เล่ห์ลวง [บีคริส]

ตอนที่ 2 : เล่ห์ลวง : [2] stigma

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    25 ม.ค. 61







    หลังจากที่ได้พักผ่อนร่างกายและจิตใจมาตลอดทั้งวันทั้งคืน เช้าวันนี้หญิงสาวจึงรู้สึกสดชื่นมากเป็นพิเศษ เรื่องดีๆ กำลังเข้ามาในชีวิตเธอแล้ว ทั้งงานดี เจ้านายดี ต่อไปเธอก็จะได้ซื้อบ้านหลังเล็กๆ แล้วพาลุงชมกับป้านวลมาอยู่ด้วยเสียที 

    พอกันทีกับครอบครัวจอมปลอมที่ดีแต่ภายนอกแต่จิตใจกลับเน่าเสียยิ่งกว่าอะไร

    "สวัสดีค่ะคุณหมอ ดิฉันกลับบ้านได้แล้วใช่ไหมคะ"  ศิรินหันไปถามคุณหมอวัยกลางคนที่เดินเข้ามาพร้อมกับพยาบาลสาว

    "กลับบ้านได้แล้วครับ ต่อไปก็พักผ่อนให้เยอะๆ ทานอาหารให้ตรงเวลานะครับแล้วหมอจะจัดยาบำรุงไปให้" คุณหมอกล่าวอย่างใจดี

    "ขอบคุณมากค่ะคุณหมอ"  ร่างบางยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณก่อนจะรีบลุกขึ้นมาเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากที่คล้อยหลังหมอเจ้าของไข้ไปแล้ว

    ชุดนักศึกษาของเธอที่เคยแขวนอยู่ในตู้ถูกแทนที่ด้วยชุดเดรสสั้นแบบเรียบง่าย นี่คงเป็นฝีมือของเจ้านายสาวผู้แสนใจดีของเธอหรือไม่ก็ลูกน้องของเขา ร่างบางจึงจำยอมใส่ชุดที่ถูกเตรียมเอาไว้แม้จะเห็นว่ามันมากเกินไปเสียด้วยซ้ำกับความช่วยเหลือที่เธอได้รับ

    "อ้าวคุณภาคิน..สวัสดีค่ะ" เสียงประตูห้องถูกเปิดเข้ามาด้วยฝีมือคนสนิทของเจ้านายสาว

    "นายให้มารับคุณศิรินกลับที่พักครับ"
 
    "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันกลับเองได้แค่นี้ก็รบกวนพวกคุณจะแย่แล้ว"  ศิรินบอกอย่างเกรงใจ

    "เป็นคำสั่งนายครับ ถ้าเขาคิดจะช่วยใครก็จะช่วยให้ถึงที่สุด หวังว่าคุณคงเข้าใจ" ภาคินพยายามอธิบายให้อีกฝ่ายเข้าใจและเขาก็ได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าน้อยๆ



    รถยนต์คันหรูขับเข้ามาจอดหน้าหอพักแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้กับชุมชนแออัด สภาพแวดล้อมค่อนข้างวุ่นวายซึ่งไม่เหมาะสำหรับผู้หญิงตัวเล็กๆ นัก ด้วยหอพักที่เก่าเข้าขั้นทรุดโทรมแถมยังมีแต่สิ่งเลวร้ายรวมทั้งอบายมุขรอบกายโดยเฉพาะผู้ชายหลายคนในหอพักที่จ้องร่างบอบบางนี้อย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ

    "แหมทำมาเป็นรักศักดิ์ศรี ที่แท้ก็ไม่ต่างกับพวกฉันนี่ล่ะ"  หญิงสาวในชุดบางเบาแถบเห็นสรีระไปทุกสัดส่วนเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นหนุ่มสาวคู่หนึ่งเดินเข้ามา

    "นั่นสิฉันอุตส่าห์จะเลี้ยงดูปูเสื่อให้อย่างดี"  ชายวัยกลางคนรูปร่างเจ้าเนื้อบอกด้วยแววตาหื่นกระหายทั้งที่มืออวบอ้วนยังโอบเอวหญิงสาวอีกคนเอาไว้

    "คนอย่างฉันต่อให้ตายไปก็ไม่มีทางทำอะไรทุเรศๆ แบบนี้แน่ ขอบคุณนะคะที่มาส่งแล้วพรุ่งนี้ฉันจะรีบไปรายงานตัวค่ะ" ศิรินตอบโต้เสี่ยหน้าหื่นกับนางบำเรอส่วนตัวก่อนจะหันมาขอบคุณภาคิน

    "หน็อยนังนี่วอนซะแล้ว"  หญิงสาวคนเดิมเตรียมพุ่งเข้าใส่ร่างบางที่เธอแอบหมั่นไส้มานานแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นวัตถุสีดำเมี่ยมที่โผล่พ้นชายเสื้อสูทของชายหนุ่มที่มาด้วยกัน

    "ผมว่าพวกคุณอย่าหาเรื่องคุณศิรินเลยดีกว่า ถ้าไม่อยาก..."  ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เเววตากลับลุกโชนอย่างน่ากลัวเห็นทีเรื่องนี้เขาคงต้องเอาไปบอกผู้เป็นนายเสียแล้วขืนปล่อยไว้คงไม่ดีแน่

    "เราไปกันเถอะเสี่ย อย่าเสียเวลาให้กับคนพวกนี้เลยนะคะ"  ว่าแล้วร่างของตนทั้งคู่ก็เดินโอบเอวลูบไล้พากันเข้าห้องพักของตัวเองโดยไร้ซึ่งความอาย

    "เฮ่อ สงสัยคงต้องหาที่อยู่ซะแล้ว"  ศิรินถอนหายใจพลางบอกกับตัวเองเบาๆ

    "เดี๋ยวผมขอขึ้นไปส่งคุณถึงหน้าห้องเลยแล้วกัน เห็นอย่างนี้แล้วรู้สึกไม่ปลอดภัย คุณอยู่มาได้ไงตั้งหลายปี"  ภาคินบอกอย่างเป็นห่วง เขาเห็นเธอเหมือนกับน้องสาวตัวน้อยๆ ที่สมควรได้รับการปกป้องจากพี่ชายอย่างเขา และมันยิ่งทำให้เขานึกถึงน้องสาวที่เสียชีวิตจากอุบัติเมื่อหลายปีก่อน น้องที่เขาเลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังเล็ก

    "เมื่อก่อนฉันอยู่ได้เพราะคุณป้าเจ้าของหอพักท่านอยู่ที่นี่ด้วยและดูแลฉันเป็นอย่างดีทุกคนก็เลยเกรงใจไม่กล้าทำอะไรฉันแต่ท่านเพิ่งเสียไปเมื่อเดือนที่แล้วที่นี่ก็เลยเหมือนขาดผู้คุมสภาพเลยเละเทะอย่างที่คุณเห็น" ศิรินบอกอย่างปลงตกในชะตากรรมของตัวเอง


    "นี่ห้องของคุณเหรอ ผมส่งแค่นี้นะครับคุณมีเรื่องอะไรก็โทรหาผมได้ทุกเมื่อ คิดว่าผมเป็นพี่ชายคุณก็เเล้วกัน"  ภาคินบอกอย่างใจดีก่อนจะใช้สายตากวาดไปยังห้องเล็กๆ ที่ไม่ได้มีอะไรมากมายนักแล้วขอตัวกลับเพื่อรายงานให้ผู้เป็นนายรับทราบต่อไป



    ดูท่าผู้หญิงคนนี้จะลำบากเกินไปแล้ว......






    น้ำทิพย์รับฟังรายงานถึงสภาพความเป็นอยู่ของว่าที่เลขาสาวคนใหม่แล้วก็นึกสงสารไม่น้อย เด็กผู้หญิงตัวคนเดียวต้องทนทรมานขนาดไหนกับการที่ต้องเผชิญกับเสือสิงห์กระทิงดุที่จ้องจะงาบตัวเองวันละหลายๆ รอบ

    "แล้วนี่คนเป็นพ่อจะรู้มั้ยว่าลูกสาวตัวเองต้องเจออะไรบ้าง"

    "ดูท่าทางนายจะสนใจเธอมากเกินคำว่าเจ้านายลูกน้องหรือเปล่าครับ"  ด้วยความที่อยู่ด้วยกันมานานจึงทำให้ภาคินซึ่งได้ชื่อว่าเป็นทั้งลูกน้อง เพื่อน หรือแม้แต่คนในครอบครัวกล้วเอ่ยแซวผู้เป็นนายอย่างไม่นึกกลัว

    "ก็เธอคนนี้มีบางอย่างให้น่าสนใจไม่น้อยเลยไม่ใช่เหรอ"  น้ำทิพย์บอกราวกับเจอของถูกใจที่ไม่มีให้เห็นจนบ่อยนัก

    "แต่ถ้านายไปคิดจริงจังกับเธอผมว่าปล่อยเธอไปเถอะครับ แค่นี้ชีวิตเธอก็น่าสงสารพอแล้ว"  ภาคินเอ่ยเตือนอย่างรู้ดีว่านายของเขาลองอยากทำอะไรแล้วก็ต้องทำให้สำเร็จจงได้ไม่เว้นแม้แต่เรื่องผู้หญิง!

    "นายไม่ต้องห่วงหรอกภาคิน เอาเป็นว่าถ้าเธอทำให้ฉันมั่นใจว่าตำแหน่งนายหญิงแห่งฟิเลโน่เหมาะสมกับเธอจริง เมื่อนั้นฉันจะทำให้เธอเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุด"  น้ำทิพย์บอกอย่างมั่นใจด้วยแววตาอันมุ่งมั่น ถ้าจะบอกว่าเขาตกหลุมรักหญิงสาวคนนั้นก็คงไม่ผิดนักแต่หากความรักของเขาอาจจะเคยเกิดขึ้นมาก่อนเสียด้วยซ้ำ

    "หรือว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นจะเป็นเธอหรือเปล่าครับนาย"  ภาคินถามอย่างตกใจเมื่อได้เห็นแววตาจริงจังของผู้เป็นนายที่มีต่อผู้หญิงนี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่.... หรือว่าเธอคือเด็กผู้หญิงคนนั้น คนที่ช่วยชีวิตนายของเขาอย่างบังเอิญ

    "ใช่! เป็นเธอภาคิน น่าแปลกเราตามหาตัวเธอตั้งนานกลับไม่เจอแต่เวลาจะเจอเข้าจริงๆ กลับเจอเสียง่ายดายอย่างนั้น"  น้ำทิพย์ยิ้มให้กับโชคชะตาที่มักจะเล่นตลกกับคนเราเสมอ

    "แล้วนายมั่นใจได้ยังไงครับว่าเป็นเธอ"  คนสนิทเอ่ยถามอย่างสงสัยเพราะมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะตามหาตัวคนคนหนึ่งเมื่อรู้เพียงว่าเด็กสาวคนนั้นสวมชุดนักเรียนมัธยมปลายกับกรุ๊ปเลือดเดียวกันกับเจ้านายเขาเท่านั้น

   "คงเป็นเพราะปานแดงเล็กๆ ตรงขาอ่อนของเธอมั้งที่ฉันจำได้แม่น ตอนนั้นฉันเห็นเพราะเธอฉีกกระโปรงนักเรียนของตัวเองเพื่อช่วยห้ามเลือดให้ฉัน แต่ครั้งนี้เพราะเธอเป็นลมแล้วฉันก็บังเอิญเห็นตอนที่เข้าไปอุ้มเธอพอดี แล้วที่สำคัญลองให้หมอที่โรงพยาบาลเช็กเลือดเธอแล้วก็ตรงกับเลือดฉันพอดี"  คนเป็นนายอธิบายอย่างมั่นใจ และนั่นก็ทำให้เขานึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อนที่ตัวน้ำทิพย์เองจำได้เป็นอย่างดี

    เมื่อหลายปีก่อน....


    หญิงสาวร่างสูงพยายามลากร่างกายอันไร้เรี่ยวแรงของตัวเองเข้าหลบตรงซอกแคบๆ ที่ค่อนข้างห่างไกลผู้คนมือข้างหนึ่งกำอาวุธคู่กายไว้แน่น ส่วนอีกข้างกำลังกดตรงบาดแผลบริเวณช่องท้องเอาไว้เพื่อไม่ให้เลือดไหลออกมามากกว่านี้

    น้ำทิพย์จำเป็นต้องหลบอยู่ที่นี่สักพักเพื่อรอกำลังเสริมที่จะมาช่วยในอีกไม่กี่นาที ถ้าไม่เป็นเพราะบอดี้การ์ดคนหนึ่งในกลุ่มหักหลังเขาก็คงไม่ต้องสูญเสียมือดีและตัวเองก็ไม่ต้องบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ถ้าเขารอดไปได้รับรองพวกมันคงเหลือไว้เพียงชื่อ...

    ในระหว่างที่สติของเขากำลังเลือนรางกลับมีแสงสว่างสาดส่องเข้ามาเรียกสติเขาอีกครั้ง เด็กสาวในชุดนักเรียนมัธยมที่กำลังเดินเข้ามาให้อาหารสัตว์จรจัดแถวนี้จึงเห็นร่างสูงได้ไม่ยากนัก

    "คุณ คุณคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ" เด็กสาวตบหน้าอันงดงามที่เริ่มซีดเซียวด้วยท่าทางร้อนรน

    "หนีไปซะ ที่นี่อันตราย" น้ำทิพย์เตือนด้วยความหวังดี เพราะเขากลัวว่าถ้าพวกมันตามเขามาทันเด็กสาวคนนี้คงไม่แคล้วโดนเก็บไปด้วย

    "จะให้ฉันหนีคุณไปตอนนี้เนี่ยนะ ฉันทำไม่ได้หรอกยิ่งคุณเลือดไหลมากขนาดนี้ กัดเอาไว้นะคะ..ฉันคงต้องพันแผลให้คุณก่อนแล้วค่อยหาทางพาไปหาหมอ" เด็กสาวบอกพลางจัดการฉีกชายกระโปรงนักเรียนของตัวเองแล้วรีบเอามาอุดแผลที่มีเลือดไหลทะลักออกมา จากนั้นก็ประคองให้ร่างสูงกินยาแก้ปวดที่เธอมักใส่ติดกระเป๋านักเรียนไว้เสมอ

    "ขอบใจ"  น้ำทิพย์พยายามเปล่งเสียงออกไปอย่างยากเย็น แต่ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เห็นหน้าเด็กสาวคนนี้ชัดๆ แต่เขาก็จำแววตาจริงใจและรอยปานแดงเล็กตรงต้นขาได้เป็นอย่างดี

    "คุณไม่ต้องพูดอะไรหรอกค่ะ เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันมานะคะ รออยู่ดีๆนะ อ่อ ฉันยืมโทรศัพท์คุณไปก่อนนะเผื่อจะมีคนตามหาคุณฉันได้พามาถูก"  เด็กสาวบอกพลางหยิบโทรศัพท์เครื่องบางรุ่นใหม่ล่าสุดออกมาถือกับตัวเเต่ยังไม่ได้กดอะไรก็มีสายเข้ามาเสียก่อน

    "ภาคิน" เธออ่านชื่อสายที่โทรเข้ามาพร้อมกับยื่นหน้าจอไปให้เจ้าของเครื่องปรือตาดู เมื่อเห็นเขาพยักหน้าเธอก็รีบกดรับสายทันที

    เพียงแค่ไม่นานกลุ่มคนจำนวนหนึ่งก็ตรงเข้ามายังจุดที่เธอกับร่างที่หมดสติไปแล้วหลับอยู่ มือบางเล็งปืนไปที่คนกลุ่มนั้นแม้ว่าจะไม่เคยใช้มันแต่เธอก็มั่นใจว่าเมื่อถึงเวลาคับขันรับรองเธอไม่ลังเลแน่!

    "นาย!!" ภาคินที่วิ่งนำคนอื่นๆ มารีบวิ่งเข้าไปจับชีพจรของผู้เป็นนายหญิงทันที เมื่อรับรู้ว่าเขายังหายใจก็พลอยโล่งอกก่อนจะหันไปยังเด็กสาวในชุดนักเรียวที่กำลังมือปืนของผู้เป็นนาย

    "นึกแล้วเชียวว่าพวกคุณคงเป็นพวกมาเฟียหรือเจ้าแม่อะไรทำนองนั้นแน่ๆ รีบพาเจ้านายคุณไปโรงพยาบาลเถอะค่ะ ขืนช้ากว่านี้มีหวังเขาไม่รอดแน่"  เด็กสาวเอ่ยด้วยความหวังดีและไม่ได้มีทีท่าหวาดกลัวมาเฟียอย่างพวกเขาเลยแม้แต่น้อย


    "ขอบใจที่ช่วยนายพวกเราไว้ เอาเป็นว่าเธอไปกับพวกเราก่อนไม่อย่างนั้นถ้าพวกนั้นย้อนกลับมาแล้วรู้ว่าเธอช่วยนายเอาไว้มันจะไม่ปลอดภัย"  ภาคินบอกอย่างเป็นห่วงในความปบอดภัยและที่สำคัญนายของเขาก็คงอยากเห็นหน้าคนที่ช่วยชีวิตไว้เหมือนกัน

    "ก็ดีเหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นเมื่อฉันเห็นว่าคุณคนนั้นปลอดภัยดีแล้วฉันจะรีบกลับบ้าน"




    เมื่อผู้บาดเจ็บส่งมือหมอก็พบว่าเขาอาการค่อนข้างหนักเนื่องจากเสียเลือดมาก แถมเลือดของน้ำทิพย์ยังเป็นเลือดพิเศษที่หาไม่ได้ง่ายๆ เลยคงต้องรอเลือดจากโรงพยาบาลกลางที่กำลังจะส่งมาและก็อาจไม่ทันการ

    "โธ่โว้ย!! ทำยังไงก็ได้ให้คนไข้รอดไม่งั้นผมไม่เอาที่นี่ไว้แน่"  ภาคินบอกอย่างโมโหจนทั้งหมอและพยาบาลต่างพากันหวาดกลัวแม้ว่าหน้าตาเขาจะหล่อแค่ไหนแต่ท่าทางดุดันโมโหร้ายแบบนี้ทุกคนต่างก็พากันหลบไม่กล้าสบตา

    "เขากรุ๊ปเลือดอะไรเหรอคะ"

    "AB-five" ภาคินบอกอย่างขอไปทีก่อนจะนั่งลงด้วยท่าทางหมดเเรง เพราะหมู่เลือดนี้ถือเป็นหมู่เลือดที่หายากมาก

    "ถ้าอย่างนั้นเอาเลือดฉันไปก็ได้ค่ะ ฉันก็เลือดกรุ๊ปนั้นเหมือนกัน"

    "คุณว่าอะไรนะ!"

    "ฉันบอกคุณว่าเอาเลือดฉันไปก็ได้"

    "หมอๆ มีคนบริจาคเลือดเเล้วช่วยมาตรวจเธอหน่อยเร็วเข้า!!"

    หลังจากทำการตรวจเลือดไม่กี่นาทีผลก็ออกมาว่าเธอสามารถให้เลือดได้ นั่นก็ทำให้เธอต้องทนนอนให้หมอสูบเลือดออกไป แน่นอนเธอได้เห็นใบหน้าอันสวยสดงดงามของเขาอีกครั้งแต่ว่าครั้งนี้มันดูซีดเซียวจนแทบไม่เห็นเลือดในกาย อย่างน้อยเลือดของเธอที่ไม่มีใครต้องการก็สามารถช่วยชีวิตคนอื่นได้ก็ถือว่าดีมากแล้ว
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
พูดคุยกันหน่อย :)

คลายปมตั้งแต่อีพีสองเลยงิ เอาแล้วไงคุณบีจำเค้าได้แล้วอะดี้ ถ้าชอบก็บอกไปเลย แมนๆเตะบอลไรงี้ ปัดโธ่!!! ไรท์ล้อเล่น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

153 ความคิดเห็น

  1. #19 _yanika (@_yanika) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 04:28
    สนุกง่ะไรท์ๆๆๆ นายหญิงคนใหม่ 5555
    #19
    0
  2. #18 nokManeerat_nok (@nokManeerat_nok) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 03:27
    สนุกครับเตรียมต้อนรับนายหญิงคนใหม่ได้เลย
    #18
    0
  3. #17 karn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 01:31
    สนุกมากค๊า พี่บีรีบๆจีบน๊า ไรท์มาต่อบ่อยๆนะคะชอบมาก
    #17
    0
  4. #16 NISI_WOO (@NISI_WOO) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 01:04
    นายหญิงคนใหม่
    #16
    0
  5. #15 ppp232 (@ppp23) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 23:53
    เดินหน้าเลยค่ะ คุณบี
    #15
    0
  6. #14 บีคริส (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 23:17
    พี่บีต้องดูแลพี่คริสให้ดีเลยนะ อีกอย่างชอบก็จีบเลยเซะ
    #14
    0
  7. #13 pmnik (@iampeanut) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 21:49
    ชอบก็จีบเลยย ค่ะ
    #13
    0
  8. #12 Guzzuke_ (@Guzzuke_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 21:48
    มาดูแลน้องคริสทีค่ะพี่บี ><
    #12
    0
  9. #11 buap9757 (@buap9757) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 20:19
    พี่บีดูใจดีแล้วก็อบอุ่นจัง
    #11
    0
  10. #10 AuJariya (@AuJariya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 18:59
    ว๊าวววว แบบนี้พี่บีต้องพามาอยู่ดูแลที่บ้านเลยค่ะ จะได้ไม่มีใครมารังแกพี่คริส
    #10
    0