การเอาคนออกจากงานยากกว่ารับคนเข้าทำงานอีกนะ

ฉันชอบที่จะรับคนเข้าทำงานมากกว่า เวลาใครให้ไปรับสมัครงาน มันรู้สึกสนุกบอกไม่ถูก เวลาที่รับเข้ามาแล้ว พาไปแนะนำตัวตามแผนกต่างๆ หรือต้องบอกว่าองค์กรเรามีอะไร มันสบายใจ

ยิ่งเวลาเห็นเด็กใหม่ๆ เขิน ตอนที่คนเก่าๆ แซว มันขำอย่าบอกใคร

แต่ก็รู้สึกลำบากใจเหมือนกันถ้าต้องให้ใครสักคนออกจากงาน

ข้อแรกที่ต้องดูก็คือ อายุ ที่ยังน้อยๆ หวังว่าจะหางานใหม่ได้โดยเร็ว

ข้อสอง ผลกระประเมินต่ำกว่าใครๆ ไม่เป็นที่พอใจของบริษัท

ข้อสาม ทำงานมาไม่กี่ปี จำนวนปีน้อยที่สุด เพื่อไม่ให้บริษัทต้องจ่ายค่าชดเชยมากมาย

ข้อสี่ ต้องไม่ใช่อารมณ์อยู่เหนือเหตุผลแม้จะรู้จักสนิทสนมเป็นการส่วนตัว ก็จะเป็นต้องทำ

ข้อห้า ทั้งหมดที่พูดมา สักวันอาจจะย้อนมาถึงตัวเอง ทำใจเตรียมไว้ก่อนดีที่สุด

การทำงานในหน้าที่แม้จะรู้ว่าทำให้คนอื่นๆ ต้องลำบาก แต่ก็ต้องทำ เหมือนคนที่ฆ่าสัตว์ ทั้งๆ ที่รู้ว่าบาป แต่ก็ต้องฆ่า เพราะเป็นอาหารให้กับทุกคน

รถโรงเรียนมาเกยถึงหน้าประตูพร้อมที่จะส่งให้ถึงบ้านโดยปลอดภัย รปภ.ทำหน้าที่ควบคุมดูแลให้เก็บของที่มีอยู่กลับบ้านให้หมด

ซองขาวยื่น พร้อมค่าตกใจอีกหนึ่งเดือน

แม้จะดูไร้เหตุผล ดูเหี้ยมโหด แต่ก็ต้องทำ

คิดหรือว่าบุคคลไม่รู้สึกรู้สา สักวัน บุคคลก็ต้องโดนแบบนั้นเช่นกัน

ทำใจว่าเมื่อไหร่ วันไหน ที่เรียกว่าวันดีคืนดี login เข้าเครื่องคอมไม่ได้ วันนั้นก็คงเป็นเวลาของบุคลลเหมือนกัน

เอกสารพร้อม ทุกอย่างพร้อม เตรียมตัวตาย

ไม่นาน ถ้าผลประกอบการไม่ดีขึ้น โรงงานอาจปิดตัว

ทำใจ ทำใจ