ปักษามนตรา (จบแล้ว)

ตอนที่ 26 : แผนยั่วใจ (1/2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,749
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    25 ก.ค. 58


อพิโธ่! วินตรัย ท่านจะใจแข็งไปได้สักกี่น้ำ ข้ารตีอยากจะรู้นัก หากยังคิดจะทิ้งข้าไป เตรียมตัวเสียใจได้เลย!






“พี่เขยๆ ทางนี้ๆ มาฝึกซ้อมดาบกับพวกเราเถิด”

เสียงใสของดารันตะโกนขึ้นเมื่อเห็นวินตรัยเดินมาแต่ไกล เด็กสาวพยายามจะสมานความสัมพันธ์ของทั้งสองเท่าที่โอกาสจะอำนวย หากแต่ดูท่าคู่กรณีทั้งคู่จะไม่ให้ความร่วมมือนัก

“ดารัน เจ้าจะเรียกเขามาทำไม หากเจ้าให้เขามาซ้อมด้วย พี่จะไม่อยู่ละนะ เชิญเจ้าซ้อมกับเขากันเองสองคนเถิด” รตีเอ็ดน้องเสียงเบา

ดารันหาได้ฟังไม่ กลับตะโกนเสียงดังกว่าเดิม

“พี่เขยรีบมาเถิด ทางนี้มีคนคิดถึงท่านแย่แล้ว” กล่าวจบก็หัวเราะคิกคัก

หลายวันที่ผ่านมาวินตรัยหม่นหมองนัก ได้ยินดารันกล่าวยั่วเย้าเช่นนี้ก็อดแย้มยิ้มมิได้ สาวเท้าไปหาเด็กสาวจอมแก่นทันที สายตาก็อดมิได้ที่จะชำเลืองมองอีกคนหนึ่งซึ่งยืนตีสีหน้าเย็นชา

“ดารัน เจ้าชวนข้ามาฝึกดาบด้วยเช่นนี้ ถามความสมัครใจผู้อื่นหรือยัง เขาอาจจะรังเกียจข้าก็ได้” วินตรัยเอ่ยกับดารัน แต่กลับส่งสายตาไปให้ใครอีกคนหนึ่ง

“ดารัน พี่ไปก่อนนะ เชิญเจ้าฝึกซ้อมไปตามสบายเถิด เดี๋ยวนี้เจ้าดื้อรั้นนัก พี่บอกอะไรก็หาได้ฟังไม่” รตีกล่าวตอบเสียงแข็ง ทำท่าจะเดินจากไป หากไม่มีเสียงเอ่ยทัดทานไว้ก่อน

“อ้อ วันนี้มหิธรไม่อยู่ ดูท่าจะอารมณ์ไม่ดี” วินตรัยทำทีเหมือนเอ่ยขึ้นลอยๆ แต่กลับทำให้คนฟังฉุนขาด

“เกี่ยวอะไรกับมหิธร” รตีหันกลับมาถามอย่างเอาเรื่อง

“นั่นสิเกี่ยวอะไรกับมหิธร เหตุใดเจ้าต้องเดือดร้อนเมื่อข้าพูดถึงเขากันด้วยเล่า” วินตรัยโต้

ดารันเริ่มก้าวถอยฉากออกจากวง นี่นางเรียกพี่เขยให้มาปรับความเข้าใจกัน เหตุใดดูจะมีมวยกันไปเสียได้

“หยุดพูดจาเลี้ยวลดได้แล้ว คนอย่างท่านหาความมั่นคงมิได้ ไม่ได้ครึ่งหนึ่งของมหิธรด้วยซ้ำ”

สายตาของวินตรัยลุกวาบ 

ตายละวา ดารันคิด เหตุใดพี่รตีจึงพูดแบบนั้น หากพี่เขยไม่หึงจนหน้ามืดก็ถือว่าบุญแล้ว

“หึ ข้าเพิ่งเข้าใจ คำโบราณที่ว่า จากนารีสามวันเป็นอื่น เป็นเช่นนี้เอง นี่ขนาดข้ายังมิทันจะจากไปด้วยซ้ำ ยังเป็นถึงเช่นนี้ มิรู้ว่า...” วินตรัยยังกล่าวไม่ทันจบก็ต้องเบี่ยงตัวหลบปลายดาบไม้ที่วาดมาอย่างรวดเร็ว

“พี่รตี” ดารันร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นรตีเอาจริง พี่รตีวาดดาบออกไปทุกครั้งอย่างเฉียบขาดมิได้ออมแรงสักนิด ถึงจะเป็นดาบไม้ แต่หากโดนเข้าพี่เขยคงบาดเจ็บมิใช่น้อย หากแต่ก็เบาใจเมื่อพี่เขยเบี่ยงหลบได้ว่องไวนัก

“หยุดวาจาสามหาวของท่านนะ มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน” รตีเอ่ยหอบหายใจขณะทั้งสองหยุดยืนคุมเชิงกันอยู่

วินตรัยเสียใจนัก ตั้งแต่นางโกรธ เขาได้แต่ดูอยู่ห่างๆ แม้อยากจะอยู่ใกล้ๆไปตามง้องอนนัก แต่ก็กลัวใจของตัวเอง กลัวว่าจะใจอ่อนตามคำขอของนาง ได้แต่ปล่อยให้นางโกรธเขาไปเพื่อที่นางจะได้ปลอดภัยอยู่ที่นี่ แต่ดูท่านางจะห่างเขาออกไปเรื่อยๆ

“ข้าวินตรัยหาได้เกรงกลัวสิ่งใดไม่ หากเจ้าอยากจะฟาดฟันข้าเสียให้ตายก็เชิญลงมือเถิด ครานี้ข้าจักไม่หลบ”

วินตรัยกล่าวจบก็ยืนนิ่งเฉยอยู่ หวังว่าหากนางได้ระบายอารมณ์โกรธกับเขาบ้างจะอารมณ์ดีขึ้น รตีแม้จะเงื้อง่าถือดาบอยู่ในมือ แต่ก็มิอาจทำใจฟันลงไปได้ ดารันเห็นท่าไม่ดีจึงตรงเข้าห้ามปราม

“พี่รตี พี่เขยเพียงแค่ล้อเล่นเท่านั้น อย่าได้โกรธเคืองไปเลย”

“ใครเป็นพี่เขยของเจ้ากันดารัน" รตีแหวกลับทันที "คนผู้นี้หาได้คู่ควรแก่ข้าไม่ เขาดูถูกน้ำใจข้า คิดจะทอดทิ้งข้าไปโดยไม่แยแสต่อความรู้สึกข้า เสียทีข้าเคยมอบความรักให้เขาไป บัดนี้ ข้าขอคืน คนที่พร้อมและต้องการให้ข้ายืนอยู่ข้างๆ มิใช่มีแค่เขาเพียงคนเดียว”

กล่าวจบรตีก็หันมาพูดกับวินตรัยเสียงเย็น

“จะว่าไปที่ท่านพูดมานั้นมิผิดนักหรอก สามวันจากนารีเป็นอื่น ข้าจักเป็นอื่นให้ดูแม้ยามท่านยังมิจากไปด้วยซ้ำ”

กล่าวจบรตีก็โยนดาบไม้ลงกับพื้นก่อนที่จะเดินจากไป ทิ้งให้วินตรัยยืนนิ่งอึ้งอยู่เช่นนั้น ดารันจึงเอ่ยกับพี่เขยเบาๆ

“หากข้าเป็นพี่รตีก็คงรู้สึกเช่นเดียวกัน ท่านหมิ่นน้ำใจคนอย่างพี่รตีเกินไปแล้วพี่เขย” ดารันเอ่ยพลางเก็บดาบไม้ที่ตกอยู่ก่อนเดินจากไป

.........

วินตรัยหลบมุมมานั่งใช้ความคิดคนเดียวอย่างกลัดกลุ้ม รตีโกรธเขาหนักหนา หากนางเข้าใจเขาก็จะรู้ว่าเหตุใดเขาจึงต้องทำเช่นนี้

บัดนี้เขาเป็นพญาครุฑไร้บัลลังค์ ไม่มีสิ่งใดสมฐานะธิดาพญานาคอย่างนาง ครั้นจะมาขออาศัยหลบภัยอยู่กับเหล่านาคก็ดูมิใช่วิสัย หากเขาพานางติดตามไปด้วย หากเขาโดนศัตรูไล่ล่าเล่า นางจะตกอยู่ในอันตรายนัก แค่คิดว่ารตีอาจมีอันตรายก็ทำให้เขาพะวงจนไม่เป็นอันทำอะไรเสียแล้ว แต่หากรตีโกรธเขาแล้วหันไปชอบพอกับมหิธรเล่า เขาจักทำเช่นไร นางอาจจะทำเพื่อประชดเขาก็ได้ ใครจะรู้ วินตรัยคิดวกไปวนมาอยู่ในหัว จนกระทั่งเห็นว่าไม่เป็นประโยชน์จึงลุกขึ้นยืน ท้ายที่สุดแล้ว ความปลอดภัยของนางต้องมาก่อน ไม่ว่าเขาจะทั้งหวงทั้งห่วงนางแค่ไหน เมืองบาดาลก็ปลอดภัยสำหรับนางที่สุดแล้ว เขาจักเลิกคิดเรื่องนี้เสียที พรุ่งนี้ก็วันที่เจ็ดแล้ว เขาอยู่ครบเจ็ดวันตามคำชวนของอังกุละนาค ได้เวลาจากไปเสียที

วินตรัยเดินมาตามทางเพื่อกลับตำหนัก พบอังกุละนาคมุ่งหน้าไปทางเดียวกับเขาพอดี ผู้สูงวัยเป็นฝ่ายเอ่ยทักขึ้นก่อน

“อ้อ วินตรัย ข้ากำลังจะแวะไปหาท่านที่ตำหนักพอดีเชียว”

“ท่านอังกุละ มิทราบท่านมีธุระอันใดหรือ” วินตรัยเอ่ยถามอย่างนบนอบ

“ท่านก็จะอยู่ที่นี่วันพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว ข้าจึงมาเชิญท่านไปงานเลี้ยงอำลา” อังกุละตอบ

“ท่านพญานาคอย่าได้ลำบากไปเลย การไปการมาของข้ามิได้สำคัญเช่นนั้นดอก หาได้ต้องมีงานเลี้ยงไม่ อย่าได้ทำให้เอิกเริกไปเลย ” วินตรัยเอ่ย

“งานเลี้ยงนี้หาใช่เพื่อท่านคนเดียวไม่ ข้าตั้งใจจะฉลองให้รตีเช่นกันเพื่อต้อนรับที่นางได้กลับคืนสู่เมืองบาดาล พรุ่งนี้ยามหัวค่ำ ท่านคงสะดวกจะไปร่วมงานกระมัง” อังกุละถาม

ครั้นได้ยินเช่นนี้ วินตรัยจึงตอบตกลง ในใจแอบยินดีว่าอย่างน้อยจะได้เห็นหน้านางสักครั้งก่อนจะจากไป

.......

 

 

 

รตีตื่นแต่เช้า ในใจให้กระวนกระวายเสียเหลือเกิน คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่วินตรัยจักพำนักอยู่ที่นี่ เมื่อวานนางตอกหน้าเขาไปถึงเพียงนั้น เขายังนิ่งเฉยอยู่ได้อีก เห็นทีคงเกินที่นางจะเหนี่ยวรั้งเขาไว้ได้แล้วกระมัง เอาเถิด ยังคงมีโอกาสอยู่ คืนนี้จักมีงานฉลองที่รตีขอให้บิดาจัดขึ้น มิรู้บิดารู้เท่าทันนางหรือไม่ หากแต่ตอนที่นางไปแจ้งความประสงค์วันก่อน ดูสายตาบิดาขบขันนัก

“แล้วเจ้าจะให้ข้าเชิญพญาครุฑมาด้วยหรือไม่” บิดาถามยิ้มๆ

“แล้วแต่ท่านพ่อสิเจ้าคะ เขาเป็นแขกของท่านนี่” รตีเอ่ยตีสีหน้าเฉย

บิดาได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆ แต่ก็หาได้พูดอะไรอีกไม่ รตีเห็นเช่นนั้นจึงรีบลากลับ หากบิดาซักไซ้มาก นางคงอดมิได้ต้องเปิดเผยแผนการไปแน่ น่าอายนัก รู้ไปถึงไหนก็อายไปถึงนั่นว่านางเป็นสตรีแท้ๆกลับต้องมาวางแผนจับบุรุษให้อยู่มือ

ครั้นจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อย รตีก็ตรงไปหาพี่ใหญ่ที่ตำหนักทันที

 “พี่ใหญ่ช่วยข้าหน่อยเถิด คืนนี้มีงานฉลอง ข้ายังมิรู้จะแต่งตัวเช่นไร”

พี่ใหญ่พินิจมองอย่างประหลาดใจ

“เจ้าสนใจแต่งเนื้อแต่งตัวกันตั้งแต่เมื่อไรรตี”

ครั้นเห็นจำเป็นต้องเล่า รตีก็จำต้องเปิดปาก หากไม่เล่าให้พี่ใหญ่ฟัง เห็นทีพี่ใหญ่จะไม่เข้าใจเจตนารมณ์ของนาง เกรงแผนการจะไม่บรรลุวัตถุประสงค์

เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด พี่ใหญ่ก็ยิ้มอย่างปราณี

“อย่าเป็นห่วงไปเลยน้องรัก พี่นี้จะจัดการให้เอง รับรองว่าวินตรัยจะละสายตาจากน้องมิได้สักตาเดียว”

พี่ใหญ่นั้นเป็นคนรักสวยรักงามนัก ครั้นออกเรือนไปแล้วก็ยังคงแต่งกายอย่างประณีตสวยงาม ผู้ใดเห็นเป็นต้องมองตามจนเหลียวหลัง แม้พี่เขยยังหึงหวงนัก

“ว่าแต่เจ้าแน่ใจแล้วหรือรตีว่าจะติดตามครุฑผู้นี้ไป” พี่ใหญ่มิวายถาม

“ข้าแน่ใจแล้วเจ้าค่ะพี่ใหญ่” รตีตอบโดยไม่ต้องคิด

 

พี่ใหญ่จูงนางเข้าไปยังภายในตำหนัก เรียกหานางกำนัลมารุมขัดสีฉวีวรรณจนรตีแทบจะแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร ทั้งอาบน้ำ สระผม ขัดผิวด้วยผงหอม พอกหน้าด้วยสมุนไพรปรุงพิเศษของท่านพี่ กว่าจะได้ออกจากห้องสรง เนื้อตัวก็หอมฟุ้งไปหมด ผิวพรรณนุ่มลื่นละมุนมือ รตีมิเคยสนใจขัดสีฉวีวรรณเช่นนี้มาก่อน มิรู้เลยว่าจะสบายตัวนัก

“มานี่เถิดน้องรัก พี่ได้จัดเตรียมชุดให้น้องแล้ว”

รตีคาดอกด้วยผ้าแถบสีเข้มตัดกับผิวผ่อง สวมผ้านุ่งทอยกดิ้นทองเป็นลวดลายงดงาม ครั้นแล้วพี่ใหญ่ก็หยิบผ้าสไบบางเบามาให้คลุมไหล่ เนื้อผ้าทอละเอียดนัก ทิ้งตัวลงแนบไปกับเรือนร่างหากแต่ยามเยื้องย่างก็พลิ้วไหวกรุยกราย

“เอ่อ พี่ใหญ่ ผ้าแถบรัดอกนี่มิสั้นไปดอกหรือ” รตีเอ่ยถามพี่สาวอย่างไม่มั่นใจนัก ผ้าแถบที่พี่ใหญ่เตรียมให้นั้นสั้นนัก ปิดเพียงทรวงอกไว้หมิ่นเหม่ เผยให้เห็นหน้าท้องขาวผ่องและบั้นเอวมากจนเกินงามในความรู้สึกของรตี

“เชื่อพี่เถิดน่า หรือเจ้ามิอยากให้เขาหึงจนเลือดขึ้นหน้า” พี่ใหญ่ย้อนถาม

รตีจึงได้แต่กระชับสไบบางให้ห่มเนื้อนางไว้

ริมฝีปากที่แดงตามธรรมชาติอยู่แล้ว บัดนี้แต้มชาดทำให้ดูแดงจัดราวกับสีโลหิต พี่ใหญ่ใช้ทางมะพร้าวเผาจนดำเขียนคิ้วและขอบตา ทำให้ดวงตากลมโตของรตีนั้นดูโดดเด่น เพียงได้จับจ้องราวกับจะดูดกลืนวิญญาณ

ครั้นแล้วผู้พี่ก็สางเกศางามจนขึ้นเงาก่อนจะรวบขึ้นไปไว้บนกระหม่อมเป็นมุ่นหนา ปักด้วยปิ่นเพชรลวดลายอ่อนช้อย เปิดให้เห็นท้ายทอยลาดและลำคอระหง รตีสวมต่างหูระย้าสะท้อนแสงไฟงามจับตานัก สร้อยอุบะหนาพาดตัวลงมาบนเนินอกอิ่ม เพชรนิลจินดามีเท่าไรพี่ใหญ่ขนขึ้นมาเลือกเสียทุกชิ้น พาหุรัด กำไรมือ กำไรเท้าล้วนเข้าชุด ความตั้งใจของน้องรักจักต้องบังเกิดผล หากพญาครุฑหนุ่มผู้นั้นมิคลั่งตายก็ให้รู้ไป พี่ใหญ่ลงมือทำงานอย่างประณีตพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก

พี่ใหญ่พินิจน้องรักอีกครา บัดนี้เมื่อประทินโฉมแล้ว รตีนั้นงามผุดผาดกว่าผู้ใด ทว่าแม้นางจะงามเลิศเพียงใด น้องน้อยนั้นยังเยาว์นัก มิค่อยประสาเรื่องชายหญิง หาได้มีจริตจก้านมารยาไม่ ผู้พี่จึงได้ใช้เวลาที่เหลืออบรบไปเสียเล็กน้อย

 

“พี่ใหญ่นี่ใกล้เวลางานแล้ว เรารีบไปกันเถิด”

รตีร้องบอกผู้เป็นพี่เมื่อเห็นแสงตะวันเริ่มน้อยลง คบเพลิงเริ่มถูกจุดขึ้นตามตึก

“เจ้าจะรีบไปใย ขืนไปตอนนี้ก็ไปซุกตัวนั่งรอคนมาอยู่ที่มุมห้อง รอให้งานเริ่มก่อนเถิดแล้วจึงค่อยไป มิเช่นนั้นแต่งตัวงามเช่นนี้จักมีผู้ใดเห็นไม่” พี่ใหญ่ว่าก่อนนั่งพิศโฉมตนอย่างสำราญใจอยู่หน้ากระจก

ผ่านไปครู่ใหญ่ ครั้นเห็นสมควรแก่เวลา พี่ใหญ่จึงลุกขึ้น

“ไปเถิดรตี อย่าลืมที่พี่สอน เจ้าจงช้อนสายตามองมหิธร ยิ้มให้เขาเมื่อสบตา เวลาพูดคุยจงโน้มตัวไปใกล้เหมือนได้ยินไม่ถนัดนัก เมื่อเขาพูดสิ่งไรจงตั้งใจฟังเหมือนสิ่งที่เขาพูดสำคัญที่สุด พี่เชื่อว่าพวกเราคงได้เห็นคนกลั้นใจตาย”

กล่าวจบทั้งคู่ก็หัวเราะขึ้นพร้อมกันก่อนจับจูงกันออกจากตำหนัก ตรงไปยังงานฉลองอย่างไม่เร่งร้อน





รตีลงทุนแปลงโฉมถึงเพียงนี้ ขอแรงเชียร์รตีเยอะๆหน่อยนะเจ้าข้า ๕๕๕๕

 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

1,450 ความคิดเห็น

  1. #1382 อาวุธไร้ตา (@f-rebellione) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 00:29
    ท่านวินให้มันรู้ซะบ้างว่านี่ถิ่นใคร ลากพ่อ พี่ เพื่อนมาช่วยขนาดนี้ ให้มันรู้ไปว่าจะยึดใจชายเพียงตนเดียวไม่ได้!
    #1382
    0
  2. #1348 MinneeDee (@MinneeDee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 18:59
    แผนรตีจะต้องสำเร็จ!
    55+
    #1348
    0
  3. #1280 bbgalaxy (@baitoeytears) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 18:48
    ดีมากรตี เอาให้วินตรัยอกแตกตาย
    #1280
    0
  4. #974 Mina1991 (@Mina1991) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 13:19
    อกแตกตายแน่งานนี้
    ดูสิยังจะตัดใจทิ้งได้อีกไม
    #974
    0
  5. #552 Brak_Tuan (@mamu_mimi) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 11:07
    พี่รตีสู้ๆ งานนี้พี่วินเรามีฟิวส์ขาดแน่ๆ ^^
    #552
    0
  6. #76 ฮิคารุ (@kyo123) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 09:12
    วินตรัยได้กระอักเลือดแน่ ถ้ารตีทำแบบนี้นะ
    #76
    1
    • #76-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 26)
      25 กรกฎาคม 2558 / 21:47
      ย่อมแน่นอน หัวดื้อทั้งสองคนเสียด้วยซี
      #76-1
  7. #75 aplcherry (@aplcherry) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 08:34
    ตื่นเต้นนนนน
    #75
    1
    • #75-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 26)
      25 กรกฎาคม 2558 / 21:47
      มาแล้วจ้า เชิญเสพโดยพลัน
      #75-1
  8. #74 ยูนิคอนน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 08:16
    รอวินตรัยหึง. อยากเห็นแล้วๆๆ
    #74
    1
    • #74-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 26)
      25 กรกฎาคม 2558 / 21:48
      มิใช่หึงธรรมดาด้วยนะท่าน ลมหึงราวกับพายุร้าย ๕๕๕
      #74-1
  9. #72 nissha (@kobua-crazie) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 00:08
    รตีสู้ๆ
    #72
    1
    • #72-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 26)
      25 กรกฎาคม 2558 / 21:49
      ขอบพระคุณเจ้าค่ะ ข้ามิยอมแพ้วินตรัยดอก/ รตี
      #72-1
  10. วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 23:28
    พญาครุฑงานนีมีหึงจน ตบะแตกแน่ๆ
    #71
    1
    • #71-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 26)
      25 กรกฎาคม 2558 / 21:49
      น่าสงสารนัก แต่ช่วยมิได้ ๕๕๕๕/ รตี
      #71-1
  11. #70 FUTA HAYATO (@freze) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 22:54
    สงสารท่านวินตรัยจัง โอ้ๆไม่เป็นไรนะเจ้าคะ เลิกใจแข็งซักทีเถิดพี่ท่าน
    #70
    1
    • #70-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 26)
      25 กรกฎาคม 2558 / 21:50
      ถึงมิอยากเลิก ก็ต้องเลิกใจแข็งแล้วเจ้าค่ะ/ รตี
      #70-1
  12. #69 Ludgar Will Crusnik (@riryu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 22:40
    ค้างงงงงงงงงงงง
    #69
    1
    • #69-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 26)
      25 กรกฎาคม 2558 / 21:50
      เสิร์ฟแล้วเจ้าค่ะ เชิญติดตามรับชม
      #69-1
  13. #67 ขี้ฝุ่นสีเทา (@nam0912315089) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 20:54
    โววๆๆ กรี้ดดดๆ อยากเห็นคนหึงหวงๆ!! **
    #67
    1
  14. #66 Lapasrada Komalabutr (@minibeautiful) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 19:50
    รอดูวินตรัยตีอกชกตัวเองตาย ว่ะฮ่ะฮ่าๆๆ
    #66
    1
    • #66-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 26)
      24 กรกฎาคม 2558 / 19:55
      ๕๕๕๕๕ รตีถูกใจคอมเมนท์นี้นักเจ้าค่ะ/ รตี
      #66-1
  15. #65 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 18:47
    เชื่อแล้วเหล่านาคานั้นเจ้าเล่ห์
    #65
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #65-2 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 26)
      24 กรกฎาคม 2558 / 19:03
      หากมิร้ายกาจจักต่อกรกับพญาครุฑได้หรือเจ้าคะ/ รตี
      #65-2
  16. #64 zelo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 17:57
    ร้ายนักแม่รตี รออออออ
    #64
    1
    • #64-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 26)
      24 กรกฎาคม 2558 / 19:02
      อิอิ นานๆจึงจะมีโอกาสได้ตอบโต้เจ้าค่ะ รตีเก็บกดมานาน
      #64-1