ต้องรับสู่ชมรมคนแก่

อาการปวดหัวของเราก็เพิ่มขึ้่นเรื่อยๆ 

อดทนเพราะไม่อยากไปหาหมอ จนแล้วจนรอดก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ 

เพราะขับรถแล้วมึนอย่างแรง จอดรถทันทีที่รู้สึกว่่าตัวเองวูบ

ควานหายาดมมาดม พอรู้สึกดีขึ้นก็เลยขับต่อ

พี่ม่านบอกว่าพี่ขับให้เอาปะ 

เหอะๆๆ ไม่ล่ะ ไม่อยากตายก่อนเวลาอันควร

ขับเองยังรู้ว่าจะตายตอยไหน ขืนให้พี่ขับอิฉันก็ตายก่อนและป้าจะสบายอะดิโด่

ทัวร์วัดเมื่อวันก่อนเรียบร้อย เมื่อวานเลยทัวร์โรงพยาบาลกันซะให้เข็ด 

สรุปหมอว่าอิฉันเป็นไมเกรน เพราะอาการเริ่มต้นคือ ปวดหัวมึนๆ ตึบๆ ร้าวไปที่ท้ายทอย เกร็งที่ต้นคอ ทำให้หน้่า่มืดไว้บางครั้ง

ที่สำคัญ มันคือ อาการของคน สว. 

อยากจะกรี๊ด 

ส่วนอาการแสบตาจ้องจอคอมมากๆ มันคืออาการของต้อลม เวงกำ 

อาการของคนแก่ (ดีนะไม่ใช่ต้อหินหรืิอต้อกระจก มิฉะนั้นอาการคนแก่จะมากกว่านี้) 

อาการต้อลมออกอาการมากขึ้นและตาก็แห้งๆ จนไม่สามารถจ้องอะไรได้นานๆ เขียนหนังสือก็ไม่ได้ ทำงานก็มีปัญหา 

สุดท้ายก็เลยทนไม่ไหวแล้ว ไปหาหมอสองโรคพร้อมๆ กัน 

แต่คุณเธอและพี่ดาวบอกว่า "ขอต้อนรับสู่สมาคมคนแก่" 

จ๊าก ถึงจะรู้ตัวว่าแก่แต่ก็ยังไม่อยากแก่นะเฟ้ย แค่ผมหงอกมากขึ้นเท่านั้นเอง

วัยรุ่น(แรกแย้มฝาโลง) เซ็งจริงๆ วุ้ย