[นิยายแปล] ฮูหยินหม้าย 弃夫 (BL, Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 195,786 Views

  • 2,676 Comments

  • 7,916 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,415

    Overall
    195,786

ตอนที่ 49 : คนคุ้นเคยในร้านอาหาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8526
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 268 ครั้ง
    7 ส.ค. 59

ตอนที่ 49 คนคุ้นเคยในร้านอาหาร





            นับแต่วันที่ผมทำสัญญากับป้าเฝิง ผมก็ได้กลายเป็นคนของหอนางโลมอย่างเป็นทางการ หลังจากนั้นป้าเฝิงก็แยกพื้นที่สวนเล็กๆ ให้กับผม ผมรู้สึกมีความสุขมาก และในตอนนี้หอนางโลมแห่งนี้ได้โด่งดังไปทั่วเมือง รวมถึงคุณชายอู๋ฉิงที่ไม่มีผู้ใดไม่รู้จักเขา


            พอถึงวันที่ต้องมาแบ่งเงินกัน ป้าเฝิงก็ให้ตั๋วเงินมาผมหนึ่งร้อยตำลึงพร้อมกับถามผมว่าพอหรือไม่ ผมล่ะอยากจะหัวเราะจริงๆ นี่คงเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ล่ะมั้งที่เถ้าแก่เนี้ยถามลูกจ้างว่าเงินพอไหม


            “ป้าเฝิง เงินเดือนนี้ข้าได้มากถึงเพียงนี้เลยหรือ?” หนึ่งร้อยตำลึงไม่ใช่จำนวนเงินน้อยๆ เลย ชาวบ้านทั่วไปปีหนึ่งจะได้เงินแค่ประมาณสิบตำลึงเท่านั้นเอง


            “อู๋ฉิง นี่เป็นเงินของครึ่งเดือน นี่ถือว่ามากแล้วหรือ? เดือนหน้าข้าต้องการมากกว่านี้อีกนะ” ป้าเฝิงพูดกับผมพลางหัวเราะ


            ผมยื่นมือไปรับตั๋วเงินมา “ป้าเฝิง หากว่าวันนี้ไม่มีอะไรแล้ว เช่นนั้นข้าขอพาเยี่ยนเอ๋อร์ไปเดินเล่นที่ถนน ซื้อข้าวของที่จำเป็นหน่อยแล้วกัน”


            “ไปสิ แต่อย่าลืมล่ะว่าต้องกลับมาก่อนฟ้ามืด”


            ชายหนุ่มผู้ใช้ผ้าผืนบางคลุมใบหน้าไว้ขณะเดียวกันก็เดินจูงมือเด็กวัยหกเจ็ดขวบเศษเดินเล่นอยู่บนท้องถนน


            “ท่านพ่อ พวกเราออกมาซื้ออะไรหรือ?” เยี่ยนเอ๋อร์ถามผม


            “ไม่รู้สิ วันนี้พ่อได้เงินค่าจ้างมา เดี๋ยวพ่อจะเลี้ยงข้าวเยี่ยนเอ๋อร์ดีหรือไม่?” ผมยังไม่เคยไปกินข้าวในภัตตาคารเลยนะ


            “ไปครับ! วันนี้เยี่ยนเอ๋อร์จะกินให้ท่านพ่อจนเลย”


            “ฮ่าๆ เจ้านี่นะ ไม่เป็นไร กินไปเถอะ หากว่าไม่มีเงินจ่ายจริงๆ พ่อก็จะให้เยี่ยนเอ๋อร์ไปเป็นเด็กรับใช้ที่นั่น รอจนกว่าพ่อจะหาเงินได้แล้วค่อยมาไถ่ตัวเยี่ยนเอ๋อร์ดีหรือไม่” ผมแกล้งเยี่ยนเอ๋อร์เล่น


            “ไม่เอา เยี่ยนเอ๋อร์ไม่อยากเป็น”


            ผมพาเยี่ยนเอ๋อร์มายังภัตตาคารที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง หลังจากนั้นก็ขึ้นไปยังชั้นสองซึ่งภายในห้องถูกตกแต่งอย่างหรูหราโอ่อ่า พร้อมกับสั่งอาหารขึ้นชื่อมาสองสามอย่าง สองพ่อลูกกินกันอย่างเอร็ดอร่อย อาหารของที่นี่นับว่ารสชาติไม่เลว จึงไม่แปลกใจเลยที่จะโด่งดังที่สุดในเมือง


            ในขณะเดียวกัน เงาร่างของสองคนที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นภายในภัตตาคาร ผมมองคนที่เดินเข้ามาผ่านม่านไม้ไผ่ เหยียนหล่อเหลาขึ้นมากโข รวมถึงเขาดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นด้วย ส่วนคนข้างกายของเขาก็คือท่านอ๋องจิ้ง ถึงแม้จะมองเห็นแค่เพียงครู่เดียว แต่ก็รู้ได้ว่าเหยียนไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย ก่อนจะเห็นพวกเขาสองคนเดินผ่านผมเข้าไปในห้องถัดไปที่หรูหรามากกว่า


            “ท่านพ่อ ท่านรู้จักสองคนที่เดินผ่านไปหรือ?”


            “อืม รู้จักสิ”


            “พวกเขาเป็นใครกัน? เกี่ยวข้องอะไรกับท่านพ่อ?”


            “เรื่องมันก็ผ่านไปนานแล้ว” เรื่องในอดีตผมไม่ได้ต้องการจะปิดบังเยี่ยนเอ๋อร์เลยแม้แต่น้อย “พวกเขาสองคน คนหนึ่งเป็นประมุขป้อมวิเวก อีกคนหนึ่งเป็นองค์ชาย”


            “เช่นนั้นท่านพ่อเล่าเรื่องของพวกเขาให้ข้าฟังหน่อยสิ” เยี่ยนเอ๋อร์รบเร้า


            ดังนั้นผมจึงเล่าเรื่องที่ผมทำงานเป็นคนรับใช้ในป้อมวิเวก แล้วก็เรื่องที่ผมช่วยลุงหลี่ไว้ให้เยี่ยนเอ๋อร์ฟัง ส่วนเรื่องอื่นผมไม่ต้องการจะรื้อฟื้นหรือพูดถึงมัน


            เยี่ยนเอ๋อร์ฟังอย่างมีความสุข “ท่านพ่อ คงมีแต่ท่านนี่แหละ ที่เรียกชามน้ำเปล่าว่า ดวงใจร้าวราน”  ผมสายหัวไม่ได้ตอบอะไร


            “ท่านพ่อ ท่านว่าตอนนี้พวกเขาจะยังจำท่านได้ไหม?”


            “พ่อไม่อยากรู้!


            “ท่านพ่อ พวกเรามาลองใจเขาดูดีไหม?”


            “เยี่ยนเอ๋อร์ พ่อไม่อยากให้พวกเขาเห็นหน้าพ่อ หากว่าเขาเห็นคงเกิดปัญหาขึ้นมาแน่”


            “ไม่เป็นไร ท่านพ่อ เยี่ยนเอ๋อร์มีวิธี รับรองเลยว่าพวกเขาไม่ได้เห็นหน้าท่านอย่างแน่นอน” เยี่ยนเอ๋อร์พูดต่อ “ท่านพ่อ พวกเรากินอิ่มแล้ว เช่นนั้นก็คิดเงินแล้วกลับกันเถอะ”


            “อืม” ผมพาเยี่ยนเอ๋อร์ลงไปจ่ายเงินที่ชั้นล่าง หลังจากนั้นเยี่ยนเอ๋อร์ก็ไปกระซิบกระซาบกับเสี่ยวเอ้อร์ของร้านก่อนจะเดินตามผมออกมา


            “ท่านพ่อ นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านเรานี่นา?”


            “พ่อรู้ ในเมื่อได้ออกมาแล้วพ่อก็จะพาเจ้าไปซื้อเสื้อผ้าไงล่ะ เยี่ยนเอ๋อร์สูงขึ้นอีกแล้ว เสื้อผ้าก็พลอยดูเหมือนจะเล็กลงไปด้วย”


            “ไม่ต้องหรอกท่านพ่อ เยี่ยนเอ๋อร์มีเสื้อผ้าใส่พอแล้ว”


            “ได้ยังไงกัน เสื้อผ้าเล็กขนาดนั้นจะใส่ได้ยังไง? ไปเถอะ เชื่อฟังที่พ่อพูด”


            หลังจากซื้อเสื้อผ้าให้เยี่ยนเอ๋อร์เสร็จ ผมก็ไปซื้อให้ตัวเองบ้าง กว่าจะกลับมาถึงหอนางโลมก็ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วยามแล้ว


            “ไม่รู้ว่าพวกเขาเห็นน้ำแกงชามนั้นแล้วจะรู้สึกยังไง” เยี่ยนเอ๋อร์พึมพำกับตัวเอง


            “เยี่ยนเอ๋อร์ เมื่อกี้ลูกพูดว่าอะไรนะ?” ถึงแม้ว่าเยี่ยนเอ๋อร์จะพูดเบาๆ แต่ผมกลับได้ยินมันอย่างชัดเจน “เยี่ยนเอ๋อร์ พูดความจริงออกมา เจ้าทำอะไรลงไป?”


            “เปล่านะท่านพ่อ เยี่ยนเอ๋อร์ก็แค่เลี้ยงน้ำแกงดวงใจร้าวรานให้ชายสองคนนั้นที่อยู่ห้องถัดไปเอง”


            “เยี่ยนเอ๋อร์ เจ้าชักเหลวไหลเกินไปแล้ว หากพวกเขาจับได้จะทำยังไง?”


            “ไม่หรอกท่านพ่อ เยี่ยนเอ๋อร์บอกกับเสี่ยวเอ้อร์ไปแล้ว ว่ารอให้พวกเราไปสักครึ่งชั่วยามก่อน แล้วค่อยยกน้ำแกงไปให้พวกเขา กว่าพวกเขาจะดื่มน้ำแกงหมด ข้ากับท่านพ่อก็กลับมาถึงบ้านแล้ว”


            เฮ้อ...ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ ส่ายหัวแล้วส่ายหัวอีกเพราะไม่รู้จะพูดอะไร สองพ่อลูกนั่งจิมชาอยู่ในบ้านเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไร แต่ไม่รู้ว่าข้างนอกหอนางโลม คนที่ได้น้ำแกงของเยี่ยนเอ๋อร์จะเป็นยังไงบ้าง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 268 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #2647 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 12:23
    นี่ไม่เข้าใจออกมาแล้วจะวุ่นวายกับเขาเผื่อ
    #2647
    0
  2. #2638 NuT NuT (@aquarmarinze) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 18:09
    เด็กคนนี้ทั้งฉลาดทั้งน่าเอ็นดูววว
    #2638
    0
  3. #2244 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 13:15
    เยี่ยนเอ๋อร์ อย่าทำเป็นเก่งสิ
    #2244
    0
  4. #1981 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 01:41
    ขอให้สำลักน้ำแกงตายคู่เลยค่ะ
    #1981
    0
  5. #1776 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 01:32
    อาจจะร้าวรานตามชื่อน้ำแกงไปแล้ว 55555
    #1776
    0
  6. #1647 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 04:04
    คงนั่งน้ำตาซึมไม่ก็อาละวาดอยู่มั้งค่ะ 555555
    #1647
    0
  7. #1033 ฮ่อยจ๊อ (@21298) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 00:05
    ซดน้ำแกงย้อมใจซะนะคะ
    #1033
    0
  8. #956 ListPlayDear (@listplaydear) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 07:29
    นั่งร้องไห้ อาละวาดอยู่ค่ะ 55555
    #956
    0
  9. #951 20Loveyaoi (@20Loveyaoi) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 22:59
    คงจะร้าวรานอยู่มั้ง555
    #951
    0
  10. วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 21:36
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #948
    0
  11. #940 หนูมะเหมี่ยว (@ma-me-aw) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 18:51
    ครึ่งชัวยาม!! ทานกันนานแท้
    #940
    0
  12. #934 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 17:58
    จะเป็นยังไงนะ
    #934
    0
  13. #927 ไอแอมอะก้อย (@pk4u) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 16:25
    คุณลูก ช่างดื้อนัก ฮ่าๆ
    #927
    0