ปักษามนตรา (จบแล้ว)

ตอนที่ 39 : ผู้มาเยือนยามวิกาล 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    20 ส.ค. 58

 








ครั้นได้สติ ไภสัชจึงเอ่ยปากถามออกไป

“ดารัน มีเหตุร้ายแรงใดเกิดขึ้น เหตุใดเจ้าจึงมาถึงที่นี่ในยามนี้” ไภสัชเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง การที่นางกินรีนาคน้อยบินฝ่าความมืดมาหาเขา แสดงว่าต้องมีเหตุจำเป็นเร่งด่วนเป็นแน่

“ข้าจะไปหาพี่รตี” ดารันตอบเสียงเศร้า ฝีเท้ายังคงจรดอยู่ที่ขอบประตูมิกล้าก้าวล่วงเข้ามา

“เข้ามานี่ก่อนเถิด” ไภสัชเอ่ยเรียกอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นท่าทางอีกฝ่ายยังลังเล

ดารันค่อยๆก้าวเข้ามาในห้อง รู้สึกประหลาดนักเมื่อได้พบหน้ากันอีกครา เพียงได้เห็นหน้าก็รู้สึกตื่นเต้นราวกับมีฝูงผีเสื้อบินอยู่ในท้อง ได้แต่บอกตัวเองว่าเป็นเพราะนางเกรงใจที่มารบกวนเขายามดึกดื่นต่างหากเล่า ดารันทิ้งกายลงนั่งบนเก้าอี้ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามโต๊ะทำงานไภสัช สายตาของครุฑหนุ่มเลื่อนมาจับจ้องร่างซึ่งนั่งอยู่ตรงหน้าอย่างอบอุ่นอ่อนโยน

“มีสิ่งใดก็เล่าให้ข้าฟังเถิด” ครุฑหนุ่มเอ่ยอย่างปลอบประโลม

ยังมิทันที่ดารันจะเปิดปากเล่า เสียงท้องก็ร้องประท้วงขึ้นอย่างไม่เกรงใจ ดารันหิวโหยนัก มารบกวนเขาก็เรื่องหนึ่งแล้ว ครั้นจะเอ่ยปากขอข้าวกินยามดึกเช่นนี้อีกก็ดูใช่ที่ ไภสัชได้แต่ลอบยิ้ม โทสะของนางร้ายนัก หากเห็นเขาขบขันนางจะโกรธเอาได้ กระนั้นแล้ว สายตาไวของดารันก็ยังเห็นเข้าจนได้ ดวงตากลมโตตวัดจ้องหน้าเขาอย่างโกรธๆ ใบหน้างามน่ารักแดงเรื่อ ไภสัชได้แต่ทำเป็นไม่สนใจ เอ่ยขึ้นลอยๆ

“ดึกดื่นเช่นนี้ข้ามักจะหาอะไรรองท้อง ที่จวนมีผลไม้และขนมอยู่เล็กน้อย เจ้าจะรับด้วยหรือไม่”

“จะตักบาตรต้องถามพระด้วยหรือ ท่านเป็นเจ้าบ้าน มีแขกเหรื่อมาถึงเรือนชาน ก็ต้องรับรองให้ดี น้ำท่าขนมขบเคี้ยวอย่าให้ขาดตกบกพร่อง” ถึงแม้จะหิวนัก แต่สาวแก่นก็กลัวจะเสียหน้าเกินกว่าจะยอมรับ ได้แต่ทำทีเป็นสั่งสอนกลับไป

ไภสัชมิได้ถือสาหาความ เดินยิ้มหายไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาพร้อมกับขนมและผลไม้เต็มมือ เพียงแค่วางลงบนโต๊ะ สาวแก่นก็คว้าหมับขึ้นกัดกินโดยไม่รอช้า

ไภสัชมองนางตั้งหน้าตั้งตากินอย่างอิ่มเอมใจ มิรู้ยัยเด็กแสบนี่ไปหิวโหยมาจากไหน ครั้นรอจนนางเริ่มอิ่ม ร่างน้อยกวาดสายตาเห็นเขามองมายิ้มๆก็หน้าแดงเรื่อขึ้นอีกครา ก่อนจะยกหลังมือขึ้นเช็ดปาก

“ที่ข้ามาหาท่านยามวิกาลเช่นนี้เพราะมีเรื่องเร่งด่วนที่จำเป็นต้องติดต่อพี่รตี” ดารันเอ่ยขึ้นวางหน้าเคร่งขรึม

“เรื่องด่วนอันใดเล่า เหตุใดต้องมาหาข้ายามนี้”

“เป็นเรื่องภายในครอบครัว ข้ามิอาจเล่าให้ท่านฟังได้” เด็กสาวยังมิยอมเปิดปาก

“เช่นนั้นเจ้าก็ร่างจดหมายมาเถิด วันพรุ่งนี้ข้าจักนำไปส่งให้” ไภสัชบอกอีกฝ่าย

“ไม่จำเป็น ท่านแค่บอกข้ามาก็พอว่าพี่รตีอยู่ที่ใด ข้าจักติดตามนางไปเอง”

ไภสัชถอนใจเฮือกใหญ่

“เกรงว่าข้าคงทำเช่นนั้นไม่ได้ บัดนี้ความปลอดภัยของทั้งสองสำคัญที่สุด เจ้าคงยังมิรู้กษัตริย์ครุฑองค์ใหม่พยายามหาทางกำจัดวินตรัยอยู่ตลอดเวลา ที่อยู่ของเขาจึงเป็นความลับ แม้แต่เจ้า ข้าก็มิอาจบอกได้”

“ข้าเป็นน้องพี่รตี ความปลอดภัยของพี่รตีเหตุใดข้าจะเห็นเป็นเรื่องเล่นๆ ที่ข้าต้องการติดต่อนางก็เพราะต้องการจะติดตามเดินทางไปด้วย เหตุใดท่านจะบอกที่อยู่ของพี่รตีแก่ข้าไม่ได้” ดารันเอ่ยขึ้นอย่างโมโห

“เจ้าคิดจะติดตามพวกเขาไป ได้บอกพวกเขาแล้วหรือ ยามนี้ทั้งสองคนหาได้มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง เจ้าไปพ่วงด้วย พวกเขาอาจจะไม่สะดวกก็ได้ เจ้าไม่คิดหรือ” ไภสัชเอ่ยอย่างตำหนิ

“นั่นเป็นเรื่องที่พวกเขาจะตัดสินเองเมื่อได้พบข้า ไม่ใช่ท่านจะมาตัดสินใจแทน บอกข้ามาได้แล้วว่าบัดนี้พี่รตีอยู่ที่ใด เมื่อฟ้าสางแล้วข้าจักรีบติดตามไป ไม่รบกวนท่านอยู่นานดอก” ดารันเอ่ยอย่างโกรธๆ

“เจ้าเองยังมิได้บอกข้า เหตุใดต้องมาหาข้ายามวิกาลเช่นนี้ เจ้าแอบหนีออกจากบ้านมาใช่หรือไม่” ไภสัชคาดเดาได้อย่างถูกต้อง ยิ่งทำให้ดารันโกรธมากยิ่งขึ้นไปอีก

“อย่ามาทำเป็นรู้ดีหน่อยเลย เรื่องภายในครอบครัวของข้า ไม่ใช่ธุระของท่านเสียหน่อย”

“ดารัน เจ้ายังเด็กนัก ทำอะไรหุนหันพลันแล่น หนีออกมายามวิกาลเช่นนี้ หากมีอันตรายเกิดขึ้นจะทำเช่นไร” ไภสัชเตือนด้วยความเป็นห่วง “วันพรุ่งนี้ ข้าจะพาเจ้ากลับไปส่งที่ริมบึง มิเช่นนั้นบิดาเจ้าคงจะเป็นห่วงและกังวลนัก”

ร่างเล็กผุดลุกขึ้นยืนทันที

“หากจะคิดพาข้ากลับไปส่งบ้าน ข้าก็ขอตัว ข้าออกไปเที่ยวตามหาพี่รตีด้วยตนเองก็ได้ ไม่ง้อท่านดอก”

ร่างน้อยเตรียมจะผลุนผลันออกจากห้องไป แต่ไภสัชคว้าแขนไว้

“ดารัน เจ้ามีเหตุผลหน่อยเถิด ก่อนจะทำสิ่งใดก็จงคิดให้รอบคอบ มิใช่โตแต่ตัว”

เมื่อโดนดุเช่นนั้น เด็กสาวก็จ้องหน้าไภสัช แววตาคู่งามลุกโชนด้วยแรงโทสะ

“หากข้าโตแต่ตัวก็คงยังอยู่ที่เมืองบาดาลรอให้บิดาจับแต่งงานกับมหิธรไปแล้ว ท่านมิได้รู้เรื่องอะไร อย่าได้คิดมาตำหนิข้า” ดารันเผลอหลุดปากออกไป หากแต่จะคืนคำก็ไม่ทันเสียแล้ว

“อะไรนะ บิดาจะจับเจ้าแต่งงานกับมหิธรงั้นรึ” เมื่อได้ยินเช่นนี้ กลับเป็นไภสัชที่เป็นฝ่ายโกรธเสียเอง ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึง ขบกรามแน่นจนเป็นสัน

ดารันอดงุนงงมิได้ เหตุใดไภสัชต้องมีท่าทางโกรธถึงขนาดนั้น

“เจ้าไม่ต้องไปที่ใดทั้งสิ้น หากเจ้าออกไป บิดาจะต้องระดมไพร่พลตามตัวเจ้าพบเป็นแน่ ระหว่างนี้ เจ้าก็พักกับข้าที่นี่เสียก่อน แล้วข้าจักส่งข่าวไปให้รตีเอง” ไภสัชเอ่ยรวบรัด

“ผู้ใดอยากจะพักอยู่กับท่านกัน ข้าจะไปหาพี่รตี นางอยู่ที่ใดก็บอกข้ามาเถิด หากไม่บอกก็ตามใจ ข้าจักไปตามหาเอง” ดารันพยายามกระชากมือให้หลุดจากการเกาะกุม

“เอาอย่างนี้เถิด” ไภสัชเอ่ยเสียงทุ้มนุ่ม ฟังดูอ่อนโยนหนักหนา “คืนนี้ดึกแล้ว เจ้าพักอยู่ที่นี่ก่อน ไว้วันพรุ่งนี้ค่อยออกไปติดตามหารตีดีหรือไม่ หากข้าว่างจักได้พาเจ้าไปด้วย”

ดารันได้ยินเช่นนั้นก็ค่อยอารมณ์เย็นลง

“เอาอย่างนั้นก็ได้”

“รอสักครู่ อากาศตอนกลางคืนเย็นนัก เจ้าบินฝ่าลมหนาวมา พรุ่งนี้อาจจะไม่สบายเอาได้ ข้าจะไปต้มยามาให้ดื่มก่อนนอน พรุ่งนี้ออกเดินทางจะได้สดชื่น”

ไภสัชหายไปครู่หนึ่งก็กลับมาพร้อมกับน้ำสมุนไพรร้อนๆถ้วยหนึ่ง

ดารันรับมานั่งจิบอย่างผ่อนคลาย กลิ่นหอมของสมุนไพรทำให้นางอดมิได้จะดื่มจนหมด เปลือกตาเริ่มหนักอึ้ง เหตุใดจึงรู้สึกง่วงงุนนัก แม้จะรู้ตัวว่าไภสัชตรงเข้ามาประคองก็หาได้มีแรงประท้วงไม่

ไภสัชอุ้มร่างน้อยเข้าไปนอนบนเตียง จัดการถอดปีกหางออกเก็บไว้ในห้องลับเก็บสมบัติ ใส่หีบใบใหญ่ลงกุญแจไว้อีกชั้น หากไม่ถอดปีกหางเก็บไว้ นางคงออกไปตระเวนจนถูกจับได้เป็นแน่ เขามิอาจวางใจได้ดอก 

แพทย์หลวงเป่าลมออกจากปาก รับมือกับดารันมิใช่เรื่องง่าย วันพรุ่งนี้เมื่อนางตื่นขึ้นมาคงจะอาละวาดจนจวนแตก เช่นนี้รีบไปเก็บห้องทำงานให้เรียบร้อยก่อนดีกว่า คิดได้ดังนั้นก็กระวีกระวาดไปจัดเก็บทุกอย่างให้อยู่ในที่ปลอดภัย รอคอยเช้าวันใหม่ที่พายุลูกใหม่กำลังจะพัดมาเมื่อนางตื่นขึ้น







***พอดีวันนี้ชิวๆ เลยรีบเขียน บางครั้งพยายามเขียนแต่หากอารมณ์ไม่ได้ก็คั้นไม่ออกจริงๆเจ้าค่ะ ๕๕๕๕ พลอตหลักคร่าวๆมีแล้ว แต่เวลาจะลงมือเขียน พวกรายละเอียดปลีกย่อยนี่ต้องใช้เวลาบิ้วด์นานหน่อยเจ้าค่ะ หวังว่าผู้อ่านคงจะให้อภัย ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามนะเจ้าคะ กรินดาอ่านคอมเมนต์ของทุกคนนะเจ้าคะ ถ้ามีเวลาก็จะเข้ามาไล่ตอบทุกคนไม่ให้ตกหล่นเจ้าค่ะ ดีใจที่ได้อ่านฟีดแบคนะคะ ถ้ามีอะไรต้องปรับปรุงก็บอกมาได้เลยเจ้าค่ะ 

ปล. มหิธรยังไม่ถึงขั้นอกหักดอกนะเจ้าคะ เพียงแค่รู้สึกเอ็นดูดารัน บวกกับไม่อาจปฏิเสธอังกุละได้ แต่พี่แกก็คงเสียเซ้วฟ์ไปเหมือนกัน ๕๕๕ น่าสงสารนัก หากมีเวลาจะช่วยพี่แกหาแฟนสักคน




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

1,450 ความคิดเห็น

  1. #1384 อาวุธไร้ตา (@f-rebellione) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 02:55
    ยินดีต้อนรับสู่สมาคมเลี้ยงต้อยนะหมอ 555+
    #1384
    0
  2. #1285 [o.o]// (@l_lfarin) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 15:10
    ท่านไภสัชเปนคนรอบคอบมาก เก็บของอย่างไว 5555
    #1285
    0
  3. #1196 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:52
    ดารันนี่เด็กจริงๆ
    #1196
    0
  4. #1172 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 13:08
    ท่านไภสัชช่างเหมาะกับหน้าที่พี่เลี้ยงเด็กจริงๆ ถถถถถ
    #1172
    0
  5. #666 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 11:36
    ขําไภสัชยิ่งนัก5555
    #666
    0
  6. #567 ramona'ma (@ramonanari) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 20:48
    FCหมอค่าาา
    #567
    0
  7. #547 สมกมล (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 12:43
    น่ารักมากค่ะ ชอบคู่นี้ แต่อยากให้มหิธรมีคู่ด้วยน่าสงสารยิ่งนัก
    #547
    0
  8. #224 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 11:48
    ดารันเอ้ย เจ้ายังน้อยนัก คิดอ่านก็หาถ่องแท้ ครั้งจะอ้างเหตุผลก็พาลแต่จะแพ้เขาอยู่ร่ำไป
    #224
    1
    • #224-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 39)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:07
      น่านน่ะสิ ยิ่งเภสัชสุขุมคัมภีรภาพเช่นนี้ หนูน้อยดารันจะเอาเหตุผลอะไรไปเถียง
      #224-1
  9. วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 07:52
    แหมเจ้านายกับลูกน้องนี่เจ้าแผนการพอๆกันเลยนะ
    #218
    1
    • #218-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 39)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:08
      ไภสัชเริ่มเรียนรู้งานจากวินตรัยแระ ขืนอยู่เฉยๆไม่ทำอะไรสักอย่างมีหวังอดแน่เจ้าค่ะ ๕๕๕๕
      #218-1
  10. #213 Waressara Sangkakun (@zurun1236) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 19:40
    รอได้เจ้าค่ะ รอลุ้นกะคู่นี้เช่นกันเจ้าค่ะ
    #213
    1
    • #213-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 39)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:09
      ลุ้นเหมือนกันเจ้าค่ะ มิรู้ไภสัชจะรับมือไหวไหม ๕๕๕๕
      #213-1
  11. #212 Waressara Sangkakun (@zurun1236) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 19:38
    รอได้เจ้าค่ะ ลุ้นกะคู่นี้น่าดูเลยเจ้าค่ะ
    #212
    0
  12. #211 karoojung (@ampaithip123) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 16:53
    สนุกมากๆชอบคู่รองมากแต่คู่หลักก็น่ารัก รอนะคะ
    #211
    1
    • #211-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 39)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:09
      ขอบคุณเจ้าค่ะ ไภสัชดารันนี่ออกแนวใสๆ ๕๕๕
      #211-1
  13. #210 dadao2124 (@dadao2124) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 16:29
    ข้าจะรอนะท่าน
    #210
    1
    • #210-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 39)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:09
      ขอบคุณที่ติดตามเจ้าค่ะ
      #210-1
  14. #209 dadao2124 (@dadao2124) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 16:28
    ข้จะรอนะท่าน
    #209
    0
  15. #207 ดาวเรือง (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 13:11
    ดูท่าท่านเภสัชต้องรับมือกับดารันอีกหลายยกเลยทีเดียว 555
    #207
    1
    • #207-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 39)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:10
      ดารันนี่ก็ใช่ย่อย ทำเอาไภสัชแทบจนปัญญา ๕๕๕
      #207-1
  16. #205 ข้าน้อย (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 10:02
    อ่านเพลินดีมาก ก็มีสาระข้อคิดด้วยหลายอย่าง เช่นสอนลูกหญิงไม่ควรอออกจากบ้านกลางคืน

    ลูกชาย(วินตรัย) ท่านแม่สอนว่า อย่าใจร้อนวู่วาม ฯลฯ
    #205
    1
    • #205-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 39)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:10
      ท่านผู้นี้อ่านได้มีสาระมากเจ้าค่ะ นับถือๆๆ
      #205-1
  17. #204 Aseta (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 01:59
    เนื้อเรื่องสนุกมากค่ะ ชอบค่ะ ^^
    #204
    1
    • #204-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 39)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:11
      ขอบคุณค่าาา กรินดาได้ฟังแล้วดีใจนัก
      #204-1
  18. #202 vin_111 (@vinnanz) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 22:53
    ไภสัช ดารัน คู่นี้น่ารักดีอ่ะ
    #202
    1
    • #202-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 39)
      25 สิงหาคม 2558 / 16:12
      ออกแนวรักใสๆของท่านหมอหลวงกะยัยตัวร้ายนะเจ้าคะ ๕๕๕๕
      #202-1