ปักษามนตรา (จบแล้ว)

ตอนที่ 23 : ลี้ภัย (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    21 ก.ค. 58

วินตรัยฝากความมาถึงท่านผู้อ่านที่เอาใจช่วยว่า 

"ข้ามิเป็นไรดอก ขอบใจพวกท่านมาก อย่าได้เป็นห่วงไปเลย ข้าได้อ่านจารึก (คอมเม้นท์) ที่พวกท่านได้ฝากไว้แล้ว มีกำลังใจดีขึ้นมาก จากนี้ไปหนทางคงมิได้สวยงามนัก ฝากพวกท่านเป็นกำลังต่อไปด้วยเถิด"

บัดนี้วินตรัยได้บัญชาให้นางบ่าวกรินดาเร่งบันทึกเรื่องราวโดยไว สถานการณ์คับขันตึงมือนัก หากมีความคืบหน้าอันใดจักรีบมาส่งข่าวเจ้าค่ะ



ปล. ภาพประกอบมิได้เกี่ยวข้องกับเนื้อหา





ความตึงเครียดในอาณาจักรครุฑทำให้บรรยากาศในตำหนักอึมครึมนักแม้กำลังจะมีงานมงคล วันพรุ่งนี้แล้วสินะ รตีอดคิดอย่างหวาดหวั่นมิได้ เกรงว่าจะมีเหตุร้ายเกิดขึ้น

“อย่าคิดมากเลยเจ้าค่ะ” อันตราปลอบเมื่อเห็นสีหน้ากังวลของหญิงสาว แม้อันตราจะประจำอยู่ตำหนักวินตรัย หากแต่ก็ย่อมได้ยินข่าวสารจากภายนอกมาเช่นกัน

“ข้าควรจะทำเช่นไรดีอันตรา ข้าคือต้นเหตุของปัญหาทั้งหมดสินะ หากเพียงข้ามิใช่นาค” รตีเอ่ย

“อย่าคิดเช่นนั้นเลยเจ้าค่ะ ตัวท่านมิใช่ปัญหาดอก นั่นมิใช่สิ่งที่จะแก้ไขได้” อันตราเอ่ย

“ข้าสงสารวินตรัยเหลือเกิน เขารอคอยวันนี้มาเนิ่นนาน หากแต่หาได้มีใครอยากร่วมแสดงความยินดีกับเขาไม่”

“อย่างน้อยก็มีข้าคนหนึ่งนะเจ้าคะ” อันตราเอ่ย “พวกท่านทั้งสองเหมาะสมกันมาก”

“เจ้าและข้าคงอ่อนต่อโลกเกินไปกระมังอันตรา จึงเชื่อว่าความรักระหว่างเผ่าพันธุ์นั้นเป็นไปได้ ดูท่าผู้อื่นจะคิดเหมือนกับพวกเราไม่” รตีเอ่ยอย่างขมขื่น

“ความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ มิได้เกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ดอกเจ้าค่ะ พวกท่านเกี่ยวพันกันด้วยใจ หาใช่ด้วยชาติกำเนิด พรุ่งนี้จักมีงานมงคลแล้ว แม่หญิง ท่านจงรีบพักผ่อนเถิดเจ้าค่ะ” ว่าแล้วอันตราก็ลุกขึ้นคลี่ผ้าห่ม ประคองร่างของรตีไปยังที่บรรทม “คืนนี้ข้าจักนอนเป็นเพื่อนท่านที่นี่ นอนให้สบายเถิดเจ้าค่ะ พรุ่งนี้จักต้องตื่นมาเตรียมตัวแต่เช้า อย่าคิดมากเลยเจ้าค่ะ เรื่องราวต่างๆอาจจะคลี่คลายไปในทางที่ดีก็ได้”

รตีปิดเปลือกตา หากแต่หาได้ข่มตาหลับลงไม่

 

 

การณ์เป็นไปตามที่วินตรัยคาดไว้ทุกประการ กระแสความเกลียดชังนาคมีผู้อยู่เบื้องหลังคอยปลุกปั่นและซ่องสุมกำลังต่อต้าน แต่เป้าหมายของผู้กระทำเช่นนี้คงมิได้อยู่แค่ยับยั้งงานสมรสของเขากระมัง

สายข่าวเพิ่งลากลับไป วินตรัยลุกขึ้นยืน ทรงชุดนักรบ สวมชุดเกราะ หยิบอาวุธคู่มือ หากมิช้านานผู้เป็นมารดาก็เร่งรุดมายังตำหนักเขา เห็นได้ชัดว่าพระนางก็ได้รับรายงานจากสายข่าวส่วนพระองค์เช่นกัน ครั้นพบวินตรัยในชุดออกศึกก็ตรงเข้าเกลี้ยกล่อม

“วินตรัย เหตุใดจึงทรงชุดนักรบเช่นนี้”

“ท่านแม่คงทราบแล้ว โกมินทร์นำกำลังคนจำนวนหนึ่งเตรียมมุ่งหน้ามายังวิมานครุฑ ลำพังคนจำนวนเท่านั้นหาได้ครนามือข้าไม่ ไม่จำเป็นต้องอาศัยกองทัพใดๆ ข้าจักออกไปปราบมันด้วยตนเอง” วินตรัยตอบสีหน้าเหี้ยมเกรียม

“ช้าก่อนวินตรัย จงอย่าลืม โกมินทร์นั้นมีศักดิ์เป็นญาติผู้น้อง จะทำสิ่งใดจงละเว้นน้องเถิด”

“ที่ผ่านมาโกมินทร์พยายามจะจองเวรข้ามากเพียงใด ข้าหาได้เคยเอาความไม่ แต่มาบัดนี้แม้งานสมรสและบัลลังค์ของข้ามันยังไม่คิดจะละเว้น ท่านแม่ยังเห็นสมควรว่าข้าควรจะละเว้นมันอีกหรือ” วินตรัยถามด้วยความคับแค้นใจ

“ลูกลองตรองดูหน่อยเถิด ในยามปกติโกมินทร์หาได้เป็นที่นิยมรักใคร่ของคนทั่วไปไม่ มาบัดนี้เหตุใดเขาจึงสามารถระดมพลได้มากมาย หากมิใช่เพราะคนหมู่มากเห็นด้วยกับเขา วินตรัย การสมรสระหว่างเผ่าพันธุ์ทำให้เกิดข้อขัดแย้งในหมู่ครุฑ ยิ่งเจ้าเป็นผู้นำ คนที่ไม่เห็นด้วยย่อมยากที่จะทำใจยอมรับรตีมาเป็นนายคนใหม่”

“เช่นนี้ท่านแม่จะให้ข้าทำเช่นใด ไม่ว่าอย่างไรข้าจักไม่ยกเลิกพิธีสมรสเป็นอันขาด” วินตรัยเสียงกร้าว “อีกอย่างข้ามิได้ออกไปไล่ล่าคนที่ไม่เห็นด้วยเสียหน่อย เป็นพวกมันที่บังอาจตั้งทัพก่อการกบฏ บุกมาถึงวิมานครุฑเช่นนี้ ท่านแม่จะให้ข้าอยู่เฉยได้หรือ ข้าจะออกไปสังหารพวกมันเสียให้สิ้น”

“วินตรัย คนเหล่านี้คือชาวครุฑผู้เป็นรากฐานให้เจ้าเหยียบยืนอยู่บนจุดนี้ เจ้าจะสังหารพวกเขามิได้หรอกนะ”

“ แล้วท่านจะให้ข้าทำเช่นไร”

“บัดนี้คนเหล่านี้มิยอมรับการตัดสินใจของเจ้า คนเรามิอาจใช้พละกำลังเปลี่ยนความคิดของใครได้ แม่ว่าเจ้าจงหนีไปก่อนเถิด”

“เหตุใดข้าต้องหนีกัน คนอย่างข้ามิเคยต้องหนี ท่านแม่ก็รู้ มิมีผู้ใดอาจต่อกรกับข้าได้”

“แม่รู้ว่าเจ้าแข็งแกร่งทรงอิทธิฤทธิ์มิแพ้พระนารายณ์ หากแต่สังหารครุฑเหล่านี้แล้วเกิดประโยชน์อันใดกัน หากเจ้าหันคมดาบใส่พวกเขาในวันนี้ วันข้างหน้าเจ้าจะปกครองพวกเขาได้อย่างไรวินตรัย ถึงวันนี้เจ้าจะกำราบพวกเขาได้ ความสวามิภักดิ์ที่ได้ย่อมมิยั่งยืน บัลลังค์ของเจ้าย่อมค้ำจุนอยู่ด้วยความหวาดกลัว หาใช่ด้วยความภักดีไม่”

วินตรัยนิ่งงันไป สิ่งที่มารดาเขาพูดถูกต้องทุกประการ แต่จะให้พญาครุฑผู้ทรงฤทธิ์เดชหลบหนีการไล่ล่าของกองทัพเพียงเรือนหมื่นน่ะรึ ช่างเสียเกียรติยิ่งนัก ผู้เป็นมารดาเข้าใจความรู้สึกของบุตรชายดี จึงเอ่ยต่ออย่างปลอบโยน

“วินตรัย เจ้าจงไปเสียเถิด บางเรื่องอาจต้องใช้เวลา แม้วันนี้คนเหล่านี้ไม่พร้อมจะยอมรับ แต่แม่เชื่อว่าวันหนึ่งข้างหน้าพวกเขาจะเข้าใจ เจ้าจงนำรตีหลบหนีไปเสียเถิด ทางนี้แม่จะรับมือเอง”

วินตรัยกำหมัดแน่น เขาเป็นชายชาตินักรบ หาได้หวั่นเกรงต่อความตายไม่ บัดนี้ต้องปล่อยให้มารดารับหน้าภัยคุกคามแล้วหลบหนีไปราวกับคนขลาด จะให้เขาทำใจยอมรับได้อย่างไรกัน

“ไปเถิดวินตรัย ทัพนั้นใกล้เข้ามาแล้ว จงอย่าอยู่ให้เกิดการปะทะกันเลย เห็นแก่แม่เถิดนะ บิดาของเจ้าก่อกรรมทำเข็ญสังหารนาคไปมากมายโดยแม่มิอาจห้ามปราม เจ้าเองก็จงละเว้นการเข่นฆ่าพี่น้องครุฑของเราเองเถิดวินตรัย สงครามนั้นหาผู้ชนะมิได้ มีแต่ผู้แพ้ทั้งสองฝ่าย เจ้าจงละทิฏฐิมานะ รีบหนีไปเสียเถิด”

วินตรัยราวกับถูกบีบอยู่ตรงกลาง จริงดังผู้เป็นมารดาว่า หากเขายังอยู่ ย่อมมิอาจทำใจสังหารทัพกบฏอันเป็นเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ได้ แต่หากมิลงมือสังหารพวกมัน ยามเมื่อพวกมันยกทัพมาถึง เขาคงมิแคล้วต้องถูกบีบบังคับให้ถือสัตย์ปฏิญาณล้มเลิกความคิดที่จะสมรสกับรตีเสีย เช่นนั้นเขามิอาจทำได้แน่

เหตุใดอคติและความเกลียดชังจึงได้บดบังเหตุผลได้ถึงเพียงนี้ คนเหล่านี้มิรู้หรือไรว่ายกพลมาเช่นนี้ต้องโดนเขาบดขยี้ได้ง่ายดายมิต่างจากมดปลวก คนบางคนยอมพลีชีพเพียงเพื่อความเชื่ออันงมงายได้อย่างง่ายดายเพียงนี้เชียวหรือ ชีวิตนั้นช่างไร้ค่ายิ่งนัก

วินตรัยกำหมัดแน่นอย่างระงับโทสะ ถ้ามิเห็นแก่มารดา ถ้ามิเห็นแก่เป็นเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ เขาจะสังหารโกมินทร์และเหล่าครุฑใจแคบเหล่านีเสียให้สิ้น โทษฐานที่บังอาจกรีฑาทัพมาหยามหมิ่นเขาถึงวิมาน

“เร็วเถิดวินตรัย ทัพนั้นใกล้เข้ามาแล้ว ลูกจงรีบพารตีหนีไปเถิด” เสียงของมารดาเร่งเร้า

“ข้าคงต้องขอรบกวนท่านแม่แล้ว” วินตรัยตอบกัดฟันแน่น ก่อนหันหลังเดินไปย้งห้องของรตี

 

รตีเปิดเปลือกตาขึ้นทันทียามได้ยินเสียงประตูเปิดอย่างเร่งรีบ ร่างของวินตรัยก้าวล่วงเข้ามาสีหน้ามืดครึ้ม อันตราที่นอนอยู่ข้างเตียงรีบลุกขึ้นไขตะเกียง รตีลุกขึ้นนั่งมองวินตรัยที่ย่างเข้ามาใกล้

“เกิดอะไรขึ้นหรือ” รตีถามอย่างตะหนก รู้ได้ทันทีว่าคงจะมีเรื่องเสียแล้ว เขาจึงทรงชุดออกศึกเช่นนี้

“มานี่เถิดรตี เราต้องรีบไปจากที่นี่กัน”

รตีมิรอช้า รีบก้าวลงจากเตียงโดยมิต้องให้เขาเอ่ยซ้ำ อันตราตกใจนัก ยังมิรู้ว่ามีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้น

“เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ” อันตราเอ่ยถามอย่างจับต้นชนปลายไม่ถูก

“อันตรา เจ้าจงไปอยู่เป็นเพื่อนแม่ข้าเถิด” วินตรัยเอ่ยพลางรวบร่างของรตีไว้ในอ้อมอก ฝีเท้าหนักย่ำออกไปหลังตำหนัก หูพลันแว่วเสียงเกราะโล่ห์และอาวุธกระทบกันมาแต่ไกล ราตรีนี้จันทร์เพ็ญเป็นสีแดงดั่งโลหิต หากมารดามิได้ห้ามไว้ เหล่าครุฑคงหลั่งเลือดเสียไพร่พลไปมิใช่น้อย วินตรัยสยายปีกโจนไปในท้องนภาอันมืดมิด กระชับอ้อมแขนไว้แน่น รตีคงหนาวนัก แม้ผ้าเพลาะกันลมสักชิ้นก็มิได้เตรียมมา ครานี้นางคงต้องลำบากเพราะเขาอีกแล้ว







หากผู้ใดสงสารวินตรัยโปรดทิ้งข้อความไว้ กรินดาจักส่งผ่านความห่วงใยไปให้พญาครุฑเอง ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามเจ้าค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

1,450 ความคิดเห็น

  1. #1439 OhNamfon (@namfon-exol) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 12:09
    นึกถึงการเมืองแถวนี้เลยค่ะ
    #1439
    0
  2. #1431 Silver Key (@makoya) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 06:14
    เฮ้อออออ ปกติมีแต่ชิงตัวเจ้าสาววันวิวาห์ นี่กลายเป็นบ่าวสาวหนีตามกันในวันแต่งงาน พลิคล็อคได้อีกกก ชอบคำแทนคอมเมนต์ว่าจารึก ไรท์นี่ครีเอทีฟสุดๆ
    #1431
    0
  3. #1385 Kate มี่ (@katemiii) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 15:18
    แม่พระเอกฉลาดมาก
    #1385
    0
  4. #1381 อาวุธไร้ตา (@f-rebellione) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 00:00
    การเมืองนั้นน่ากลัวนักเพราะมันถูกขับเคลื่อนโดยใจคน(สิ่งมีชีวิตใดๆ)
    #1381
    0
  5. #1170 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 11:30
    ท่านวินตรัยสู้ๆนะเจ้าค่ะ รตีก็อย่าใจแข็งเลยนะ ตามใจท่านวินตรัยสักนิด รับรองว่าท่านวินตรัยโงหัวไม่ขึ้นแน่นอน ถถถถถ
    อ่านมานานเพิ่งเม้นท์ เราชอบเนื้อเรื่องเเนวนี้อ่ะ แต่หาอ่านยากมาก พอมาเจอเรื่องนี้เเล้วดีใจมาก ขอบคุณนะคะที่แต่งให้อ่าน
    #1170
    0
  6. #913 sukirri (@sukirri) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 20:19
    วินตรัยสู้ๆ พารตีหนีไปอย่างปลอดภัยนะ
    #913
    0
  7. #749 LADY HAWK (@t551) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:03
    เป็นกำลังใจให้นะวินตรัยสู้ๆๆค่ะ
    #749
    0
  8. #706 ศิตภัทร (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 03:14
    สู้ๆเขานะค่ะวินตรัย ความดีของท่านจะเป็นเกราะป้องกันภัยอันตรายทุกอย่างแน่นอน สู้ๆๆ
    #706
    0
  9. #664 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 21:24
    จะรักกันก็ต้องมีอุปสรรคเป็นธรรมดา สู้ๆนะทั้งสองคน
    #664
    0
  10. #551 Brak_Tuan (@mamu_mimi) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 10:45
    พี่วินต้องดูแลพี่รตีดีๆนะเจ้าคะ ห้ามทิ้งพี่รตี พี่วินสู้ๆน๊าาาา....
    #551
    0
  11. #438 เมษาหน้าหนาว (@maylita) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 00:45
    สู้นะคะพี่วินนนนนนนนนนนนน
    ฮิ้วๆ แอบเชียร์ดารันกับพี่หมอเจ้าค่ะ
    #438
    1
    • #438-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      21 กันยายน 2558 / 18:25
      ขอบคุณเจ้าค่ะ ดารันกับพี่หมอก็น้อมรับแรงเชียร์ จะไม่ทำให้ผิดหวังนะเจ้าคะ
      #438-1
  12. #214 ladyberbatov (@ladyberbatov) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 22:18
    อุปสรรคเยอะจิงวุ้ย

    คนหล่อ คนสวย แย่เล้ววววว
    #214
    1
    • #214-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:08
      อ่านแล้วเหนื่อยแทนเลยเจ้าค่ะ ๕๕๕๕
      #214-1
  13. #141 Seeta1925 (@Seeta1925) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 10:19
    สู้ๆนะคะพี่วินตรัย
    #141
    1
    • #141-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      8 สิงหาคม 2558 / 18:59
      ขอบพระคุณเจ้าค่ะ วินตรัยสู้ตาย ๕๕๕
      #141-1
  14. #115 หนึ่งสองสามเย้ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 15:18
    ทำไมวินตรัยไม่เคยยอมฟังคำแนะนำรตีเลย

    ไม่เข้าใจ คนที่จะเป็นผู้นำนี่คิดได้แค่นี้เรอะ เห็นแก่ความรักเป็นใหญ่ เอะอะก็ใช้กำลังเข้าข่ม ตั้งแต่ลักพาตัวรตีมาละ โคตรเอาแต่ใจเลยเจ้าค่ะ...



    #115
    0
  15. #57 ขี้ฝุ่นสีเทา (@nam0912315089) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 17:39
    โอ๋ๆ ลงไปอยู่เมืองนาคชั่วคราวดีหรือไม่วินตรัย? หรือไปฮันนีมูนที่เมืองมนุษย์บ้าง? หรือหนีไปอยู่ที่น้ำตกเก้าชั้นดี? หรือไปอยู่วัดดีไหม? หรือถ้าหัวใจพี่ครุฑยังว่าง... น้องคนนี้จะรออยู่ที่โลกมนุษย์ ประเทศไทยนะแจ๊ะ //ผิดเรื่องแล้วเฟ้ย!
    #57
    1
    • #57-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      22 กรกฎาคม 2558 / 17:48
      กรินดาอ่านคอมเม้นท์นี้แล้วตกใจเจ้าค่ะ แหม เดาใจถูกจนน่ากลัวนัก ๕๕๕
      #57-1
  16. #56 FUTA HAYATO (@freze) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 15:18
    ท่านวินตรัยยยย..งื้ออ..สู้เขานะ คิดว่าไปฮันนีมูน ^///^
    #56
    1
    • #56-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      22 กรกฎาคม 2558 / 17:50
      "ข้าก็คิดเช่นนั้นแล หวังว่าท่านจะให้ที่พำนักพักพิงแก่ข้าและรตีได้บ้างกระมัง" วินตรัยตอบ พลางจ้องกลับด้วยสายตาวิงวอน
      #56-1
  17. #55 nissha (@kobua-crazie) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 14:47
    จะรักกันทำไมอุปสรรคเยอะอย่างงี้ สงสารวินตรัยยิ่งนัก
    #55
    1
    • #55-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      22 กรกฎาคม 2558 / 17:51
      "ข้าเองก็มิเข้าใจ เหตุใดสวรรค์จึงกลั่นแกล้งข้าเช่นนี้ ดีใจที่อย่างน้อยยังมีแม่หญิงที่เห็นใจข้า" วินตรัยเอ่ย
      #55-1
  18. #54 zelo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 00:28
    จะหนีไปไหนกันพี่ท่าน มาต่อเร็วๆเทิด น้องนี่ค้างเหลือเกินนน
    #54
    1
    • #54-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      22 กรกฎาคม 2558 / 17:52
      "พี่ขอไปตั้งหลักสักพักก่อน น้องรอพี่หน่อยเถิด อีกไม่นานพี่นี้จักกลับมา" วินตรัยเอ่ย
      #54-1
  19. #52 iluminat (@iluminat) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 21:58
    โปรดส่งความห่วงใยของข้าให้ท่านวินตรัยด้วยนะเจ้าคะ
    #52
    1
    • #52-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      22 กรกฎาคม 2558 / 17:53
      "วันนี้ข้าแวะผ่านมา จึงแวะมาขอบใจเจ้าด้วยตนเอง เฮ้อ คนอย่างวินตรัยจะมีความรักทั้งที เหตุใดจึงยากเย็นนัก" วินตรัยเอ่ยพลางทอดถอนใจ
      #52-1
  20. #51 Maseo Saysulian (@maylovetouk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 21:03
    ข้าจะเป็นกำลังใจให้ เจ้ากับแม่นางรตี ขอให้พวกเจ้าทั้งสองสมหวังในความรักนะ 5555ได้แต่นี้จริงๆ
    #51
    1
    • #51-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      22 กรกฎาคม 2558 / 17:54
      "ขอบน้ำใจแม่หญิงยิ่งนัก ข้าเองก็หวังใจเช่นนั้น เพียงได้กำลังใจจากเจ้าก็รู้สึกชุ่มชื่นใจนัก" วินตรัยเอื้อนเอ่ย
      #51-1
  21. #50 Fhai Cotton (@fhai1995) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 20:49
    ขอให้รักสมหวังนะ กว่าจะมารักกันได้ก็ยากเย็นแล้ว ต้องถูกขัดขวางอีก
    #50
    1
    • #50-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      22 กรกฎาคม 2558 / 17:55
      "ที่แม่นางกล่าวนั้นถูกต้องแล้ว กว่าจะทำให้รักได้ช่างยากเย็น นี่ไหนจะต้องประมือกับประชากรครุฑอีก" วินตรัยตอบ
      #50-1
  22. #49 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 20:01
    แม้นรักแท้ต่อให้ข้างหน้าคือคมศาตรา ฤไฟกรด ย่อมต้องฝ่าฟัน
    #49
    1
    • #49-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      22 กรกฎาคม 2558 / 17:56
      "ท่านกล่าวได้ถูกใจข้ายิ่งนัก เป็นดังท่านว่า ข้าจักฝ่าฟันอุปสรรค มิได้ย่อท้อ" วินตรัยกล่าวตอบ
      #49-1
  23. #48 Benzilf (@benbube) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 19:59
    ชอบมากเลยค่ะ
    #48
    1
  24. #47 Lapasrada Komalabutr (@minibeautiful) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 19:00
    แล้วพอเหลือแต่แม่ก็เข้าทางโกมินทร์กับองค์รักษ์ที่โดนปลด(ชื่อไรจำไม่ได้ตัวประกอบก็งี่) เด็จแม่จะโดนสังหารไหมอ่ะ(มโนไปไหน?)
    #47
    1
    • #47-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 23)
      22 กรกฎาคม 2558 / 17:57
      เช่นนี้ต้องรอติดตามกันต่อไป
      #47-1