เขียนถึงเจ้าติ่ง*1

เมื่อต้นปีที่แล้ว

ที่คอนโดมีหมาตัวหนึ่ง ถูกทิ้งเอาไว้

เห็นแล้วน่าสงสารมากๆ เจ้าของย้ายไป เจ้าติ่งก็เลยต้องถูกทิ้งไว้ให้เป็นหมาไม่มีเจ้าของ

ฉันรู้สึกถูกชะตากับหมาตัวนี้

ติ่งเป็นหมาไทย ตัวเล็กๆ น่ารัก

ฉันเฝ้าดูการเติบโตของติ่ง ตั้งแต่ยังเล็กๆ จนตอนนี้โตเป็นสาว

เรียกเมื่อไหร่ก็มาหา และฉันมักมีของฝากติดมือมาให้ติ่งเสมอๆ

ฉันไม่ได้เก็บติ่งมาเลี้ยงที่ห้อง เพราะที่คอนโดห้ามเลี้ยงสัตว์ เอาเข้ามาในตึกไม่ได้ ติ่งก็เลยต้องนอนรวมกับหมาทั่วไป

แรกๆ ฉันไม่รู้ว่าติ่งตัวผู้หรือตัวเมีย เพราะไม่ได้สังเกต แต่หลังๆ เริ่มรู้ว่าไอ้ติ่งกลายเป็นยัยติ่ง

แม้จะเป็นหมาแต่นิสัยเหมือนแมว

เด็กๆ ที่เป็นเพื่อนเล่นกับติ่งบอกว่าเจ้าของเก่าเลี้ยงติ่งพร้อมกับแมว

ติ่งก็เลยชอบกิบปลามากกว่าไก่แถมยังชอบกินอาหารแมวมากกว่าอาหารหมา

เมื่อเวลาผ่านไป ติ่งเริ่มชินที่จะกินข้าวคลุกตับไก่ หรือกินโครงกระดูกไก่

แรกๆ ติ่งเป็นโรควิตกจริต เข้าใกล้ก็จะวิงหนี

ที่สำคัญติ่งชอบมานอนเฝ้าประตูเป็นยามให้กับคอนโด ที่ประจำก็คือนอนหน้าประตู ในเวลากลางคืน และหายไปตอนกลางวัน

แต่ถ้าเรียกติ่ง มันก็จะโผ่หน้ามาให้เห็น จริงๆ มันคงหลบเจ้าถิ่นของที่นี่

เจ้าถิ่นก็คือสาวหล่อของคุณแฟน สาวหล่อตัวนี้ ผ่านศึกมาโชกโชน กัดไม่เว้นไม่ไว้หน้าใคร และเป็นหมาที่ดุมากๆ แต่กับฉันเธอไม่เคยเห่า

แถมยังเป็นยามเฝ้ายางอะไหล่รถให้ฉันอยู่บ่อยๆ

ที่พูดแบนี้เพราะมีหลายครั้งที่รถกะบะที่จอดอยู่แถวๆ ตึกโดนหัวขโมยมาขโมยยางอะไหล่ไป รถฉันเองก็เคยโดนไปแล้วครั้งหนึ่ง เมื่อสี่ปีก่อน แต่หลังจากมีสาวหล่อมานอนอยู่ข้างใต้รถ ยางอะไหล่รถของฉันก็ไม่เคยหายอีกเลย ยังคงอยู่กับที่ไม่ไปไหน

รางวัลของสาวห่อก็คือ โครงกระดูกไก่ หรือไม่ก็ข้าวคลุกตับ

ใครว่าหมาไม่มีหัวใจ หมาจรจัดพวกนี้รู้ว่าใครดีใครร้าย

รปภ รุ่นก่อนๆ มันจะไล่เตะและก็เช่นกัน เจ้าถิ่นพวกนี้ก็มักจะไล่กัด แต่สำหรับคนที่ไม่เคยทำอันตรายพวกมัน มันก็ไม่ทำอันตรายคนเหล่านั้นเช่นกัน

หนึ่งปีที่ผ่านมาสำหรับติ่ง คงทำให้เจ้าติ่งรู้ว่า ชีวิตที่ไม่มีเจ้านายเลี้ยง และต้องนอนอยู่หน้าประตู มันคงทำให้ติ่งเรียนรู้อะไรได้มากมาย ทั้งต้องพยายามอยู่ให้รอด

และฉันเองก็หวังว่าติ่งจะอยู่รอดปลอดภัยไปอีกนาน

เขียนถึงเจ้าติ่ง*1

ความคิดเห็น