เล่ห์ลวง [บีคริส]

ตอนที่ 1 : เล่ห์ลวง : [1] Accident

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    24 ม.ค. 61

    








      ร่างบอบบางในชุดนักศึกษายืนกดกริ่งอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่ท่ามกลางแสงเเดดที่ร้อนจัดอบอ้าวในตอนบ่าย ดวงหน้าหมวยชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อ มือบางพยายามพัดลมเข้าหาตัวเพื่อหวังให้มาช่วยคลายร้อนแม้เพียงน้อยนิดก็ยังดี

    "มาหาใครครับ อ้าวหนูคริสเข้ามาก่อนครับ" ลุงชมคนสวนเก่าแก่แห่งตระกูลหอวัง ร้องทักลูกสาวคนเล็กของเจ้านายด้วยความยินดี

    "สวัสดีค่ะลุงชม ป๊าอยู่มั้ยคะ?..อ่ออยู่กันหมดสินะคะ"  ศิรินถามพลางหันไปทางโรงจอดรถที่มีรถของทุกคนจอดอยู่ เพียงเท่านี้เธอก็ไม่ต้องรอคำตอบแล้ว
   
    "พอดีเมื่อวานคุณกวางเธอเพิ่งกลับจากต่างประเทศน่ะครับ พวกคุณท่านก็เลยไม่ได้ออกไปไหน แล้วนี่หนูคริสเป็นอย่างไรบ้างครับ ลุงกับป้านวลคิดถึง ยิ่งป้านวลนะบ่นจะออกจากที่นี่ไปอยู่กับคุณหนูเสียให้ได้"  
     ลุงชมบอกคุณหนูตัวน้อยที่เขากับภรรยาช่วยกันเลี้ยงมาตั้งแต่ยังแบเบาะ แม้จะได้ชื่อว่าเป็นลูกของคุณผู้ชายของบ้านแต่อีกฝ่ายกลับไม่กล้าที่จะแสดงความรักให้แก่ลูกสาวคนนี้เลยสักครั้งด้วยกลัวว่าจะสร้างความขุ่นข้องหมองใจแก่ภรรยา

     "คริสแค่จะมาบอกว่า คริสเรียนจบแล้วนะคะและที่สำคัญมีงานทำแล้วด้วย" ศิรินบอกอย่างยินดี
     "จริงหรือหนูคริส ลุงดีใจด้วยนะ"
     "ใครมาหรือตาชม เห็นยืนคุยกันนานสองนาน" ป้านวลร้องถามขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมาถึง
      "มาดูเองสิยายนวล" นายชมบอกคู่ชีวิตที่อยู่ด้วยกันมานานอย่างยินดี
      "หนูคริส!! หนูคริสจริงๆด้วย โธ่..ทูนหัวของป้าเป็นยังไงบ้าง ผอมไปหรือเปล่าลูก" นางนวลจับร่างบางหันซ้านแลขวาสำรวจไปทั่วด้วยความเป็นห่วง

     "คริสสบายดีค่ะ อ่อ คริสจะมาบอกว่าคริสเรียนจบมีงานทำแล้วนะคะ"
     "ป้าดีใจด้วยนะลูก แล้วนี่เข้าไปหาคุณพ่อท่านหรือยังล่ะอย่างน้อยไปบอกท่านเสียหน่อย ท่านจะได้ไม่เป็นห่วง"  นางนวลโอบกอดร่างบางจนพอใจก่อนจะเอ่ยเตือนเด็กน้อยของเธอที่บัดนี้กลายเป็นสาวสวยงามสะพรั่งไปแล้ว

    "ยังเลยค่ะ แต่เห็นลุงบอกว่ากวางเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก คริสก็เลยไม่ค่อยอยากเข้าไปเท่าไหร่กลัวทำลายบรรยากาศครอบครัวเขา"  หญิงสาวบอกอย่างน้อยเนื้อต่ำใจที่ลูกนอกสมรสอย่างเธอไม่เคยมีความสำคัญต่อบ้านนี้เลย

    "อุตส่าห์ปีกกล้าขาเเข็งออกจากบ้านไปทำงานเลี้ยงตัวเองแล้วทำไมถึงซมซานกลับมาล่ะ บอกไว้ก่อนเลยนะว่าคนบ้านนี้ไม่ต้อนรับ"  คุณพลอยมณีเดินออกมาพร้อมลูกและสามี กล่าวด้วยวาจาที่แสนเผ็ดร้อน ยิ่งสาวตรงหน้าโตขึ้นก็ยิ่งสวยเหมือนคนเป็นแม่และนั่นก็ยิ่งทำให้เธอนึกแค้นใจไม่ได้

   "ดิฉันไม่ได้คิดจะซมซานกลับมาตายรังหรอกนะคะ แต่ดิฉันเพียงแค่จะกลับมาบอกผู้มีพระคุณของดิฉันว่า ตอนนี้ดิฉันเรียนจบและมีงานทำแล้ว ต่อไปจะพยายามเก็บเงินทุกบาททุกสตางค์เอามาคืนพวกคุณ เราจะได้ไม่ติดค้างกันอีก"  ศิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้มแข็งดวงตาเฉยชากวาดมองทุกคนทั้งที่ภายในใจแสนจะเจ็บปวดมากมายขนาดไหน
  
    เธอเกิดมาท่ามกลางคำว่า 'ลูกเมียน้อย' ทั้งๆที่แม่ของเธอกลับไม่เคยรับรู้มาก่อนว่าพ่อของเธอมีครอบครัวอยู่ก่อนแล้วจนเมื่อความจริงเปิดเผย แม่ของเธอรับไม่ได้จึงพาเธอหนีเพื่อหลีกหนีคำครหาทั้งหมดแต่เพียงไม่นานหลังจากนั้นแม่เธอก็เสียชีวิตเพราะตรอมใจ ทิ้งเธอไว้ให้อยู่กับความโดดเดี่ยว
   
    เขาคนนั้นที่ได้ชื่อว่าพ่อ เขาพาเธอมาอยู่ที่บ้านแต่กลับให้อยู่ในฐานะอย่างลูกคนใช้เพราะเขาเกรงใจภรรยากับลูก ดังนั้นเธอจึงไม่เคยได้รับความรักจากผู้เป็นพ่อ แต่จะมีก็เพียงลุงชมกับป้านวลคนเก่าแก่ของบ้านที่เลี้ยงเธอมาเหมือนลูกเหมือนหลานและเจียดเงินเดือนให้เธอได้เล่าเรียน จนเธอต้องออกจากบ้านไปหางานทำส่งเสียตัวเองเรียนเพราะไม่อย่างนั้นผู้หญิงใจมารคนนี้จะบังคับให้เธอแต่งงานกับคนสวนแล้วทำงานที่นี่ต่อเป็นคนใช้ ซึ่งแน่นอนเธอยอมไม่ได้

    "คริสทำไมพูดกับคุณเขาอย่างนั้นล่ะ" ธนาเอ่ยปรามลูกสาวเมื่อเห็นว่าภรรยาของตนเริ่มไม่พอใจ
    "ดิฉันพูดความจริง พวกคุณไม่ต้องห่วงดิฉันหรอกค่ะเอาเวลาคิดเรื่องดิฉันไปคิดเรื่องลูกๆพวกคุณจะดีกว่า" ศิรินบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นสายตาคมจ้องไปยังผู้มีศักดิ์เป็นพี่สาวพี่ชายของเธออย่างที่ไม่มีใครอ่านออกได้

   "มันมากไปแล้วนะ แกคงอิจฉาพวกเรานะสิที่ได้ร่ำเรียนตั้งเมืองนอกเมืองนา แต่ตัวแกเองกลับมีปัญญาแค่โรงเรียนวัดกับมหาลัยเปิดกระจอกๆ อย่าสะเออะมาเทียบเคียงพวกฉันเป็นอันขาดแล้วอย่าหาว่าไม่เตือน" กวางตวาดเสียงกร้าวอย่างไม่พอใจ ที่เห็นเด็กเหลือขอใจกล้ากับเธอมากมายขนาดนี้

    "เธอกลับไปเถอะคริส..อย่าทำให้บ้านพวกเราแปดเปื้อนไปกว่านี้เลย อ่อถ้าเป็นไปได้ช่วยเปลี่ยนนามสกุลใหม่ด้วยนะ ฉันไม่อยากใช้นามสกุลร่วมกับเธอ"  ชานนท์บอกอย่างใจเย็นหากแต่ทุกถ้อยคำกลับเสียดแทงจิตใจอีกฝ่ายจนแทบกระอัก

   "ฉันเห็นด้วยกับตาขุนว่าเธอควรเปลี่ยนนามสกุลซะ! แค่นี้ฉันก็ดีใจกับเธอมามากแล้ว"
    "เรื่องเปลี่ยนนามสกุลเปลี่ยนแน่ค่ะ ไม่ต้องห่วง แต่ระวังไว้หน่อยก็ดีนะคะ เผื่อว่าตระกูลนี้มันจะหาทายาทสืบทอดไม่ได้ เพราะคนหนึ่งก็ร่าน อีกคนก็...."


    เพี้ยะ!!

    ยังไม่ทันที่ศิรินจะเอ่ยจบฝ่ามือหนาก็ฟาดเข้าที่หน้านวลเข้าอย่างจังจนร่างบางเซไปเล็กน้อยแต่ก็พยายามคุมสติตัวเองเอาไว้ให้ดีที่สุด

   "คริส! ป๊า.." ธนามองใบหน้าลูกสาวที่มีรอยแดงให้เห็นได้อย่างชัดเจน อยากเข้าไปปลอบโยนแต่ก็ทำได้เพียงนิ่งเฉย ระงับอารมณ์ในส่วนลึกเอาไว้

   "สมน้ำหน้า!"  กวางแบะปากยิ้มเย้ยอย่างสะใจ แค่นี้ก็ทำให้มันเจ็บปวดจนแทบกระอักได้แล้ว เธอไม่ต้องเสียเเรงเลยสักนิด

    "ของคุณนะคะป๊า ต่อไปคริสจะได้รู้ว่าระหว่างคริสกับครอบครัวนี้จะเป็นแค่เพียงมนุษย์ร่วมโลกเท่านั้นต่อให้ใครจะตายอยู่ตรงหน้าหนูก็จะไม่สนใจ คริสลาล่ะค่ะ ขอบคุณที่ให้กำเนิดหนูมา"
    ศิรินก้มลงกราบแทบเท้าคนเป็นพ่อทั้งน้ำตาก่อนจะค่อยๆ พาร่างของตัวเองเดินออกไปอย่างเหนื่อยล้า หมดแรงไปกับทุกสิ่งต่อให้เธอพยายามแค่ไหนพ่อก็ไม่เคยสนใจ ทั้งที่เธอตั้งใจเรียน เป็นเด็กที่ดีเผื่อว่าวันหนึ่งคนที่ได้ชื่อว่าพ่อจะโอบกอดเธอบ้าง เอ่ยชมเธอแต่ทุกอย่างกลับเป็นสิ่งที่เธอฝันเท่านั้น เพราะมันไม่เคยมีอยู่จริง!

    "หนูคริส!" นางนวลรีบวิ่งตามหญิงสาวออกไปเพื่อหวังปลอบใจแม้เพียงเล็กน้อยก็ยังดี
    "ป้านวลจ๋า สักวันคริสจะพาป้านวลกับลุงชมไปอยู่ด้วยนะจ้ะ รอคริสหน่อยนะ" ร่างบางโอบกอดผู้เป็นดั่งแม่คนที่สองพลางร้องไห้จนตัวโยน
    "จ้ะ ป้าจะรอนะลูกนะ ขอให้หนูโชคดีนะลูก" นางนวลอวยพรให้พลางยิ้มทั้งน้ำตา เธอเวทนาในชะตากรรมของหญิงสาวที่เธอรักยิ่งลูกนัก
    "ขอบคุณนะคะป้า ลุงชมด้วย" ร่างบางรีบโผเข้าหาชายชราอีกคนพร้อมส่งรอยยิ้มให้คนสองคนทั้งน้ำตาอีกครั้งก่อนจะจากมาด้วยหัวใจที่แหลกสลาย


  

    ภายในห้องทำงานที่แสนเย็นจัดกลับร้อนระอุแทบลุกเป็นไฟเมื่อสายตาคมจับจ้องไปยังแผ่นเอกสารสำคัญที่แสดงถึงการทรยศของคนบางกลุ่มที่หวังเข้ามาหาผลประโยชน์จากเขาแต่กลับกล้าหักหลังเขาอย่างเลือดเย็น

    มือเรียวกำเข้าหากันเสียจนแน่นเมื่อคิดว่าอีกฝ่ายไม่เพียงหักหลังเขา แต่กลับซื้อตัวพนักงานฝีมือดีอย่างเลขาส่วนตัวของเขาไปเสียได้ และเพราะสาเหตุนี้เองที่ทำให้เขาต้องสูญเสียเม็ดเงินมหาศาลจากผลการกระทำในครั้งนี้

    "ตำแหน่งผู้ช่วยเลขานั่นจะเริ่มงานวันแรกเมื่อไหร่"  หญิงสาวหันไปถามคนสนิท เมื่อนึกได้ว่าเลขาทรยศของเขากำลังจะได้ผู้ช่วยตามที่ร้องขอแต่มันกลับชิ่งหนีไปเสียก่อน

    "พรุ่งนี้ครับนายเป็นเด็กจบใหม่"  คนสนิทตอบผู้เป็นนายตามที่ได้รับทราบจากฝ่ายทรัพยากรบุคคลก่อนจะยื่นแฟ้มประวัติและหลักฐานการสมัครงานให้แก่ผู้เป็นนาย

    "เด็กเพิ่งจบเหรอ? แล้วอย่างนี้จะได้เรื่องอะไรมั้ยแถมยังเป็นผู้หญิงอีก นี่ไอ้พลอยมันวางแผนแกล้งเราไว้สินะ มึงกับกูได้เห็นดีกันแน่"  ยิ่งเห็นใบสมัครงานอีกทั้งใบหน้าอ่อนเยาว์ดูไร้เดียงสา แถมยังไม่เคยมีประสบการณ์เป็นชิ้นเป็นอันนอกจากการทำงานส่งเสียตัวเองเล่าเรียน ก็ยิ่งทำให้เขาต้องถอนหายใจ

    น้ำทิพย์ ฟิเลโน่ จงรัชตะวิบูลย์ เจ้าแม่แห่งวงการธุรกิจนำเข้าและผู้ผลิตเครื่องยนต์ทั้งรถ เรือ และเครื่องบิน เจ้าของบริษัทฟิเลโน่ กรุ๊ป ที่มีสาขาไปทั่วโลก ด้วยนวัตกรรมอันเหนือชั้นกว่าคู่แข่งรายอื่นๆ จึงทำให้น้ำทิพย์ก้าวขึ้นเป็นผู้นำด้านการผลิตเครื่องยนต์ในอุตสาหกรรมยานยนต์ระดับโลก

    "นายครับผู้หญิงคนนี้อาจจะไม่เลวก็ได้นะครับ"
ภาคินคนสนิทเอ่ยกับผู้เป็นนาย อย่างน้อยผู้หญิงคนนี้เขาก็เคยเห็นผ่านๆ ตามาบ้างเมื่อตอนที่เธอมาสมัครงาน ท่าทางคล่องแคล่วใช้ได้เลยทีเดียว  แต่จะติดตรงที่นายเขาไม่ชอบการมีเลขาเป็นหญิงสาวด้วยกลัวปัญหาที่จะตามมา เจ้านายของเขาชอบคนแกร่ง อดทน และที่สำคัญต้องทำงานด้วยแล้วสบายใจไม่หลงใหลไปกับใบหน้าอันงดงามสวยสะพรั่งของผู้เป็นนายและทั้งหมดก็แทบเป็นไปไม่ได้สำหรับผู้หญิงส่วนมาก

    "ถึงยังไง ฉันก็ไม่อยากได้เด็กที่ไม่มีประสบการณ์แน่ๆ ไปหามาใหม่แล้วกัน อ่อ เดี๋ยวก่อนภาคิน พรุ่งนี้ให้เขามาทดลองงานก่อนถ้าฉันพอใจจะให้ลุยตำแหน่งเลขาไปเลยแต่ถ้าไม่..รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำยังไง"

    "ครับนาย"


    รถยนต์คันหรูขับไปด้วยความเร็วสูง ด้วยสมรรถนะที่ล้ำหน้ากว่ารถทั่วไปเพราะนี่เป็นหนึ่งในนวัตกรรมที่ได้ชื่อว่าเป็นของเล่นชิ้นโปรดที่น้ำทิพย์เป็นคนคิดค้นทั้งระบบกันกระสุนเตือนภัยการลอบวางระเบิด หรือเเม้แต่ระบบอาวุธสำหรับตอบโต้ก็ตาม เรียกได้ว่ารถคันนี้ก็เหมือนอาวุธสงครามดีๆนี่เอง

    "นั่นมัน!! เฮ้ย!!"  ร่างสูงแปลกใจไม่น้อยที่เห็นหญิงสาวร่างบอบบางกำลังเดินตัวโงนท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนขนาดนี้ก่อนจะอดตกใจไม่ได้เมื่อร่างที่เห็นค่อยๆ ล้มลงขวางทางรถ


    เอี๊ยดด!!!

 
   เสียงล้อรถบดกับถนนดังลั่นไปทั่วทั้งซอยก่อนที่น้ำทิพย์จะรีบลงมาจากรถพร้อมกับที่รถของผู้ติดตามที่ขับมาทีหลังลงมาระวังความปลอดภัยให้แก่ผู้เป็นนาย

    "เกิดอะไรขึ้นครับนาย เอ๊ะ!"  คนสนิทรีบลงมาจากรถอีกคันพลันร้องถามด้วยความเป็นห่วงก่อนจะอุทานขึ้นเมื่อเห็นผู้เป็นนายช้อนร่างบางขึ้นแนบอก

    "เปิดประตูให้ฉันทีภาคิน"  น้ำทิพย์สั่งคนสนิทก่อนจะค่อยๆวางร่างบอบบางนั้นเข้าไปโดยเร็ว
    "ระวังตัวด้วยนะครับนาย นี่อาจจะเป็นแผนของพวกมัน"  ภาคินเอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วงเพราะระยะหลังมานี้นายของเขาโดนลอบกัดถี่ขึ้นจนเขาต้องเพิ่มการระวังเป็นอีกเท่าทวี

    "ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน นายช่วยไปสืบให้หน่อยเอากระเป๋าเธอไปแล้วกัน เดี๋ยวฉันพาเธอไปส่งโรงพยาบาลก่อนได้เรื่องยังไงแล้วรีบบอก อ่อ...ให้คนตามฉันแค่สองสามคนก็พอฉันไม่อยากให้คนไข้แตกตื่น"  น้ำทิพย์สั่งเสร็จก็รีบขึ้นรถขับออกไปทันทีปล่อยให้ลูกน้องตกลงกันเองว่าใครจะเป็นคนตามเขาไป



    ศิรินค่อยๆ ขยับเปลือกตาขึ้นด้วยความยากลำบากเธอรู้สึกเมื่อยขบไปทั้งตัว อีกทั้งอาการวิงเวียนที่ยังไม่หายดีดังนั้นเมื่อเธอจะพยายามลุกขึ้นสักกี่ครั้งก็ต้องล้มตัวลงนอนเช่นเดิม

    "เธอเป็นลมแล้วล้มไปกลางถนน ฉันเกือบจะชนเธอเข้าก็เลยพามาส่งโรงพยาบาล"  น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นท่าทางอ่อนแรงนั้น

    "คุณช่วยฉันไว้เหรอ ขอบคุณนะคะ"  ศิรินบอกพลางยกมือขึ้นไหว้ทั้งที่ยังมีสายน้ำเกลือติดไว้
    "ไม่เป็นไร เธอต้องการติดต่อทางบ้านหรือใครบ้างฉันจะจัดการให้"  น้ำทิพย์ถามอย่างหวังดี ดูท่าทางหญิงสาวตรงหน้าคงจะเป็นพวกลูกคนมีเงินพอสมควรด้วยหน้าตาผิวพรรณและเขาก็เจอเธอในซอยหมู่บ้านที่ได้ชื่อว่ามีแต่บ้านคนรวยอาศัยอยู่

    "ฉันไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนหรอกค่ะ เอาเป็นว่าถ้าน้ำเกลือหมดขวดนี้ฉันขอกลับที่พักเลยก็แล้วกันนะคะ ขืนพักอยู่ต่อฉันไม่มีปัญญาจ่ายหรอกค่ะ แล้วที่สำคัญพรุ่งนี้ฉันต้องเริ่มงานเป็นวันแรกด้วย"
หญิงสาวอธิบายยาวเหยียดสายตาเล็กๆ หลบวูบเมื่อคิดถึงคำว่าครอบครัวที่ไม่แม้จะใยดีเธอเลยแม้แต่น้อย หากเธอต้องตายไปคงจะสาสมใจกันทุกคนสินะ เพียงแค่คิดน้ำตาก็พลันไหลขึ้นมาอีกครั้ง

    "เอาเป็นว่าเรื่องค่ารักษาพยาบาลฉันจัดการให้แล้ว ส่วนเรื่องเริ่มงานวันแรกพรุ่งนี้ฉันอนุญาตให้เธอพักก่อนได้"  น้ำทิพย์บอกอย่างใจดี ยิ่งเขาเห็นน้ำตาที่อีกฝ่ายพยายามซ่อนมันเอาไว้เขาก็ยิ่งสงสาร

    ในช่วงที่หญิงสาวยังไม่ได้สติ เขาก็ได้รับรายงานถึงประวัติและข้อมูลของเธอโดยละเอียดไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ร่างบางคนนี้เป็นเลขาคนใหม่ของเขา การศึกษา หรือแม้แต่เรื่องครอบครัวและนั่นก็ยิ่งทำให้เขาสงสารชีวิตเธอจับใจ ผู้หญิงคนหนึ่งต้องอยู่ด้วยตัวเองมานานโดยที่ไม่เสียคนก็นับว่าเก่งมากแล้วแต่นี่ยังสามารถพาตัวเองเรียนจนจบช่างเป็นคนที่น่านับถือไม่น้อย

    "หมายความว่าไงคะ?" ศิรินถามอย่างไม่เข้าใจ
    "ก็หมายความว่าไอ้บริษัทที่เธอต้องไปเริ่มงานในวันพรุ่งนี้คือบริษัทของฉันไง แล้วฉันซึ่งเป็นเจ้านายของเธอกำลังอนุญาติให้เธอลาหยุดได้พรุ่งนี้"  น้ำทิพย์บอกอย่างยิ้มๆ เมื่อเห็นสีหน้าอันตกใจของอีกฝ่ายพร้อมกับทำนบน้ำตาที่พังทลายลงอย่างง่ายดาย

    "ขอบคุณมากนะคะ"  ศิรินบอกอย่างปลาบปลื้มกับความใจดีของเขา ทั้งที่เพิ่งเคยเจอหน้ากันแท้ๆ แต่เขาคนนี้กลับดีต่อเธอมากกว่าคนที่เห็นกันมานานตั้งแต่เล็กแต่น้อยเสียอีก

   "เอาล่ะ ถือว่าฉันทำความรู้จักเลขาใหม่ล่วงหน้าแล้วกันนะ"

    "เลขา? ไม่ใช่ผู้ช่วยเลขาเหรอคะ"  หญิงสาวถามอย่างไม่เข้าใจ ก็เธอไปสมัครตำแหน่งผู้ช่วยเลขาต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่

    "คุณเข้าใจไม่ผิดหรอก คุณต้องไปทำงานในตำแหน่งเลขาส่วนตัวของฉัน เพราะคนเก่าเขาลาออกไปกะทันหันคุณจะรับหน้าที่นี้ไหวมั้ย"

    "ไหวค่ะ ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด ฉันสัญญา"

    "ดีมาก ฉันเป็นคนชอบคนซื่อสัตย์ จริงใจ หวังว่าเธอจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง"

    "ค่ะ เจ้านาย ^_^"  ศิรินยิ้มอย่างดีใจและเป็นรอยยิ้มแรกที่มาจากใจแท้จริง ไม่ใช่รอยยิ้มแห่งการเสแสร้งหรือฝืนยิ้มอย่างที่แล้วๆ มา
.
.
.
.
พูคุยกันหน่อยยย :)

ฝากติดตามด้วยนะคะ ไรท์คนเดิมเพิ่มเติมคือฟิคเรื่องใหม่ อิอิ ไปล่ะ

ด้วยรักและคิดถึง



    


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

153 ความคิดเห็น

  1. #137 Noowichuda (@Noo_Sjc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 14:09
    อีกนิดนี่จะร้องไห้แล้วนะ ฮื่อออ
    #137
    0
  2. #37 hwang3007 (@anuree9050) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:35
    เพิ่งอ่านครั้งแรก สนุกมากเลยไรท์ เราหาฟิคแนวนี้อยู่พอดีเลย อิอิ
    #37
    0
  3. #9 nokManeerat_nok (@nokManeerat_nok) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 03:46
    สนุกครับรอนะครับ
    #9
    0
  4. #8 AuJariya (@AuJariya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 15:43
    คุณบีใจดีจังเลย รอต่อนะคะไรท์
    #8
    0
  5. #7 ST. Apollo (@SuntreeV) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 23:36
    คุณบีอย่างเท่
    #7
    0
  6. #6 บีคริส (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 23:16
    พี่คริสสู้ๆ คุณบีดูแลพี่คริสดีๆนะ
    #6
    0
  7. #5 Pream_fata (@Pream_fata) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:55
    ชอบเค้าอะดิคุณบี
    #5
    0
  8. #4 NamthipBC (@NamthipBC) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 18:57
    รอเลยเรื่องนี้ชอบ
    #4
    0
  9. #3 ppp232 (@ppp23) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 18:40
    น่าติดตามมากๆเลย รอๆนะคะ
    #3
    0
  10. #2 karn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 17:39
    สนุกๆรอติดตามคะ
    #2
    0