[นิยายแปล] ฮูหยินหม้าย 弃夫 (BL, Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 195,641 Views

  • 2,676 Comments

  • 7,914 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,270

    Overall
    195,641

ตอนที่ 32 : ผมถูกลักพาตัว?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 295 ครั้ง
    26 ก.ค. 59

ตอนที่ 32 ผมถูกลักพาตัว?




        “ในที่สุดเจ้าก็มาเสียที!” เซียนเท่ายังคงมาพร้อมเอกลักษณ์ของเขา นั่นก็คือหนวดเครา!


           แล้วเจ้าหมีโคอาล่าตัวยักษ์ค่อยๆ ไต่ลงจากตัวผม พร้อมกับเจ้าชายหนุ่มผิวสีดำคล้ำที่ตะโกนว่า อาจารย์! พร้อมกัน ที่แท้ก็เป็นศิษย์ของเซียนเฒ่านี่เอง ผมคิดว่าเป็นคนบ้าซะอีก!


            เซียนเฒ่าเดินมาหยุดตรงหน้าผมก่อนจะเอ่ยปากพูดว่า “เจ้าคิดดีแล้วใช่หรือไม่? อยากคารวะข้าเป็นอาจารย์หรือ?”


            ผมคิดไตร่ตรองดูอีกคราก่อนจะพยักหน้าเนิบๆ ตอบเซียนเฒ่าไป


            “คารวะอาจารย์ เข้าร่วมสำนัก เจ้าอาจจะเสียใจภายหลังได้นะ!” เซียนเฒ่าเตือนผมว่านี่คือโอกาสสุดท้ายของผมที่จะกลับไป


            “ข้าจะไม่เสียใจเด็ดขาด!


            เซียนเฒ่าพยักหน้าน้อยๆ ก่อนจะพูดต่อ “นับแต่นี้ไป เจ้าก็คือศิษย์คนที่สามของข้า นี่คือศิษย์พี่ใหญ่และศิษย์พี่รองของเจ้า วันรุ่งเจ้าต้องฝึกปฏิบัติดั่งเช่นพวกเขา” จากนั้นเซียนเฒ่าก็ชี้มือไปทาง “เจ้าคนบ้า” สองคนเพื่อแนะนำพวกเขาให้ผมรู้จัก


            จากนั้นเซียนเฒ่าก็สั่งกำชับศิษย์ทั้งสองก่อนจะจากไป “ต้าเป่า เอ้อร์เป่า พวกเจ้าพาเขาไปชำระร่างกายก่อน จากนั้นก็พาเขาไปทำความคุ้นเคยกับสำนักเรา แล้วพรุ่งนี้เช้าก็พอเขามาด้วยล่ะ


            “ขอรับ!” คำที่อาจารย์พูดกับศิษย์ทั้งสองนั้นทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นมาก ก่อนผมจะโดนลากตัวออกจากโถงนี้ไป


            “ศิษย์น้อง นี่คือห้องพักของพวกเรา พวกเราสามคนต้องพักอยู่ด้วยกันในห้องนี้ ส่วนเตียงนี่ก็คือของเจ้า พวกข้าตระเตรียมเอาไว้ให้เจ้านานแล้ว ทุกวันพวกข้าได้แต่หวังให้เจ้ามา” เจ้าหมีโคอาล่ากระพริบตาสีนิลของเขา


            ผมวางห่อผ้าไว้บนเตียงก่อนจะถูกเจ้าดำแย่งไป “นี่คือตู้เสื้อผ้าของเจ้า จากนี้สิ่งของอันใดก็จงเก็บไว้ในนี้ ตู้นี้ข้าเช็ดถูทุกวันเจ้าไม่ต้องกลัวว่าจะสกปรก เจ้าเอาของไปเก็บเสีย” พูดจบก็ยัดห่อผ้าของผมใส่ตู้เฉยเลย


            ผมนั่งลงบนเตียงแต่ในสมองกลับคิดไปเรื่อยเปื่อย แล้วจู่ๆ เจ้าหมีโคอาล่าที่นั่งอยู่ทางซ้ายมือของผมกลับปรายตามามองผม ส่วนเจ้าดำที่นั่งทางด้านขวาผมก็เอาแต่จ้องมองผม ผมกำลังถูกโจมตีจากทางซ้ายและขวา น่าสยดสยองสิ้นดี! ผมได้ยินมาว่าคนที่เพิ่งเข้าสำนักมักจะถูกพี่น้องรังแก พวกเขาคงไม่คิดที่จะกินผมเป็นอาหารหรอกนะ


            เจ้าโคอาล่ามองผม ก่อนจะเปิดปากพูด “ตอนนี้เจ้าก็มาแล้วแต่ข้าไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าเจ้าจะมาจริงๆ


            “ข้าก็ด้วย!” เจ้าดำโพล่งออกมาพร้อมกับเจ้าหมีโคอาล่า


            “พวกท่านเพิ่งเห็นหน้าข้าเป็นครั้งแรกก็เหมือนรู้ว่าข้าจะมา? แต่กลับไม่รู้ว่าข้าจะมาเมื่อไหร่? เป็นไปได้อย่างไร? ข้าขอถามหน่อย ว่าพวกท่านรู้ว่าข้าต้องมาใช่หรือไม่?”


            “อื้ม! อาจารย์บอกพวกเรา อาจารย์ไม่เคยพูดโกหก!


            ที่แท้เซียนเฒ่าก็เป็นคนบอกพวกเขานี่เอง ก็ไม่แปลก เซียนเฒ่าจะพูดโกหกได้ยังไง? “อาจารย์บอกพวกท่านว่ายังไง? ถึงได้มั่นใจว่าข้าจะมา?”


            “อาจารย์เคยรับปากพวกข้า ว่าจะนำศิษย์น้องปริศนากลับมา อาจารย์ไม่เคยพูดโกหกพวกเรา


            ลัก? ลักพาตัว? ทำไมรู้สึกเหมือนผมโดนลักพาตัวเลยล่ะ? ตอนนี้ผมจะหันหลังกลับก็คงไม่ทันแล้วสินะ? แม่จ๋าเซียนเฒ่าจอมโกหก!


            “ทำไมพวกท่านต้องคอยข้ามาด้วยล่ะ?”


            “เพราะว่าเจ้าจะช่วยทำกับข้าวให้พวกข้าไง!


            “เอ่อ? นี่มันเหตุผลอะไรเนี่ย?”


            “เหตุผลนี้แหละ!” เจ้าดำเห็นว่าผมสงสัยก็เลยช่วยอธิบายให้ผมฟัง “ท่านอาจารย์อาศัยอยู่ที่นี่มาทั้งชีวิต เพราะอยู่เพียงลำพังจึงเกิดความโดดเดี่ยว เมื่อหลายปีก่อนจึงได้รับข้ากับเอ้อร์เป่ามาอยู่ที่นี่ อาจารย์เลี้ยงดูพวกข้าเป็นอย่างดี ในวัดเต๋านี้จึงมีเพียงพวกเราสามคนศิษย์อาจารย์ แต่จากนั้นก็เกิดปัญหาว่าพวกเราสามคนไม่มีใครทำอาหารเป็นเลย แต่เดิมนั้นพวกเรากินโสมสมุนไพรทุกวัน ถึงแม้ว่าจะเป็นของล้ำค่าแต่พอนานวันเข้าก็รู้สึกเลื่อนเอาการ จากนั้นพวกข้าก็ลงจากเข้าไปทุกเดือน เดือนละครั้ง เพื่อซื้อของมาตุนไว้ที่สำนัก ทุกวันพวกข้าจะกินแต่อาหารแห้งเพื่อประทังชีวิต จากนั้นพวกเราจึงรู้สึกว่าอับจนหนทางที่จะทนกินแต่ของแห้งต่อไปแล้ว อาจารย์จึงรับปากพวกข้าว่าจะหาศิษย์น้องคนหนึ่งมาช่วยทำกับข้าวให้! แล้ววันนั้นอาจารย์ก็กลับมาพร้อมกับบอกว่าไม่นานศิษย์น้องจะเดินทางมา ข้ากับเอ้อร์เป่าจึงตั้งตาคอยวันที่เจ้ามาไงล่ะ!


            ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง! ก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมตอนที่พวกเขาเจอผมถึงได้ดูดีอกดีใจกันยกใหญ่ “แล้วพวกท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าทำอาหารเป็น?” ผมแกล้งพวกเขา


            เจ้าดำกับเจ้าหมีโคอาล่าทำหน้าสลดในทันใด “เจ้าเองก็ทำอาหารไม่เป็นเหมือนกันหรอ?”


            “ฮ่าๆ ...สนุกจริงๆ เอาล่ะ นับแต่นี้ไปหน้าที่ทำอาหารข้าจะจัดการเอง!


            พอเจ้าสองคนนั้นเห็นว่าผมแกล้งพวกเขาก็หัวเราะตามผมทันที ก่อนจะพูดว่า “ศิษย์น้อง เจ้าวางใจได้ ข้ากับเอ้อร์เป่าคุยกันแล้ว เจ้ามีหน้าที่ทำอาหารเพียงอย่างเดียว ส่วนเรื่องอื่นเจ้าไม่ต้องทำ หน้าที่ในการทำความสะอาดข้าจะจัดการเอง ส่วนซักเสื้อผ้านั้นยกให้เป็นหน้าที่ของเอ้อร์เป่า”


            “ได้ ข้าเห็นด้วย”


            “คุยกันมาตั้งนมนานข้ายังไม่ได้แนะนำตัวเลย” เจ้าดำพูด “ข้าชื่อจื้อหยวน อายุยี่สิบเอ็ด เพราะข้าเข้าสำนักเป็นคนแรกข้าจึงเป็นศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้า”


            “ข้าชื่ออวี่เจ๋อ อายุสิบแปด เพิ่งเข้าสำนักมาเมื่อปีที่แล้ว ถึงแม้ว่าข้าจะอ่อนกว่าเจ้าแต่เจ้าก็ต้องเรียกข้าว่าศิษย์พี่รองอยู่ดี ฮ่าๆ...” เจ้าหมีโคอาล่าพูดอย่างมีความสุข


            “คารวะศิษย์พี่ทั้งสอง! ข้าชื่ออิ้งอี้ พวกท่านเรียกข้าว่าเสี่ยวอี้ก็ได้ อายุสิบเก้า จากนี้รบกวนศิษย์พี่ทั้งสองช่วยดูแลข้าด้วย”


            คนหนุ่มทั้งสามประสานเสียงหัวเราะกันจนดังไปทั่วทั้งห้อง


            “พี่ใหญ่ พี่รอง พวกท่านเองก็มีชื่อเรียกมิใช่หรือ? แล้วเหตุใดอาจารย์ถึงเรียกพวกท่านว่าต้าเป่า เอ้อร์เป่าเล่า?” ผมถาม


            “อาจารย์บอกว่าชื่อของคนเรานั้นเป็นเพียงสัญลักษณ์หนึ่งเท่านั้น จะเรียกอะไรก็ย่อมได้ ขอให้ง่ายต่อการเรียกก็พอ ข้ากับศิษย์พี่เองก็เห็นว่าไม่สำคัญเช่นกัน” ผมฟังเจ้าหมีโคอาล่าอธิบายอย่างตั้งใจ


            “งั้นหรือ? แต่ข้าชอบเรียกท่านว่าหมีโคอาล่านะ!” ผมกระพริบตาปริบๆ ด้วยท่าทางใสซื่อบริสุทธิ์


            “ศิษย์น้อง อะไรคือหมีโคอาล่ากัน?”


            “หมีโคอาล่าก็คือสัตว์ชนิดหนึ่ง ไม่ยอมทำอะไรเอาแต่เกียจคร้านไปวันๆ” ผมอธิบายอย่างตั้งใจซ้ำยังไม่ลืมใช้มือชี้ไปที่เอ้อร์เป่าด้วย


            เอ้อร์เป่าหน้าแดงเลยอ่ะ “เจ้าศิษย์น้องตัวแสบ เจ้าหัวเราะเยาะข้า!” พูดจบเขาก็วิ่งไล่เตะผมทันที


            ผมรู้สึกเหมือนว่าตัวเองได้ย้อนกลับมาในวัยเรียน ที่มีเพื่อนนักเรียนไล่เตะกันในห้อง แต่มันคงย้อนกลับไปอีกไม่ได้แล้ว เพราะงั้นผมจึงต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป ต้องมีชีวิตที่มีความสุขให้ได้


            ในตอนที่พวกเรากำลังวิ่งไล่เตะกันอยู่ ทันใดนั้นบานประตูก็เปิดออกกว้างพร้อมกับเผยให้เห็นเงาของคนผู้หนึ่ง เจ้าของหนวดเครายาวเฟื้อยค่อยๆ พยักหน้าลงอย่างช้าๆ หลังจากนั้นก็ค่อยๆ เร้นกายจากไป...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 295 ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #2637 NuT NuT (@aquarmarinze) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 17:36
    น้องดูมีความสุขก็ดีใจแล้ว
    #2637
    0
  2. #2228 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 12:15
    ดีๆๆๆๆๆ สงสารก้แต่เจ้าเจ็ด เฮ้ออออ
    #2228
    0
  3. #1966 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:44
    เริ่ดค่ะหนูเทหลัวเน่าหนอนทิ้งแล้วมีความสุข
    #1966
    0
  4. #1759 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 23:47
    อิ้งอี้ดูมีความสุขดีนะ เพราะงั้น เหยียนจงหายไปกับเปลือกทุเรียนซะนะจ๊ะ
    #1759
    0
  5. #1638 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 03:09
    เขาดูมีความสุขกันดีต่างจากที่อยู่กับเหยียน อย่าได้ตามมาเชียวนะไม่งั้นจะเอาเปือกทุเรียนฟาดหน้าให้แหกไปเลย!
    #1638
    1
  6. วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 21:23
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะค่ะ
    #508
    0
  7. #477 Jeerapat Naovaroj (@yui25112543) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 15:32
    อยากจะถามว่าตกลง อิ้งอี้ มีจะมีสามีมั้ย
    #477
    0
  8. #473 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 00:44
    จะได้ฝึกวิชาแล้วววว
    #473
    0
  9. #472 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 00:44
    เนี่ยล่ะค่ะ แล้วทั้งสามก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข (บวกท่านอาจารย์ด้วยก็เป็นสี่) มีความน่ารัก เรียกกันหมีโคอาล่า ให้ความรู้สึกสนิทสนมไม่ลำบากใจจริง ๆ นะคะ อยู่ด้วยแล้วไม่อึดอัดงี้ ว่าแต่เหยียนคือใครหรอคะ ไม่น่าจะมีคนชื่อนี้นะคะ พระเอกน่าจะเป็นศิษย์พี่ใหญ่กับศิษย์พี่รองหรือเปล่าคะ ใครเหยียน ไม่มีทั้งนั้นค่ะ ไม่มี
    #472
    3
    • #472-2 OHMeMEII (@OHMeMEII) (จากตอนที่ 32)
      27 กรกฎาคม 2559 / 05:58
      อันนี้เห็นด้วยค่ะ เหยียนไหน เหยียนอะไรไม่เคยได้ยินอะ อ๋อเงินเหรียญใช่ม๊ะ ไม่นะอี้เออร์เรามี 20 ตำลึงไม่มีเหรียญหรอกคงต้องถามคนพรรคกระยาจกนะเขาอาจมีเงินเหรียญ 55555 55555 55555
      #472-2
    • #472-3 OHMeMEII (@OHMeMEII) (จากตอนที่ 32)
      27 กรกฎาคม 2559 / 05:58
      อันนี้เห็นด้วยค่ะ เหยียนไหน เหยียนอะไรไม่เคยได้ยินอะ อ๋อเงินเหรียญใช่ม๊ะ ไม่นะอี้เออร์เรามี 20 ตำลึงไม่มีเหรียญหรอกคงต้องถามคนพรรคกระยาจกนะเขาอาจมีเงินเหรียญ 55555 55555 55555
      #472-3
  10. #470 richan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 23:51
    ขอให้ฝึก บรรลุ เทพ เท่ห์ยิ่งกว่าอีตาเจ้าป้อมงี่เง่า ซื่อบื้อ แล้วหาคนใหม่ไฉไลกว่าเดิมเถอะ
    #470
    0
  11. #469 priawatbrisbane (@priawatbrisbane) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 23:40
    สมน้ำหน้า อิงอี้หนีไปเลย อยากทำตัวแย่ๆหนัก
    #469
    0
  12. #461 bbwyf (@bacon_buing) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 21:02
    ศิษย์พี่น่ารักกกก เหมือนเด็กซนๆสามคนเลย 55555
    #461
    0
  13. #459 bassjeedjad (@bassjeedjad) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 20:38
    ถ้าอยู่แบบนี้แล้วมีความสุข ก็อย่ากลับไปหาไอนั่นเลยดีกว่า
    #459
    0
  14. #455 L_moccaBoth (@L_moccaBoth) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 19:00
    อยู่แบบนี้ล่ะดีแล้ว ให้นายนั่นทรมานนนนนนนน
    #455
    0
  15. #453 นิจิคาตะ K.S.P (@sandy4869) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 18:42
    ดีแล้ว อิ้งอี้มีความสุขเราก็สุขตาม ดีจริงๆ
    #453
    0
  16. #452 ผู้หลี้ภัย (@lovelybbest) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 17:59
    มีความสุขกันดีจิงๆ
    #452
    0
  17. #450 FahSida (@himeji) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 17:21
    ดูมีความสุขดีจัง ดีจังเนอะอิ้งอี้
    #450
    0
  18. #449 Anazegious (@zevalious) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 17:17
    รอตอนต่อไปจ้า
    #449
    0
  19. #447 minoteamiry (@antl-shawol) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 17:12
    จะเป็นยังไงต่อเนี้ยย เดามางไม่ถูกเลยยย
    #447
    0
  20. #446 Pookpik_< (@love_noval555) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 17:10
    ไม่ต้องฮาเร็มหรอกนะ น่าเบื่อ ทิ้งนังเหยียนแล้วเชิ่ดๆ หาใหม่ๆ เริ่ดๆ ได้อีกมาก!
    #446
    0
  21. วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 17:03
    เสี่ยวอิ้งฝึกวิชาให้เทพแล้วเชิดใส่อิตาหัวหน้าป้อม แล้วก็สร้างฮาเร็มของตัวเองไปเลย !!
    #445
    1
    • #445-1 Anazegious (@zevalious) (จากตอนที่ 32)
      26 กรกฎาคม 2559 / 17:22
      ถ้าเป็นเฟซบุ๊คนี่อยากจะกระทืบไลค์มากเลยอ่ะ เห็นด้วยอย่างแรง เชิดใส่อิตาเหยียนไปเลย หาสามีใหม่ดีกว่า555
      #445-1
  22. #442 PJ_20446 (@2JP_2550) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 16:54
    โอ๊ย....ดีอ่ะ หมดเวรหมดกรรม!!!
    #442
    0
  23. #441 miimiew0912 (@miimiew0912) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 16:24
    พระเอกจะมาตามมั้ยน๊าาาา
    เสี่ยวอี้มีความสุข ดีจังเลยยยย
    #441
    0
  24. #440 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 16:14
    ตาแก่โผล่มาส่องชิมิ ขอบคุณค่า
    #440
    0
  25. #439 Yuna2003 (@phoenixnan13) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 16:14
    โคอาล่า5555555
    #439
    0