[Fic] First Kris First Kiss (Kris x Suho)

ตอนที่ 6 : CHAPTER 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1099
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    7 ต.ค. 55

CHAPTER 5

 

 

 

กว่าสิบห้านาทีที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม พฤติกรรมเดียวคือการเคาะนิ้วมือลงบนโต๊ะเขียนหนังสือ เขากำลังใช้ความคิดอย่างสบายอารมณ์ ไม่ได้จริงจังหนักหน่วงจนทำให้ปวดหัวอะไร ในตอนที่คิดไปพลางก็นึกขำไปพลาง ดวงหน้าหล่อเหลาก้มหน้าลงเพียงนิดพร้อมทั้งหัวเราะกับตัวเองออกมาเบาๆเป็นระยะๆ

 

 

ทำไมต้องหนี...?

 

 

นั่นคือคำถามที่เขายังหาคำตอบไม่ได้...

 

แต่ก็นะ ...จะให้มีคำตอบให้ได้ในชั่วพริบตาได้ยังไงล่ะ ก็ในเมื่อคำถามยังเป็นอะไรที่เพิ่งตั้งขึ้นมาเดี๋ยวนี้เองนี่นา

 

 

 

 

 

คริสเจอเหตุการณ์คล้ายๆกันนี้บ่อยครั้ง ที่ผ่านมาก็ไม่ได้ใส่ใจแม้จะสัมผัสได้ถึงความประหลาดอยู่บ้างก็ไม่ได้ทำให้เขาเอาใจไปฝักใฝ่นัก เพราะโดยนิสัยเขาก็ไม่ได้เป็นคนที่อยากจะชอบยุ่งสนใจหรือเอาชีวิตไปเกี่ยวข้องกับใครอยู่แล้ว

 

 

ระยะเวลาที่ผ่านมาคริสมักจะเห็นว่ามีอะไรแวบๆอยู่ที่ปลายหางตาและมันก็เกิดขึ้นแทบจะทุกเวลาที่เขากลับถึงห้อง ชายหนุ่มเกือบจะสรุปไปแล้วด้วยซ้ำว่ามันเป็นอะไรบางอย่างที่เหนือกฏเกณฑ์ของธรรมชาติ ลองนึกดูว่าถ้าเขาดันเกิดเป็นคนที่เชื่อในเรื่องพวกนี้ ก็คงจะช็อคตายกันไปถึงวันละหลายๆรอบและอาจจะอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้เลย

 

 

โชคดีที่ไม่ได้คิดอะไรมาก เขาไม่ได้มีความเชื่อในเรื่องลี้ลับอยู่แล้วก็เลยคิดว่าต้องเป็นคนนั่นแหละ พอคิดแบบนั้นแล้วก็เลยไม่ได้นึกสนใจอะไรไง...

 

 

แต่ว่า ...ตอนนี้คงเป็นเรื่องที่ไม่สนไม่ได้แล้วมั้ง...

 

 

“ไอ้หยา”

 

 

คิดอะไรเพลินไปหน่อย ในตอนที่นึกเรื่องที่ตัวเองจะต้องทำได้เขาถึงกับสะดุ้งเผลออุทานออกมา ไม่ได้ว่าเกือบลืมแต่คริสลืมไปแล้วจริงๆว่าตัวเองมีเรียนต่อ ไม่ใช่การเรียนในหลักสูตรแต่เป็นเรียนพิเศษเพิ่มเติมเกี่ยวกับภาษาเกาหลีนี่แหละ

 

 

ความจริงคริสสื่อสารภาษาเกาหลีได้มาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้ว แม่ของเขาเป็นชาวเกาหลี เขาเรียนรู้ที่จะพูดอยู่บ่อยๆ แต่กรณีของการเขียน การอ่าน หลักการใช้ยุบยิบมากมายนั้นเป็นปัญหากับเขาอยู่มากโข เขาไม่รู้อะไรสักแต่ว่าจะพูด และแม่ก็ไม่ได้สอนในเรื่องพวกนั้น เพราะตอนเด็กๆเขามีหน้าที่เรียนในโรงเรียนอย่างเดียว พอกลับถึงบ้านก็ค่อยชวนแม่คุยด้วยภาษาของแม่

 

 

คริสคิดถึงแม่ ...เพราะในตอนนี้แม่ไม่ได้อยู่กับเขาแล้ว ที่เลือกเรียนแลกเปลี่ยนที่นี่ก็เพราะอยากมาลองเรียนรู้ใช้ชีวิตสังคมในแบบเดียวกับที่แม่เขาเคยใช้

 

 

และแม่คงจะภูมิใจในตัวเขามากถึงมากที่สุด ถ้าเขาลุกจากเก้าอี้ในห้องพร้อมทั้งย้ายตัวเองออกไปเรียนได้แล้ว

 

 

หัวเราะ ...ตอนนี้เขาถึงกับหัวเราะเยาะตัวเอง ใจของเขามันไม่ได้จดจ่ออยู่กับสิ่งที่สมควรจะพึงระลึกไว้เสมอเลยว่าต้องทำ

 

 

คริสลุกขึ้นกดเครื่องมือสื่อสารในมือ ไล่ดูหมายเลขที่บันทึกแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอีกจนได้ ก็สัญลักษณ์แปลกๆที่ไม่ได้เมมเป็นชื่อคนนั่นมีที่ไหนล่ะ จะมีก็แต่เบอร์ที่ไอ้เจ้าตัวกระเปี๊ยกทับหน้าคนนั้นพิมพ์มันเอาไว้ให้เขา

 

 

 

ที่เหลือ ...ชื่อที่บันทึกคือส่วนของเขาที่ต้องรับผิดชอบเองแล้วล่ะ

 

 

แล้วคริสก็ดันบันทึกไปว่า

 

 

 ...

 

 

 

มีเพียงแค่จุดสามจุดเท่านั้น

 

 

ก็คริสไม่รู้ชื่อนี่และถ้าต้องให้ใส่คำจำกัดความลงไปก็ไม่รู้ว่าจะเลือกอะไรดี

 

 

 

ตอนนี้เขายังไม่รู้เลยว่าควรจะทำยังไงกับมันดี เพราะอยู่ๆข้อเสนอก็ถูกปาใส่หน้า ตอนนั้นเขาคิดเพียงว่าถ้าเดินตามเกมนี้ อาจจะช่วยให้ลู่ฮานถอยห่างออกไปจากเขา การพูดต่อหน้าสาธารณชนคงเป็นการช่วยกระจายข่าวได้ดี ปล่อยให้ทุกคนเข้าใจไปแบบนั้นแค่นั้นก็จบแล้ว...

 

 

เพียงแค่นั้น ...ลู่ฮานก็เก็ทแล้วว่าเขามีแฟน...

 

 

แล้วก็คงไม่มาป้วนเปี้ยนกวนใจกันอีก ...มันคือความคิดของคริสเท่านั้น แต่ถ้าในมุมมองของลู่ฮานแล้วล่ะก็... คริสก็ไม่มีทางรู้เหมือนกันว่าฝ่ายนั้นจะคิดหรือว่าทำยังไง

 

 

คนอย่างลู่ฮานเป็นพวกประเภทผีเข้าผีออกและเอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้เลย ลูกบ้ายิ่งเยอะจนเขาไม่อาจล่วงรู้ได้เลยว่าเวลาไหนบ้างที่หมอนั่นจะแผลงฤทธิ์หรือเวลาไหนบ้างที่คลื่นลมจะนิ่งสงบน่ะ

 

 

ในขณะที่เดินไปตามทางเดิน มือหนาก็พลอยกดโทรศัพท์ไปด้วย ตลอดช่วงชีวิตที่ผ่านมาเมนูข้อความไม่เคยทำให้เขารู้สึกยุ่งยากลำบากใจเท่านี้มาก่อน คริสกำลังพิมพ์ๆลบๆข้อความอยู่อย่างนั้นไม่ต่ำกว่าสิบรอบแล้ว

 

 

ชั่งใจอยู่ชั่วครู่หนึ่ง เม้มริมฝีปากครุ่นคิดแล้วสุดท้ายก็ตัดสินใจ ...รวมทั้งไม่น่าเชื่อว่าเขาได้กดส่งข้อความนั้นไปแล้วจริงๆ

 

 

ซึ่งผู้รับก็คือ

 

 

...

 

 

 

 

จุนมยอนในชุดนอนลายตารางเล็กสีพื้นอ่อนๆกำลังนั่งงมโข่งอยู่กับเทนส์ ร่างบางกำลังคิดว่าทำไมมันถึงได้มีเยอะมากมายมหาศาลขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขารู้สึกปวดหนึบที่สมองจนถึงขั้นต้องดึงแว่นสายตาออกแล้วยกมือขึ้นไปนวดขมับตัวเอง

 

 

ไม่ค่อยมีใครรู้ว่าเขาสายตาสั้น คนเดียวที่จู้จี้จุกจิกคอยสั่งว่าเขาต้องทำอย่างนู้นอย่างนี้นะก็เห็นจะมีแต่พี่ชายคนเดียวเท่านั้นแหละ คอนแทคเลนส์ก็ถูกเจ้ากี้เจ้าการให้ใส่ เนื่องด้วยห่วงบุคลิกภาพของเขา กระนั้นจุนมยอนกับพี่ชายก็กลับแตกต่างกันมากอยู่ดี พี่ซีวอนมักรู้ว่าอะไรดีสำหรับตัวเองและก็คิดว่าสิ่งนั้นมันจะดีสำหรับเขาไปด้วย แม้จะว่าอย่างนั้นก็เถอะ แต่บางสิ่งบางอย่างมันกลับไม่ได้เหมาะสมกับเขาเลย

 

 

แต่ด้วยความเป็นคนหัวอ่อนและไม่เคยคิดที่จะต่อต้านอะไรอยู่แล้ว จุนมยอนก็เลยได้แต่เออออตาม และไม่ว่าจะความสบายใจของใครก็ตามเขาก็ยินดีเสมอ...

 

 

“อ่า ...ครับ”

 

 

กินแล้ว ...อาบน้ำแล้วเรียบร้อยเหลืออ่านหนังสือหลังจากนั้นก็นอนอย่างเดียวมือบางหยิบแว่นสายตาที่วางไว้บนโต๊ะก่อนหน้านี้ขึ้นมาสวม เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาที่อยู่สูงขึ้นไปบนผนังตรงหน้า

 

 

ตอนนี้ ...เพิ่งจะทุ่มนิดๆ

 

 

แต่ก็ถือว่าปกติแหละ เพราะหลังกลับถึงห้อง จุนมยอนก็จัดการกับตัวเองให้เสร็จสรรพเรียบร้อยทันที เรียบร้อยชนิดที่เรียกว่าพร้อมนอนเลย เหมือนเป็นการเตือนตัวเองกลายๆว่าหลังจากนี้เขาจะไม่โผล่หน้าออกไปไหนอีกแล้ว

 

 

จะให้ออกไปยังไง ...ก็มันสุ่มเสี่ยงนี่นา...

 

 

“อ่า ...ฮยองจะมาเหรอ? โอเค...ยังไงก็ได้ครับ โทรมาแล้วกันนะ อ่า...หวัดดีครับ” จุนมยอนกดตัดสายจากพี่ชาย พี่ซีวอนก็โทรมาเป็นกิจวัตรแบบนี้แทบจะทุกวันก็เลยไม่ได้มีหัวข้อสนทนาจะคุยอะไรกันมากมายนอกจากคำถามจุกจิกว่าเขาทำนู่นนั่นนี่หรือลืมอะไรมั้ยเทือกนั้น

 

 

หลังจากวางสายเขาก็พบว่าหน้าจอเตือนว่ามีข้อความเข้า ความจริงจุนมยอนได้ยินเสียงติ้ดแทรกเตือนเข้ามาตั้งแต่ตอนคุยโทรศัพท์กับพี่ซีวอนแล้ว

 

 

 

ในตอนที่ยังไม่ได้เปิดข้อความอ่านเขาก็รู้สึกแปลกใจแล้ว เพราะเบอร์ที่แสดงขึ้นมาเขาไม่ได้เมมเอาไว้ในเครื่อง มันเป็นเบอร์ของใครก็ไม่รู้

 

 

 

แต่พอเปิดอ่านข้อความเท่านั้นแหละจุนมยอนก็ยิ่งต้องขมวดคิ้วมองมันแน่นยิ่งขึ้นไปอีก เพราะในเนื้อความไม่ได้บอกอะไรเลยนอกจาก...

 

 

อันยอง

 

 

สวัสดีเนี่ยนะ ?

 

 

จุนมยอนไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าการที่อีกฝ่ายคงส่งมาผิดเบอร์ แต่แล้วจู่ๆอีกความคิดก็แทรกขึ้นมา แล้วถ้าฝ่ายนั้นส่งมาถูกล่ะ การทำแบบนี้หมายความว่ายังไงกัน

 

 

ว่าแล้วก็ส่งกลับไปถามซักหน่อยดีกว่า...

 

 

“ส่งผิดหรือเปล่าครับ?” เสียงหวานพึมพำ เขากำลังพิมพ์ข้อความลงไปตามอย่างที่ปากพรั่งพรู แล้วก็คิดว่าส่งไปถามแค่นี้ก็คงจะพอแล้วมั้ง

 

 

 

จุนมยอนวางโทรศัพท์ไว้ตรงหน้าด้วยใจระทึก เขาไม่รู้ว่าหัวใจจะเต้นแรงขนาดนี้ทำไม รู้แต่ว่าตอนนี้เขาไม่สามารถเอาใจไปจดจ่ออยู่กับเทนส์ภาษาอังกฤษอย่างที่สมควรจะทำได้อีกแล้ว

 

 

 

ไม่กี่นาทีหลังจากนั้นโทรศัพท์ของเขาก็สั่นด้วยสัญญาณเตือนสั้นๆ และมันก็ทำให้จุนมยอนรับรู้ได้ทันทีว่านั่นคือข้อความ

 

 

มือบางรีบหยิบมนขึ้นมา จนเริ่มไม่แน่ใจตัวเองว่าก่อนหน้านี้เขาจะวางมันไว้ทำไมก็ไม่รู้ ในเมื่อจดจ่อรอคอยมันเสียขนาดนี้

 

 

ครั้งนี้พอเปิดข้อความอ่านจริงๆ จุนมยอนก็รู้สึกร้อนๆขึ้นมาที่บริเวณใบหน้าทันที

 

 

นายใช่แฟนฉันหรือเปล่าล่ะ ถ้าใช่ ...ก็ไม่ได้ส่งผิดคนหรอก

 

 

บ...บ้า!

 

 

แฟนเฟินอะไรกัน ...จุนมยอนอาจจะหน้าแดงเถือกเป็นลูกตำลึงอยู่ตอนนี้ เจ้าตัวถึงได้มุดหน้าลงกับมือถือกลัวว่าใครจะเห็น

 

 

ตายจริง ...จุนมยอน นายอยู่คนเดียวนะใครเขาจะเห็นกันล่ะ

 

 

นี่ถ้าแบคฮยอนนั่งอยู่ตรงนี้จะต้องล้อเขาตายแหง

 

 

เขาแอบคิดไปแล้วว่าเจ้าของข้อความพวกนี้คือ ...คริส จุนมยอนจำเรื่องราวเมื่อตอนกลางวันได้ รวมทั้งฝังใจไปแล้วว่าคริสบอกกับเขาในตอนนั้นอย่างไร และการที่คริสพูดแบบนั้นก็คงจะตีความหมายอย่างอื่นไปไม่ได้นอกจากว่าฝ่ายนั้นมีเบอร์ของเขา

 

 

เหตุการณ์ตอนนี้มันประจวบเหมาะ ที่มีหนึ่งเบอร์แปลกๆส่งข้อความเข้ามา แล้วไหนจะข้อความที่ถ้าตีความหมายเข้าข้างตัวเองก็ค่อนข้างชัดเจนว่าเจ้าของตัวอักษรพวกนั้นก็น่าจะเป็นคริส

 

 

จุนมยอนก็ไม่ได้อยากจะเข้าข้างตัวเองขนาดนั้นหรอกนะ แต่เพราะว่าในหัวของเขามันมีแต่เรื่องของคนคนนั้นต่างหาก มันก็เลยพาลทำให้นึกออกได้แค่เรื่องเดียว ในตอนนี้ใบหน้าก็เลยร้อนผ่าวๆ แล้วยิ่งในส่วนของก้อนเนื้อขนาดเท่ากำปั้นที่อยู่ภายในอกนี่คงไม่ต้องพูดถึงมันเต้นตึกจนเขาไม่แน่ใจว่ามันจะใช่หัวใจก้อนเดียวก้อนเดิมกับที่อยู่กับเขามาตลอดในช่วงชีวิตที่ผ่านแน่หรือเปล่า

 

 

เม้มริมฝีปากอย่างสะท้านอาย ทันทีที่ลิ้นรับรสจุนมยอนก็ยังสามารถรู้สึกได้ว่ารสจูบที่ฝ่ายนั้นได้ฝากเอาไว้ให้มันยังคงตราตรึงและก็เชื่อแน่ว่าไม่ว่าจะผ่านไปอีกเนิ่นนานเท่าไรเขาก็คงจะไม่มีวันลบลืมมันได้แน่เช่นกัน

 

 

เขาควรตอบ ...หรือไม่ตอบกลับไปดี...?

 

 

มาถึงขั้นนี้แล้ว ...แม้จะกลัวๆกล้าๆแต่จุนมยอนก็อยากจะลองเสี่ยงดู มันคงดีกว่าที่ปล่อยทิ้งเอาไว้ให้มันตุ๊มๆต่อมๆในหัวใจอยู่แบบนี้ เพราะถ้ามันจะตายเขาก็อยากจะตายไปทีเดียวเลยให้รู้แล้วรู้กันไปเลย

 

 

เอาน่ะ ...

 

 

ว่าแล้วก็กดตอบข้อความที่อ่านค้างเอาไว้ แต่พิมพ์ไปได้ไม่เท่าไรก็ลบ ...ลังเลใจอยู่อย่างนั้นนานนับหลายนาที จนในที่สุดฝ่ายตรงข้ามอาจจะอดรนทนไมไหว ถึงกลับส่งข้อความซ้ำมาอีกครั้ง และโทรศัพท์ที่สั่นในมือก็ทำให้จุนมยอนตกใจจนถึงขั้นแทบจะโยนมันทิ้งไป

 

 

จากที่เคยขวัญอ่อนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว วินาทีนี้เจออะไรสะกิดนิดสะกิดหน่อยเขาก็พร้อมใจที่จะหงายท้องตึงได้ทุกเมื่อ

 

 

 

สูดหายใจเข้าลึกๆทำใจดีสู้เสือ แต่หลังจากที่กดเปิดข้อความเขาก็ดันหลับตาปี๋ จุนมยอนอยู่ในท่าทางที่สองมือกำโทรศัพท์แน่นสองตาปิดปี๋ไปสักระยะใหญ่ๆ กว่าจะเปิดเปลือกตาขึ้นได้ก็หลังจากที่บังคับลมหายใจให้ผ่อนเข้าออกได้เบาลงหน่อย

 

 

ว่าแต่ ...คุณแฟนชื่ออะไรเหรอครับ?

 

 

จุนมยอนน้ำตาแทบไหล เขาจะร้องไห้จริงๆแล้วนะ

 

 

 

ไม่รู้ว่าจะใช่คริสจริงๆหรือเปล่า แต่ถึงจะใช่หรือไม่ใช่ในตอนนี้มันก็ไม่เป็นผลดีต่อทั้งตัวและหัวใจของเขาเลยไง ไม่ว่าจะใครก็ตามที่คิดแกล้งหรือจงใจทำอะไรกับเขาแบบนี้ก็ขอให้เลิกเถอะ

 

 

จุนมยอนไม่ไหวจริงๆ

 

 

 

เสี้ยววินาทีก็ก็กดตัวเลขบางปุ่มพร้อมทั้งกดโทรออกไปในทันที

 

 

เสียงสัญญาณที่ดังขึ้นตามปกติหนึ่งครั้งก็แล้วสองครั้งก็แล้วทำให้จุนมยอนร้อนใจได้อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แต่แค่เพียงแค่สามตู๊ดเท่านั้นก่อนฝ่ายที่เขาจงใจโทรไปหาจะกดรับ มันกลับทำให้จุนมยอนรู้สึกว่ามันนานเกินไปได้เสียนี่

 

 

“เบค่อนอ่า”

 

 

 

“ฮื้ออออออ” เสียงงุ้งงิ้งครวญครางกรอกผ่านเครื่องมือสื่อสารไป จุนมยอนแทบจะเอาตัวเองลงไปขดตัวอยู่ใต้โต๊ะด้วยซ้ำ

 

 

“นายให้เบอร์เขาไปใช่มั้ย ...? ให้ไปใช่มั้ย ฮือออออ” ในที่สุดน้ำตาของเขาก็ร่วงหยดลงมาจริงๆ จุนมยอนยกแขนขึ้นปาดน้ำตา ก่อนจะพูดตอบกลับเพื่อนไปด้วยน้ำเสียงฟืดฟาดเป็นอาการแสดงออกไปอย่างหนึ่งเพื่อให้ฝ่ายตรงข้ามรู้ว่าเขาร้องไห้แล้ว

 

 

“คริสไง...”

 

 

 

“ม่ายยยย ไม่ได้โทรมาแต่มาเป็นข้อความ แต่ฉันยังไม่รู้เลยว่าใช่จริงๆหรือเปล่าแต่คิดว่าน่าจะใช่จุนมยอนรับฟังน้ำเสียงซักไซ้ของแบคฮยอนแล้วก็อดที่จะเบะปากใส่ไม่ได้

 

 

“เอ้อๆๆ....เล่าก็ได้ ก็เจอกับเขาตั้งแต่ช่วงบ่ายๆแล้วอ่ะ อยู่ๆคริสก็บอกว่าจะโทรหาฉัน แล้วยังไงล่ะเบค่อน ...เขาจะไปเอาเบอร์ฉันมาจากไหนโดยที่ความจริงก็ไม่ได้นึกอยากได้ซะหน่อยนอกจากนายจะเป็นคนยัดใส่มือเขาไปน่ะ”

 

 

 

“โอ๊ยยย ฉันอยากได้คนช่วยนะไม่ใช่มาซ้ำเติมกัน ไม่คุยกับนายแล่ว”

 

 

 

งอน...

 

 

แล้วก็ดันกดสายตัวช่วยเพียงหนึ่งเดียวทิ้งไปแล้วจริงๆ

 

 

 

เอาวะ ...

 

 

ขอแน่ใจหน่อยแล้วกันว่าใช่คริสจริงๆหรือเปล่า...

 

 

 

จุนมยอนจะได้รู้ว่าถึงเวลาที่ควรจะฝังตัวเองได้แล้วหรือยัง...?

 

 

 

ไม่ใช่นะ ...ผมยังไม่มีแฟนซะหน่อย คุณอย่ามาขี้ตู่

 

 

 

จุนมยอนทวนข้อความที่มือตัวเองพิมพ์ในใจและก็คิดว่ามันคงไม่ได้ดูง๊องแง๊งก่อนไปหรอกเนอะ ตัดสินใจได้ภายในเสี้ยววินาทีก็ส่งโต้ตอบกลับไปเลย

 

 

รอเพียงไม่นานโทรศัพท์ก็สั่นงือขึ้นมาในมือ

 

 

มีสิ ก็นายน่ะแฟนฉัน

 

 

ไม่ใครก็ใครเถอะ เจอประโยคแบบนี้เข้าไปแม้จะไม่รู้ว่าใครเป็นคนส่งก็คงจะเขินจนแทบแทรกแผ่นดินเหมือนแหละ

 

 

 

ในขณะที่ปล่อยตัวปล่อยใจลอยคว้างไปกับสิ่งที่ปรากฏ โทรศัพท์ของเขาก็สั่นติดต่อกันหลายครั้ง จุนมยอนไม่ได้เปิดดูในทันทีรอจนกว่าแน่ใจว่ามันคงจะไม่มีอะไรส่งเขามาอีก

 

 

เราจูบกันไปแล้ว

 

 

 

ปฏิเสธไม่ได้แล้วสินะว่าไม่ใช่คริส

 

 

 

อีกอย่างฉันก็รับปากเพื่อนนายไปแล้วด้วย

 

 

 

แล้วไง ...จะบอกว่าต้องรับผิดชอบคำพูดของตัวเองเหรอ

 

 

อย่าเลย ...เพราะไม่ว่าสิ่งที่คริสทำจะจริงจังหรือไม่สุดท้ายมันก็ทำร้ายเขาให้ต้องเป็นบ้าตายอยู่ดี

 

 

 

เริ่มต้นมันอาจจะดูแปลกไปสักหน่อย

 

 

 

จุนมยอนไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงไม่ยอมพิมพ์รวบยอดให้มันเป็นข้อความเดียวกันไปเลย ตอนนี้เขาลุ้นจนแทบจะหายใจไม่ทันแล้วนะ แล้วยิ่งในตอนที่ได้อ่านข้อความถัดมา ก็ทำให้เยายิ่งรู้สึกว่าอยากจะทำให้ปาดคอคนตัวสูงกว่ายิ่งนัก

 

 

 

แต่....

 

 

 

ฮือออ ....แค่นี้ก็ยังจะส่งมานี่นะ

 

 

 

ถ้าเราช่วยกันความสัมพันธ์ของเราก็น่าจะไปได้สวย

 

 

 

ช่วยอะไร....

 

 

จะให้ช่วยอะไรล่ะ...

 

 

 

 

เหลือเพียงหนึ่งข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน เพราะแบบนี้ก็เลยทำให้จุนมยอนชั่งใจอยู่นานกว่าจะทำใจจนสุดท้ายก็ยอมเปิดอ่านมัน

 

 

 

ตัวเล็ก ก่อนอื่นคงต้องบอกชื่อมาก่อน เพราะไม่งั้นฉันคงได้เรียกนายว่าตัวเล็กตลอดไปเลยแน่ๆ

 

 

 

 

คิมจุนมยอนตัวแข็งทื่อ เพราะว่ามันเป็นคำถามที่รอคำตอบสินะ ฝ่ายคริสถึงได้เงียบไปเลยแบบนี้ ทว่าสำหรับเจ้าตัวเล็กแล้ว เพียงแค่คำเดียวว่า ตัวเล็กมันก็ทำให้เขาระเบิดบึ้มได้เลยล่ะ

 

 

ฮื้ออออออ

 

 

เอาไงดี...

 

 

มือไม้มันสั่นไปหมด คือไม่ว่าจะตัดสินใจไปทางไหนมันก็ดูเป็นทางที่เลวร้ายสำหรับเขาทั้งนั้น ยิ่งถ้าทำเป็นมองไม่เห็น ไม่ตอบเลยอีกฝ่ายจะหาว่าเขารังเกียจหรือเปล่า บอกตามตรงว่าเขาไม่เคยคิดอย่างนั้นเลยนะตรงกันข้ามเลยล่ะสิไม่ว่า...

 

 

หรือถ้าตอบ...

 

 

อย่างจุนมยอนคนซื่อตรงก็คงจะตอบในรูปแบบเดียวคือ...

 

 

 

จุนมยอน

 

 

 

กดส่งข้อความไปแล้ว ...คิมจุนมยอนได้ตอบกลับไปแล้วจริงๆ สิ้นสุดแค่นั้นคนตัวเล็กก็กดปิดโทรศัพท์หนีไปเลยทันที เขาวิ่งไปที่เตียงเอาหน้าคว่ำลงไปกับหมอนก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงทั้งที่ยังไม่ได้ถอดสลิปเปอร์ออกจากเท้าด้วยซ้ำ

 

 

 

เขาตัวเล็กมานานเท่าไรแล้วนะ

 

 

 

 

เขาเคยอ่านเจอในหนังสือว่าถ้าเราแอบชอบใครสักคนตัวเราก็จะเล็กมากๆ แต่ในทิศทางตรงกันข้ามสำหรับคนที่เราไปชอบเขานั้นก็จะตัวโตขึ้นเรื่อยๆ

 

 

 

 

จุนมยอนรู้สึกแบบนั้นมาตลอดตั้งแต่เริ่มต้นแอบมองคริส  เขารู้สึกว่าตัวเขาเล็กลงเรื่อยๆ

 

 

 

เรื่อยๆ

 

 

 

และ...

 

 

 

เรื่อยๆ

 

 

 

 

ยิ่งในตอนนี้เขายิ่งแทบไม่รู้ว่าตัวเองมีตัวตนในตอนที่ตัวเองมองเห็นแต่คริสเต็มหัวใจ

 

 

 

 

นี่เขาชอบอีกฝ่ายมากถึงขนาดนี้เชียวเหรอ...?

 

 

 

TBC…

 

--------------------------

 

มาต่อแล้น ...รู้สึกว่าไม่เคยยาวได้ใจรวมทั้งเนื้อเรื่องยังกระดึ๊บๆ

แง่ววว จะได้อยู่ตามกันนานๆไง ก๊ากกกก

จุนมยอนไปชอบพระเอกเราได้ยังไงก็ยังเป็นปริศนาเน้อ

บางทีคนเรามันก็รู้แค่ว่าชอบไม่ชอบแค่นั้นอ่ะ 555555 (จะสื่ออะไร)

ง่วงมาก ไปก่อนร้าวว~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

693 ความคิดเห็น

  1. #684 Taepearlz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 20:33
    น่ารักมากเลย เขินแทนจุนมยอน



    ทั้งเขิน ทั้งฟินแทน >
    #684
    0
  2. #669 อัญมณีสีสวย (@peepeepp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 17:36
    ชานแบคๆๆๆๆๆ ตัวโตน่ารักจังง
    #669
    0
  3. #634 Millionaire~JM (@pisshy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 21:24
    พี่คริสเอาจิงป่ะเนี่ยยย ว่าแต่เรียกว่าตัวเล็กก็น่ารักดีนะ

    ชอบๆๆๆๆๆๆๆ
    #634
    0
  4. #600 Bheedictator (@bheechullyuy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 12:18
    กรี้ดดดดดฟินเขิน อร้ากกกกกกกก อยากตายน่าร้ากกกอะอู๋ฟาน
    #600
    0
  5. #541 Spiny (@primwi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 22:58
    น่ารักจังตัวเล็ก
    #541
    0
  6. #465 parksoya (@pabo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 19:28
    พี่คริสนี่ค่าเมสเสจอยู่ในโปรรายเดือนใช่มั้ย
    555555555555555555555555
    #465
    0
  7. #425 krispyho (@pangsuk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 15:58
    แอร๊ยย น่ารักเว่อร์
    อ่านจนบิดไปหมดแล้วเนี่ย เขินตายอยู่หน้าคอม 
    อีพี่คริสสสสสสสส ไม่ใช่จุนมยอนนะ คนอ่านก็หัวใจจะวายแล้วโว๊ยยย
    ค่อดน่านักเลยยยยยย
    #425
    0
  8. #400 Pan'ETI (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 15:47
    กรี๊ดดดดดดด นี่นึกสภาพ
    เวลาคริสโฮอยู่ด้วยกันนะ
    ลีดดูตัวเล็กจริงๆ เหมาะแล้วที่คริสจะเรียกว่าตัวเล็ก
    เขินแถบกัดหมอนอ่า กรีีดดดดดดดดดดดดด
    #400
    0
  9. #387 Happiness_N (@52nuyyy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 19:54
    เขินอ่า -///////////////- จุนมยอนอย่าทำตัวน่ารักนักได้มั๊ย เดี๋ยวเราก็ไปแย่งเธอมาจากพี่คริสซะเลยนิ โอ๊ยพี่คริสหนูขอมยอนได้มั๊ย นึกโมเม้นตอนตอบข้อความแบบ ตายเหอะตายจริงๆ น่ารักอ่า >\\\\\\<
    #387
    0
  10. #376 noiina (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 23:17
    โฮ้ยยยยยยยยยยยยยย เขิน เขิน เขินน





    ตัวจะระเบิดดดด ส่งข้อความมางี้ เดินมาเคาะห้องเลยเหอะ จะบ้าตายยยย!!! >[]<

    #376
    0
  11. วันที่ 27 ธันวาคม 2555 / 21:41
    น่ารักอ่า -/////////////-
    เขินเเล้ว
    #254
    0
  12. #231 MANGZOG (@tanvalai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2555 / 17:45
    อ้ายยยยยยยยยยยย

    แทบจะระเบิดตัวเองตาย

                  นายเป็นแฟนฉัน
                       เราจูบกันแล้ว


    อ๊ากกกกกกกกกก เฮียพิมอะไรมาเนี่ย อ๊ากขนาดคนอ่านยังจะลอย ไม่ต้องบอกเลย
    ว่ีาจุนมยองจะรู้สึกยังไง อ้ายย เขินๆๆๆๆ

    ..>////////<..
    #231
    0
  13. #214 Noneah203 (@noneah) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 13:38
    โอ๊ยยยยยย แช๊ปนี้ไม่รู้จะบอกอะไรนอกจากคำว่า เขิน เขิน เขิน แล้วก็เขิน
    ฮื่ออออออออออออออออออออออออออออ
    ยิ่งตอนที่ซูโฮอ่านข้อความนะ แทบหยุดหายใจตามซูโฮไปเลยอ่ะ แง๊
    พี่คริสนี่ช่างมีอิทธิพลต่อหัวใจคนอื่นยิ่งนัก ฮร่อกกกกกกกกกกกก
    อยากให้สองคนนี้คืบหน้าเร็วๆจัง งื้ออออ อยากเห็นโมเมนต์หวานๆในเรื่องนรี้
    นี่ขนาดยังไม่ได้อะไรกันมากนะ คนอ่านแทบจะระเบิดตัว 55555555555555555555555
    #214
    0
  14. #186 `/เห็ดเอ๋อ(❤). (@turtletoey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2555 / 07:25
    ลาตายค่ะ -//-
    เรียกตัวเล็กดูน่ารักมากอ้ะ เฮียอ้ะะ !!
    #186
    0
  15. #149 Gifz_Jelly5 (@Love-negative) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2555 / 11:11
    ว๊าก นั่งอายม้วนๆเลยทีเดียว เขินแทนจุนมยอน 
    คุยผ่านข้อความทำไมเปลืองตังค์ โทรคุยกันเลยจะได้รู้ว่าจุนมยอนมันเขินแค่ไหน><

    #149
    0
  16. #140 Strutters (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 02:00
    เขินนนนบวกฟินนนนนน

    ท่าตัวเลกจะเขินได้น่ารักแบบนี้ อ่านแล้วเขินตามมม
    #140
    0
  17. #128 annabell (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 22:59
    ‘นายใช่แฟนฉันหรือเปล่าล่ะ ถ้าใช่ ...ก็ไม่ได้ส่งผิดคนหรอก’ เขินๆๆๆ ><



    น่ารักไม่ไหวแล้ว คุยกันตรงๆสักที ลุ้นจริงๆ
    #128
    0
  18. #108 KrisSuhoTH (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 16:59
    เขินนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

    เรียกตัวเล็กก็ได้เฮีย มันโคตรน่ารัก งุ้งงิ้งอ่ะ

    ฮืออออออออ ตายก่อนนะ;//////;
    #108
    0
  19. #101 palapingping (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2555 / 23:40
    แทบจะระเบิดแทนตัวเล็ก

    ฟินมากเลย T------------- T
    #101
    0
  20. #86 7052 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 00:31
    โอ๊ย คือตอนนี้เขินระเบิดไปแล้วอ่ะะะะะ เขินแทนจุนมยอน ถ้าจะหวานกันขนาดนี้



    ตายอย่างสงบแล้วค่ะ TTT ////////////// TTT นอนอ่านอยู่นี่คือแดดิ้นอยู่ไม่สุขเลยแงงงง



    ชอบมากเลยอ้ะะะะ จุนมยอนก็น่ารัก /////
    #86
    0
  21. #78 ~*!!(...+Circle+...)!!*~ (@ky0ya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 19:03
    ตัวใหญ่....ตัวเล็ก....
    เขินระเบิดเลยอ่า ~~~ (-//////-)

    อิพี่คริสส่งข้อความได้กวนมากอ่ะ
    ลุ้นแทนตัวเล็กใจแทบขาด (>\\\\\\<)"
    #78
    0
  22. #76 WonKyu' FC (@minmin-wk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 18:01
    555555555555555' 'อันยอง' พ่อมหาจำเริญ!
    ทักเค้าไปได้แบบว่านะ ฮ่าาาาาาาาาๆๆๆๆๆ!
    นุ่มนิ่มชอบเฮียขนาดนั้นเลยหรอ? สมหวังแล้วสิ!
    นุ่มนิ่มน่ารักมากเลยอ่ะ ทำตัวเหมือนเด็กเล็กๆเลย ><
    #76
    0
  23. #63 honeypie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 01:31
    เรียกซะน่ารักเลยนะเฮียยยย !

    ตัวเล็ก กรี๊ดดด ~

    เขินนน >< ดิ้นอยู่หน้าคอม

    ลุ้นอยู่ว่าเฮียจะส่งข้อความอะไรมาหาซูโฮ ทำไมไม่พิมพ์ข้อความเดียวให้มันจบ ๆ เลยละคะ 55555



    แอร๊ยยย ย เรื่องนี้น่ารักมากกก เขินอะ >
    #63
    0
  24. #53 ❀Queenapplej.) (@plengnapple) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 17:49
    ว้ากกกกกกก
    น่ารักมาก แดดิ้นหน้าจอคอมพ์
    -///////////////////-
    #53
    0
  25. #52 Black★Elizabeth (@gd_holic2bb) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 00:30
    โอ้ย ฟิ้นมากคะ แบบว่าตัวใหญ่ทำไมตัวถึงได้หวีทแบบนี้
    รู้ไหมว่าตัวใหญ่ทำตัวเล็กเขินระเบิดตัวตายบนเตียงไม่รู้กี่รอบแล้ว
    อยากจะบอกว่าคนอ่านก็จะตายตามตัวเล็กคะ 
    อิท่านคริสเอ้ย! ถ้าจะน่ารักแบบนี้แนะนำให้ปล้ำตัวเล็กไปเลยดีกว่าอ่ะ

    #52
    0