Bloody Rose Online กุหลาบโลหิตพิชิตราชันออนไลน์ (YAOI)

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 11 : ผจญดงพญาไฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,713
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    23 ม.ค. 60

 

ผมตื่นขึ้นมาเช้าวันใหม่ มองทอดออกไปนอกหน้าต่างตะวันเริ่มขึ้นจากขอบฟ้าส่องแสงนวลตา ผมมองนาฬิกาพบว่าตอนนี้เวลาหกโมงครึ่งแล้ว หันไปมองคนที่นอนข้างๆ เจ้าตัวหลับอุตุไม่มีทีท่าว่าจะตื่นเลย แต่ก็นะ ปล่อยให้คีนอนต่อไปดีกว่า ให้พักซะบ้างนานๆ ทีจะได้ตื่นสายๆ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
 

“อืมม เมื่อวานมันเกิดอะไรขึ้นนะพอร่ายเวทบอลไอมารเสร็จก็สลบฟุบไปเลย หรือว่านั่นจะเป็นการฝืนใช้พลังเวทมากเกินไปอย่างที่อาจารย์อลิเซียบอกงั้นหรอ” ผมเอ่ยพลางนึกทบทวนกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ความรู้สึกตอนนั้นมันเพลียอย่างบอกไม่ถูกร่างกายหมดเรื่ยวแรง เหมือนถูกสูบเอาพลังชีวิตออกไปในทันทีประมาณนั้นล่ะนะ
 

“เห้อ คงต้องฝึกอีกเยอะแฮะเรา” ผมเอ่ยกับตัวเองก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำก่อนจะออกมาโทรสั่งอาหารของทางโรงแรมขึ้นมาซึ่งราคาก็ ... อื้ม ไว้นานๆทีแล้วกันนะ
 

ตอนนี้เวลาว่างๆ ผมก็นั่งหยิบหนังสือที่ได้มาจากภารกิจกวาดล้าง? ทำความสะอาดหอสมุดมานั่งอ่าน ผมหยิบหนังสือเล่มมหึมาออกมาชื่อว่า สารานุกรมรวมความรู้สัตว์อสูรและพันธุ์พืชทั่วโลกขึ้นมาอ่าน (หนังสือบ้าอะไรไม่รู้ชื่อยาวชิบ) ลองเปิดผ่านๆ ดูพบว่าข้อมูลในหนังสือมีความละเอียดมาก เมื่อเปิดเข้าไปดูในส่วนของสัตว์อสูรจะมีภาพประกอบ บอกสถานที่อาศัย รวมถึงชิ้นส่วนที่สามารถนำมาขายได้ ส่วนพืชสมุนไพรก็จะมีบอกแหล่ะที่สามารถเก็บเกี่ยว วิธีการเก็บเกี่ยวรวมถึงสรรพคุณและโทษด้วย
 

ผมพลิกกลับไปหน้าสัตว์อสูรเปิดดูตัวที่ผมเคยเจอมาไม่ว่าจะเป็นกระต่าย งู กวาง หมาป่า แมวป่า นกเค้าแมว ล้วนมีอยู่ในหนังสือเล่มนี้จนผมอดทึ่งไม่ได้ว่าใครหนอช่างมานะนั่งขีดนั่งเขียนรวบรวมข้อมูลทั้งหมดมาไว้ในนี้ได้ หารู้ไม่ว่าตัวเองเคยพบกับผู้เขียนมาแล้วซึ่งก็เป็นคนที่ให้หนังสือเล่มนี้นั่นเอง และหนังสือเล่มนี้มีผู้ครอบครองไม่ถึงสิบคนในโลกด้วย
 

“เห... เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าตาสัตว์อสูรเอาไปขายให้ร้านขายยาได้ เอ๋! รีดพิษงูใส่ขวดเอาไปขายได้ด้วยหรอ แล้วค่อยถอดเขี้ยว อืมๆ จำไว้ๆ” ผมอ่านเปิดไปเรื่อยๆอย่าเพลิดเพลินเปิดไปเปิดมาจนมาถึงหน้างูจงอางตัวที่ผมกับคีคิดว่าจะไปล่ากันวันนี้ จากรูปเป็นงูสีแดงตัวใหญ่ยาวราวๆ 2 เมตรได้ ซึ่งก็นับว่าใหญ่กว่าตัวที่ชายป่าอยู่มาก ผมไล่สายตาไปเรื่อยๆจนมาสุดที่ข้างล่าง
 

“คำเตือน! งูจงอางมีความเร็วค่อนข้างสูงและมีพิษที่อันตราย หากจำเป็นต้องสู้ให้เตรียมยาพิษพกติดไปด้วย”
 

“อืม...ดีนะที่อ่านก่อน ไม่งั้นถ้าไม่ได้พกยาแก้พิษไปคงแย่ ว้า... เสียเงินอีกแล้วสิ” ผมกล่าวอย่างเสียดาย ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่คีตื่นพอดี ซึ่งตอนนี้ก็แปดโมงเริ่มจะสายแล้ว จริงๆถ้าคีไม่ตื่นผมก็ว่าจะปลุกอยู่เหมือนกัน แต่ตื่นเองได้ก็ดี (ไม่เหนื่อย = =ii)
 

“เสียดายอะไรหรอ” เสียงคีดังขึ้น ก่อนจะลุกขึ้นมานั่งบนเตียงอ้าปากหาวขยี้ตา แล้วนั่งหน้ามึนต่อ ซึ่งในความคิดผมตอนนี้ คีมัน... โคตรน่ารัก
 

“ก็คืองี้อ้ะ งูจงอางที่เราจะไปตีหัวมันเนี่ย พิษแรงเอาการอยู่เขาให้ไปซื้อยาแก้พิษมาเผื่อไว้ด้วยน่ะ หนังสือมันว่างี้” ผมกล่าวพลางเปิดหน้าหนังสือหน้างูจงอางให้คีดู
 

คีพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะเดินโซเซไปยังห้องน้ำ
 

เมื่อคีออกมาเราก็มานั่งกินข้าวที่พนักงานนำมาเสิร์ฟให้ตั้งแต่เจ็ดโมงจากนั้นจึงเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมมุ่งหน้าสู่ร้านขายยาเพื่อจะไปซื้อยาแก้พิษงู
 

“สวัสดีครับ คือถ้าจะไปสู้กับงูจงอางที่ดงพญาไฟนี่ต้องเตรียมตัวยังไงหรอครับ” ผมเอ่ยถามลุงร้านขายยา
 

“อ้อ ดีๆ ที่มาที่นี่ก่อน ไม่งั้นเธอคงซี้แหงแก๋กลับมาแน่ จริงๆ เตรียมเซรุ่มงูจงอางนี่ก็พอแล้ว เป็นเข็มฉีดยาแบบนี้นะ ใช้ฉีดหากเธอโดนงูพวกนั้นกัดเข้าไม่เกิน 10 นาที แต่ฉันอยากให้เธอเอานี่ไปด้วย ยาถอนพิษใช้ถอนพิษระดับต่ำ อันนี้ไว้ใช้ถ้าเกิดเธอโดนกัดเกินกว่า 10 นาทีล่ะนะ แต่ขอเตือนไว้ก่อน มันทรมานสุดใจขาดดิ้นเลยหล่ะ ยิ่งทิ้งไว้นานการถอนพิษยิ่งทรมานเป็นเท่าทวี ถ้ายังไงก็ขอให้ระวังไว้แล้วกันนะ” เจ้าของร้านแนะนำ
 

“ถ้างั้นจัดตามที่พี่ชายแนะนำแล้วกันครับ เอาสองชุดสำหรับพวกผมสองคนครับ” ผมตอบ
 

“โอเคๆ เฮียคิดเซรุ่มนี่เอาไปคนละขวด ขวดละ 20 รูบี้ เข็มฉีดยานี่คนละเข็ม เข็มละ 2 รูบี้ แล้วก็ยาถอนพิษนี่มันกระปุกใหญ่หน่อยก็ใช้ด้วยกันแล้วกันนะ กระปุกละ 30 รูบี้ ทั้งหมดก็ 74 รูบี้ปัดเหลือ 70 ถ้วนพอ” เจ้าของบอกราคาแต่ละอย่างพร้อมจัดใส่ถุงไปด้วยรวมราคาไปด้วยอย่างคล่องแคล่ว
 

ผมกับคีออกกันคนละ 35 รูบี้ เก็บของที่แบ่งเป็นชุดแล้วใส่กระเป๋าเดินออกมาจากร้านโดยเก็บกระปุกยาถอนพิษที่มีอันเดียวไว้กับผม จึงได้เวลามุ่งหน้าไปยังดงพญาไฟเสียที
 

เราทั้งสองมุ่งหน้าตัดผ่านทุ่งหญ้าหน้าเมือง ผ่านทุ่งหมาหอนที่เคยมาล่าหมาป่า ตัดเข้าป่าแสงจันทร์โดยพยายามเลี่ยงสัตว์อสูรตัวอื่นๆ ที่เจอซึ่งก็มีตัวเม่นบ้าง ผีเสื้อยักษ์บ้าง ซึ่งก็ไม่เป็นปัญหาอะไรเพราะเจ้าพวกนี้ไม่โจมตีเข้ามาก่อน เราจึงเดินต่อไปเรื่อยๆ จนเข้าสู่เขตป่ารกทึบ สภาพอากาศค่อนข้างชื้นและอบอ้าว เสียงต่างๆอย่างเสียงนก เสียงย่ำเท้าของสัตว์ต่างๆที่เคยมีหายไป เราจึงตั้งท่าระวังตัวมากขึ้น
 

“เบญ ขอหุ่นแบบครั้งที่แล้วหน่อยได้ไหม 5 ตัวเหมือนเดิม” คีเอ่ย
 

ผมร่ายเวทย์ปั้นดินเหมือนครั้งที่แล้ว พอเริ่มจับทางได้ก็เร็วขึ้น หุ่นดินปรากฏเบื้องหน้าเบญในเวลาไม่กี่วินาที ก่อนจะมีใยสีฟ้าใสเข้ามาตรึงบังคับหุ่นทั้งห้า
 

ทันใดนั้น วัตถุบางอย่างพุ่งลงมาจากเหนือหัวของผม ในชั่วเวลาแค่วินาทีที่สัมผัสถึงสิ่งนั้นได้ ผมจึงร่ายเวทย์วายุกระชากเบี่ยงสิ่งนั้นออกไปให้ห่างจากตัว
 

“ฟ่อ!” งูจงอางสีแดงตัวยาวเมื่อตั้งตัวได้เมื่อตกถึงพื้นจึงกลับตัวหันมาขู่ฟ่อใส่เราทั้งสอง ที่น่าตกใจคือ มันยาวกว่า 3 เมตร ไม่ใช่ 2 เมตรอย่างที่หนังสือบอก!
 

คีบังคับให้หุ่นสี่ตัวกระจายอยู่รอบตัวเราทั้งสอง แล้วบังคับให้อีกตัวที่เหลือเข้าไปหลอกล่อคลุกวงในงูจงอางตัวนั้น
 

ผมอาศัยจังหวะช่วงที่งูตัวนั้นพุ่งฉกหุ่นดินจึงไม่สามารถหลบได้ร่ายเวทคมเขี้ยวศิลาออกมาซึ่งกินพลังเวทน้อยกว่าบอลเวทธาตุกลางมากแม้จะเป็นเวทระดับสูงกว่าก็ตามซัดใส่งูตัวนั้น 3 ทีต่อเนื่องจนแน่นิ่งไป
 

[ผู้เล่นเบนจามิน ได้รับค่าประสบการณ์ 500 exp.]
 

“ก็ไม่เท่าไหร่นี่นา เราไปเลาะเอาชิ้ส่วนกันเถอะ” ผมกล่าวก่อนจะเดินเขาไปยังซากงูจงอาง
 

“เดี๋ยวเบญ ลองมองไปรอบๆก่อนสิ” คีกล่าวเตือนพลางรั้งแขนผมไว้
 

ผมหยุดชะงักก่อนหันมองรอบๆ เสียงสวบสาบดังขึ้นรอบๆบริเวณ เมื่อสังเกตดีๆจะพบว่ามีสิ่งมีชีวิตสีแดงยาวเคลื่อนที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
 

“แหะๆ ซวยแล้วสิเนี่ย” ผมกล่าวอย่างขำไม่ออก
 

“50 ตัวน่าจะได้นะ” คีกล่าวเสียงเครียด
 

“เอาไงดีล่ะ” ผมเอ่ยถาม
 

“หนีคงไม่ได้แล้วหล่ะ โดนล้อมซะขนาดนี้ มีแผนมั้ยล่ะ” คีเอ่ยถามกลับ
 

“ถ้างั้นก็.... เอาหูมานี่” ผมกล่าวก่อนจะดึงหูคีเข้ามาใกล้ๆก่อนจะบอกแผนการที่คิดไว้แก่คี
 

“เอางั้นจริงอ้ะ มันเสี่ยงอยู่นะ” คีกล่าวอย่างกังวล
 

“ถ้าไม่อย่างนี้แล้ว นายมีแผนที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ” ผมเอ่ยถามกลับ
 

“ถ้างั้นก็ว่าไงว่าตามกันแล้วกัน” คีกล่าวหลังจากลังเลอยู่สักพัก
 

เราทั้งสองจึงเริ่มทำตามแผนผมร่ายเวทย์ก้าวสายลมใส่ทั้งตัวผมและคีไว้ใช้หลบเผื่องูพวกนี้เข้ามาถึงตัวได้ จากนั้นผมจึงร่ายเวทย์กำแพงไฟตั้งเป็นวงกลมล้อมรอบห่างตัวพวกผมพอสมควรไว้กันงูเข้ามา เหล่างูจงอางเมื่อเจอกำแพงไฟสูง 2 เมตร เป็นอุปสรรคกั้นไม่ให้เข้าไปหาเหยื่อได้ก็เริ่มเลื้อยไปมารอบๆกำแพง หลายตัวทนไม่ไหวยอมทนแสบทนร้อนพุ่งเข้าใส่กำแพงไฟหมายจะเข้าไปฉกเหยื่อที่อยู่ด้านในแต่ก็โดนหุ่นดินคีตบกลับออกมา ทำให้พวกมันได้แต่รอคอยอยู่ด้านนอกรอเวลาพลังเวทย์เหยื่อหมดลงเพื่อที่จะจัดการกับเหยื่อ

“เอาล่ะนะ คีพร้อมนะ” ผมเอ่ยถามคี
 

“โอเค พร้อม” คีตอบกลับมาพร้อมตั้งท่าเตรียม
 

“3...2...1 เอาล่ะ!” ผมนับถอยหลังก่อนสลายเวทกำแพงไฟออกไป เมื่อบรรดางูเห็นว่ากำแพงไฟที่พวกมันเฝ้ารอหายไปแล้วก็ต่างพุ่งเข้าหาเหยื่อพร้อมกัน แต่เมื่อเข้าไปกลับพบแต่ความว่างเปล่า หารู้ไม่ว่าเหยื่อที่พวกมันมองหาอยู่ลอยอยู่เหนือหัวพวกมันกว่า 5 เมตร และกำลังร่วงลงมาเรื่อยๆ
 

ที่เราสองคนหายตัวไปได้เนื่องมาจากว่า ผมได้ใช้เวทย้ายเงาไปอยู่ใต้เงาไม้ซึ่งอยู่เหนือหัวพอดี ส่วนคีก็ใช้พลังจิตย้ายร่างตามผมไป

ผมร่ายคมเขี้ยวศิลาที่อัดพลังธาตุดินบริสุทธิ์ไปซึ่งก็คือโลหะ ทำให้จากเดิมที่เป็นแท่งหนามศิลาแทงขึ้นมาจากบนพื้นดิน กลายเป็นแท่งโลหะแหลมพุ่งขึ้นมาเสียบร่างบรรดางูจงอางที่กำลังสับสนอยู่
 

ในขณะเดียวกันคีก็สร้างมีดพลังจิตออกมาจำนวนมากสาดเข้าใส่เหล่างูจงอางที่เหลือรอดจากแท่งโลหะแหลมมาได้เหลือเพียงไม่กี่ตัวที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ เมื่อเราตกถึงพื้นก็จัดการสังหารพวกที่เหลือต่อทันที

หน้าที่หลักของคีคือคอยใช้หุ่นเป็นตัวกันเมื่อเห็นว่ามีตัวไหนพุ่งเข้ามาถึงตัวพวกเราได้ และหาโอกาสส่งมีดพลังจิตคอยตอดโจมตีเป็นระยะๆ
 

ส่วนผมร่ายเวทฝนเข็มวารีออกมาซึ่งก็เหมือนเดิม แปรเปลี่ยนเป็นธาตุน้ำแข็งคลุมทั่วบริเวณเขตต่อสู้ทั้งหมดก่อนจะร่ายบอลธาตุต่างๆ อัดใส่บรรดางูที่ตอนนี้ยังเหลืออยู่เกือบ 20 ตัว
 

การต่อสู้นี้ดำเนินไปเรื่อยๆ เกือบครึ่งชั่วโมง ระหว่างการต่อสู้เราทั้งสองต่างโดนฉกโดนกัดไปบ้างคนละทีสองที แต่ด้วยความที่ไม่มีโอกาสได้ฉีดเซรุ่มแก้พิษงู ทำให้ตอนนี้เราทั้งสองตาเริ่มลาย ควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ ทั้งที่ตอนนี้มีงูจงอางเหลืออยู่เพียงตัวเดียวเท่านั้น
 

“คี ไม่ไหวแล้ว ฉันไม่มีสมาธิจะร่ายเวทอะไรเลย” ผมกล่าวในขณะที่พยายามจะยืนตั้งตัวให้ตรง ซึ่งในเวลานี้กลับทำได้ยากมาก
 

“อืม คีก็ด้วย” ไม่ทันขาดคำ คีก็ล้มลงไปนอนเป็นคนแรก ร่างกายหยุดนิ่งไม่ไหวติง
 

ผมกัดฟันเรียกสมาธิขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นงูตัวสุดท้ายที่เหลืออยู่ แม้มันจะสะบักสะบอมไม่ต่างจากพวกผมสักเท่าไหร่ ค่อยๆ ดีดตัวพุ่งใส่คีอ้าปากกว้างหมายจะจมเขี้ยวใส่เป้าหมายที่สังหารพวกพ้องมันไปกว่าห้าสิบตัว ก่อนที่งูตัวนั้นจะถึงตัวคี ผมก็ร่ายเวทบทสุดท้ายของผมออกมา
 

“คมเขี้ยวศิลา”
 

หอกดินธรรมดาพุ่งเข้าปะทะร่างงูจงอางตัวนั้นก่อนจะถึงตัวคีเพียงแค่ฟุตเดียว งูตัวนั้นจึงแน่นิ่งไปก่อนจะมีเสียงรายงานจากระบบดังขึ้นว่า
 

[ผู้เล่นเบนจามิน ได้รับค่าประสบการณ์ 26,000 exp.]

[ผู้เล่นเบนจามิน เลื่อนระดับเป็นระดับ 12,13....18]
 

ผมใช้แรงเฮือกสุดท้ายหยิบกระปุกยาถอนพิษในกระเป๋าออกมา
 

“โทษทีนะ” ผมกล่าวในใจ ก่อนจะเทยาออกมาจากกระปุก สามเม็ดยัดเข้าปากคีตามที่ระบุในฉลากไว้ว่าให้ใช้ยา หนึ่งเม็ดต่อพิษที่ตกค้างในร่างกายสิบนาที ซึ่งก็น่าจะเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วหลังจากที่ถูกงูจงอางกัด
 

จากนั้นจึงเอาใส่ปากผมสามเม็ดเช่นกัน ทันใดนั้นผมรู้สึกร่างกายร้อนผ่าวเหมือนร่างกายจะลุกเป็นไฟ ตามมาด้วยอการปวดท้องราวกับลำไส้ถูกบิดอย่างรุนแรง ความเจ็บปวดต่างๆเข้ามาทำให้ผมลงไปนอนคุดคู้กับพื้น น้ำตารินไหลออกมาด้วยความทรมาน เมื่อเหลียวมองไปที่คีก็พบว่ามีอาการไม่ต่างกันนัก ผมกัดฟันทนต่อไป
 

ผ่านไป 10 นาที อาการปวดท้องอย่างรุนแรงค่อยๆ เบาลง ผมค่อยๆลุกขึ้นนั่งพิงต้นไม้ ทันใดนั้นผมก็อาเจียนออกมาเป็นเลือดสีคล้ำ ซึ่งผมคิดว่าคงจะเป็นพิษที่ถูกขับออกมาปนกับเลือดเล็กน้อย ซึ่งผมคงเข็ดกับพวกสัตว์มีพิษไปอีกนานหากรู้ว่าโดนพิษแล้วต้องเจออย่างนี้ล่ะก็
 

พอเริ่มมีแรง ผมจึงร่ายเวทลำแสงเยียวยาให้ตัวผมเองเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บอื่นๆที่ตกค้าง ก่อนจะไปลากตัวคีแล้วร่ายลำแสงเยียวยาใส่เช่นกัน ซึ่งเจ้าตัวก็อาการเริ่มดีขึ้นแล้ว พลางไออาเจียนโลหิตสีดำออกมา
 

“โอย ไม่ไหวๆ ยาบ้าอะไรเนี่ย โหดเป็นบ้าเลยให้ตายสิ” คีบ่น
 

“เอาน่าๆ อย่างน้อยก็รอดตายมาได้ละนะ แต่ว่า... อดของหมดเลยแฮะ” ผมกล่าวอย่างรู้สึกเสียดายนิดๆ
 

“เฮ้ย! โถ่...น่าจะขายได้แพงซะด้วยสิ ตั้ง50กว่าตัว ภารกิจก็ไม่ได้ด้วย” คีบ่นกระฟัดกระเฟียด
 

“เอาน่าๆ ค่อยเก็บใหม่ก็ได้ นี่ก็เพิ่งจะเที่ยงเอง เดี๋ยวหาอะไรกินกันก่อนแล้วค่อยเริ่มกันใหม่ คราวนี้คงต้องระวังตัวกันหน่อยละนะ เตรียมวัคซีนไว้เลย โดนกัดเมื่อไหร่ฉีดทันที” ผมเอ่ยปลอบใจ พลางเน้นย้ำเรื่องเวลาสู้กับงู

“อืมๆ งั้นรอแปปแล้วกันเดี๋ยวหางูสักตัวมาย่างกิน” คีกล่าว เราสองคนค่อยๆเดินอย่างเงียบๆ คีแผ่กระแสจิตคอยจับสิ่งมีชีวิตไปด้วย ซึ่งผมก็เพิ่งจะทราบเหมือนกันว่าคีทำแบบนี้ได้ด้วย ไว้คงต้องหาเวทย์ดีๆมาคอยจับสัมผัสพวกนี้ไว้บ้างแล้ว
 

“ชู่ว!” คีเอ่ยเสียงเบาๆพลางกดตัวผมให้ก้มตัวลงต่ำ ผมมองไปยังเบื้องหน้าจึงพบเป้าหมายเพียงแต่ไม่ได้อยู่แค่ตัวเดียว มีอยู่ 3 ตัวด้วยกันที่อยู่บริเวณนั้น แต่ต้องระวังเพราะยังมีอีกหลายสิบตัวอยู่ถัดไปอีกไม่ไกลนัก
 

“เดี๋ยวฉันจะใช้หุ่นล่อมันมาห่างๆ ดงนั้น นายเตรียมเวทปิดฉากได้เลย แต่เอาเบาๆ หน่อยนะ” คีกล่าวผมพยักหน้ารับ จากนั้นคีก็บังคับหุ่นที่ผมสร้างขึ้นมา คราวนี้เป็นไซส์เล็กๆ ตัวเท่าหนูอ้วนๆตัวหนึ่ง วิ่งเข้าไปหาเป้าหมายช้าๆ
 

มีงูตัวหนึ่งเห็นเข้า แลบลิ้นเข้าออกก่อนจะเลื้อยตรงเข้าหาหุ่นของคี งูตัวนั้นตั้งท่าก่อนจะพุ่งเข้าหาหุ่น ซึ่งก็พลาดเป้าเมื่อคีบังคับให้หุ่นตัวนั้นหลบออกมา พลางวิ่งออกมาไกลจากดงงูตรงนั้นเรื่อยๆ
 

เมื่อผมว่าได้ระยะดีแล้ว ผมจึงยิงบอลน้ำแข็งอัดพลังเวทพอประมาณใส่เป้าหมาย เมื่อบอลน้ำแข็งกระทบตัวงู ก็เกิดอากาศเย็นขึ้นรอบตัวงูก่อนจะกลายเป็นผลึกน้ำแข็งแช่แข็งงูตัวนั้น
 

“อ้าว งี้เราก็ได้งูแช่แข็ง ส่งขายเข้าห้างฯได้แล้วสิ” คีกล่าวขำๆ รอจนเสียงระบบรายงานถึงค่าประสบการณ์จึงกระเทาะน้ำแข็งเอางูออกมาย่างกิน
 

“อืม... ก็อร่อยเหมือนกันนะ นึกว่าจะชวนแหวะกว่านี้อีก” ผมเอ่ย
 

“แหม... มันก็เนื้อสัตว์เหมือนกันแหล่ะน่า เอาอะไรมากล่ะ ฉันเคยกินอะไรแปลกกว่านี้อีก ตอนนี้ทำโปรเจคสำรวจโบราณสถานต่างๆน่ะ ต้องอยู่ตามป่าตามเขาของปกติกินน่ะไม่มีหรอก ฮะๆๆ” คีกล่าวพลางหัวเราะไปพลาง
 

“ฮะๆ นั่นสินะ” ผมยิ้มรับ เราสองคนเปิปงูย่างกันไปจนอิ่มก่อนจะย้อนกลับไปดงงูที่เจอเมื่อสักครู่
 

“ทีนี้เอาไง ยังไงก็เอาไม่เกิน 2 ตัวนะ มากกว่านี้ไม่ไหวอ้ะคี” ผมกล่าว
 

“อืมๆ คีก็ว่างั้น เอางี้แล้วกันเดี๋ยวคีใช้หุ่นหนูนี่แหล่ะ ล่อออกมา แล้วค่อยๆ ช่วยกันฆ่า โอเคนะ” คีเอ่ย
 

“โอเค จัดมาเลย” ผมตอบรับอย่างอารมณ์ดี จากนั้นคีก็ค่อยๆ ล่อออกมาเรื่อยๆ บางครั้งก็แค่ 3-4 ตัว บางครั้งก็ สิบกว่าตัวก็จัดการกันไป มีบางครั้งโดนฉกโดนกัดบ้างก็รีบฉีกเซรุ่มทันที ฆ่าเสร็จก็ชำแหละศพเอาของ รีดเอาพิษงูแล้วค่อยถอดเขี้ยว ควักตางูออกมา ถลกเอาหนังงู แล่เนื้องูเก็บไว้ ตามด้วยดีงู ของที่ขายได้แพงที่สุด อันละตั้ง 20 รูบี้
 

ตกเย็นหลังจากที่ล่างูกันมาพอสมควร เล่นเอาเซรุ่มที่ซื้อมาหมดขวดทั้งสองขวด ระดับเลื่อนขึ้นมาตอนนี้ คีระดับอยู่ที่ 23 ส่วนผมตามมาอยู่ที่ 22 ของก็ได้มาเยอะเสียจนเก็บจนไม่หมด จนหลังๆต้องทิ้งไว้บ้างคีบ่นหงุงหงิงบอกกลับไปจะซื้อกระเป๋าใหม่ให้ได้
 

เราเดินทางกลับเข้าเมืองด้วยสภาพอิดโรย แต่พอถึงร้านขายของก็เล่นอาการอิดโรยหายไปเป็นปลิดทิ้ง ดีงู ตางู พิษงู เอาไปขายรวมกันแล้วได้ตั้ง 7,000 รูบี้ ส่วนหนังงูเอาไปขายที่ร้านขายเสื้อก็ได้ถึง 3,000 รูบี้ นี่ยังไม่รวมที่จะได้จากภารกิจอีกนะเนี่ย เรียกว่าการล่างูครั้งนี้ คุ้มเกินคุ้ม ถ้าไม่ติดที่ว่าความทรมานจากการถอนพิษมันสุดจะบรรยายล่ะก็นะ
 

จากนั้นเราก็เดินไปอาคารภารกิจเพื่อส่งภารกิจ และก็เป็นดังที่ผมว่า ยิ่งเอาเขี้ยวงูมาส่งเยอะ ของรางวัลภารกิจยิ่งดีขึ้นไปตามจำนวนเขี้ยวที่เอามาส่ง ด้วยผลจากการเอาเขี้ยวงูกว่า 400 อันมาส่ง สิ่งที่เราได้รับก็คือ เงินคนละ 2,000 รูบี้ พร้อมกับชุดเซ็ทระดับ 20 คนละชุด ของคีเลือกชุดเซ็ทนักล่ารัตติกาล เป็นเสื้อแขนกุดสีดำมันวาวทับด้วยเสื้อกั๊กหนังสีดำกางเกงยีนส์ดำคาดด้วยเข็มขัดหนังสีดำลายหนามและถุงมือสำดำเช่นเดิม ซึ่งชุดนี้ก็เพิ่มสถานะดีขึ้นไม่น้อย เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ 10% และยังสามารถกลมกลืนในความมืดเมื่อไม่ขยับตัวได้ด้วย
 

ส่วนของผมเป็นเซ็ทคุณชายจอมเวท ประกอบด้วยเสื้อเชิร์ตสีขาวพับแขนเสื้อมาถึงช่วงต้นแขนกางเกงขายาวสีดำคาดเข็มขัดหัวเข็มขัดรูปดาวซ้อนพระจันทร์เสี้ยวตามด้วยผ้าคลุมกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มยาวจรดพื้น ซึ่งเซ็ทนี้ก็เพิ่มพลังโจมตีเวทให้ 10% และเพิ่มอัตราการฟื้นพลังเวทให้อีก 5% ด้วย
 

เมื่อรับรางวัลกันเรียบร้อย สรุปแล้ววันนี้เราได้เงินทั้งหมด คนละ 12,000 รูบี้ และยังได้ชุดเซ็ทอีกคนละชุดเรียกว่ายิ้มกันแทบปริทั้งคู่ จากนั้นจึงโดนกลับไปพักผ่อนยังโรงแรม อาบน้ำและหลับไปอีกวันอย่างมีความสุข 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

2,011 ความคิดเห็น

  1. #1524 LLพ้ใจตัวLoJ (@zymethza55) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:08
    ทำไมต้องทำร้ายงูคุงด้วย ไม่เข้าใจเลย~!! งูคุงออกจะน่ารัก
    #1524
    1
    • #1524-1 Dark_Illusion (@pinkyangel) (จากตอนที่ 13)
      21 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:32
      โหยยยย พูดซะน่าสงสารเลย รู้สึกผิดขึ้นมาทันที...
      #1524-1
  2. #1338 •-MaMaI-• (@mai032671597) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 14:16
    ดีมาก ที่ไม่ได้คู่กัน ถ้า คีกับเบญคู่กันนี่ เพื่อนสาวชัดๆ 4555555555
    #1338
    0
  3. #1296 jariyanan123 (@jariyanan123) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 16:47
    พระเอกนี้ค่าตัวแพงไหมค่ะ 0.0
    #1296
    0
  4. #942 RoZenKreuZ (@lulouch) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 15:38
    โหววววววววววว ขอบอกว่าโล่งมาก ก็ว่ามองตรงหน้าหลักนิยาย มันมีสองคู่!! แปลว่าคีกะเบญต้องมีพระเอกเป็นของตัวเอง!!!
    โล่งงงงงงงงงงงง
    ถ้าสองคนนี้คู่กันผมก็ไม่รู้จะว่ายังไง 5555 คงอ่านต่อแบบมึนๆ (ตอนแรกนี่เสียวพวกมันจะคู่กันเหลือเกิน)
    ว่าแต่ อันนี้ความเห็นส่วนตัวผมนะครับ สองคนนี้เรียกชื่อกันและกันบ่อยเกินไปหรือเปล่า? มันมีอยู่แทบทุกประโยคเลย
    ยกตัวอย่างลอยๆ "เบญว่าเราไปทำเควสอันนั้นดีกว่ามั้ยคี" "อื้ม คีก็ว่างั้นล่ะเบญ" "งั้นไปกันเถอะคี"  < ประมาณนี้อ่ะครับ ลองอ่านดูดีๆ มันเป็นคำฟุ่มเฟือยมหาศาลเลยไม่ใช่หรือน่ะ
    อ่านแล้วให้ความรู้สึกซ้ำซาก เหมือนเวลาคุณแต่งกลอนแล้วใช้คำซ้ำ มันออกเสียงแล้วไม่ไพเราะ ไม่ลื่นหู
    เรียกชื่อกันบ่อยมากกกกกกก ซึ่งในบางประโยคมันไม่จำเป็น ความหมายมันครบถ้วนในตัวเองอยู่แล้ว
    "เบญว่าเราไปทำเควสอันนั้นดีกว่ามั้ย" "อื้ม คีก็ว่างั้นแหละ" "งั้นไปกันเถอะ" < แค่นี้ก็รู้เรื่องแล้วครับ ไม่จำเป็นต้องเรียกชื่อกันซ้ำๆ การใช้ชื่อเป็นสรรพนามแทนตัวในบางสถานการณ์ก็ดูน่ารักดี บ่งบอกนิสัยตัวละครได้ ซึ่งถ้าให้แก้เป็นคำว่า "ฉัน" (ซึ่งอ่านดีๆ มีบางประโยคหลุดฉันมาเหมือนกันนะ) อารมณ์มันจะเปลี่ยน ดูห้วนกว่า ฉะนั้นผมจะไม่วิจารณ์ว่าควรเปลี่ยน อันนี้แล้วแต่ไรท์เห็นสมควร
    แต่ผมคิดว่าการเรียกชื่อเกินความจำเป็นมันไม่มีผลอะไรต่อรูปประโยค และน่ารำคาญนิดๆ ครับเพราะมันจะใส่หรือไม่ใส่ก็เหมือนกัน แต่ดันกลายเป็นติ่งประโยคมาคำนึงอ่ะ
    ปล. คนอื่นอาจไม่มีปัญหา แต่ผมอ่านออกเสียงในใจ สร้างสถานการณ์ขึ้นในหัว เวลามีฉากพูดโต้ตอบระหว่างสองคนนี้ในหัวผมมันยืดเยื้อเกินปกติ ทำให้ผมมีปัญหาครับ 5555 (เรื่องมากจริงเอ็ง //แว่วเสียงใครไม่รู้ววว)
    #942
    2
    • #942-1 Dark_Illusion (@pinkyangel) (จากตอนที่ 13)
      12 พฤศจิกายน 2558 / 15:50
      ขอสารภาพครับ...

      คือช่วงที่เขียนเรื่องนี้ตอนแรกๆ ผมค่อนข้างกังวลว่า เอ...ไม่ใส่ชื่อไปคนอ่านเขาจะนึกออกกันไหมนะว่าใครพูดกับใครอยู่ จึงเป็นสาเหตุให้มีการใส่ชื่อเข้าไปในบทสทนา "เยอะมาก"

      และหากอ่านแบบเก็บรายละเอียดจะพบว่า คนเขียนป่วยเรื่องสรรพนามมาก ดดยช่วงแรกผมเขียนแบบบรรยายผ่านมุมมองบุคคลที่ 1 (เบญของเรา) แต่ก็มีบทหลุดค่อนข้างเยอะในกรณีเบญไม่อยู่ แต่ยังมีบทบรรยาย? ตอนหลังจึงได้เปลี่ยนเป็นบรรยายแบบบุคคลที่ 3 จริงมีความคิดจะรีไรท์นานแล้ว แต่ยังหาโอกาสมิได้เสียที

      ได้รับคอมเมนต์แบบนี้รู้สึกดีใจมากนะ หนึ่ง ดีใจที่นิยายมั่วๆ แบบนี้ก็ยังมีคนอ่านอยู่ สอง ดีใตที่มีคนคอมเมนต์ให้เราตรงๆ และเราก็ยินดีน้อมรับคอมเมนต์ต่างๆ ไปปรับแก้จากใจจริง

      ขอบคุณมากๆ ครับ ^^
      #942-1
    • #942-2 RoZenKreuZ (@lulouch) (จากตอนที่ 13)
      12 พฤศจิกายน 2558 / 19:27
      มันไม่จำเป็นนะครับ ถ้าทั้งหมดในฉากมันมีแค่ 2 ตัวละครที่พูดกันอยู่ โต้ตอบแบบไม่มีบทบรรยายก็ยังรู้เรื่อง โดยเฉพาะตัวละครใช้ชื่อตัวเองแทนสรรพนาม มันก็บอกในตัวแล้วว่าใครพูด หรือถ้ามีตัวละครหลายๆ ตัวที่มีรูปแบบการพูดต่างกันมาก อย่างลุงแฮริสกับเบญ อย่างนี้ไม่ต้องเรียกชื่อก็รู้ประโยคไหนใครพูด เช่น "ลุงว่าหนูอ่านหนังสือเล่มนี้ก่อนดีกว่า" เป็นต้น คงไม่มีใครงงหรอกครับว่าใครพูดประโยคนี้
      เรื่องมุมมองบุคคล อันนี้ผมไม่ค่อยสังเกตครับถ้าไม่เด่นเตะตามากๆ (เช่น ในตอนเดียวกันเปลี่ยนสลับมุมมองไปมา 4-5 รอบแบบขัดตามาก อะไรแบบนี้ก็จะรู้สึก แต่ถ้าคนละตอนเปลี่ยนมุมมองบางทีผมไม่ได้สนใจ ขอแค่อ่านรู้เรื่องพอ) นี่ผมก็ไม่ได้อ่านจับผิดนะ ที่พิมพ์มาทั้งหมดทุกตอนก็คือสิ่งที่มันเตะตาผมเอง ผมไม่ได้หา.. (แต่ผมอ่านผ่านๆ ก็น่าจะละเอียดกว่าคนทั่วไปส่วนนึง เพราะนิสัยส่วนตัว แหะๆ)
      โอเคครับ หาเวลารีไรท์นี่มันยากกว่าแต่งตอนใหม่อีก ไม่ต้องรีบก็ได้ครับ แต่งให้จบทีเดียวแล้วเกลามันทั้งดุ้นเลย ไม่งั้นรีไปรีมามันก็จะมีผิดบ้างถูกบ้าง ตรงนี้แก้แต่ดันมีจุดมีลืมแก้โผล่มา หรือไม่ต้องรีมันเลย แต่งเรื่องใหม่เลยครับ 5555
      #942-2
  5. #814 Nathwut (@hiruntubtim) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 13:09
    555555555555555555555555+++++ 2 ♓
    #814
    0
  6. #711 Nathwut (@hiruntubtim) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 02:19
    คนหนึ่งเคะมึนอีกคนเตะซึม
    #711
    0
  7. #580 hana (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 18:18
    คีกับเบญคงไม่ได้คู่กันใช่ไหม?? อยากเจอพระเอกแล้วค้าาาา
    #580
    0
  8. #411 Pream (@sutheetida) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 22:53
    พระเอกของคีกับเบญอยุ่ไหนหนอ ( ' ')แลซ้าย (' ' )แลขวา ยังหาไม่ยักกะเจอสักคนเลยอ่ะ = 3 =
    #411
    0
  9. #410 Pream (@sutheetida) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 22:53
    พระเอกของคีกับเบญอยุ่ไหนหนอ ( ' ')แลซ้าย (' ' )แลขวา ยังหาไม่ยักกะเจอสักคนเลยอ่ะ = 3 =
    #410
    0
  10. #406 Pream (@sutheetida) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 18:10
    พระเอกของคีกับเบญอยุ่ไหนหนอ ( ' ')แลซ้าย (' ' )แลขวา ยังหาไม่ยักกะเจอสักคนเลยอ่ะ = 3 =
    #406
    0
  11. #330 My name is kus (@o-oo-oo-o) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 21:47
    อิอิอิอิอิอิอิอิ
    #330
    0
  12. #299 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 17:20
    เริ่มตั้งตัวได้ อิอิ

    ว่าแต่สองคนนี้คู่กันเหรอคะ ออกเคะทั้งคู่เลยอะ ใครจะเป็นพระเอกละเนี่ย
    #299
    0
  13. #267 little-red-cap (@little-red-cap) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 23:27
    เริ่มมีเงินแล้ว
    #267
    0
  14. #131 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:23
    นุกดี สุ้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #131
    0
  15. วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:25
    สนุกมาก
    #92
    0
  16. #50 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:27
    สนุกดีครับผม
    #50
    0
  17. วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 03:24
    พอมีตังละยิ้มแฉ่งเลย =3=
    #49
    0