักแสดงหรือไม่ก็นายแบบ... อะไรทำนองนั้น เขาคุ้นหน้าคุ้นตาคนคนนี้พอสมควร แต่จำไม่ได้ว่าเคยเห็นที่ไหน

 

 

            มันทำให้ผมหงุดหงิดเล็กน้อยถึงปานกลาง.. คืนที่ควรมีความสุขแบบนี้ ผมควรจะดูดีที่สุดสิ แต่แค่มายืนอยู่ใกล้ๆคนคนนี้ กลับดูแย่ขึ้นมาทันที

 

            ผมกลอกตาไปมาเล็กน้อยก่อนจะขยับไปใกล้จุนฮเวขึ้นอีก และกำชายเสื้อเขาเอาไว้

 

 

 

            “อ๋อ นี่พี่ยุนฮยอง...อืม...ผมเดทกับเขาอยู่ พี่ยุน นี่จุนฮเวกับจินฮวาน เพื่อนผมเอง”

            “ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

            “เช่นกันครับ”ผมตอบพร้อมๆกับจุนฮเว

            “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะจุนฮเว”

            “อือ สองปีได้แล้วป่ะ?”

            “น่าจะใช่ ไหนๆมาเจอกันแล้ว ไปหาอะไรดื่มกันไม๊”ฮันบินพูดขึ้นมา..

           

 

            จะพูดว่าคนคนนี้โง่หรือซื่อบื้อดีนะ... ทั้งๆที่พาแฟนตัวเองมาเที่ยวงานปีใหม่ทั้งที แต่พอมาเจอเพื่อนเก่ากับจะไปดื่มกันซะอย่างนั้น พนันได้เลยว่าคนที่ชื่อยุนฮยองคนนี้ต้องกำลังหัวเสียอยู่แน่ๆ

 

 

            แต่คนที่โง่กว่าก็คงเป็นจุนฮเวเนี้ยแหละ...ที่ยอมตกลงไปด้วย

 

            ไม่รู้อะไรซะเลยกูจุนฮเว

 

 

 

            ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันพวกเขาถึงมาจบลงที่การเข้ามานั่งซื้อกาแฟคนละแก้วและนั่งอยู่บนโต๊ะในร้านกาแฟข้างทางแบบนี้ ถึงแม้ว่าจริงๆพอเข้ามาอากาศอุ่นๆกับเรื่องตลกของจุนฮเวจะทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงไปเยอะก็เถอะ..

           

           

มันทำให้ผมนึกถึงเรื่องเก่าๆ...ตอนที่ฮันบินพาจุนฮเวมาแนะนำให้รู้จัก เพราะผมขอให้เจ้าตัวไปลากจุนฮเวมาช่วยในงานพาเรดของมหาลัย

           

 

และนึกถึงเรื่องในอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่ช้า...แต่ก็ไม่เร็วๆนี้

 

 

            แค่มองหน้าฮันบิน... เขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงคิดเหมือนกัน

 

           

 

“นี่มาเค้าดาวน์กันหรอ?”

            “อ่าใช่..มารอดูพลุน่ะ แต่คนเยอะมากเลย เลยอาจจะมารอดูไกลๆแทน”

            “อ่อ...พวกผมก็จะดูพลุเหมือนกัน แต่ว่าแค่มาเดินงานเฉยๆนะ เดี๋ยวจะกลับไปดูที่คอนโดพี่ยุนฮยองเขา ตรงนั้นวิวสวยมากเลยล่ะ”

            “ดีจัง โรงแรมที่พวกฉันจองได้ไกลเมืองมากเลย ถ้าไปดูที่นั่นนี่คงเห็นแค่นิดเดียวเอง”ผมพูดออกไป

            “งั้นก็ไปดูด้วยกันสิครับ ห้องผมกว้างนะ” ยุนฮยองพูดขึ้นก่อนจะส่งยิ้มให้

           

            “เอาดิ มาเลยๆ  คนเยอะๆสนุกดีออก”

            “บ้า พวกฉันรบกวนเปล่าๆน่า”ผมตอบก่อนจะหันไปหาจุนเน่ที่พยักหน้าอยู่เป็นเชิงสนับสนุนคำพูดของผม

            “คนกันเองทั้งนั้นจะเป็นอะไรไป เน๊อะ ยุนฮยอง”

            “อื เพื่อนนายก้เหมือนเพื่อนฉันนั้นแหละฮันบิน J

 

 

            คำพูดตลกๆนั่นทำให้เขายิ้มแห้งๆออกมา... เขากับจุนฮเวไม่ใช่คู่รักที่สวีทกันเปิดเผยแบบคู่ตรงหน้านี้เลย... เขาเป็นเหมือนพี่น้องกันมากกว่า.. คุยกันหยอกกันเล่น แต่เขาใช่คนที่จะพูดอะไรแบบนั้นแน่ๆ แต่จุนเน่ก็คงไม่พูดเหมือนกัน...

 

            หลังจากโดนขยั้นขยออยู่นาน..สุดท้ายพวกเขาก็เลยมาลงเอยกันที่ห้องของยุนฮยองที่อยู่ในกลางเมือง...

 

 

 

ถึงแม้คอนโดอาจจะไม่ได้ใหญ่มาก แต่ไม่อยากจะนึกถึงราคาเลยจริงๆ...

            ห้องคอนโดสองห้องนอนที่มองเห็นวิวย่านกลางเมืองแบบนี้

 

 

 

           

ผมมองไปยังรูปของยุนฮยองที่ถูกแขวนไว้บนผนังเล็กน้อย... เขาเป็นนายแบบจริงๆด้วย นิตยาสารญี่ปุ่นงั้นหรอ...

           

 

 

ผมละสายตาออกเมื่อเริ่มรู้สึกว่ามันดูเสียมารยาทเกินไป และเดินตามอีกสามคนไปนั่งที่โซฟาที่หันหน้าเข้ากระจกบานใหญ่ที่ทำให้มองเห็นวิวแสงสียามค่ำคืน

 

 

            พลิกนาฬิกาข้อมือของตัวเองมาดูเวลาเล็กน้อย...ตอนนี้เป็นเวลา 23.40 แล้ว อีกไม่นานศักราชใหม่ของพวกเราก็จะเริ่มขึ้น...

            อีกแค่ 20 นาทีเท่านั้น

 

 

“วิวสวยจัง” ผมพูดขึ้นก่อนจะหันไปยิ้มให้กับยุนฮยอง

            “ห้องนี้ฮันบินซื้อให้ผมน่ะ”เขาพูดก่อนจะหันไปสบตากับฮันบิน

 

 

            ฮันบินซื้อให้...

            พูดเต็มปากเต็มคำซะด้วย

            พวกนางแบบนายแบบนี้ปากดีแบบนี้ทุกคนรึเปล่านะ?  

           

 

ซง ยุนฮยองช่างน่ากลัวจริงๆ

 

 

 

 

            ผมเลือกที่จะเบือนหน้าหนีเขาทั้งสองคนด้วยความอึดอัดก่อนจะหันมาช่วนจุนฮเวเปิดขวดแชมเปญที่แวะซื้อกันมาก่อนจะขึ้นมาบนห้อง

           

 

            ผมยกแชมเปญในมือขึ้นดื่ม รสของแอลกอฮอล์เบาๆที่ผ่านลำคอลงไปทำให้ผมรู้สึกสบายตัวขึ้นนิดหน่อย ความหนาวที่ยังสะสมอยู่ในตัวก็เริ่มบรรเทาลงอย่างชัดเจน

 

ผมเลือกที่จะเอนตัวไปพิงจุนฮเวเอาไว้

 

            บทสนทนาระหว่างพวกเราดำเนินไปอย่างเรียบง่าย เรียกเสียงหัวเราะได้เป็นระยะๆ 

           

 

“แล้วนี่ทำไมจินฮวานใส่แหวนแล้วจุนฮเวไม่ใส่ล่ะ?” ยุนฮยองถามขึ้นมาและมองมายังแหวนเงินเกลี้ยงที่ประดับอยู่บนนิ้วนางของผม

 

            “มัน..ไม่ใช่แหวนคู่รักหรอก มันเป็นแหวนสัญญามากกว่า กับเพื่อนของฉันคนนึงน่ะ”ผมตอบออกไปก่อนจะยิ้มออกมา

           

 

“เหมือนของฮันบินเลย ฮันบินก็ใส่แหวนนะ แต่ไม่ยอมบอกว่าแหวนอะไร”

           

“พี่จินฮวานก็เก็บเงียบไว้ตั้งนานกว่าจะบอกฉันเหมือนกัน”

           

“ถึงยังไงนายก็ไม่ยอมใส่แหวนเหมือนกันแหละจุนเน่ บอกแล้วว่าถ้าอยากจะให้ใส่คู่กันก็ได้ นายก็ไม่ยอมใส่”

 

“ถ้าใส่ผมก็ไปจีบคนอื่นได้ดิ โอ๊ย ตีทำไมเนี้ยฮยอง”

 

“จะจีบใครก็จีบไปเลย แบร่”ผมพุดติดตลกก่อนจะขยับออกห่างจากจุนฮเวไปจนจะไปติดกับฮันบินที่นั่งอยู่อีกข้างแทน

           

“ไปจีบจริงๆแล้วจะหนาวบอกเลย”

           

“เดี๋ยวนายก็ต้องซมซานกลับมาหาฉันอยู่ดี เน๊อะฮันบินเน๊อะ”ผมพูดขึ้นขำๆและหันหน้าไปมองฮันบิน

 

            จริงๆวันนี้เขาแต่งตัวหล่อเหมือนกันนะ...

           

            “นั่นสิ เดี๋ยวก็ต้องซมซานกลับมาหาพี่ J

           

 

 

            เขาพูดขึ้นพร้อมกับหันมามองหน้าผมด้วยท่าทีกวนๆ

            และนั่นทำให้ผมยิ้มออกมา  เพราะรู้ความนัยถูกส่งมาจากเขาคนนี้

 

 

 

            และในตอนนั้นเองเสียงจากทีวีก็เตือนให้พวกเรารู้ว่าเหลือเวลลาอีกแค่นาทีเดียวเท่านั้นก็จะหมดค่ำคืนนี้แล้ว..

           

 

นั่นทำให้ผมเบนหน้ากลับไปอยู่ที่กระจกใสตรงหน้า พร้อมกับที่แขนแกร่งของจุนเฮวมาดึงตัวผมข้าไปอยู่ในอ้อมกอดเขาเหมือนเดิม

 

 

            สัมผัสอุ่นๆที่ผ่ายังตัวผมทำให้ผมรู้สึกดีอย่างประหลาด

            ...เสียงเคาน์ดาวน์ดังขึ้นในอีกไม่กี่อึดใจต่อมา...

 

 

 

            ไฮไลท์ของคืนข้ามปีกำลังจะเริ่มแล้ว

 

 

 

            5

 

 

4

 

 

 

3

 

 

 

 

 

2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1

 

 

 

 

 

            ปังงงงงงงงงงงงง

 

            เสียงพลุนับพันถูกจุดขึ้นพร้อมๆกันเมื่อเข็มนาทีแตะที่เลข 12..

            พร้อมลูกโป่งนับล้านที่ถูกปล่อยมาจากเบื้องล่างขึ้นมาเต็มไปหมด..

            แสงไฟจากพลุดูจะสั้นและยาวนานในเวลาเดียวกัน ทั้งเมืองถูกย้อมไปด้วยบรรยากาศดีๆแห่งความรื่นเริง

           

            และในตอนนั้นเองที่เจ้าของอ้อมกอดที่ผมฝังตัวอยู่เลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆและปิดปากของผมด้วยริมฝีปากร้อนจัดของเขา

            รสชาติหวานๆปนรสแอลกอฮอล์อ่อนๆทำให้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองล่องลายไปในอากาศ

            จูบของกูจุนฮเวยังยอดเยี่ยมเสมอ

 

 

 

 

            และในขณะเดียวกัน มือของผมที่ว่างเปล่าก็ถูกเกาะกุมโดยมือของใครอีกคนที่สำคัญกับผมไม่แพ้ใคร

            มือของฮันบิน...ที่ตอนนี้กำลังจูบแฟนตัวเองเช่นกัน...

 

 

 

           

 

เสียงดังของพลุทำให้หูของผมอื้อ และจูบของจุนฮเวทำให้ตาของผมพร่ามัว...

            แต่สัมผัสแค่แผ่วเบาของฮันบินที่ปลายนิ้วมือกำลังทำให้ผมใจสั่น...

 

 

 

 

 

            ไม่มีใครรู้หรอกว่าพวกเรา...แอบจับมือกัน

           

 

 

 

            ไม่มีใครรู้หรอกว่าอีกแค่สองปีข้างหน้า... ฮันบินจะเป็นคนเดียวที่ผมจะอยู่ด้วยตลอดไป

            ไม่มีใครรู้ว่ามันถูกกำหนดมาตั้งแต่แรก

 

 

 

 

            มันไม่มีทางเป็น กูจุนฮเวกับจินฮวาน และ  คิมฮันบินกันซงยุนอยองได้หรอก

            ทุกอย่างถูกกำหนดมาตั้งแต่ต้น

 

 

 

 

            ตั้งแต่พวกเขาเรียนอยู่ม.ปลาย...

 

 

            พวกเขาจะต้องแต่งงานกันในซักวันข้างหน้า ตามที่เคยสัญญาไว้กับพ่อแม่ของทั้งสองฝ่าย

นั่นเป็นสิ่งที่ควรจะเกิดตั้งแต่แรก

           

            และเขารู้ว่าฮันบินก็คงรู้สึกไม่ต่างกันหรอก...

            ฮันบินน่ะ รักเขาจะตาย

           

 

            ทุกอย่างก็แค่เรื่องที่ปั้นแต่งขึ้นเพื่อสร้างสีสันให้ชีวิต จนกว่าจะถึงวันที่พวกเขา...พร้อมที่จะเป็นของกันและกันตลอดไปต่างหาก

 

 

            ขอโทษด้วยกันล่ะนะ จุนเน่อา...

            ขอโทษด้วยนะ คุณซง

 

 

            แฮปปี้นิวเยียร์ครับ...

            ที่รัก

 

           

           

 

 

 

 

 

 

 

            Talk

           

 

            ฟิค HNY ที่ช้าไปประมาณ... 11วันถ้วน...

            นี่คือฟิคบีจินจริงๆนะทุกคน! #จุนจินไปซะสามในสี่  ถถถถถถ

            แหม่....

            เราไม่ค่อยจะอวยจุนจินเลย #ตบหน้าตัวเองเรียกสติแปป

            เรื่องนี้ก็มาสั้นๆอีกแล้ว.. เค้ากราบขอโทษทุกคนจริงๆ..

            มีคนถามว่า..สรุปเพรย์จะแต่งต่อไม๊...

            อืม.....แต่งมั้ง.....(เหงื่อตกรัวๆ) เราจะพยายามนะทุกคน!

            เราจะพยายา ฮือออออออ งานเยอะมากๆๆๆๆๆๆ เลยง่ะ....

            เรื่องรวมฟิคอีก...

           

            ปล.เราพึ่งส่งไฟล์ไปให้โรงพิมพ์วันนี้เลย รอกันหน่อยนะ 5555

            ปล2. เราสั่งฟิคมาเกิน ใครสนใจติดต่อได้ 555

 

            อย่าลืมมาเม้นหรือติดแท็ค #StepOfBJIN ให้กำลังใจกันเยอะๆนะ รักรีดเดอร์ที่สุด





 

เอาเเฟนอาร์ตงามๆจากในเล่มมาสปอย.... อิอิอิ
 ขอขอบพระคุณกาโฮที่รักอย่างยิ่งที่วาดมาให้

 

 

© themy  butter

392 ความคิดเห็น

  1. #338 CttTmo (@ctttmo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มกราคม 2558 / 00:00
    ไรท์ทำเราช็อคอีกละ อ่านๆไปก็งง อ้าวจุนเน่เป็นแฟนพี่จิน แล้วแบบแกแอบกิ๊กกันอีกนะเออดี อ่านฟิคของไรท์ทีไรนี่ไม่เคยมาแบบเรียบๆอะ ชอบพล็อตฟิคของไรท์ทุกเรื่องเลย :))
    #338
    0
  2. #337 ❥มังเหวีย (@hwanq-j) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 01:40
    บีจินจริงๆนะจ๊ะนะ 555555555555555 โอ๊ยคือร้ายทั้งคู่อ่ะโห่.. แบบสงสารจุนเน่กับซงปริ๊นซ์เลย /: แต่แนวนี้น่าสนมากกกกก แบบแหวกแนวดี ชอบบบบ
    #337
    0
  3. #336 SollycLNtp (@sollyclntp) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 01:17
    โอ้ยชอบบบบ คือสุดท้ายยังไงก็ต้องแต่งงานกัน? คือดีอ่ะ5555555 ชอบตอนแหวนด้วย คือพวกนั่นน่าจะเอะใจหน่อยนะ ขำพี่จินบอก พวกนายแบบนี่ปากดีทุกคนเลยรึเปล่า55555555
    #336
    0
  4. #334 ADK (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 15:03
    บอกเลยว่า เจอชื่อ กูจุนเฮวปั้บ เลื่อนลงมาข้างล่างอย่างรวดเร้วเลยค่ะ กำลังฟินๆกับบรรยากาศยามค่ำคื่นท่ามกลางแสงไฟ เจอชื่ออิเน่เท่านั้นแหละ อึ้งไปสามวิเลยค่าาา ไรท์แอบจิ้นจุนจินใช่ม้ายยยย บอกมาเลยนะ เราก้ว่ามันฟิคบีจินน้าาาา 55555 ยังไงตอนจบก้บีจินแหละ ฮาฮาฮา

    ภาษาดีเลยนะ เราชอบดี มีคำตกนิดนึง แต่ก้อ่านเข้าใจอยู่ เราสามารถ^^ สู้ๆน้าาาา
    #334
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #332 Opqrts. (@mmopqrts) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 22:58
    อ่านแรกๆนี่ต้องเลื่อนไปดูชื่อเรื่องใหม่ BJIN แน่เหรอ555555 น่ารักนะ สัญญงสัญญา พี่ยุนใช้ได้ ชอบนาง อ้อ จุนจินก็ดีไปอีกกกก
    #332
    0
  7. #331 Neykijang (@neykineykijang) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 12:51
    ชอบบบอ่าาา ชอบแบบนี้ เราไม่ใช่คนโรคจิตนะ แต่มันถูกกำหนดขึ้นอย่างนั้นจริงๆJ แบบ..ตอนแรกคิดว่าเป็นฮันบิน พอบอกเปนจุนฮเวเท่านั้นแหละ เลื่อนขึ้นไปอ่านชื่อเรื่องใหม่คร้าาา ว่าจุนจินหรือบีจิน55555 เราชอบนะ แบบมันมีความสงสัยแล้วก้ให้เดาเนื้อเรื่องตลอดอยุ่ในเรื่องด้วย ชอบๆๆๆ ขอแบบนี้อีก5555 ปล.เพร่าๆบ้างนะ ที่มันหน่วงอ่ะ55
    #331
    0
  8. #327 loveme1984 (@loveme2527) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 07:58
    เจ๋งอะไรต์ แอบร้ายทั้งคู่ สงสารจุนเน่ กับปริ๊นเบาๆ
    #327
    0
  9. #325 wa_rin (@nasym) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 06:30
    พล็อตเจ๋งดีค่ะ ชอบๆ
    #325
    0
  10. #324 B'twixt (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 04:12
    พออ่านมาตรงถึง"นั่นใช่ฮันบินรึป่าวน่ะ?" แบบอ่าวเห้ย!! เศร้าแปป TT^TT 5555

    เนื้อเรื่องแหวกแนวดีคะ ไม่ค่อยเห็นเเนวนี้เท่าไหร่ สนุกดีนะ (ó㉨ò)

    ขอให้เป็นบีจินไม่ว่าแบบไหนเราก็ชอบบบ (///^///)

    รอเรื่องpreyอยู่น้าาา เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆ ◟ʕ´∀`ʔ◞
    #324
    0
  11. #322 Fah@hk21 (@fahahk21) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 02:26
    เฮ้ยยย คืออ่านแล้วตกใจอ่ะ แต่ตื่นเต้นดีนะสนุกดี ชอบๆๆ รอฟิคต่อๆไปของไรท์เสมอนะ สู้ๆ
    #322
    0
  12. #321 jin...don (@ryu_na) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 02:20
    สงสารยุนกับจุนเน่อ่ะ แต่ยังงัยก็บีจินเนอะ
    #321
    0
  13. #313 Kim_Mi-soek (@cho_hyungmin129) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 20:17
    เดาเรื่องไม่ได้เลยอ่ะ พอตอนจบนี้อื้อหือเลย.เเรงนะเนี่ย สงสารจุเน่กับยุนอ่ะ เเต่ก็ดีนะที่ยังเป็นบีจิน
    #313
    0
  14. #312 freedomandpeace (@gdzost) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 18:11
    อหหหหหห สตั๊นกันไปแบบรัวๆ55555555 อึ้งกิมกี่... ตอนแรกเปิดมาเรานึกว่าบีจิน แต่พอเสียงทักว่านั้นฮันบินใช่มั้ยนี่ใจแกว่ง จุนจินซะงั้น... ละแบบมาตอนท้ายนี่ช็อคยิ่งกว่า เหนือเมฆจริงๆบีจินนี้น555555555
    #312
    0
  15. #311 bewwwwwp (@maniaz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 17:17
    แอร้ยยยยยยยยยยยยยยยย ร้ายทั้งคู่เลยยยย
    แต่ฟินอะชอบ
    ไรท์คิดพล็อตได้ไง
    โคตรเจ๋งอะ
    ชอบๆๆๆๆ
    แหมคำสุดท้ายนี่มัน
    ที่รัก
    <3
     ฮอลลลลลลลล
    #311
    0
  16. #310 Ikongkwan Kayk (@ikongkwan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 16:56
    โหยยยยยย ก็คิดอยู่นะ ว่าจะจบยังไง อยากจับมือพี่จินบ้าง 5555
    #310
    0