คุณแนะนำคนข้างกายคุณว่าอย่างไร

ไม่ได้ต้องการคำตอบหรอกนะคะ

แค่อยากเล่าอะไรบางอย่างเท่านั้น

สำหรับเราที่เป็น ญรญ คนหนึ่ง เวลาที่ใครๆ ถาม ถ้าไม่สนิทมากก็จะแนะนำว่าที่มากับเรานั้นคือเพื่อน

แต่ถ้าเป็นเพื่อนที่สนิทกันก็จะบอกไปตรงๆ เลยว่านี่แหละแฟนฉัน

สำหรับเราคิดว่าการบอกหรือป่าวประกาศให้ใครต่อใครรู้มันก็เท่านั้น ไม่ได้มีข้อได้หรือข้อเสียอะไร

ญาติๆ ก็เป็นอันรู้กันว่า คนที่ไอ้อ้วนมันพามางานเซ็งเม้งคือใคร ไม่ต้องถามไม่ต้องตอบ แค่พาไปก็คงเดาออก

สำหรับชีวิตคู่ห้าปีที่ผ่านมา อดขำไมใด้จริงๆ ค่ะ วันแรกที่ไปรับเธอมาจากบ้าน ต้องไปขึ้นโรงพัก เพราะเกิดเรื่องกับน้องสาวของเธอ

ทั้งแม่ทั้งน้องสาวและตัวเธอวุ่นวายไปหมด ฉันเองก็พลอยวุ่นไปด้วย

เป็นการพบกันครั้งแรกของฉันและครอบครัวเธอที่ไม่น่าจะประทับใจเลยเนอะ

หลังจากนั้นก็ได้ไปบ้านเธออีกสักสองสามครั้ง ไปเฝ้าบ้านไปเลี้ยงเจ้าโบวี่ แม่เธอก็ไม่เคยถามฉันว่าเป็นอะไรกับลูกสาวเธอ

ส่วนน้องเธอไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเราเป็นอะไรกัน

ครอบครัวฉันยิ่งแล้วใหญ่ ไม่ทันอ่าปากก็เห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ปกติไอ้อ้วนเคยพาสาวมาอยู่ที่บ้านซะที่ไหนกัน ถึงขนาดนี้แล้วคงไม่ต้องบอกหรอกมั๊ง ว่าอะไรเป็นอะไร

เมื่อวันก่อนฝากคุณซื้อกาแฟเจ้าประจำที่ฉันมักแวะซื้อก่อนเข้าบ้าน เธอกลับมาแล้วบอกว่า

"อ้วนวันนี้หน้าแตกแหละ นึกว่ามัน 39 บาท ที่ไหนได้ 41 บาท เราไม่ได้เอาแก้วไปเองนี่เนอะ"

"อืมใช่ ถ้าเอาแก้วไปลดไปอีก 2 บาท"

"ดีนะที่เป็นน้องเค้า ไม่อย่างนั้นหมอไม่รับเย็บหน้าแน่ๆ เลย" เราฟังๆ แล้วก็ยิ้ม

รุ่งขึ้นไปซื้อเองค่ะ น้องเค้าบอกว่า "เมื่อวานแฟนพี่มาซื้อ เค้าถามว่าราคาขึ้นแล้วเหรอ หนูก็บอกไปว่าเปล่าพี่ ถ้าจะ 39 บาทต้องเอาแก้วมา"

ฉันอึ้งไปเลยค่ะ ที่อึ้งไม่ใช่เพราะน้องที่ขายกาแฟบอกเรื่องคุณเข้าใจผิดเรื่องราคากาแฟหรอกนะคะ

แต่ที่อึ้ง เพราะน้องบอกว่า "แฟนพี่ต่างหาก" นั่นแหละที่ขำ

แบบนี้ไม่ต้องบอกใครก็ได้เนอะว่าเราสองคนเป็นแฟนกัน

เพราะเค้าก็รู้กันแล้วนี่เนอะคุณขา

อ๊ะ หรือว่าผีเห็นผีอะคะคุณ น้องเค้าถึงได้รู้ว่าเราสองคน "เป็นแฟนกัน"

เอิ๊กๆๆ.....................

อ้วนเอ๊ย คิดได้ตอนกลับบ้าน สมองทากชะมัด กร๊าก..........

คุณแนะนำคนข้างกายคุณว่าอย่างไร

ความคิดเห็น