[นิยายแปล] ฮูหยินหม้าย 弃夫 (BL, Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 195,409 Views

  • 2,676 Comments

  • 7,908 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,038

    Overall
    195,409

ตอนที่ 19 : พบเซียนผู้เฒ่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 307 ครั้ง
    22 ก.ค. 59

ตอนที่ 19 พบเซียนผู้เฒ่า




            ผมนอนเล่นอยู่ในป่าหลังหุบเขา ส่วนในปากก็คาบหญ้าไว้ แสงแดดลอดผ่านเข้ามาตามกิ่งก้านใบของต้นไม้น้อยใหญ่กระทบเข้ากับร่างกาย อุ่นสบายดีจริงๆ ตรงนี้ถือว่าดีมากเพราะว่าไม่มีใคร คิดจะนอนยังไงก็นอนอย่างนั้น พอวกกลับมาคิดถึงเรื่องเมื่อกี้ก็ราวกับว่ามีเพลิงกองใหญ่ในหัวใจปะทุขึ้นมา


            ตอนแรกตั้งใจเอาไว้ว่าจะไปเดินรับแสงแดดที่สวนดอกไม้กับเจ้าเจ็ด แต่จากประตูเรือนใหญ่ไปจนถึงสวนผมก็เห็นบรรดาสาวใช้เต็มไปหมด เหล่าองค์รักษ์พอเห็นผมต่างก็พากันหัวเราะคิกคักกันใหญ่ แล้วก็ไม่ต้องใช้แววตาแบบนั้นมามองผมด้วย เรื่องนี้นี่มันสร้างความเดือดร้อนให้ผมอย่างแสนสาหัสจริงๆ ไม่ง่ายเลยที่จะเดินไปถึงสวนโดยไม่รู้สึกอัดอัดอะไร แต่ก็ดีที่ตรงนี้ไม่มีใครเลย พอได้นอนบนหญ้าสีเขียวท่ามกลางธรรมชาติล้อมรอบแบบนี้ก็รู้สึกดีขึ้นมามากโข ไม่รู้ว่าห้าวเหยียนไปฟังจากใครมา ว่านอนบนพื้นแบบนี้จะบาดเจ็บจากความเย็น? บอกว่าต้องพักผ่อนให้มาก? แล้วจากนั้นเขาก็สั่งให้เจ้าเจ็ดไปเอาเก้าอี้กับผ้านวมมา ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ไร้สาระสุดๆ ผมก็เลยได้แต่ทำตัวเงียบๆ ไว้ ผมล่ะทนกับคนพวกนี้ไม่ไหวจริงๆ 


            “ฮ่าๆ ...หญ้าอร่อยหรือไม่?” คืนวันอันสงบสุขของผมได้ผ่านพ้นไปแล้ว ใครกัน? ผมลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองดูคนที่เขามาก็พบว่าเป็นชายชราคนหนึ่ง เส้นผมและเคราของเขาเป็นสีขาวโพลน แต่ใบหน้ากลับแดงก่ำ แถมยังดูใจดีด้วย ชายชราลูบเคราสีหงอกขาวของตนก่อนจะยิ้มให้ผม เขาเป็นใครกันแน่? ผมเองก็เคยได้ยินเรื่องจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ นี่ผมได้เจอเทพเซียนหรือเนี่ย?


                ผมรีบคายหญ้าออกจากปากทันที “ไม่อร่อยสักนิด ท่านปู่มาจากที่ใดหรือ? แล้วท่านเป็นใครกัน?” ผมลองมองในแง่ดีสักหน่อย คนผู้นี้อาจจะไม่ใช่เซียนจริงๆ ก็ได้ หากเป็นจริงงั้นผมก็โชคดีแล้วล่ะ


                “เด็กน้อยเอ๋ย ข้าจะเป็นใครนั้นไม่สลักสำคัญสักนิด แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือเจ้าต้องรู้ว่าเจ้ามาจากที่ใด?”


            “ท่านปู่ ท่านสามารถพูดเรื่องน่าขบขันได้ด้วย เหตุใดข้าจึงจะไม่รู้ว่าข้าคือใครกันเล่า?” ผู้เฒ่านี่ช่างหยอกเย้าซะจริง


            “เฮ้อ...” เฒ่าผู้นั้นลูบหนวดเคราของตนเองซ้ำไปซ้ำมา “หนึ่งกวีเดียวดายไร้ผู้ใดเสาะหา เงยหน้ามองจันทร์ถวิลหาถิ่นกำเนิด พันราตรีแม้นิทรายังหนาวใจ พลัดถิ่นมารดาร่อนเร่พเนจรไกล ไหนเลยจะกล้าฝืนลิขิตฟ้า ราตรีหวนมากวีพลัดถิ่นฤๅเดียวดาย"


            “หมายความว่าอย่างไร? หนึ่งกวีเดียวดายไร้ผู้ใดเสาะหา พลัดถิ่นมารดาร่อนเร่พเนจรไกล?” เขารู้ เขารู้ว่าผมได้ยังไงใช่ไหม? สมแล้วที่เป็นท่านเซียน “ท่านปู่เซียน ท่านรู้หรือ? ท่านรู้ว่าข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรใช่หรือไม่? ได้โปรดบอกข้าทีว่าข้ายังสามารถกลับไปได้อีกหรือไม่?”


            “เด็กน้อยเอ๋ย ที่เจ้ามายังที่นี่นั้นถือเป็นลิขิตสวรรค์ ลิขิตสวรรค์มิอาจละเมิดได้ เมื่อมาถึงได้อย่างปลอดภัย แล้วเหตุใดจึงต้องการจะไปอีกเล่า?”


            “ท่านปู่เซียน ข้าเพียงคิดถึงบ้าน ข้าอยากกลับไปบ้าน ช่วยบอกข้าทีเถิด ว่าข้าจะกลับไปได้หรือไม่?”


            “เด็กน้อยเอ๋ย อันตัวข้านั้นมิใช่เทพเซียนดอก เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ในเมื่อมาถึงแล้วก็มิอาจกลับไปได้อีก ในเมื่อสวรรค์นำพาเจ้ามายังที่นี่แล้วก็จงใช้ชีวิตต่อไปให้ดีเถิด”


            “ข้ากลับไปไม่ได้จริงๆ น่ะหรือ?” ผู้เฒ่าพยักหน้าตอบรับ แท้จริงแล้วผมจะกลับไปโลกปัจจุบันแล้วไม่ได้จริงๆ หรอ?


            “เด็กน้อยเอ๋ย ข้ากับเจ้าได้พบพานกันในวันนี้ ยังไงเสียมิสู้เจ้าคารวะข้าเป็นอาจารย์ คอยติดตามข้าไปบำเพ็ญเพียร ท่องไปยังดินแดนแสนไกลมิดีหรือ?”


            “ไม่เอา ข้ายังไม่อยากออกบวช! หากเป็นอย่างที่ท่านว่า เช่นนั้นข้าก็จะใช้ชีวิตต่อไปอย่างมีความสุขที่สุด ถึงแม้ว่าในใจของข้าจะรู้สึกเจ็บปวดที่จะไม่ได้กลับไปอีกแล้ว แต่ข้าเองก็ไม่เคยคิดที่จะออกบวช” เฮ้อ... ที่แท้ผู้เฒ่าท่านนี้ก็เพียงแค่ออกหาศิษย์เท่านั้นเอง ทั้งที่ผมอุตส่าห์คิดว่าตัวเองได้พบเทพเซียนแล้วแท้ๆ 


            “ฮ่าๆ...ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรีบ! เจ้ากับข้าย่อมต้องได้พบกันอีกอย่างแน่นอน เด็กน้อยเอ๋ยจงรับสิ่งนี้ไว้เถิด ในวันหน้าเจ้าต้องใช้มันเพื่อตามหาข้า แล้วแผนที่แผ่นนี้จะนำทางเจ้าเพื่อมาหาข้า!” พูดจบก็ยัดแผนที่แผ่นนั้นใส่มือผมทันที


            ผมเหลือบมองสิ่งที่ถูกยัดใส่มือ ถึงแม้ปากจะบอกว่าไม่เอา แต่ก็ยังรับมาจนได้


            “เด็กน้อยเอ๋ย ทุกสิ่งอย่างนั้นล้วนแต่ขึ้นอยู่กับเจ้าทั้งสิ้น ไม่อาจจะขืนบังคับได้ ที่พูดได้ข้าก็พูดไปหมดแล้ว วันหน้าข้ากับเจ้าย่อมได้พบกันใหม่แน่นอน!


            ใครจะพบกับท่านอีกล่ะ ผมหวังว่าชั่วชีวิตพวกเราอย่าได้เจอกันอีกเลย


                  ว้าว! เป็นเซียนจริงๆ ด้วย! เพียงแค่ชั่วกระพริบตาร่างนั้นก็หายไปแล้ว ต้นขาโดนอะไรทับเนี่ย เจ็บจัง ผมหยิบแผนที่ออกออกมาดู ของจริงด้วย นี่ผมได้พบเซียนจริงๆ หรอเนี่ย ตอนที่ท่านเซียนบอกว่าจะได้พบกันอีก ก็แปลว่าจะได้พบกันอีกจริงๆ สินะ นี่ผมได้เจอกับเทพเซียนจริงๆ ด้วยล่ะ


            พอมองดูฟ้าก็พบว่านี่ก็สายมากแล้ว กลับไปกินข้าวดีกว่า







-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ความสามารถในการแปลกลอนติดลบค่ะ แปลไม่สละสลวยก็ขออภัยด้วยนะคะ ( /\ )

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 307 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #2217 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 11:20
    กลับบ้านไปกราบพ่อตาแม่ยายก่อนสิอาเหยียน นี่เซียนเฒ่ามาเรียกยิกๆส่งซิกให้ละนะ ถถถ
    #2217
    0
  2. #2141 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 21:10
    โอ๊ะ หมายความว่าไง ทำไมเสี่ยวอิ้งต้องตามหาผู้เฒ่า จะเกิดอะไรขึ้นหรอ
    #2141
    0
  3. #1951 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 23:49
    รึจะมีการพลัดพราก หึหึ วิบากกรรมของท่านมาถึงละนายท่าน แต่ท่านปู่ดูเป็นพวกต้มหมูหลอกทำนายโชคชะตาแลกเงินแนวๆนั้นเหมือนกันนะ
    #1951
    0
  4. #1924 TamanegiJa (@TamanegiJa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 20:35
    ปู่ดูเป็นนักต้มตุ๋นมากอ่ะ55
    #1924
    0
  5. #1745 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 22:42
    จะได้ติดตามท่านปู่ไปจริงหรือ งั้นก็ต้องห่างจากนายท่านล่ะสิ
    #1745
    0
  6. #1718 meiliai (@meimeilovelun) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 19:31
    ทำไมต้องคาบหญ้าไว้55555
    #1718
    0
  7. #852 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 23:01
    ถ้าไปเป็นเซียนนี่เจ็บเลยนะเหยียน
    #852
    0
  8. #727 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 20:45
    นี่ไม่ได้คิดไปเองใช่มั้ยง่า กลิ่นมาม่าเริ่มโชย TT'
    #727
    0
  9. วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 10:09
    ขอบคุณที่แปลให้อ่านค่ะ
    #416
    0
  10. #162 วัวพันปี (@witch-singsong) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 20:08
    อะไรยังไง ซะมีจะทิ้งเหรอ ถึงคิวต้องไปอยู่กับผู้เฒ่า?
    #162
    0
  11. #158 ListPlayDear (@listplaydear) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 17:27
    น่ารักไปอีก แต่สงสารจังกลับไปที่เดิมไม่ได้แล้ว
    #158
    0
  12. #155 TheJ_J (@prunes) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 15:35
    นายเอกไม่อยาก การอกบวช 55555 น่ารักอะไรแบบนี้
    #155
    0