แต่แล้วก็นะ ไม่ได้สักที่ เหมือนๆ ว่ามันไม่ได้ดั่งใจอะไรทำนองนั้น
แล้วก็เดินไปที่เค้าจัดงาน 4 ภาค แวะไปที่ภาคใต เห็นพี่เค้ากำลังทำผ้าบาติก ก็สงสัยว่าคนที่เขียนภาพเค้าคิดได้ยังไงว่าจะต้องเขียนอะไรลงไปบนผ้าขาวๆ ผืนนั้น
จากยืนเป็นนั่ง จากนั่งเป็นทรุดลงกับพื้น นั่งมองไปเรื่อยๆ
พี่เค้าเก่งมากๆ เลยนะค่ะ อ๋อลืมไปพี่เค้ามาจากยะลาค่ะ เลยถามเรื่องเหตุการณ์บ้านเมือง
เค้าว่าชินแล้วน้องเอ๊ย พี่อยู่จนชิน แถมพี่เค้าก็เป็นคุณครูอีกด้วย โอ้วอันตรายหรือเปล่านั่น
พี่เค้าบอกว่าชินจริงๆ น้องอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด จะย้ายไปไหนได้บ้านเกิดของพี่อยู่ที่นั่น งานพี่ก็ทำที่นั่น ไม่มีใครรู้ว่าเราจะตายวันไหนหรอกนะ ถ้ารู้ก็ขุดหลุมเตรียมฝังตัวเองไว้ก่อนแล้วน้องเอ๊ย
เออนะ คงจะจริงของพี่เค้า
อ้อลืมไปค่ะ พี่เค้าชื่อ อัสสือเม๊าะ ค่ะ อ่านยากนิดนึง พี่เค้าใจดีจริงๆ นะ เราถามอะไรก็ตอบหมด (ยิ้มสวยด้วยสิ) คริกๆๆ
นั่งดูเค้าทำผ้าไปเรื่อยๆ ใครไม่รู้คงคิดว่าไปจีบพี่เค้าแน่ๆ เลย
มีตัวอย่างผ้ามาให้ดูค่ะ ทำเดี๋ยวเดียวก็เสร็จ เซียนแท้ๆ
นี่แหละค่ะ ฝีมือพี่อัสซือเม๊าะล้วนๆ
จะให้ดูตั้งแต่แรกเริ่มลงเทียนเลยก็แล้วกันเนอะ
สวยจริงๆ
เจ้านุ้ย ชื่อที่พี่อัสสือเม๊าะบอกมาก
ส่วนตัวนี้ชื่อสามเกลอค่ะ
เจ้าตัวนี้ชื่อเท่ง ได้ยินบ่อยๆ เนอะ พุงป่องๆ หัวล้านๆ เหมือนเราเลยอะ เอิ๊กๆๆ
นั่งเฝ้าตั้งนานปรากฏว่ามีคนจองเอาไว้ก่อนแล้วเลยอดเป็นเจ้าของ
เสียดายชะมัด รู้งี้ถามก่อนก็ดี ว่ามีใครจองหรือยัง
เฮ้อ เสียดายจัง
อืมม์.......เสียดายจัง
ความคิดเห็น