เล่ห์ลวง [บีคริส]

ตอนที่ 5 : เล่ห์ลวง : [5] madamphilino

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    22 ก.พ. 61




    ตึกสูงระฟ้าตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมืองที่แวดล้อมไปด้วยตึกรามมากมาย ทั้งคอนโดมิเนียม ห้างสรรพสินค้าชั้นนำทำให้พื้นที่ตรงนี้เป็นโซนที่มีคนพลุกพล่านมากอีกแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานครเลยก็ว่าได้

    หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเข้มเดินเคียงคู่ไปกับหญิงสาวตัวเล็กดูบอบบางที่แต่งตัวด้วยชุดกระโปรงสีหวานตามมาด้วยกลุ่มผู้ติดตามอีกสามคนทำให้ความโดดเด่นที่มีอยู่แล้วเพิ่มมากขึ้นไปอีก

    "ไม่ต้องตื่นเต้นทำตัวสบายๆ เธอต้องวางมาดเป็นนางพญาแห่งฟิเลโน่ให้ได้" น้ำทิพย์ก้มลงกระซิบกับร่างน้อยเพื่อให้ผ่อนคลายไม่เกร็งจนเกินไปนัก เพราะนี่เป็นวันแรกที่เขาพาหญิงสาวมาเปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการที่บริษัทหลังจากทำสัญญากันไปเมื่ออาทิตย์ก่อน

    "ค่ะเจ้านาย อุ้ย! คุณบี" ศิรินยิ้มหวานแต่ก็ต้องรีบหุบเมื่อเจอสายตาดุเข้มของเขาที่เอ่ยเตือนจนต้องรีบเปลี่ยนคำขานเป็นชื่อเล่นเขาแทน

     ลับหลังของกลุ่มผู้เป็นนายเหล่าพนักงานก็รีบพากันวิพากษ์วิจาร ตั้งข้อสังเกตถึงหญิงสาวที่มากับผู้เป็นนายแถมท่าทางอ่อนโยนที่ได้รับจากผู้เป็นนายของพวกตนด้วยแล้วก็ยิ่งทำให้ทุกคนเกิดคำถามว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร? เป็นคนรัก? หรือแค่คู่ควงทั่วๆ ไป..

   
    "ชั้นนี้เป็นชั้นของผู้บริหารระดับสูงซึ่งมีห้องทำงานของฉันและภาคินเท่านั้น ส่วนฝั่งนั้นจะเป็นห้องประชุม" น้ำทิพย์พาศิรินขึ้นมายังชั้นบนสุดแล้วอธิบายรายละเอียดอย่างคร่าวๆ

    "แล้วคริสต้องทำงานที่ไหนเหรอคะ" ศิรินถามอย่างตื่นเต้นเมื่อต้องได้ทำงานจริงจริงจังจังเสียที เพราะตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมาเธอต้องเข้าคอร์สฉบับเร่งรัดกับเจ้านายสาวถึงการวางตัวเป็นมาดามแห่งฟิเลโน่ที่ดีและกว่าที่เธอจะผ่านพ้นมันไปได้ก็เหนื่อยแทบขาดใจ

     "ตามมาสิ ภาคินนายไปทำงานก่อนเถอะเดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง" น้ำทิพย์หันไปสั่งคนสนิทแล้วหันไปเปิดประตูเข้าห้องทำงานของตัวเอง

    "ครับนาย" ภาคินรับคำก่อนจะเดินเข้าห้องของตัวเองด้วยสีหน้าซ่อนยิ้ม ตลอดทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาได้เห็นผู้เป็นนายยิ้มได้บ่อยครั้งขึ้น และได้เห็นถึงรัศมีมาดามแห่งฟิเลโน่ที่ค่อยๆ ฉายชัดขึ้นจนแทบไม่ต้องทำอะไรเลย

    ร่างบางเดินตามเจ้านายสาวเข้าไปยังห้องทำงานที่แสนกว้างขวาง ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกใสสามารถมองเห็นเมืองหลวงอันศิวิไลซ์ได้อย่างงดงาม

    "เอ๊ะ! ทำไมมีโต๊ะทำงานสองตัวละคะ หรือว่าคุณบีจะให้คริสทำงานในห้องนี้ด้วย ไม่เอานะ" ศิรินถามอย่างแปลกใจในตอนแรกแต่เพียงไม่นานเธอก็เข้าใจได้ในทันทีเมื่อเห็นสายตากรุ้มกริ่มคู่นั้น

    "ก็คริสเป็นเลขาฉัน นั่งในห้องด้วยกันนี่แหละสะดวกดี ฉันจะได้สอนงานเธอได้ไง" น้ำทิพย์พยายามหาเหตุผล เรื่องอะไรเขาจะยอม มีหน้าหวานๆหมวยๆ ให้นั่งมองตอนทำงานคงมีกำลังใจทำงานเพิ่มขึ้นไม่น้อย

    "ไม่เอาค่ะ คริสอยากนั่งข้างนอก คริสยังไม่อยากใช้สิทธิ์ความเป็นมาดามแห่งฟิเลโน่ตอนนี้ นะคะน้าา คุณบีคนดี..นะคะ" ตั้งแต่ที่อยู่ด้วยกันมาเป็นสัปดาห์ทำให้เธอได้รู้ว่าเจ้านายตรงหน้ามักจะแพ้ลูกอ้อนกับสายตาอ้อนวอนของเธอเป็นที่สุด ดังนั้นวิธีนี้จึงน่าจะได้ผลเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ และที่สำคัญเธอก็ยังไม่อยากให้หัวใจตัวเองละลายมากไปกว่านี้เพราะที่เป็นอยู่เพียงแค่สบตาคมเข้าคู่นั้นเธอก็แทยสยบอยู่แทบเท้าของเขา

    "โอเค ฉันยอมเเพ้แล้ว เดี๋ยวฉันจะให้คนมาจัดการให้ เธอไปนั่งรอตรงนั้นก่อนหรือจะเข้าไปพักในห้องนอนก็ได้นะ" น้ำทิพย์บอกอย่างยอมแพ้ก่อนจะชี้ให้คุณเลขาสาวที่พ่วงตำแหน่งภรรยาในนามได้เห็นถึงมุมพักพ่อนกับประตูด้านหนึ่งของห้องที่เปิดเข้าไปก็จะเห็นห้องนอนที่มีเครื่องใช้อำนวยความสะดวกครบครัน

    "ว้าวดีจัง เอาไว้คริสแอบไปงีบกลางวันบ้างดีกว่าถ้าอย่างนั้นคริสขอตัวก่อนนะคะ เสร็จแล้วคุณบีค่อยมาปลุกนะ" ศิรินบอกอย่างตื่นเต้นก่อนจะรีบพาตัวเองหายเข้าไปในห้องนอนปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคุณสามีที่จะต้องทำตามที่เธอขอร้อง

    ตุ๊บ~

    "เฮ้อ สบายดีจัง" ร่างบางทิ้งตัวลงบนที่นอนกว้างเธอถอนหายใจอย่างสบายใจ

    "เพียงแค่อาทิตย์เดียวชีวิตฉันเปลี่ยนไปถึงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย สวรรค์เล่นตลกชัดๆเลย" ศิรินบ่นกับตัวเองก่อนจะหลับตาหวนคิดถึงภาพเลวร้ายต่างๆ ที่พบเจอก่อนที่เธอจะได้พานพบความสุขเสียทีถึงแม้ว่าตอนนี้มันอาจจะเป็นแค่ความสุขจอมปลอมก็เถอะ สำหรับเธอแล้วเพียงแค่นี้มันก็เกินคุ้มกับคนที่ไม่เคยมีความสุขเลยอย่างเธอ



 
    หลังจากที่ตกลงทำสัญญาว่าจ้างการเป็นภรรยาในนามกับเจ้านายผู้ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าแห่งอุตสาหกรรมเครื่องยนต์ เขาก็พาเธอไปจดทะเบียนสมรสแบบเงียบๆ และนั่นก็เป็นสิ่งที่เธอพอใจ ถึงแม้ว่าทุกอย่างจะไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความรักแต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น และที่สำคัญไม่ต้องทนใช้นามสกุลเดิมอีกต่อไป เพียงอาทิตย์เดียวสำหรับเธอก็มากพอที่จะทำให้รู้สึกดีกับคนเป็นสามีแม้ว่าจะเป็นแค่ในนามเเต่เขาก็ดูแลเธอเป็นอย่างดี ดีเสียจนในชีวิตนี้คงไม่มีใครทำอะไรเพื่อเธอได้มากกว่านี้แล้ว และมันก็ยิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยที่ด้านชากลับอ่อนไหวลงอย่างง่ายดาย และมันก็ค่อยๆ ซึมลึกสู่หัวใจของเธอทีละนิดๆ

   
    คล้อยหลังจากหญิงสาวร่างบาง น้ำทิพย์ก็รีบโทรไปสั่งให้ลูกน้องมาจัดการเรื่องโต๊ะทำงานคามความต้องการของคุณภรรยาคนสวยก่อนที่ร่างของคนสนิทจะเดินเข้ามาพร้อมกับซองบางอย่าง

    "นายครับ อีกสามวันจะถึงวันงานเปิดตัวรถยนต์รุ่นใหม่ล่าสุดของบุญยศักดิ์กรุ๊ป ทางนั้นส่งบัตรเชิญมาแล้วครับ" ภาคินบอกพลางยื่นการ์ดเชิญสีทองให้แก่ผู้เป็นนาย

    "ก็ดี ฉันจะไปดูน้ำหน้าพวกมันซะหน่อย ไอ้รถยนต์ที่มันผลิตโดยการขโมยไอเดียคนอื่นไปมันจะเจ๋งสักเท่าไหร่ นายว่ามั้ย?" น้ำทิพย์บอกอย่างมีแผนการที่ผุดขึ้นมาในหัวอย่างกะทันหัน

    "ดูท่าทางนายคงมีแผนในใจแล้วสินะครับ" ภาคินเอ่ยถามอย่างรู้ทัน เพียงแค่เขาเห็นรอยยิ้มตรงมุมปากของผู้เป็นนายเขาก็เดาได้ไม่ยาก

    "แน่นอน นายลองคิดดูนะว่ากับไอ้แค่รถยนต์ธรรมดาทั่วไปกับมาดามแห่งฟิเลโน่ อย่างไหนคนมันจะสนใจมากกว่ากัน" เขาจะทำให้งานเปิดตัวรถยนต์รุ่นใหม่ล่าสุดของพวกมันกลายเป็นงานประกาศเปิดตัวภรรยาสาวของเขาอย่างไม่เป็นทางการเสียเลย พวกมันคงแทบกระอัก แต่นี่มันเเค่เพียงเริ่มต้นเท่านั้น เพราะคนอย่างน้ำทิพย์ ไม่มีทางปล่อยพวกทรยศลอยนวล

    "ก็ต้องอย่างหลังแน่นอนสิครับ ก็แหมใครๆ ต่างก็อยากเห็นหน้าตาของมาดามแห่งฟิเลโน่กันทั้งนั้นแล้วยิ่งคุณศิรินไม่ได้อยู่ในแวดวงสังคมมาก่อนก็ยิ่งเป็นที่จับตามอง"

    "นั่นแหละที่ฉันต้องการ ไม่ต้องแถลงข่าว ไม่ต้องป่าวประกาศ และที่สำคัญรู้ไปถึงหูคนในบ้านหอวังได้ยิ่งดี" น้ำทิพย์นึกไปถึงลูกสาวคนโตของบ้านที่เคยหว่านเสน่ห์ให้เขามาหลายต่อหลายครั้งแต่ก็ไม่เคยทำสำเร็จสักที

    "แล้วคุณศิริน..."  ภาคินเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงเพราะเขาก็รู้ดีพอๆ กับนายว่าเธอคนนี้แข็งนอกอ่อนในแค่ไหน

    "ไม่เป็นไรหรอก คริสต้องเข้มแข็งเพราะสักวันเธอก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริง ต่อให้หนีไปเรื่อยๆ ชีวิตก็คงหาความสุขไม่เจอ"

    "ผมว่าเธอโชคดีนะครับที่เจอผู้หญิงอย่างนาย" ภาคินอดดีใจไปกับศิรินไม่ได้ เพราะเธอสามารถทำให้สายลมที่ไม่เคยหยุดนิ่งกลับสงบอยู่ในมือได้

    "ฉันต่างหากโชคดี...ที่เจอเธอ" น้ำทิพย์บอกด้วยรอยิ้มอ่อนโยนอันอบอุ่น

    ศิรินที่ยืนแอบฟังอยู่หลังประตูยิ้มออกมาด้วยหัวใจที่เบิกบานขึ้น หมอกบางๆ ที่เธอพยายามสร้างมันขึ้นมาได้จางหายไปจนหมดสิ้นและพร้อมที่จะก้าวเดินต่อไป ถึงแม้จะมีเรื่องสัญญาการแต่งงานหนึ่งปีแต่เธอก็มั่นใจว่าอย่างน้อยผู้หญิงคนนี้ก็หวังดีกับเธออย่างแท้จริง


    'ผู้หญิงที่เป็นดั่งรักแรกของเธอ'


    เขาคือคนที่เธอเคยช่วยไว้เมื่อ 5 ปีก่อน ตอนนั้นเธอกลับมาจากโรงเรียนซึ่งเป็นวันสอบวันสุดท้าย ก่อนถึงบ้านมีเพิงไม้เก่าๆ ที่เธอมักเอาอาหารมาให้ลูกหมาตัวเล็กๆ เสมอหากแต่วันนั้นเธอกลับได้เจอกับผู้หญิงที่กำลังบาดเจ็บสาหัส เขาถูกยิง!!

    เธอพยายามรวบรวมสติแล้วฉีกกระโปรงนักเรียนของตัวเองเพื่อช่วยอุดแผลไม่ให้เลือดไหลออกไปมากกว่านี้ จากนั้นเธอก็ขอโทรศัพท์เขาเพื่อโทรเรียกคนมาช่วยและเพียงไม่นานลูกน้องจำนวนมากก็พาตัวเจ้านายและตัวเธอไปจากตรงนั้นเพื่อความปลอดภัย

    เธอไม่รู้ว่าพวกเขาทำอะไรมา หรือเป็นใครมาจากไหน เธอรู้แต่เพียงอย่างเดียวว่าเธอไม่อยากให้ผู้หญิงคนนั้นตาย เธอยอมให้เลือดแก่เขา และเมื่อเขาพ้นขีดอันตราย เธอก็โล่งอกออกจากโรงพยาบาลมาโดยไม่บอกกล่าวแก่ใคร และตั้งแต่นั้นมาผู้หญิงคนนั้นก็อยู่ในความทรงจำของเธอเสมอมา แม้เขาจะไม่เคยรับรู้เลยก็ตาม

    จบจากเหตุการณ์ครั้งนั้นคุณพลอยมณีใช้โอกาสนี้สั่งให้เธอเลิกเรียนแล้วมาแต่งงานกับคนสวนในบ้าน ให้เธอเป็นคนใช้อย่างเต็มตัว เธอจึงต้องดิ้นรนหาหนทางเพื่อเรียนจบปริญญาให้ได้อย่างน้อยก็เพื่ออนาคตที่ดีกว่านี้

    "เฮ้อ~ โชคชะตามักจะเล่นตลกกับคนเราเสมอ"





พูดคุยกันหน่อย :)

มาอัพตอนใหม่เเล้วนะคะ อ้าวแล้วนี่หลงรักเค้าแล้วใช่มั้ยคุณคริส คุณบีก็เหมือนกันใช่ป่าวล่าา ไรท์รู้นะ ฝากติดตามด้วยนะคะ ไว้จะมาอัพให้อ่านอีกเด้อออ อิไรท์ผู้น่ารักคนเดิม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

153 ความคิดเห็น

  1. #48 Plaifahhz (@plaifha2544) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:29
    รอๆๆๆไรท์
    #48
    0
  2. #47 clubbc (@clubbc) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:37
    ไปค่ะ พาภรรยาไปออกงานเปิดตัวไปเลยคร้าาาาาา
    #47
    0
  3. #46 บีคริส (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:04
    เปิดตัวกันไปเลย รักกันๆเร็วๆ
    #46
    0
  4. #45 nanaki_yui (@nanaki_yui) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:36
    อยากให้ถึงวันเปิดตัวเร็วๆ...สาแกใจอีช้อยยิ่งนัก
    #45
    0
  5. #44 lingzaa15 (@lingzaa15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:59
    มารอ อ่านนน ตอนต่อไป
    #44
    0
  6. #43 babybbbb (@warnkris) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:58
    มาอัพบ่อยๆนะไรท์เรื่องนี้สนุกกกก
    #43
    0
  7. #42 karn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:13
    อยากให้สารภาพรักกันแล้วอ่า ไหนๆก็จำกันได้มาตลอด ไรท์มาต่อบ่อยๆน๊าสนุกมาก
    #42
    0
  8. #41 nokManeerat_nok (@nokManeerat_nok) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:36
    รักกันเป็นสามีภรรยาจริงๆกันยิ่งดี
    #41
    0
  9. #40 NISI_WOO (@NISI_WOO) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:30
    โชคดีที่มีเธอ เขิน-//-
    #40
    0