ปักษามนตรา (จบแล้ว)

ตอนที่ 53 : การแข่งขัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    9 พ.ค. 59

 





หลังจากปรึกษากันเรื่องขนาดเรือและจำนวนคนกับเหล่าราชทูตเรียบร้อยแล้ว วินตรัยก็เดินกลับเข้าห้องมาก่อน รตีเอ่ยให้กำลังใจผู้อาวุโสอีกสักพักจึงค่อยเดินตามกลับเข้ามา ครั้นงับประตูปิดก็เห็นร่างสูงนั่งอยู่ที่ขอบเตียง แสงตะเกียงอาบทาบุรุษรูปงามจนแลดูเป็นสีทองอร่าม พญาครุฑช่างดูสูงส่งและงามสง่า ทว่าเขากลับต้องกลายมาเป็นเดิมพันในครั้งนี้ ในใจของรตีรู้สึกผิดนัก มิรู้ว่าคนตัวใหญ่จะน้อยใจบ้างหรือไม่

เท้าน้อยๆ สาวเข้าไปใกล้ สายตาที่แลทอดไปไกลของวินตรัยหันกลับมา

“วินตรัย ท่านอย่ากังวลไปเลย วันพรุ่งนี้เราจะไม่แพ้แน่นอน ข้าไม่มีทางยอมปล่อยให้ท่านตกเป็นทาสของผู้ใด” รตีเอ่ยเมื่อเดินเข้ามาใกล้

วินตรัยคลี่ยิ้มให้ ส่งให้ใบหน้าหล่อเหลาน่ามองนั้นดูอ่อนโยนนัก

“ข้ามิได้กังวลดอก เพียงแต่นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เจ้านั่นแหละอย่ากังวลไปเลย ไม่ใช่วิสัยของข้าดอกที่จะเก็บเรื่องเล็กน้อยมาใส่ใจ การตัดสินใจของเจ้านั้นเป็นไปเพื่อส่วนรวม อีกทั้งแผนการก็รัดกุมนัก ข้าเองยังต้องขอยอมรับ”

รตีรู้สึกเต็มตื้นขึ้นมาในใจ เขาไม่เพียงไม่โกรธ ยังเข้าอกเข้าใจนางนัก ร่างน้อยขยับลงนั่งข้างกายแกร่ง นึกอยากจะเข้าไปกอดเขาด้วยความรู้สึกขอบคุณ วินตรัยเป็นฝ่ายหันมา

“รีบนอนเอาแรงกันเถิด พรุ่งนี้เรายังต้องเจอศึกหนัก ประเดี๋ยวเจ้าจะไปนั่งหลับบนเรือแข่งอีก” ชายหนุ่มอดมิได้จะเย้า

“ข้ามิใช่คนหลับง่ายอย่างนั้นเสียหน่อย” รตีโวยออกมาใบหน้าระเรื่อ สายตาที่เพิ่งจะทอประกายหวานกลับวาววับขึ้นมาอีก

“หากเจ้ามิใช่คนหลับง่าย จงตอบมาว่าเจ้าเคยเห็นข้าหลับหรือไม่ ไม่มีคืนไหนที่เจ้าจะหลับทีหลังข้าเลย”

รตีทำเสียงฮึดฮัดเมื่อเถียงสู้ไม่ได้ ใช่สิ หัวถึงหมอนนางก็หลับทุกวัน แถมยังไม่เคยมีวันใดตื่นนอนก่อนเขาเลย แก้มนวลแดงระเรื่อป่องขึ้นนิดๆ นัยน์ตากลมใสสะท้อนแสงไฟเป็นประกาย  กิริยาอันเป็นธรรมชาตินั้นน่ารักนัก วินตรัยอดใจไม่ไหวต้องก้มลงไปหอมแก้มนวลเสียสองข้าง

“ท..ท่าน” รตียกมือขึ้นลูบสองแก้มที่เพิ่งโดนลักนวล รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ยังคงอาบใบหน้าหล่อเหลา

“แลกกับการที่เจ้าใช้ข้าเป็นหมากในกระดาน หากแผนการสำเร็จย่อมจะไม่ใช่เพียงแค่นี้แน่” น้ำเสียงของวินตรัยราวกับจะข่มขู่ หากแต่ฟังแล้วกลับทำให้ใจเต้นแรง

“เช่นนั้นพรุ่งนี้ข้าจะปล่อยให้วิสูตรเป็นฝ่ายชนะไปเสียเลย” รตีแหย่กลับบ้าง สายตาคู่งามจ้องกลับอย่างท้าทาย

“ก็ลองดูเถิด ข้าเองก็เป็นหนึ่งในฝีพาย คิดหรือว่าจะยอมเป็นฝ่ายปราชัย พรุ่งนี้เจ้ามิต้องใช้อำนาจพิเศษของนาคช่วยดอก ข้าจักลองพยายามด้วยความสามารถของตนเองดู” วินตรัยยิ้มพลางตอบอย่างมั่นใจ

 

ยามเที่ยงวัน คณะราชทูตจากเวศาลีมาถึงที่ริ่มตลิ่ง ปะรำพิธีชั่วคราวได้มีการจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว วิสูตรประทับนั่งทอดอารมณ์อย่างสบายใจ ชายฉกรรจ์หกคนยืนรออยู่ริมฝั่ง เรือลำไม่ใหญ่นักเทียบท่ารออยู่สองลำ วิสูตรสั่งให้กระจายข่าวไปให้ทั่วว่าจักมีการแข่งเรือกันระหว่างปัญจารีกับเวศาลี ด้วยต้องการให้เวศาลีได้ลิ้มรสความพ่ายแพ้ท่ามกลางประจักษ์พยานมากมาย ช่วยไม่ได้ที่คณะทูตจากเวศาลีต้องมาเป็นตัวตลกให้ชาวบ้านพากันหัวเราะเยาะ ผู้คนที่รู้ข่าวต่างก็พากันมายืนออเต็มฝั่งแม่น้ำคอยชมการแข่งขันอย่างตั้งใจ เสียงจ้อกแจ้กจอแจดังไปทั่วบริเวณ

ที่ใดมีการแข่งขัน ที่นั่นย่อมมีการพนันขันต่อ คราวนี้ก็มิใช่ข้อยกเว้น หากแต่เมื่อชาวบ้านเห็นผู้เข้าแข่งขันจากเวศาลีต่างก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างขบขัน มีแต่คนแก่ทั้งนั้น จะมาสู้คนหนุ่มได้อย่างไร เจ้ามือรับพนันแทบจะไม่อยากรับแทง ผลการแข่งขันแทบจะปรากฏอยู่ตรงหน้าเห็นๆ

ท่านราชทูตหันมาเอ่ยกับรตีด้วยสีหน้าไม่มั่นใจนัก

“ท่านแน่ใจหรือว่าจะให้พวกข้าลงแข่ง ดูอย่างไรก็เสียเปรียบชัดๆ หากเป็นเมื่อสิบปีก่อน พวกข้าอาจจะสู้พวกเขาได้ แต่บัดนี้เริ่มแก่ชรา กำลังวังชาถดถอย จะไปสู้ฝีพายหนุ่มฉกรรจ์ของปัญจารีได้อย่างไร”

อันที่จริงเหล่าราชทูตแม้จะไม่ใช่หนุ่มแน่น แต่ก็อยู่ในวัยกลางคน ผู้ที่ร่วมแข่งขันก็คัดเอาแต่คนที่ร่างกายแข็งแรง ในจำนวนคณะราชทูตทั้งสิบห้าคน มีเพียงสี่คนเท่านั้นที่ดูร่างกายสมบูรณ์พอจะเข้าร่วมการแข็งขันได้โดยไม่น้อยหน้าปัญจารีมากนัก ทางเวศาลีจึงเลือกเรือลำเล็กให้เหมาะสมกับจำนวนคนของตน

“พวกท่านก็ใช่ว่าจะแก่เฒ่าถึงเพียงนั้นเสียหน่อย ท่านจงวางใจเถิด ฝ่ายตรงข้ามเห็นพวกเราเสียเปรียบเช่นนี้ย่อมจะประมาทนัก หากอีกฝ่ายไม่ทันระวังตัว เราจักมีชัยได้โดยง่าย” รตีเอ่ยตอบ ทว่าสีหน้าท่านราชทูตดูไม่ได้เชื่อมั่นขึ้นมาสักเท่าใด

ครั้นถึงเวลาอันเหมาะสม ฝีพายต่างก็ทยอยก้าวลงเรือ วิสูตรเลิกคิ้วเมื่อเห็นรตีเดินนำไปนั่งที่หัวเรือ เสียงอึงอลอย่างประหลาดใจก็ดังขึ้นโดยรอบ

“นั่นเจ้าจะลงไปทำไมกัน” กษัตริย์หนุ่มตะโกนถาม

“ข้าก็เป็นฝีพายคนหนึ่ง แปลกตรงไหนกัน ในกติกาไม่ได้บอกไว้เสียหน่อยว่าห้ามสตรีพายเรือ” รตีตอบ

วิสูตรยิ้มเยาะ ลำพังราชทูตแก่ๆก็ไม่น่าจะสามารถเอาชนะได้แล้ว นี่นางยังจะลงไปเป็นตัวถ่วงอีกหรือ เกรงว่าที่ลงทุนทำทั้งหมดไปนี่เพียงเพื่อจะดึงความสนใจจากเขากระมัง แววตาของวิสูตรปรากฏแววเย้ยหยันขึ้นมาอีก หากแต่รตีไม่สนใจ อีกประเดี๋ยวก็จะได้รู้กันว่าผู้ใดจักเป็นฝ่ายมีชัยกันแน่

ครั้นทั้งสองฝ่ายเข้าประจำที่เรียบร้อย คนบนฝั่งก็ชูธงให้สัญญาณเริ่มพายได้ ฝีพายของปัญจารีเคลื่อนไหวอย่างว่องไวและพร้อมเพรียงกัน ทิ้งห่างเรือของเวศาลีไปอย่างรวดเร็ว เสียงหัวเราะอย่างขบขันดังมาจากบนฝั่ง ท่าทางเวศาลีจะมาเป็นตัวตลกให้ผู้คนได้เล่าขานกันเสียกระมัง ท่านราชทูตกัดฟันข่มความโกรธและอาย จ้วงฝีพายอย่างเต็มกำลัง ถึงจะแพ้ก็ต้องแพ้อย่างมีศักดิ์ศรี วินตรัยซึ่งอยู่ด้านหลังก็คัดท้ายเรืออย่างแข็งขัน แม้จะออกตัวช้ากว่าแต่ในที่สุดเรือของเวศาลีก็ตีตื้นขึ้นมาเมื่อฝีพายแต่ละคนเริ่มจับทางได้ สามารถพายได้สอดประสานกัน เสียงโห่ร้องตะโกนเชียร์ของผู้คนบนฝั่งเซ็งแซ่จนจับไม่ได้ศัพท์ รตีก็มิได้อยู่เฉย เร่งออกพายเช่นกัน สายตาคอยมองไปยังธงแดงซึ่งปักไว้บนทุ่นไกลออกไป ผู้ใดคว้าธงได้ก่อนถือว่าชนะ ด้วยความเร็วระดับนี้ เผลอๆนางไม่ต้องใช้อำนาจของนาคช่วยเสียด้วยซ้ำ พละกำลังของวินตรัยดูจะสามารถชดเชยข้อเสียเปรียบของเวศาลีไปได้มากทีเดียว

ครั้นมาได้ครึ่งทาง เรือของเวศาลีก็ตีขึ้นมาเสมอ เสียงโห่ร้องจากริมฝั่งดังกระหึ่มขึ้น ต่างพากันตะโกนให้ฝีพายปัญจารีเร่งมือเข้า รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนายท้ายเรือปัญจารี พร้อมกันนั้นเรือของอีกฝ่ายก็เบียดเข้ามา

รตีหันไปมองอย่างฉุกใจคิด ครั้นหันกลับไปมองเบื้องหน้า ในระยะไม่ไกลนักสายน้ำเบื้องหน้าหมุนวนเป็นเกลียวลงไปเบื้องล่าง ปัญจารีจงใจต้อนให้เรือของเวศาลีมาติดวังน้ำวนอย่างหรือ ถึงแม้กระแสน้ำวนจะไม่แรงมากแต่ย่อมทำให้เรือของเวศาลีล่าช้าไปอย่างแน่นอน เหล่าราชทูตจากเวศาลีถึงกับชะงักค้างแข็งเมื่อเห็นน้ำวน รตีร้องเตือนให้สติทุกคน

“อย่าหยุดพาย เราจะผ่านน้ำวนไปได้แน่นอน เร่งพายเสียให้เต็มกำลังเถิด”

ว่าแล้วหญิงสาวก็จ้วงฝีพายพาเรือเข้าไปใกล้น้ำวนมากขึ้น ผู้คนที่ยืนเชียร์อยู่ริมฝั่งพากันเงียบเสียงลงด้วยเกรงว่าจักมีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้น ชาวเมืองปัญจารีต่างรู้กันดี ข้างหน้าเป็นตำแหน่งที่สายน้ำไหลมาปะทะกันเกิดเป็นวังน้ำวน แม้จะไม่ใหญ่มากนักหากแต่เรือลำเล็กของเวศาลีจักผ่านไปได้หรือ  ครั้นจะหักหัวเรือหลบก็ติดเรือของปัญจารีที่ขนาบกันท่าไว้

ครั้นหลุดเข้าไปในกระแสของน้ำวน รตีตั้งสติมั่นปล่อยให้เรือไหลไปตามกระแสน้ำเชี่ยวแรงที่หมุนวน ทว่าก่อนที่สายน้ำจะพาเรือหมุนคว้าง รตีก็รีบใช้พายจ้วงลงไปในสายน้ำเบี่ยงหัวเรือให้พ้นออกมาจากวังวนอย่างหวุดหวิด เมื่อหลุดออกมาได้ แรงส่งจากน้ำพาให้เรือของเวศาลีลอยลิ่วไปไกลนำหน้าเรือปัญจารีที่เมื่อครู่ชะลอดูเหตุการณ์อย่างย่ามใจ เสียงโห่ร้องดังกึกก้องขึ้นอีกครั้ง ผู้คนพากันประหลาดใจที่เรือของเวศาลีหลุดพ้นจากวังน้ำวนออกมาได้ราวกับปาฏิหาริย์ ต่างตะโกนให้ปัญจารีเร่งฝีพายตามให้ทัน

ปัญจารีเร่งฝีพายอีกครา หากแต่คราวนี้แรงหนุนของกระแสน้ำบวกกับกำลังใจของคนบนเรือที่กลับมาเต็มเปี่ยมทำให้เรือของเวศาลีลิ่วไปไกลนัก ทูตทั้งสี่บนเรือครั้นพ้นเหตุการณ์ระทึกขวัญมายิ่งรู้สึกเหมือนฟ้าประทานโอกาสให้ จ้วงพายอย่างไม่คิดชีวิต

หากแต่ผ่านไปครู่ใหญ่ ความเหน็ดเหนื่อยก็เริ่มเกาะกุมท่านราชทูตทั้งสี่ผู้ตั้งหน้าตั้งตาพายมาตลอดทาง เรือของปัญจารีตีเสมอขึ้นมา ธงแดงลอยอยู่ไม่ไกล เรือสองลำตีเสมอคู่กันมา ฝีพายคนหน้าของปัญจารียื่นมือออกมาแต่ไกลหมายจะคว้าธง เสียงตะโกนเซ็งแซ่จากริ่มฝั่งยิ่งดังขึ้นจนคนบนเรือแทบไม่ได้ยินเสียงอื่นใด ฝีพายของเวศาลีที่ช้าลงก็กลับมาเร่งมืออีกครั้ง

ลมแม่น้ำพัดมาวูบใหญ่พาให้ทุ่นลอยเบี่ยงมาตรงหน้ารตี ชั่วพริบตาธงนั้น รตีคว้าธงไว้ก่อนที่ฝีพายของปัญจารีจะได้ทันตั้งตั้งตัว

ชั่วขณะนั้นสองฝั่งที่เต็มไปด้วยผู้คนกลับเงียบเสียงขึ้นมาในบัดดล ก่อนที่เสียงโห่ร้องอย่างไม่พอใจจะดังกึกก้องขึ้นมาใหม่ แน่นอนว่าปัญจารีรู้สึกเสียหน้านักที่พ่ายแพ้ในการแข่งขัน ผู้ใดจะคาดคิดว่าเรือที่พายด้วยคนแก่และสตรีจะเอาชนะฝีพายหนุ่มฉกรรจ์ของปัญจารีได้ทั้งๆที่อีกฝ่ายถูกปัญจารีต้อนให้ไปติดน้ำวนเสียด้วยซ้ำ

ครั้นเรือทั้งสองกลับเข้ามาถึงฝั่ง กษัตริย์ปัญจารีสีหน้าไม่สู้ดีนัก จะมิให้พิโรธได้เช่นไร ปัญจารีควรจะชนะอยู่เห็นๆ อย่างไรเสียก็ไม่อาจทำใจยอมรับความพ่ายแพ้ได้

รตีเดินยิ้มกริ่มเข้ามาใกล้ แก้มแดงอย่างคนเพิ่งออกแรงเต็มที่ ดวงตาเป็นประกายสมใจนักเมื่อได้เห็นสีหน้าของวิสูตร

“ผลการแข่งขันก็ออกมาดังที่เห็น ไม่ทราบว่าท่านยังจำข้อตกลงของเราได้หรือไม่” รตีเอ่ยทวงสัญญา

“หึ ข้าวสารบนกระดานหมากที่เจ้าขอน่ะหรือ ข้าไม่ลืมหรอก กลับไปถึงวังจักนำมาให้ตามสัญญา” วิสูตรตอบเสียงห้วน กล่าวจบก็เดินลงจากที่ประทับไปขึ้นเสลี่ยงกลับวังทันที





****พอดีเคลียร์งานเสร็จไวเลยมีเวลามาต่อให้นิดนึงเจ้าค่ะ คิดถึงคนอ่านเสมอเจ้าค่ะ ขอบคุณที่ให้กำลังใจกันมาโดยตลอดนะเจ้าคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

1,450 ความคิดเห็น

  1. #1291 Pimmy27pb (@Pimmy27pb) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 21:53
    ถ้ามีเสียงคนพากย์เรือด้วย จะมันกว่านี้นะ 5555
    #1291
    1
    • #1291-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 53)
      19 กันยายน 2560 / 17:29
      เอ่อ.. จัดไม่ไหวเจ้าค่ะ 5555
      #1291-1
  2. #476 Pak_kard (@ecafe2177) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 02:45
    สนุกง่าาาาาาาา
    #476
    1
    • #476-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 53)
      25 กันยายน 2558 / 07:18
      ขอบคุณเจ้าค่าา อิอิ
      #476-1
  3. #475 pim_jutamas (@pim_jutamas) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 01:06
    รตีจะมีแผนอะไรอีกหนอ รอๆๆ สู้ค่ะไรท์ ><
    #475
    1
    • #475-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 53)
      25 กันยายน 2558 / 07:18
      รตีมาเงียบๆแต่แอบร้ายเจ้าค่ะ
      #475-1
  4. #474 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 23:23
    แผนการนี้สุดยอดมากรตี
    #474
    1
    • #474-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 53)
      25 กันยายน 2558 / 07:19
      ดังที่ท่านบอกในเม้นท์ก่อน ไม่เสียแรงที่นางเป็นหนอนหนังสือ ๕๕๕
      #474-1
  5. #473 Polaria 1999 (@chotchanit) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 22:10
    สนุกมากๆ มาต่อไวๆนะค่ะ
    #473
    1
    • #473-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 53)
      25 กันยายน 2558 / 07:19
      มาแล้วเจ้าค่ะ เชิญรับชมโดยพลัน
      #473-1
  6. #472 Reader (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 21:56
    แค่ข้าวสารบนกระดานหมาก ปัญจารีก็แทบแย่แล้ว แค่นึกถึงตารางหมาก มี 8*8 =64 ช่อง แค่ข้าวสารหมากที่ 7 ก็มีนับกันไม่ไหวแล้ว 1-2/ 2-4/ 3-8/ 4-16/ 5-256/ 6 -65,536/ 7-4,294,967296

    ต้องใช้คนทั้งกองทัพมานับข้าวสารเสียแล้ว หุหุ ไม่มีทหารไปออกศึก ^^
    #472
    1
    • #472-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 53)
      25 กันยายน 2558 / 07:20
      โอ้ รีดท่านนี้ช่างเป๊ะในข้อมูล มองกลกระดานหมากของนางออกด้วยหรือเจ้าคะ สุดยอด
      #472-1
  7. #471 valika (@valika28970) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 21:48
    เล่ห์กลมนปักษา ชื่อนี้เพราะกว่านร้าาา
    #471
    1
    • #471-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 53)
      25 กันยายน 2558 / 07:21
      ขอบพระคุณเจ้าค่ะ เพราะกว่าจริงๆด้วย ไรท์เป็นคนไม่ค่อยมีหัวในการตั้งชื่อเท่าไหร่เจ้าค่ะ
      #471-1
  8. #470 valika (@valika28970) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 21:47
    เล่ห์กลมนปักษา ชื่อนี้เพราะกว่านร้าาาา
    #470
    0
  9. #469 คนอ่านคร้าา (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 21:17
    หนุก-ๆๆๆๆ รอตอนต่อไปเจ้าค่ะ
    #469
    1
    • #469-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 53)
      25 กันยายน 2558 / 07:21
      เหอๆๆๆ มาแล้วเจ้าค่ะ รีบมาติดตามกันเถิด
      #469-1
  10. #468 blue bunny (@minerwa13) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 20:40
    *0* รีบมาต่อนะค้าาา สนุกๆ จะเป็นไงต่อน้าาาา
    #468
    1
    • #468-1 กรินดา (@pitchyong) (จากตอนที่ 53)
      25 กันยายน 2558 / 07:21
      โปรดติดตามด้วยความระทึกในดวงหทัยพลันเลยเจ้าค่ะ ใจหายใจคว่ำแทน
      #468-1