บางอย่าง บางเวลา บางอารมณ์

หมู่นี้แม่โทรมาบ่อยค่ะ บ่นโน่นนี่ไปตามเรื่องของแม่

บางวันก็บ่นเรื่องหวย บางวันก็บ่นเรื่องอากาศร้อน ไม่ก็ฝนตกจนผ้าเปียกเก็บไม่ทัน

ไม่ก็บ่นเรื่องเบื่ออาหาร (เรื่องนี้ลูกสาวก็ติดมาเหมอืนกันเบื่อของซ้ำซาก)

แม่บ่นมาลูกก็บ่นกลับค่ะ ต่างคนต่างบ่น

แท่บอกว่าให้ระวังเรื่องโรคหัวใจ บอกอีกว่าน้าชายอยู่ๆ ก็แน่นหน้าอกขึ้นมาเฉยๆ แล้วพอไปหาหมอก็เลยต้องทำบายพาส

โอ้วได้ยินแล้วแทบเข่าอ่อน แสดงว่าเส้นเลือดตีบมากๆ จนต้องเอาเส้นเลือดที่ขามาทำบายพาสเลยหรือ

น้าชายแข็งแรงมากๆ ค่ะ แต่ก็นะ ปีนี้พึ่งไปเจอน้ามาตอนเดือนมีนา ก็เห็นปกติดี ไม่มีอะไรมาก

พอแม่รู้ว่าน้องชายสุดที่รักไม่สบาย แม่ก็เลยเป็นห่วง แล้วทำไงทีนี้ งานเข้าพี่สาวเต็มๆ

ความดันแม่ขึ้นแถมยังนอนไม่หลับเพราะเป็นห่วงน้องชายของแม่อีก

เฮ้อ... อิอ้วนก็ได้แต่หมั่นโทรหาแม่ เช้ากลางวันเย็น ด้วยความเป็นห่วง

แม่บ่นว่าอย่าเผาปอดมากนักเลยลูก เดี๋ยวจะตายเร็ว ก็อยากหรอกนะแม่แต่มันยากที่จะทำจริงๆ ต้องรอให้เห็นฝาโลงก่อนถึงจะหลั่งน้ำตา

เคยบอกแม่ว่าถ้าต้องเป็นมะเร็งปอด แม่ไม่ต้องรักษาหรอกนะ ปล่อยตายไปเลย หายใจไม่ออกก็ปล่อยๆ ไป เพราะทำตัวเอง แม่ด่ากลับสิคะ งานนนี้

รู้ทั้งรู้แล้วทำทำไม เลยต้องกลบเกลื่อนไปทางอื่น หาเรื่องอื่นมาคุยต่อ เดี๋ยวงานเข้า อิอ้วนจะตายก่อนเวลาอันควร

บางอย่างเราก็อยากหลีกเลี่ยงไม่อยากปะทะคารมกับใคร
บางเวลาเราก็อยากอยู่เงียบๆ ไม่อยากพบปะผู้คน
บางอารมณ์เราก็ไม่อยากทำอะไร นอนเฉยๆ หายใจทิ้งไปวันๆ

แต่บางครั้ง เราก็ไม่เป็นตัวของเราเอง เพราะสิ่งรอบข้างทำให้เราต้องวิ่งตาม

กับอะไรหลายๆ อย่างรอบกายทำให้หมดไฟไปเหมือนกัน

คุณบอกว่าเพราะไม่มีสิ่งจูงใจหรือเปล่า ตอบไม่ได้หรอกค่ะ แรงจูงใจของแต่ละคนไม่เหมือนกัน

บางคนทำงานเพื่อเงิน อยากได้บ้านอยากได้รถ บางคนทำงานเพื่ออนาคตที่ดี มีเงินเก็บไว้กินในยามแก่เฒ่า

กับบางคน ทำงานไปวันๆ ซังกะตาย (เหมือนเรา) รอเมื่อไหร่จะไม่ต้องทำงาน และลงไปนอนสงบนิ่งอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยมแคบๆ

เพราะเคยสูญเสียคนรอบข้างที่รักไปหลายๆ คน จึงรู้ว่าอยู่ไปไม่นานก็ตาย
เพื่อนสนิทต้องจากไปทั้งๆ ที่ยังไม่ทันล่ำลา พี่ชายสองคนจากไปในวันที่ยังไม่ถึงเวลาจาก น้าชาย น้าสาวที่เราแสนรัก ไม่รวมถึง เธอคนนั้นวันที่เราเห็นเธอหน้าซีดเซียวไม่มีลมหายใจ มันยิ่งทำให้เราเศร้าอย่างบอกไม่ถูก

แล้วชีวิตคนจะมีอะไร เหลืออะไรไว้ให้คนรุ่นหลังได้จดจำ บางคนเมื่อเราพูดถึงเราก็รู้สึกดีๆ ที่ได้พูด บางคนพูดแล้วอยากเอาปืนไปจ่อหัว ทั้งๆ ที่หายหน้าไม่ได้พบเจอกันมาเป็นสิบๆ ปี

เค้าถึงบอกว่าทำความดีเอาไว้สิ่งที่เหลือคือความดีให้คนได้จดจำ เห็นท่าจะจริงดังว่า

ถ้าอิอ้วนตายไปใครจะจำอิอ้วนได้หรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย หรือแค่ได้ยินชื่อก็เบ้ปาก ส่ายหัว

เฮ้อ คิดแล้วปลง

บางอย่าง บางเวลา บางอารมณ์

ความคิดเห็น