[นิยายแปล] ฮูหยินหม้าย 弃夫 (BL, Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 195,584 Views

  • 2,676 Comments

  • 7,912 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,213

    Overall
    195,584

ตอนที่ 44 : หาเงิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8687
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 213 ครั้ง
    3 ส.ค. 59

ตอนที่ 44 หาเงิน




             ในที่สุดวันที่ต้องลงเขาก็มาถึง วันนี้ผมต้องอำลาอาจารย์และศิษย์พี่ทั้งสองเพื่อลงเขาไปท่องยุทธภพ ซึ่งถือเป็นการบำเพ็ญเพียรอย่างหนึ่ง อาจารย์บอกว่าหากยากลำบากนักก็ให้กลับมา หากว่าเหนื่อยจนไม่คิดไปไหนแล้วก็ให้กลับมา เพราะที่นี่คือบ้านของผมตลอดไป ศิษย์พี่บอกว่าหากมีเวลาก็เขียนจดหมายมาบ้าง ซึ่งผมก็รับปากพวกเขา ตอนนี้อาจารย์เรียนทำอาหารสำเร็จแล้ว สามารถแก้ไขปัญหาเรื่องอาหารของพวกเขาสามคนได้ผมก็วางใจ ผมคิดว่าอาจารย์คงจะทำได้ดีนะ


            ที่หลังของผมมีเพียงห่อผ้าใบเล็กๆ เท่านั้น รวมถึงเงินที่อาจารย์ให้มาสิบตำลึง แล้วก็จูงมือเยี่ยนเอ๋อร์ลงจากเขา ถามว่าทำไมผมถึงเอามาแค่สิบตำลึงน่ะหรอ? แล้วทำไมผมถึงต้องพาเยี่ยนเอ๋อร์ลงเขามาด้วย? ความจริงแล้วในตอนแรกอาจารย์จะให้ผมห้าสิบดำลึง แต่ผมไม่ต้องการ ผมรู้ดีกว่าเงินพวกนั้นอาจารย์ต้องใช้สมุนไพรแลกมา ค่าใช้จ่ายของพวกเราในแต่ละเดือน อาจารย์ต้องใช้สมุนไพรไปแลกมา ดังนั้นผมจึงไม่อาจรับเงินของอาจารย์ไว้ได้ ส่วนเยี่ยนเอ๋อร์ ผมพาเขามาแบบนี้ไม่ได้สะดวกสบายเลย แต่เขาต้องการจะมากับผมซึ่งผมเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ซ้ำเหล่าศิษย์พี่ยังต้องการให้เยี่ยนเอ๋อร์มากับผม เพื่อให้เด็กน้อยคอยปกป้องดูแลผม ผมอยากให้เด็กเจ็ดขวบมาดูแลที่ไหนล่ะ? ช่างเถอะๆ ผมยอมรับว่าตอนนี้วรยุทธของเยี่ยนเอ๋อร์ล้ำหน้าผมไปมาก อาจารย์บอกว่าถึงแม้เยี่ยนเอ๋อร์จะอายุเพียงแค่เจ็ดขวบปี หากแต่ในยุทธจักรก็นับว่าเขาเป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง แต่จะให้เด็กเจ็ดขวบมาดูแลผมแบบนี้ ผมล่ะรู้ลึกละอายใจจริงๆ


            “เยี่ยนเอ๋อร์ หิวหรือไม่? พ่อจะพาเจ้าไปกินของอร่อยเอาไหม?”


            “อืม! ท่านพ่อ เยี่ยนเอ๋อร์รู้ว่าข้างหน้ามีร้านบะหมี่ พวกเราไปกินกันเถอะ”


            “เยี่ยนเอ๋อร์ นี่เป็นครั้งแรกที่พ่อจะเลี้ยงเจ้า ไหนเลยถึงจะไปกินบะหมี่เล่า? ไม่ดูถูกพ่อไปหน่อยหรือ?”


            “ท่านพ่อ ขอเพียงได้กินกับท่าน เยี่ยนเอ๋อร์กินอะไรก็เหมือนกัน แล้วตอนนี้พวกเราก็มีเงินแค่สิบตำลึงเท่านั้น ต้องประหยัดให้มาก”


            ดูท่าว่าเยี่ยนเอ๋อร์จะเอาใจใส่ผมแล้วก็รักผมมาก! แต่ที่เยี่ยนเอ๋อร์พูดมาก็ไม่ผิดแม้แต่นิด ตอนนี้พวกเรามีเงินเพียงแค่สิบตำลึง อย่าว่าแต่กินข้าวเลย แม้แต่พักโรงเตี๊ยมก็ยังไม่พอ ดูท่าว่าต้องหาเงินก่อนที่จะไปท่องยุทธภพเสียแล้ว


            “เยี่ยนเอ๋อร์ เราอย่าเพิ่งไปท่องยุทธภพเลยดีไหม? อย่างไรเสียก็มีเวลาตั้งห้าปี ในปีแรกนี้พวกเราหาเงินกันก่อนดีหรือไม่ จากนั้นค่อยไปท่องยุทธภพต่อ?”


            “เยี่ยนเอ๋อร์เชื่อฟังท่านพ่อ!


            “ไป ไปกินบะหมี่กัน”


            เยี่ยนเอ๋อร์พาผมไปร้านบะหมี่ ช่วยไม่ได้ ก็เขาคุ้นเคยกับถนนเส้นนี้มากกว่าผม จึงทำได้แค่ให้เขาเดินนำผมไป


            เราสั่งบะหมี่มาสองชาม ผมเห็นเยี่ยนเอ๋อร์กินอย่างมีความสุข “ท่านลุง ข้าขอถามหน่อยได้หรือไม่?” ผมเอ่ยถามลุงคนขายบะหมี่ “ท่านลุง ท่านรู้หรือไม่ว่าที่ไหนรับคนงาน คนใช้หรือไม่? ข้ากำลังหางานน่ะ”


            “พ่อหนุ่ม เดี๋ยวนี้งานมันหายากนัก เจ้าดูตามท้องถนนสิ กว่าครึ่งหนึ่งในเมือง ก็ถูกป้อมวิเวกกว้านซื้อไปหมดแล้ว บางร้านก็แทบจะไม่ได้เปิดเลย ไหนเลยจะเอาเงินมาจ้างคนงานได้”


            “ท่านลุง แล้วป้อมวิเวกไม่รับคนงานหรือ?”


            “พ่อหนุ่ม เจ้าคงมาจากบ้านนอกสินะ? เจ้าคงจะไม่รู้ ว่าป้อมวิเวกทุกห้าปีจะรับคนงานเพียงครั้ง จะเป็นเพียงคนรับใช้ก็ยังต้องผ่านการคัดเลือกครั้งแล้วครั้งเล่า จะเข้าทำงานไม่ใช่เรื่องง่ายเลย! ทุกห้าปีจะมีการคัดเลือกคนเข้าไป ซึ่งก็ได้จัดไปเมื่อปีที่แล้ว ดังนั้นต้องรอีกสี่ปี...”


            “ขอบคุณท่านลุง” ความจริงแล้วจะให้เป็นคนงานป้อมวิเวก ผมก็ไม่เอาหรอก ตอนนี้ผมจึงต้องคิดหาวิธีอื่น


            “ความจริงแล้วท่านพ่อสามารถร้องเพลงได้ ท่านพ่อร้องเพลงได้ไพเราะมาก จะต้องได้เงินเยอะแน่ๆ” เยี่ยนเอ๋อร์เสนอความคิด


            เยี่ยนเอ๋อร์คงไม่คิดจะให้ผมไปขายเสียงที่โรงน้ำชาหรอกนะ? แบบนั้นฆ่าผมไม่ดีกว่าหรอ! “เยี่ยนเอ๋อร์ เจ้าพูดอะไรน่ะ?”


            “เยี่ยนเอ๋อร์บอกว่า ท่านพ่อสามารถไปร้องเพลง ท่านพ่อสามารถไปร่วมคณะละครรำก็ได้นะ”


            ความคิดของเยี่ยนเอ๋อร์ก็นับว่าไม่เลว แบบนี้อย่างว่าแค่ปีเดียวเลย สิบปีก็ยังได้เงินแค่ไม่เท่าไหร่เอง มีที่ไหนบ้างนะที่จะหาเงินได้มากๆ หรือไม่ก็ไม่ต้องเสียค่าอะไรเลย? ในยุคปัจจุบันคนที่เป็นนักร้องดารามักจะหาเงินได้จำนวนมาก แล้วในยุคสมัยนี้ล่ะ? ใช่แล้ว ทำไมผมถึงคิดไม่ถึงนะ? ในยุคนี้ผมเองก็เป็นนักร้องได้เหมือนกันนี่ ฮ่าๆ...


            “เยี่ยนเอ๋อร์ รีบกินเร็ว กินเสร็จแล้วพ่อจะพาเจ้าไปที่แห่งหนึ่ง ไม่แน่ว่าคืนนี้เราอาจจะไม่ต้องเสียเงินค่าโรงเตี๊ยมก็ได้”  







-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

มาแล้วค่ะ แอบดอดไปอ่านเรื่อง Rough and Tender ของคุณ DD  มาค่ะ เลยไม่ได้แปลนิยายเลย 

ช่วงนี้ไม่มีคนชื่อเหยียนนะคะ ได้ข่าวว่าโดนเปลือกทุเรียนจนต้องไปรักษาตัวค่ะ 5555

           

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 213 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1978 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 01:28
    สองพ่อลูกท่องยุทธจักร
    #1978
    0
  2. #1771 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 01:08
    สองพ่อลูกจะไปทำงานอะไรกันน้าาาาาา
    #1771
    0
  3. #843 เชอร์รี่ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 12:15
    ขอบคุณค่าไรท์

    #843
    0
  4. #838 ไอแอมอะก้อย (@pk4u) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 23:05
    อ่า คนงามท่องยุทธพร้อมจอมยุทธ7ขวบ เท่ห์จริงๆ
    #838
    0
  5. #828 ListPlayDear (@listplaydear) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 20:54
    เนี่ยยยยยย อยากได้ยินมั่งจังเสียงอิ้วอี้เนี่ย!
    #828
    0
  6. วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 19:21
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #821
    0
  7. #819 CLARA (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 18:26
    อ้ายยยยย อ่านเรื่องเดียวกันเลยค่าาาฮุๆ เข้าใจเรื่องนี้ สงสารหนูขอบฟ้า เราอยากหยิกคุณกรนักฮึ่มมม. เพิ่งอ่านถึงตอน24มั้ง คาๆอยู่ ก็ว่าอยู่หายไปไหนเรามาแอบส่องฮูหยิน สลับกับอ่านนิยายคุณDD ที่แท้ไปอ่านเรื่องเดียวกันนี่เอง5555



    รอน้าค้าา
    #819
    1
    • #819-1 JploiiZ* (@ployyoon) (จากตอนที่ 44)
      3 สิงหาคม 2559 / 21:55
      55555 เรา FC พี่กรค่ะ รักนาง ผู้หญิงชอบคนเลวค่ะ พี่พลนี่ไม่สเป็คเลย
      #819-1