คัดลอกลิงก์เเล้ว

The Cursed Resort คืนสยองรีสอร์ทมรณะ (TW)

โดย Dark_Illusion

ทำไมพวกเราถึงเลือกที่จะพักรีสอร์ทแห่งนี้... ทำไมแค่การมาสำรวจเส้นทางก่อนจัดค่ายต้องมาเจอเรื่องบ้าๆแบบนี้... แล้วทำไม...พวกเราต้องมาตายด้วยล่ะ (เรื่องสั้นเรื่องนี้ใช้ส่งเข้าประกวดโครงการ TW)

ยอดวิวรวม

590

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


590

ความคิดเห็น


26

คนติดตาม


5
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 4 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  29 ก.ค. 56 / 14:56 น.
นิยาย The Cursed Resort ׹ͧó (TW) The Cursed Resort คืนสยองรีสอร์ทมรณะ (TW) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

“น..นี่มันไม่จริงใช่ไหม” หนิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว หลอดไฟติดๆดับๆทำให้เธอมองเห็นได้ไม่ชัดนักรวมถึงตัวเธอเองก็ไม่อยากจะเชื่อด้วยว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้านั้นเป็นเรื่องจริง

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าโหดร้ายเกินกว่าที่หญิงสาวตัวเล็กๆอย่างเธอจะรับได้ ร่างมนุษย์ถูกแขวนห้อยโตงเตง ชิ้นส่วนขาดหายไม่เหลือชิ้นดี ทั่วพื้นเจิ่งนองด้วยเลือดที่ไหลย้อยลงมาจากร่าง กลิ่นคาวเลือดสดๆส่งกลิ่นคละคลุ้งเสียจนหนิงแทบจะฝืนทนหายใจต่อไปไม่ไหว อวัยวะต่างๆภายในร่างกายถูกล้วงออกมาวางประดับไว้รอบๆห้อง ลำไส้ถูกห้อยแขวนระโยงระยางดุจสายรุ้งหลากสีที่ประดับในคืนวันคริสมาสต์

และที่สำคัญที่สุด... ใบหน้าของร่างที่ถูกแขวนอยู่ซึ่งเหลือเพียงซีกเดียวนั้น ...คือเพื่อนของเธอ เพื่อนที่สนิทที่สุดของเธอ

“ซันนี่... ไม่จริง!” หนิงถึงกับล้มทั้งยืนเมื่อได้เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

“มันเป็นความฝัน...ต้องเป็นความฝันแน่ๆ” หนิงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า รู้สึกถึงหัวใจที่บีบคั้น เธอก้มลงมองพื้น หยาดน้ำตาหลั่งรินพร้อมกับหัวใจที่แตกสลาย “อยาก...ตื่นจากฝันบ้าๆนี้ซะที...ได้โปรด”

ในขณะที่หนิงก้มหน้าก้มตา สวดมนต์อ้อนวอน พลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาฉุดให้หนิงตื่นจากความฝัน เธอแหงนหน้าขึ้นมองหวังที่จะได้เห็นเพื่อนๆเข้ามาปลุกเธอจากฝันร้ายนี่เสียที

ทว่าสิ่งที่เธอพบกลับเป็น...

             “ความฝันอะไรจะสวยงามแบบนี้ล่ะหนิง” เพื่อนอีกคนหนึ่งของเธอหิ้วศีรษะที่เหลือเพียงครึ่งซีกของซันนี่เดินออกมาจากทางเดินที่มืดมิดมานั่งอยู่ข้างๆพร้อมด้วยรอยยิ้มวิปลาส

“เงยหน้ามองดูรอบๆให้ดีสิ อา...งดงามจริงๆ มันเหมือนภาพศิลปะที่รังสรรค์โดยเทพเจ้าชัดๆ เธอมองไม่เห็นหรือหนิง” อดีตเพื่อนของเธอมองไปยังร่างไร้หัวของซันนี่และรอบๆห้องที่ถูกชโลมเลือดด้วยนัยน์ตาเป็นประกาย

เมื่อชื่นชมสิ่งที่เธอเรียกว่าศิลปะได้ชั่วครู่ เธอก็โยนชิ้นส่วนหัวที่ไม่สมประกอบของซันนี่ทิ้งไปเบื้องหลังอย่างไม่ไยดี จากนั้นจึงดึงมีดเปื้อนเลือดที่เหน็บไว้ด้านข้างออกมาก่อนจะหันมากล่าวกับหนิงด้วยรอยยิ้ม “ยินดีด้วยนะหนิง ที่วิ่งมาเจอฉันพอดี ฉันจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปตาม ว่าแต่... เรามาเริ่มจากตรงไหนดีนะ”

               “ทำไมถึงเป็นจ.....” หนิงกล่าวยังไม่ทันจบคำ มีดสีเงินคมกริบก็พุ่งเข้ามาเต็มปากก่อนจะตวัดฉีกกระชากโพรงแก้มพร้อมเฉือนลิ้นของเธอออกไป

               “แหม....เป็นเหยื่อก็อย่าพูดมากสิจ๊ะ ขืนพูดมากไปจะได้แผลเพิ่มเอานะ คิกๆ” ผู้สะบั้นลิ้นของเธอกล่าวอย่างอารมณ์ดี

               และนั่นก็เป็นเสียงสุดท้ายที่เธอได้ยินก่อนจะหมดสติไปพร้อมดวงที่ดับลงอย่างที่ไม่สามารถจะเปิดมันขึ้นมาได้อีก

*************************


สารบัญ อัปเดต 29 ก.ค. 56 / 14:56

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Dark_Illusion จากทั้งหมด 8 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

26 ความคิดเห็น

  1. #26 rosayrai (@dollo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 17:52
    จิตดีจังไม่รู้ว่าเราเริ่มชอบอ่านแนวจิตๆแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่(แลบลิ้นเลียริมฝีปาก)รอเรื่องแนวนี้เรื่องต่อไปอยู่นะ ฮิฮิฮิ (เดินหายไปในเงามืดของรีสอร์ต)
    #26
    0
  2. วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 00:13
    เนื่องจากในการสับโครงเรื่อง (โดยท่านเซ) อาจมีการสปอยด์เนื้อหา
    ฉะนั้นจึงขออนุญาตแปะไว้ในกระทู้สมาคมแทนนะครับ
    http://group.dek-d.com/writerfukhad/myboard/view.php?id=1245
    #25
    0
  3. #24 U-Kii (@konlhon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 23:38
    เหอะๆ ทำกันได้นะ จัดหนักซะดีไหม -*- 

    by.pop

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 สิงหาคม 2556 / 23:39
    #24
    0
  4. วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 21:20
    อ่า...ขอบคุณที่ติดตามคับ เป็นเรื่องสั้น แค่ 4 ตอนจบ 

    มานั่งนึกๆดู มีกฎผู้อยู่รอดทุกตอนแต่ไม่มีใครรอด เออจริง 5555+


    #23
    0
  5. #22 + Farren + (@fiarre) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 20:41
    เอ๊? เอ่อ... อืม จบแล้ว...? จะว่าไป มีกฎของผู้อยู่รอดอยู่ทุกตอน แต่ตัวละครเรื่องนี้ตายเรียบเลยแฮะ
    #22
    0
  6. #21 + Farren + (@fiarre) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 20:17
    ชอบเจ๊แหวววว~! ตอนนี้เจ๋ง เราปลื้มคำบรรยายฉากฆ่า ยิ่งตอนที่โยนนิ้วลงบ่อปลา มันเหมือนจะจิตๆ แต่ภาพที่จินตนาการออกมาได้ในหัวสวยจริงๆ
    #21
    0
  7. #20 + Farren + (@fiarre) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 20:01
    อ๊ากกกก ไม่น่ากลัว แต่แหยงมากค่ะ เจ้าฆาตกรนี่โรคจิตเป็นบ้าเลย แล้วก็ เอ่อ ไม่รู้ว่าควรสะใจไหม แต่เราสงสารตัวละครในกลุ่มเหยื่อสุดๆ
    #20
    0
  8. #19 + Farren + (@fiarre) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 19:40
    ตามมาอ่าน~ สนุกค่ะ อ่านเพลินดี เราชอบตอนบรรยายตัวละคร ใช้คำได้น่ารักบอกไม่ถูก ฮา
    #19
    0
  9. #18 myu_immi (@myu_immi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2556 / 22:56
    จบตอนที่ 3
    การเขียนเรื่องแนวสยองขวัญระทึกใจ  บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายเป็นลำดับขั้นหรือเขียนบรรยายแบบยัดเยียดให้ผู้อ่านรู้สึกตื่นเต้นตกใจ
    ใช้การบรรยายแบบกั๊ก ๆ ใช้เครื่องหมายหรือประโยคทิ้งอารมณ์  หรือใช้การบรรยายความรู้สึกผ่านตัวละครใดตัวหนึ่งซึ่งกำลังตื่นเต้นตกใจหวาดกลัว  จะเพิ่มอรรถรสและอารมณ์ของนิยายประเภทนี้ได้ดีครับ
    อ่านตอนต่อไป --->
    #18
    0
  10. วันที่ 21 กรกฎาคม 2556 / 13:47
    ขอบคุณคับท่านอี้ ตอนสี่เขียนยากจัง OTL
    #17
    0
  11. #16 อี้หลิง (@yiring) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2556 / 03:29
    ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมทุกครั้งที่เปิดอ่านต้องเป็นกลางดึก ค่อนข้างโหดทีเดียวสำหรับตอนนี้ แต่เรื่องความหลอนส่วนตัวคิดว่าตอนก่อนหน้าหลอนกว่า อยากรู้ว่าห้องนี้มีอาถรรพ์อะไรกันแน่ คนมาอยู่ถึงไล่ฆ่าคนซะได้ หรือเป็นเพราะตัวละครเองหวา สู้ๆครับปัน อี้เป็นกำลังใจให้ ^^
    #16
    0
  12. #15 SE k u n g (@se-kung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2556 / 10:44
    การดำเนินเรื่อง (ตอนที่ 3)

    เรื่องนี้มันขายฉาก "แบบนั้น" ชัดๆ!
    อีกเรื่องที่อยากปรบมือคือ เรื่องนี้หายย้วยแล้ว!!!!!!.....
    ....
    .
    .
    .
    หายเกือบหมดล่ะนะ =v=

    ตอนที่สามนี้ถูกส่งมาเพื่ออธิบายความสวยงามแห่งกรฆ่าโดยแท้ อีกทั้งคนเขียนยังส่งบทให้ฆาตกรเป็นพวกจิตไม่ปกติ เห็นการฆ่าเป็นศิลปะและความสนุกสนาน อย่างไรก็ตามเรื่องนี้มันน่าจะมืดได้มากกว่านี้ หากมีประเด็นเรื่องปูมหลังเข้ามาแทรก แต่จากสภาพแล้ว หากแทรกมันคงจะยาวเกินโควต้าแน่แท้ ฉะนั้นด้วยวิธีการเขียนของท่านผมขอตัดไอเดียนี้ออกไป แต่ก็นั่นเองเรื่องบรรยากาศสำคัญดังที่เคยบอก แค่ไฟติดๆดับๆยังไม่ช่วยให้บรรยากาศมันโอเคขึ้นสักเท่าไหร่ สิ่งเดียวที่พอจะพาคนอ่านไปกับเรื่องได้ในตอนนี้คือ ความสงสัยใคร่รู้ว่าฆาตกรจะทำอะไรกับเหยื่อของเขาบ้าง

    พูดถึงทำอะไรกับเหยื่อบ้าง ผมมีเรื่องติดใจอยู่สองสามเรื่อง
    เรื่องแรก--- ตอนที่หนิงถูกปีดตวัดตัดลิ้นฉีกโพรงแก้มขาดแล้วนั้น ในฉากต่อมาหลังจากเธอฟื้นขึ้น (ด้วย "มือ" ของซันนี่) เธอยิ้มได้ ซึ่งจากลักษณะทางกายภาพ การยิ้มจะใช้กล้ามเนื้อแก้มเป็นตัวดึงมุมปากขึ้นมา หากแก้มขาดซะแล้วกล้ามเนื้อย่อมขาดไปพร้อมกัน ด้วยเหตุฉะนั้นผมจึงคิดว่าเธอน่าจะยิ้มไม่ได้
    เรื่องที่สอง--- สปริงเกอร์ที่ปักตรึงร่างกาย (หัวไหล่ ต้นแขน ต้นขา) ผมพอนึกภาพปริงเกอร์ที่มีก้านเป็นโลหะออกอยู่ ปักต้นแขน-ต้นขาพอเข้าใจได้ว่าปักตรงเนื้อ แต่ปักหัวไหล่นี่ผมคิดไม่ออก เพราะร่างกายส่วนนี้ประกอบไปด้วยเอ็นและกล้ามเนื้อ นอกจากนี้ที่ด้านหลังยังมีกระดูกสะบักแผ่นๆขวาอยู่ ดูแล้วอุปสรรคเยอะคงจะปักได้ยากอยู่ หรือไม่ก็อาจปักให้ทะลุไม่ได้ด้วยซ้ำ หรืออย่างไรก็ไม่แน่ใจ ผมว่าปักตรงต้นคอยังจะชัวร์ซะกว่า ตรงที่มันเลยขึ้นไปจากไหปลาร้านิดหน่อยน่ะท่าน ตรงนั้นมีแต่เอ็น น่าจะพอไหว = =v

    เรื่องความย้วยที่มีคนบ่นในเรื่องนี้หนักหนา มาตอนนี้ท่านแก้ได้...เกือบหมดแล้วนะครับ มีแต่ต้นๆเรื่องที่มันยังดูย้วยไปนิด ประมาณ 1 ใน 4 ของตอน นอกนั้นไปฉับไว ภาพชัดยิ่งกว่าหนัง 3D ขาดก็แต่เรื่องบรรยากาศ ไม่อย่างนั้นท่านคงเป็นหนัง 4D ไปแล้ว

    การเฉลยฆาตกร มันดูไม่เกินคาดเท่าไหร่ เพราะคนอ่านไม่ได้เดาไว้ด้วยซ้ำว่าใครคนไหนเป็นคนฆ่า เหลือกันแค่เจ็ดคนในรีสอร์ท คนอ่านเดาแน่ๆโดยสามัญสำนึกว่าต้องเป็นหนึ่งในเจ็ดคนนี้ แต่คนไหนนี่...ไม่เคยคิด เว้นแต่ถ้าจะพลิกจริงๆ ท่านเอาพี่ฟ้าไม่ก็ป้าแม่บ้านมาเป็นฆาตกร แบบนี้อึ้งจริงๆนะท่าน ๕๕๕๕๕๕ เพราะมันนอกเหนือขอบเขตการคาดหมาย อีกทั้งในใจคนอ่านยังตีตราไปแล้วว่า สองคนนี้บริสุทธิ์ชัวร์ ถ้าเกิดพลิกคนบริสุทธิ์มาอาบเลือดได้นี่ อึ้งจริงอะไรจริง

    ตอนนี้เดินเรื่องมาได้เรื่อยๆ แต่พอมาถึงบรรทัดสุดท้ายคนอ่านก็ถึงเวลาได้ฉุกคิดว่า "ทำไมคุณ x ถึงได้เป็นแบบนั้น?" , "มันเกิดอะไรขึ้น เรื่องเมื่อห้าปีก่อนคืออะไร?" , "จะมีใครรอดบ้างล่ะทีนี้?" , ฯลฯ ซึ่งนับว่าปูมาดี คำถามจึงเกิด แน่นอนว่าด้วยการมาของคำถามเหล่านั้น ทำให้มันตกเป็นภาระหนักแก่ท่านในตอนถัดไป หึหึหึหึหึหึหึหึ = =++

    รอชมจุดจบของฆาตกรรมสยองโลกเรื่องนี้ครับ
    คนอ่านคาดหวังเรื่องราวและความสมเหตุสมผล
    คาดหวังความ "กระจ่าง" ทั้งหลายทั้งมวล หวังว่าท่านจะทำได้
    ขอให้โชคดี

    อ้อ! คำว่า "การ์เด็น" ผมอยากให้ใช้ "การ์เด้น" (ไม้โท) มากกว่า
    ส่วนมากเคยเห็นแบบนั้น อีกเรื่องคือเรื่องของการออกเสียงด้วย
    แต่ก็นั่นเอง ท่านห้ามแก้แล้วคงต้องปลง ๕๕๕๕๕

    -โค้ชเซ-
    กรรมการผู้ให้คะแนนด้าน "การดำเนินเรื่อง"


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 กรกฎาคม 2556 / 10:45
    #15
    0
  13. #14 SE k u n g (@se-kung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2556 / 00:04
    การดำเนินเรื่อง (ตอนที่ 2)

    ผมควรจะบอกว่าย้วยยกเรื่อง แต่...
    มันก็พอจะมีเหตุผลของมัน จึงให้อภัยได้ โดยไม่รู้สึกผิดต่อตัวเอง ๕๕๕๕๕

    เริ่มแรกปัญหาปัญห๊าาาาปัญหาของเรื่องท่านคือ ตัวละครล้นโลกมากกกกกก
    มันเยอะมากซะจน...ผมยังจำคาแรคเตอร์แบบละเอียดๆจน "เข้าถึง" ไม่ได้ ตอนนี้จึงจำได้แต่ชื่อ นิสัยเด่นๆก็จำไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ตัวละครท่านเยอะ ทำให้คนอ่านซึ้งตรึงใจจนซึมซับแต่ละตัวเข้าไปได้ค่อนข้างยาก ต้องใช้เวลา แต่มาจนถึงตอนสองแล้ว ท่านพอจะหาเหตุการณ์เด่นๆให้คนจำตัวละครได้บ้างแล้ว เช่น ส่วนเบสโดนจ้วงคนแรก แล้วก็ฟลุ๊คกับปานผู้ทอดทิ้งเพื่อนอย่างมีเหตุผลแต่ก็อาลัยพอดู นอกนั้นผมก็ลืมๆบ้าง จำได้บางคนบ้างรางๆ รอดูต่อไปกับสองตอน ว่าท่านจะทำให้คนอ่านอินกับตัวละครท่านได้เพียงใด โดยไม่ต้องบรรยายแล้วบรรยายอีกให้เรื่องย้วยโดยใช่เหตุ

    ท่านพันจี้ยังคงติดการเดินเรื่องแบบ "เรื่องทั่วๆไป"
    ในมุมมองของผม สำหรับเรื่องแนวระทึกขวัญ หรือกระทั่งสยองขวัญ มันสามารถยัดเรื่องที่พาบรรยากาศเข้าทางมืดได้ลงไป แม้ในฉากเล็กๆน้อยๆก็ตาม เพราะมันจะทำให้บรรยากาศเรื่องค่อยๆพาคนอ่านไป พาคนอ่านไป จนกระทั่ง...บางสิ่งก็โผล่มา! อะไรแบบนั้น ยกตัวอย่างเช่น หากท่านเคยดูหนังผี ตอนที่ตัวเอกกำลังจะล้วงมือเข้าไปใต้เตียงหยิบอะไรสักอย่าง จะเกิดเหตุการณ์ย่อยขึ้นมาไม่กี่อย่างหรอก อย่างเช่น หนูวิ่งผ่านมือ, ตกใจจะดึงแขนออกแต่แขนติด อะไรแบบนี้ มันจะช่วยบรรยากาศได้ หรือไม่...อันนี้ขอแนะนำ มันใช้ไม่ยาก และหากท่านใช้จะเหมาะมากกับเรื่อง นั่นคือการใช้บรรยากาศสภาพอากาศเข้าช่วย และจะให้ดีควรบรรยายเทียบกับอะไรก็ตามที่มันดูน่ากลัวหรือชวนหลอน เช่น อากาศเย็นพัดปะทะใบหน้าชวนให้รู้สึกหนาวสะท้าน เงาโงนเงนของต้นไม้นอกหน้าต่างพาให้นึกถึงเงาของปีศาจดุร้าย ไวน์แดงในแก้วซึ่งสะท้อนกับแสงเกิดเป็นสีแดงวาบไหวดังคลื่นทะเลโลหิต ฯลฯอะไรแบบนี้ ซึ่งนี่เพียงตัวอย่าง ท่านสามารถงอกเงยได้อีกมาก

    จากความเห็นผม เรื่องของท่านออกจะแบนไปหน่อยในการบรรยาย บรรยากาศมาแล้วแต่ยังมาไม่พร้อมพอที่จะรองรับเรื่องเลือดๆโหดๆที่จะเป็นตัวก่อกวนปั่นป่วนจิตใจคนอ่านให้ตกในวังวนของโลหิตในคืนมืดมน เวลานี้เรื่องของท่านจึงมีเพียงแต่ฉากโหด แต่บรรยากาศยังไม่มา เหมือนกะเพราใส่ใบกะเพราก็จริง แต่ไม่ใส่น้ำมันหอย มันก็คงจะกลิ่นไม่เวิร์คพิลึกล่ะนะครับ

    ผมอยากรู้แล้วล่ะว่าใครคือคนๆนั้น
    จะรออ่านจนถึงตอนที่สี่เลยนะครับ หวังว่าท่านจะไม่ทำให้ผมผิดหวังนะ =v=b

    -โค้ชเซ-
    กรรมการผู้ให้คะแนนด้าน "การดำเนินเรื่อง"
    #14
    0
  14. #13 myu_immi (@myu_immi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 11:24
    จบตอนที่ 2
    เป็นนักเขียนที่บรรยายองค์ประกอบได้ละเอียดมากครับ  ซึ่งลักษณะการบรรยายแบบนี้ ก็เหมาะกับแนวเรื่องที่ต้องให้ผู้อ่านเห็นภาพตามเพื่อเกิดอารมณ์ดังเช่นเรื่องนี้  ตรงนี้ผมไม่มีอะไรจะติเลย

    ส่วนเรื่องอารมณ์ในการอ่าน  บทนี้ผมว่าติด ๆ อยู่เล็กน้อย  ทั้งที่ควรจะตื่นเต้นตกใจ  แต่ในหลาย ๆ จุดกลับรู้สึกว่ามันไม่สุด  เหมือนกับไม่ได้ใส่บทบรรยายเพื่อกระตุกอารมณ์ผู้อ่านเข้าไปในจุดที่ควรใส่  จึงทำให้ได้รับเพียงความรู้สึกน่าตื่นเต้น  แต่ยังไม่ตกใจกลัวอย่างที่ควรจะเป็นครับ
    อ่านตอนต่อไป --->
    #13
    0
  15. วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 22:12
    ปันจี้ มาโหดเชียว รอตอนต่อไปนะจ๊ะ
    #12
    0
  16. วันที่ 27 มิถุนายน 2556 / 14:23
    เพิ่มเติม
    คอมเม้นท์ด้าน "ความประทับใจ/ความน่าติดตาม"
    จากท่านซีเค [link iD] ครับ
    http://group.dek-d.com/writerfukhad/myboard/view.php?id=1222
    #11
    0
  17. #10 SE k u n g (@se-kung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2556 / 15:05
    การดำเนินเรื่อง

    ช่วงต้นดูย้วยไปหน่อย ผมเข้าใจว่าพยายามจะเปิดตัวตัวละครให้ครบทุกตัว ซึ่งค่อนข้างเยอะมาก อย่างไรก็ตาม แม้จะใช้วิธีบรรยายลักษณะ บวกด้วยแสดงนิสัยออกมา จนค่อนข้างจะเยอะ (บรรยายเยอะจนเรื่องช่วงนี้ดูอืด) แต่คนอ่านก็จดจำตัวละครไม่ได้ซะที ซึ่งเมื่อเป็นเช่นนี้ถือว่าค่อนข้างเสียพื้นที่ของเรื่องไปกับการดำเนินเรื่องที่สร้างประโยชน์ได้ไม่คุ้มค่า

    การเดินเรื่องเพื่อเปิดตัวละครไม่ใช่สิ่งผิด แต่ต้องอย่าลืมว่าถ้าตัวละครยิ่งเยอะ เรื่องจะยิ่งย้วย แถมคนอ่านก็จะยังจำตัวละครไม่ได้อยู่ดี ถ้าให้ผมแนะนำคือ ให้ทยอยเปิดตัวไปรายทาง อย่ามากระจุกตัวที่เดียว ต้นๆเรื่องบางคนอาจกล่าวถึงแค่ชื่อ พอกลางเรื่องเขาเริ่มมีบทบาท เช่น เป็นคนเปิดปากต่อราคาคนแรก ก็ค่อยบอกว่าเขาเป็นเหรัญญิกนะ งกหน่อยๆด้วยนะ แอบโหดด้วยนะ ฯลฯ แต่ตอนต้นกล่าวแค่ชื่ออย่างเดียวไปก่อนก็ได้ คนอ่านจะได้ค่อยๆซึมซับและจดจำตัวละครไปทีละคนสองคน ไม่ใช่ให้จำรวดเดียวหกคนเจ็ดคนภายในเนื้อหาราว 1 ใน 3 ของเรื่อง นับว่าให้เวลาคนอ่านน้อยมาก ใจร้ายจริงท่าน ๕๕๕๕๕

    สำหรับส่วนอื่นๆ ท่านค่อนข้างเดินเรื่องสม่ำเสมอ จังหวะเที่ยงตรงเท่ากันไปจนจบเรื่อง ตอนท้ายก็ขมวดปกได้จังหวะเหมาะ ไม่ดูเร่งรัด ไม่ดูย้วยยาน ทำได้ค่อนข้างดี =v=b

    ส่วนกลวิธีที่ท่านใช้ ผมว่ามันก็เวิร์คนะ ตอนแรกเดินเรื่องเรื่อยๆ ใสๆ ไลท์ๆ ต้มคนอ่านชัดๆ ๕๕๕๕๕ รออ่านตอนหน้าครับว่าจะทำมาได้สอดรับกับอารมณ์ที่ท่านทิ้งไว้ท้ายตอนที่หนึ่งหรือไม่ หากรับกันดีก็ดีไป หากไม่ก็...เตรียมตายซะเถิด ไม่ได้ขู่ นิยายแนวนี้มันตายกันง่ายๆระหว่างตอนนะเออ หึหึหึ = =+

    จบคอมเม้นท์ แนะนำว่าอย่าคาดเดาคะแนนจากสิ่งที่ผมติชม
    เพราะมันไม่สัมพันธ์กับคะแนนที่ท่านได้เลย จริงๆ ๕๕๕๕๕
    รอดูคะแนนเร็วๆนี้ครับ ขออภัยที่มาเม้นท์ช้า ผมติดงานมากมายจริงๆ = =;;;

    -โค้ชเซ-
    กรรมการผู้ให้คะแนนด้าน "การดำเนินเรื่อง"
    #10
    0
  18. #9 myu_immi (@myu_immi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 09:21
    จบตอนที่ 1
    สวัสดีครับ  โค้ชมิว จากทีมที่หน้าตาดีที่สุดนะครับ
    แวะมาอ่านนิยายของทีมอื่น  เปิดมาเจอเรื่องแรกก็สะดุ้งโหยงแล้ว

    นี่มันมืออาชีพชัด ๆ!!

    เขียนดีอย่างนี้  คงไม่ต้องคอมเมนท์อะไรกันมากมายแล้วล่ะ  การบรรยายลื่นไหล มองเห็นภาพชัดเจน  แม้ตัวละครเยอะแต่สร้างสรรค์บุคลิกแต่ละตัวได้โดดเด่นชัดเจนทำให้อ่านแล้วไม่สับสน  อารมณ์ของเรื่องเปิดมาสดใสร่าเริง แต่ช่วงท้ายกลับค่อย ๆ ลากอารมณ์ให้มืดมนลงไปทีละนิด  ก่อนมาจบด้วยประโยคท้ายสุดที่ทำให้รู้ว่าแท้จริงแล้ว นิยายเรื่องนี้เป็นแนวไหนกันแน่

    สุด ยอด ครับ!
    #9
    0
  19. วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 21:55
    ตัวละครเยอะจังค่ะ(อ่านจบตอนแล้วยังจำไม่หมดเลย^^)
    แต่อ่านลื่นดี และรู้สึกว่ากระชับด้วยไม่ได้เกิดความรู้สึกว่าน่าเบื่ออะไร
    เขียนดีจังเลยอยากแต่งนิยายได้แบบนี้บ้างจัง^^


    #8
    0
  20. วันที่ 18 มิถุนายน 2556 / 15:58
    ปรับเปลี่ยนเรียบร้อยแล้วขอรับ

    ปล. เห็นตัวอักษรใหญ่ๆแดงๆจากท่านเซแล้วสะดุ้งทุกที TwT
    #7
    0
  21. #6 SE k u n g (@se-kung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2556 / 14:23
    รบกวนด้วยครับท่านพันจี้
    ผมอยากให้หน้าของเนื้อหาแต่ละตอนอ่านสบายๆ ฉะนั้น...
    ขอให้ท่านใช้พื้นหลังหน้าเนื้อหา
    เป็นสีสว่าง แบบที่ไม่แสบตา
    และใช้อักษรสีดำด้วยนะครับ

    โค้ชบางท่านสายตาไม่ดี/แพ่งมากแล้วปวดตา
    รบกวนท่านด้วย

    ขอบคุณครับ
    #6
    0
  22. วันที่ 18 มิถุนายน 2556 / 12:22
    เย้ย...เอางั้นเลยเร๊อะ!! พี่ไม่เก่งขนาดนั้นหรอกนะครับ TT^TT

    ปล. ไม่ขอบังอาจเรียกตัวเองว่าครู แต่ยินดีให้คำแนะนำ คำปรึกษานะจ๊ะ =w=
    #5
    0
  23. วันที่ 18 มิถุนายน 2556 / 00:21
    พี่แต่งเก่งจริงๆ ขอนับถือเป็นครูพาสได้ปะอะ
    #4
    0
  24. วันที่ 15 มิถุนายน 2556 / 11:20
    อยากจะบอกว่า ออกมาดีเพราะฝีมือโค้ชล้วนๆจ้ะ น้องพาส TT^TT
    #3
    0
  25. #2 พาสต้า&ริน (@fambo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2556 / 04:55
    รู้สึกตะหงิดๆ ว่าตัวละครเยอะมากกเลยอ่าา O__o น่ากลัวอะพี่ แต่งเก่งดีจัง  สอนผมบ้างดิ
    #2
    0