ปักษามนตรา (จบแล้ว)

ตอนที่ 38 : ผู้มาเยือนยามวิกาล 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    20 ส.ค. 58

 





ไภสัชออกจากจวนแต่เช้า คว้าหนังสือติดมือไปสองสามเล่ม ตลอดระยะทางที่บินมา หาได้มีหน่วยสอดแนมติดตามมาไม่ พวกนั้นคงยังไม่เริ่มงานกันกระมัง เขาคิด

แพทย์หนุ่มร่อนลงที่ริมบึง แลหาที่นั่งใต้ไม้ใหญ่ริมน้ำ หยิบตำราขึ้นกางแต่หาได้อ่านรู้เรื่องไม่ สายตาคอยแต่จะเหลือบแลไปที่ผิวน้ำ ครู่หนึ่งจึงติดสินใจปิดตำราแล้วเอนหลังพิงไม้ใหญ่ ดวงตาอบอุ่นปิดสนิท หูคอยฟังสรรพสำเนียงรอบตัว

เสียงกิ่งไม้ใบไม้ไหวยามต้องสายลม เสียงจักจั่นเรไร เสียงฝีเท้าสัตว์ไกลๆ เสียงปลาฮุบเหยื่อ นกน้อยขับร้องอย่างรื่นรมย์ ที่นี่ช่างแตกต่างจากวิมานครุฑอันเงียบสงบเสียจริง ที่จวนของเขานอกจากก้อนเมฆและสายลมแล้วก็หาได้มีสรรพสำเนียงอื่นใดไม่ ไภสัชซึมซับกับบรรยากาศรอบตัวจนเผลอหลับไป

 

เพื่อชดเชยที่เมื่อวานดารันหนีไปเที่ยวเล่น วันนี้นางจึงตั้งใจฝึกซ้อมทั้งวัน ทว่ามหิธรดูจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

“มหิธร ท่านเป็นอะไรไปกันแน่ มิอยากสอนข้าแล้วรึ” ดารันอดมิได้ต้องถาม

“มิใช่เช่นนั้นดอก ข้าเพียงแต่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย” มหิธรกล่าวแก้

เขาหาได้กล้าบอกนางไม่ว่าเมื่อวานหลังจากที่นางแยกไปแล้ว อังกุละได้ตามเขาไปพบและได้เอ่ยเรื่องที่สำคัญยิ่งกับเขา หากเขาเอ่ยไปดารันคงจะโกรธนัก มิสู้ให้บิดานางเป็นผู้จัดการมิดีกว่าหรือ ครั้นฝึกซ้อมเสร็จ อังกุละก็ให้คนมาตามดารันไปพบ มหิธรได้แต่มองตามด้วยสีหน้ามิสู้ดีนัก ดารันมองมาทางเขาอย่างสงสัยแต่ก็มิได้เอ่ยสิ่งใด เร่งรุดไปพบบิดาทันที

ในห้องหับอันมิดชิด อังกุละสนทนากับบุตรสาวคนโตผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลดารันยามที่รตีไม่อยู่

“เป็นอย่างไรบ้างมินตรา ดารันเชื่อฟังเจ้าดีไหม” อังกุละเอ่ยถาม

“ดูดารันน่าจะขัดเคืองใจไม่น้อยที่ข้าเข้าไปยุ่มย่ามกับการแต่งตัวของนาง แต่ก็มิได้ขัดขืนอันใดเจ้าค่ะท่านพ่อ” พี่ใหญ่ตอบพลางยิ้มอย่างเอ็นดูเมื่อเอ่ยถึงน้องเล็ก

“ได้เช่นนี้ก็ดี ว่าแต่เจ้าแน่ใจนะว่าดารันยังมิได้รักใคร่ชอบพอกับผู้ใด เมื่อวานพ่อเพิ่งเรียกมหิธรมาคุย ทางนั้นก็มิได้ขัดข้องอันใด” อังกุละอดมิได้จะย้ำกับมินตราอีกครั้ง

“เจ้าค่ะท่านพ่อ ลูกมิเคยเห็นดารันชายตามองผู้ใด วันๆเอาแต่เคร่งเครียดจริงจังกับการฝึกซ้อมอาวุธ”

อังกุละได้ยินเช่นนั้นก็เบาใจ ใครจะว่าเขายุ่มย่ามกับชีวิตลูกเขาก็ยอม เขาเพียงแค่อยากเห็นลูกมีความสุขเท่านั้น

“มหิธรเองก็เหมาะสมกับดารันนัก หากทำให้ทั้งสองคนนี้รักกันได้ จะได้ช่วยรักษาบาดแผลในจิตใจของมหิธรและดารันเองจะได้มีคนที่เข้าใจอยู่เคียงข้าง”

“นั่นสิเจ้าคะท่านพ่อ มหิธรก็เอ็นดูดารันนักข้าเองก็ไม่เห็นจะมีใครเหมาะสมกับนางมากไปกว่ามหิธรอีกแล้ว” พี่ใหญ่สนับสนุน

เพียงไม่นานร่างปราดเปรียวของดารันก็ก้าวเข้ามาในห้อง ครั้นเห็นพี่ใหญ่และท่านพ่ออยู่ด้วยกันก็ให้นึกแปลกใจยิ่ง สองคนนี้มีเรื่องเร่งด่วนอันใดกัน จึงต้องเรียกนางมาพบและพูดคุยเป็นการส่วนตัวเช่นนี้ หากเป็นเรื่องทั่วไปไว้คุยกันตอนมื้ออาหารค่ำก็ได้มิใช่หรือ

“ดารัน เจ้ามาก็ดีแล้ว พ่อมีเรื่องอยากจะปรึกษาเจ้าเสียหน่อย” อังกุละผู้บิดาเอ่ยขึ้น

“ท่านพ่อ พี่ใหญ่ ท่านทั้งสองมีธุระอันใดหรือเจ้าคะ จึงต้องเรียกข้ามาเร่งด่วนเช่นนี้” ดารันเอ่ยถามอย่างไม่อ้อมค้อม

“ข้ากับพี่ใหญ่ของเจ้าได้พูดคุยกัน เห็นตรงกันว่า บัดนี้เจ้าก็ถึงวัยที่จะออกเรือนได้แล้ว ในหมู่นาคทั้งปวง เห็นมีมหิธรที่เหมาะสมกับเจ้าที่สุด เช่นนี้ลูกรัก เจ้าจะว่าอย่างไร” อังกุละตอบตรงไปตรงมาเช่นกัน

ดารันชะงักค้างไปราวกับโดนตีกลางแสกหน้า บิดาจักให้นางสมรสกับมหิธรงั้นหรือ ครู่หนึ่งจึงค่อยหาเสียงของตัวเองเจอ

“ท่านพ่อ เหตุใดท่านตัดสินใจเช่นนั้น ข้าหาได้รักใคร่ชอบพอกับมหิธรไม่”

“เรื่องนั้นมิใช่เรื่องใหญ่เลยดารัน มหิธรเองก็เป็นคนดีนัก เขาเองก็เอ็นดูเจ้าอยู่มิใช่น้อย เจ้าเองก็มิได้หมายตาผู้ใดอยู่มิใช่รึ” อังกุละถามกลับ ไม่ได้รู้สึกว่าสิ่งที่เขาทำเป็นการบังคับจิตใจดารันสักนิด ในเมืองบาดาลนี้จะหาบุรุษใดเหมาะสมกับนางเท่ากับมหิธรได้อีก

“ข้าไม่อาจสมรสกับเขาได้หรอกท่านพ่อ” ดารันตอบกลับเสียงห้วน ต่อให้นางยังมิได้หมายตาผู้ใด นางก็ไม่ปรารถนาจะถูกจับคู่ให้เช่นนี้

“ดารัน พ่อรักลูกนัก อยากเห็นลูกมีความสุข เจ้าจงอย่าได้ปฏิเสธความปรารถนาดีของพ่อเลย” อังกุละเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน หวังเอาน้ำเย็นเข้าลูบ

“น้องเล็ก มหิธรก็ทั้งรูปงามและเก่งกล้า จักมีเหตุผลอันใดอีกที่เจ้าจะไม่ชอบเขากันเล่า” พี่ใหญ่ช่วยบิดาพูดอีกแรง

“อย่างไรเสีย ข้าก็ไม่แต่ง หากพวกท่านเห็นดีเห็นงามก็แต่งกับเขาเองเถิด” ดารันตะโกนใส่ทั้งสองก่อนจะวิ่งหนีออกมาจากห้อง

ผู้เป็นบิดาและพี่สาวได้แต่มองหน้ากัน พี่ใหญ่เอ่ยรำพึงขึ้นเบาๆ

“ดารันเป็นเด็กดื้อรั้นนัก พวกเราคงต้องให้เวลานางสักหน่อย”

บิดาพยักหน้าช้าๆอย่างเห็นด้วย

“หวังว่ามหิธรจักมีวิธีทำให้ดารันใจอ่อนลงได้” อังกุละเอ่ยก่อนจะทอดถอนใจเมื่อทุกอย่างมิได้ดูง่ายดายดังที่เขาคิด

 

ดารันเก็บตัวอยู่ในห้อง ไม่ยอมแม้แต่จะแตะต้องอาหารทั้งที่ท้องของนางส่งเสียงประท้วงขึ้นเป็นครั้งคราว หญิงสาวนอนกัดฟันแน่นอยู่บนเตียง

หึ..บิดาและพี่ใหญ่คิดจะบีบบังคับนางอย่างนั้นรึ คนอย่างดารันไม่มีทางยอมเด็ดขาด คิดแล้วพาลก็ให้รู้สึกขวางมหิธรนัก คนอะไรรู้ทั้งรู้ว่านางมิได้ชอบเขาเสียหน่อย ก็ไม่รู้จักปฏิเสธบิดาไปเสีย ตกหนักถึงนางต้องมาเป็นคนรับเคราะห์ ผ่านไปสองวัน แม้บิดาและพี่ใหญ่จะมาเคาะประตูห้องเรียก นางก็หาได้ยอมเปิดประตูออกไปไม่ แม้นนางกำนัลยกอาหารมาถึงหน้าห้อง นางก็มิยอมเปิดรับ ..นั่นอาจจะเป็นแผนก็ได้ หากนางเปิดประตูออกไป บิดาและพี่ใหญ่อาจจะดักรออยู่ข้างนอกนั่น

ย่างเข้ายามราตรีที่สอง ความโกรธค่อยคลายลง แต่ความหิวโหยเพิ่มมากขึ้นจนสุดจะทน ขนมขบเคี้ยวที่เก็บไว้ในห้องก็นำออกมากินจนหมดแล้ว ใจกระหวัดถึงพี่รตีอีกครา หากพี่รตีอยู่จะต้องไม่ยอมให้บิดาทำเช่นนี้แน่ เช่นนี้แล้วนางจำต้องไปส่งข่าวให้พี่รตีรู้ หรือไม่ นางก็ขออนุญาตพี่เขยติดตามคนทั้งสองไปท่องเที่ยวโลกกว้าง น่าสนุกมิใช่น้อย คิดได้เช่นนั้นใบหน้างดงามน่ารักก็ปรากฏรอยยิ้ม นางตัดสินใจได้แล้ว นางจะไปหาพี่รตี

ดารันรอจนเวลาดึกสงัดจึงค่อยเล็ดลอดออกจากห้อง บิดาและพี่ใหญ่คงไม่คิดว่านางจะหนีออกจากบ้าน ก็ปกตินางออกไปจากเมืองบาดาลบ่อยเสียที่ไหนกันเล่า นอกจากไปเยี่ยมพี่รตีที่วิมานครุฑแล้ว นางก็มิได้ไปเที่ยวเตร่ที่ไหนไกลนอกอาณาจักรของบิดา

การออกบินยามค่ำคืนช่างลำบากนัก คืนนี้เป็นคืนเดือนมืดยิ่งทำให้จับทิศทางลำบากราวกับบินไปในความมืดมิดอันไม่มีที่สิ้นสุด มีเพียงแสงดาวที่พอจะนำทางได้ แต่นาคอย่างดารันหาได้มีโอกาสขึ้นมาชมดาวบ่อยเสียเมื่อไหร่กัน อาศัยสัญชาติญาณล้วนๆ ทำให้บินอ้อมไปเสียไกล หากมิได้เห็นแสงสว่างจากคบเพลิงกลางขอบฟ้าคงบินมาไม่ถูก

ไภสัชนั่งพลิกตำราอย่างว้าเหว่ เขาสู้อุตส่าห์ลงไปนั่งรอริมบึงตั้งแต่เช้าตรู่จนพระอาทิตย์ตกดินเป็นเวลาสองวัน หาได้มีนาคตนใดโผล่ขึ้นมาไม่ ดารันคงโกรธเขานักที่มาหาถึงจวนแต่ไม่เจอ ดึกสงัดเช่นนี้ผู้คนหาได้มีใครตื่นอยู่ไม่ มีเพียงแสงไฟของห้องทำงานของครุฑหนุ่มผู้ยังไม่หลับใหลส่องสว่างท่ามกลางความมืด

เสียงปีกที่นอกหน้าต่างทำให้แพทย์หลวงต้องละสายตาจากตำรา หากแต่เมื่อตั้งใจฟัง เสียงนั้นก็หายไป ไภสัชส่ายหน้า เขาคงจะหูฝาดไป ดึกดื่นเช่นนี้ผู้ใดจะบินขึ้นมายังวิมานครุฑเล่า ยิ่งบัดนี้เป็นวังเก่ามิใช่ศูนย์รวมแห่งอำนาจเช่นเคย ยิ่งเป็นไปมิได้ที่จะมีแขกยามวิกาลเช่นนี้

เสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่ดังขึ้นนอกประตูห้องทำงานทำให้ไภสัชต้องเงยหน้าขึ้นมาอีกครา อดมิได้ต้องขยี้ตาด้วยนึกว่าตนเองตาฝาดไป ร่างน้อยที่เจนตายืนจับจ้องอยู่นอกประตูอย่างกล้าๆกลัวๆ

นั่นใช่ดารันหรือ เหตุใดนางจึงมาปรากฏกายที่นี่ในยามนี้ได้ สายตาของไภสัชจ้องมองอย่างตะลึงตะลาน ไม่ได้เจอกันเสียนาน นาง..ดูเติบโตขึ้นมากนัก มิได้แต่งกายราวกับเด็กชายเช่นก่อน นางช่างงดงามกว่าภาพที่เขาจดจำในใจจนคาดไม่ถึง

ไภสัชรู้สึกว่าลมหายใจของตนสะดุดลง ห้วงเวลานั้นครุฑหนุ่มมิอาจเอ่ยสิ่งใดออกไปได้ จนกระทั่งร่างที่ยืนแอบอยู่ข้างประตูต้องกระแอมออกมาอย่างอึดอัดขัดเขิน

“ข้า..มาบุกรุกในยามนี้ ขอเข้าไปหน่อยได้หรือไม่”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

1,450 ความคิดเห็น

  1. #1445 แรม (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 11:01

    จัดผู้หญิงแสนงามให้มหิธรเถอะ สงสารพี่แกแล้ว

    #1445
    0
  2. #1341 mll3 (@mll3) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 22:37
    มหิธรควรออกไปจากบึงนี้สักพัก 555
    #1341
    0
  3. #1304 Honeylady (@honeylady00) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 10:05
    สงสารมหิธร55555554
    #1304
    0
  4. #1289 Pimmy27pb (@Pimmy27pb) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 20:07
    อกหักจากรตี มาซบอกดารินกันให้หมด ครุฑก็นก นาคก็นก 5555 นกกันให้หมด
    #1289
    1
    • #1289-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 38)
      19 กันยายน 2560 / 17:28
      ดารันเก็บหมดเจ้าค่ะ 555
      #1289-1
  5. #1273 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 17:26
    มหิธร สุดยอดบุคคล แห้ว แห่งปี
    #1273
    0
  6. #555 Brak_Tuan (@mamu_mimi) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 15:09
    เราก็ใช่ว่าจะไม่ชอบมหิธรนะ ถ้ามหิธรไม่คู่มาคู่กะรีตเดอร์ก็ได้นะเจ้าคะ ^^
    #555
    0
  7. #203 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 00:37
    มหิธรคงตะคิดหนักแน่พี่ก็ไม่รักน้องก็ห่างเหิน
    #203
    1
    • #203-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 38)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:11
      โถ ช่างเป็นชายที่อาภัพรักนัก ๕๕๕๕
      #203-1
  8. #201 gibichan (@gibichan) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 22:18
    น่าสงสารมหิธรอ่า ท่าจะอกหักซำ้ซากได้อีก คนเขียนใจร้าย อิอิ หาคู่ให้พี่แกเหอะน๊า ขอร้องงง
    #201
    1
    • #201-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 38)
      20 สิงหาคม 2558 / 22:35
      หากมีเวลาว่าจะหาคู่ให้พี่แกเหมือนกันเจ้าค่ะ สงสารรรรร ๕๕๕๕
      #201-1
  9. #200 คุณหนูป๊อป (@poppynich) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 22:17
    มหิธรนี่เปลี่ยนใจไวจริงนะ พี่ก็ได้น้องก็ดี ถถถ ไรท์หาเมียครุฑให้พี่แกเหอะจะได้ไม่เสียดุล
    #200
    1
    • #200-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 38)
      20 สิงหาคม 2558 / 22:34
      ไอเดียดีมากเลยเจ้าค่ะ จะรับไว้พิจารณา ๕๕๕ (จริงจังนะเจ้าคะ)
      #200-1
  10. #199 คนอ่านคร้าา (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 21:43
    รักพี่จงหนีพ่อ 555555
    #199
    1
    • #199-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 38)
      20 สิงหาคม 2558 / 22:00
      บอกได้คำเดียวว่าอ่านเม้นต์นี้แล้ว ขำเจ้าค่ะ ๕๕๕
      #199-1
  11. #198 ดาวเรือง (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 21:08
    ไภสัชจะทำอะไรก็รีบๆเข้า อย่ามัวแต่ลีลา

    ไรเตอร์ เค้าคิดถึงคู่พระนางแล้วน้าา
    #198
    1
    • #198-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 38)
      20 สิงหาคม 2558 / 22:01
      วินตรัยกับรตีเข้ามาจ่อคิวรอแล้วเจ้าค่ะ เสร็จจากตอนไภสัชดารันแล้ว จะลงต่อเลยเจ้าค่ะ
      #198-1
  12. #197 เปลวไฟที่ลุกโชน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 20:40
    อุ้ยตายว้ายกรี้ดดด ชอบคู่นี้จริงๆเลยยย
    #197
    1
    • #197-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 38)
      20 สิงหาคม 2558 / 22:01
      คู่นี้กรินดาก็รักมากเช่นกันเจ้าค่ะ อิอิ
      #197-1