[นิยายแปล] ฮูหยินหม้าย 弃夫 (BL, Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 196,202 Views

  • 2,677 Comments

  • 7,923 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,831

    Overall
    196,202

ตอนที่ 54 : พบเจ้าเจ็ดอีกครา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 234 ครั้ง
    11 ส.ค. 59

ตอนที่ 54 พบเจ้าเจ็ดอีกครา




             หลังจากที่ร้องเพลงของการ์ตูนเรื่อง แพะสี่หยางหยางกับหมาป่าให้เยี่ยนเอ๋อร์ฟัง หลังจากนั้นเยี่ยนเอ๋อร์ก็เอาแต่ร้องท่อนนั้นไม่หยุดเลย ดูท่าว่าจะชอบเพลงนี้นะ เด็กหนอเด็ก


            “อย่าเห็นว่าฉันเป็นเพียงแกะตัวหนึ่ง แกะน้อยๆ ฉลาดกว่าที่ใครติด...” เยี่ยนเอ๋อร์พึมพำเพลงนี้อีกแล้ว  เห็นใบหน้าตื่นเต้นของเขาแล้วผมก็เวียนหัว ถึงแม้ว่าผมจะยอมรับว่าเพลงนี้ก็เพราะดี แต่ถ้าได้ฟังทั้งวันแบบนี้ก็ไม่ไหวนะ “เยี่ยนเอ๋อร์ เลิกร้องได้แล้ว พ่อปวดหัวจะตายอยู่แล้ว”


            “ท่าพ่อ เยี่ยนเอ๋อร์ร้องเพลงไม่เพราะหรือ?”


            “เพราะมาก แต่ว่าวันนี้พ่อเวียนหัวนิดหน่อย เจ้าอย่าเสียงดังได้ไหม”


            “ท่านพ่อ ท่านไม่สบายหรอ เช่นนั้นพวกเรากลับกันเถอะ อย่าเดินซื้อของอีกเลย เอาไว้วันหลังค่อยมาก็ได้”


            ความจริงแล้วที่ผมพาเยี่ยนเอ๋อร์ออกมาไม่ใช่ว่าอยากจะซื้อของหรอก เพียงแต่เดินหาอะไรสนุกๆ ทำเท่านั้น “ก็ได้ เช่นนั้นคราวหน้าพ่อพาเจ้ามาอีกดีไหม?” ผมเห็นด้วยกับเยี่ยนเอ๋อร์


            “ได้เลย!


            เดินเดินเดิน พ่อลูกมือใหญ่จับมือลูกไว้ เดินเดินเดิน เดินกลับบ้านไปด้วยกัน! พอมาถึงถนนเส้นนี้      อีกแค่นิดเดียวก็จะถึงบ้านแล้ว พอกลับไปแล้วผมก็จะนอนหลับให้สบาย ผมเดินไปพร้อมกับคิดถึงเตียงนอนไปด้วย...


            “ท่านพ่อ ทำไมไม่เดินล่ะ?” เยี่ยนเอ๋อร์เงยหน้าขึ้นมาถามผม


            ผมไม่ตอบ หากแต่สายตามองไปยังเงาร่างของคนที่ยืนอยู่ไกลๆ เจ้าเจ็ด หลายปีแล้วที่ไม่ได้เจอกัน เขาสูงขึ้นมาก แต่ความจริงแล้วเจ้าเจ็ดก็ดูไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด


            เยี่ยนเอ๋อร์ที่มองตามสายตาของผมไปเอ่ยถาม “ท่านพ่อ ท่านรู้จากเขาหรือ?”


            ผมพยักหน้ารับ “เยี่ยนเอ๋อร์ ยังจำภาพแรกที่พ่อวาดได้หรือไม่? ภาพที่เยี่ยนเอ๋อร์อยากได้ แต่พ่อกลับมอบให้กับคนที่สำคัญของพ่อ จำได้หรือไม่?”


            “เยี่ยนเอ๋อร์จำได้ ในตอนนั้นท่านพ่อรับปากว่าจะวาดภาพใหม่ให้เยี่ยนเอ๋อร์ด้วย แต่ว่าจนป่านนี้แล้วท่านพ่อก็ยังไม่ได้วาดเลย”


            “ฮ่าๆ เยี่ยนเอ๋อร์ ภาพม้วนนั้นพ่อมอบให้แก่เขานั่นเอง เขาก็คืออาเจ็ดของเจ้า” ผมอธิบาย “เยี่ยนเอ๋อร์ เจ้าช่วยพาอาเจ็ดมาหาพ่อได้หรือไม่? พ่อจะกลับไปรอพวกเจ้า ตกลงไหม?”


            “ท่านพ่อวางใจ ท่านกลับไปพักก่อนเถอะ เดี๋ยวเยี่ยนเอ๋อร์จะพาอาเจ็ดกลับไปหาท่านเอง!” พอพูดจบเยี่ยนเอ๋อร์ก็เดินไป






            ผมนั่งอยู่ในบ้าน กำลังรอเยี่ยนเอ๋อร์พาเจ้าเจ็ดกลับมา แต่ว่าเวลาก็ผ่านไปพักใหญ่แล้ว แต่เจ้าเจ็ดกับเยี่ยนเอ๋อร์ก็ยังไม่มา พวกเขาน่าจะมาแล้วไม่ใช่หรอ? ผมไม่น่าให้เยี่ยนเอ๋อร์ไปคนเดียว แล้วตัวเองก็กลับมาเลย หากว่าเยี่ยนเอ๋อร์เป็นอะไรไปจะทำยังไง? ผมอยู่ในบ้านคิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียว นั่งก็นั่งไม่ติด ยืนก็ยืนไม่ได้


            เวลาผ่านไปประมาณเกือบครึ่งชั่วยาม ไม่ได้ ผมรอต่อไปไม่ได้แล้ว ผมต้องออกไปตามหาเยี่ยนเอ๋อร์ ในขณะที่กำลังจะออกไป เสียงที่ดังขึ้นก็ทำให้ใจของผมเต้นระรัว “ท่านพ่อ” พอได้ยินเสียงเยี่ยนเอ๋อร์ร้องเรียกผมก็รีบสาวเท้าออกไปทันที


            “เยี่ยนเอ๋อร์ ทำไมถึงเพิ่งกลับมา? เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือไม่?” ผมย่อตัวลงเงยหน้ามองเยียนเอ๋อร์ เสื้อผ้าก็นับว่ายังสะอาดสะอ้านเหมือนอย่างปกติดี


            “ท่านพ่อ เยี่ยนเอ๋อร์ไม่เป็นอะไร ท่านดูสิว่าเยี่ยนเอ๋อร์พาใครมาหา” พูดจบก็วิ่งไปที่ประตู บานประตูเปิดออกก่อนจะมีร่างหนึ่งเดินเข้ามา


            ผมมองคนที่เข้ามา ไร้คำจะเอื้อนเอ่ย คนใหม่ที่เข้ามามองมาที่ผมอย่างสำรวจ ในตอนนี้ผมคิดว่าตัวเองน่าจะวิ่งเข้าไปกอดเจ้าเจ็ด แต่ในความเป็นจริงขาทั้งสองของผมกลับก้าวไม่ออก มันนิ่งราวกับหินถ่วงไว้ขยับไปไหนไม่ได้


            สุดท้ายก็เป็นเจ้าเจ็ดที่เปิดปากก่อน “ขอถามคุณชายท่านนี้ หาข้ามีเรื่องอันใดหรือ?”


            “คุณชาย? เจ้าเจ็ด เจ้าไม่รู้จักข้าหรือ?”


            “คุณชายรู้ชื่อของข้าได้อย่างไร? ข้าแน่ใจว่าข้าไม่เคยพบคุณชายมาก่อน” คำพูดของเจ้าเจ็ดคล้ายกับเข็มที่ทิ่มแทงใจผม


            “ท่านพ่อ ท่านพ่อ ผ้าคลุม ผ้าคลุม” เสียงเล็กๆ ของเยี่ยนเอ๋อร์เอ่ย พอได้ยินดังนั้นผมก็นึกออก ที่แท้ก็ลืมถอดผ้าคลุมออกนี่เอง


            ผมดึงผ้าคลุมหน้าออกก่อนจะถือไว้ในมือ “นายน้อย...นายน้อย...ฮือ...” และแล้วก็เป็นไปตามที่คาดไว้ ผมควรจะเข้าไปกอดปลอบเจ้าเจ็ดที่กำลังร้องไห้อยู่ใช่ไหม? แต่ดันกลายเป็นว่าเจ้าเจ็ดที่วิ่งเข้ามากอดผมแทน แล้วที่สำคัญก็คือใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตากับน้ำมูกของเขากำลังถูไถอยู่บนเสื้อของผม


            ผมดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของเจ้าเจ็ดเพื่อให้เกิดช่องว่างระหว่างเราบ้าง แต่เจ้าเด็กนี่ก็ดึงผมเข้าไปกอดอีก วันนี้เสื้อผ้าของผมเปื้อนไปหมดแล้ว ช่างเถอะ ตามใจเขาเลย! ในเมื่อมันก็เปื้อนไปแล้วนี่


            เจ้าเจ็ดร้องไห้ไปพักใหญ่จนรู้สึกเหนื่อยกับการร้องไห้ถึงได้หยุด ผมจึงเอาแขนเสื้อของตัวเองเช็ดหน้าเช็ดตาให้กับเขา “เจ้าดูสิ เจ้าเป็นเหมือนเมื่อก่อนไม่ผิดเลย ยังขี้แยไม่เปลี่ยน”


            เจ้าเจ็ดสูดน้ำมูก น้ำเสียงแหบแห้งเล็กน้อย “นายน้อย เจ้าเจ็ดคิดถึงท่าน! หลายปีมานี้ท่านไม่มาหาข้าเลย นายน้อยแย่มาก”


            “เอาล่ะๆ ข้าผิดเองแหละ! เจ้าเจ็ด ตอนนี้ข้าก็มาหานายแล้วไม่ใช่หรือไง? เอาล่ะ เห็นหน้าข้าก็ควรมีความสุขไม่ใช่หรอ ทำไมถึงได้ร้องไห้โยเยแบบนี้? ถ้าร้องอีกรอบข้าจะโกรธจริงๆ นะ”


            เจ้าเจ็ดรีบเอาแขนเสื้อเช็ดใบหน้าของตัวเองทันที “อืม ข้าไม่ร้องแล้ว หลายปีมานี้นายน้อยไปอยู่ที่ไหนมา? พวกเราตามหาท่านอย่างไรก็หาไม่พบเลย”


            “เจ้าเด็กโง่ ข้าก็เขียนจดหมายบอกให้เจ้ารอไม่ใช่หรือไง ยังจะตามหาข้าอีก”


            “นายน้อย ต่อให้ท่านไม่ส่งจดหมายมา ข้าก็เชื่อว่าท่านต้องมาอย่างแน่นอน ท่านใจร้ายเกินไปแล้ว ทิ้งข้าไว้ส่วนตัวเองก็หนีไปคนเดียว รู้หรือไม่ว่าข้าเสียใจมากแค่ไหน นอกจากจะเสียใจแล้วก็ยังเป็นห่วงท่านด้วย”


            “นายน้อย หลายปีมานี้ท่านไปอยู่ที่ไหนมา? ทำไมถึงไม่มีข่าวคราวของท่านเลย?”


            “ข้าก็อยู่ที่นี่มาตลอดนั่นแหละ ไม่ได้ไปที่ไหนไกลเลย เอาไว้ข้าจะบอกรายละเอียดเจ้าทีหลังนะ เจ้าเจ็ด เจ้าบอกข้ามาก่อน ทำไมเจ้าถึงอยู่บนถนนได้ ท่าทางของเจ้าดูตระหนกตกใจ เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่ไหม?”


            “นายน้อย เจ้าเจ็ดไม่ได้เป็นอะไร แต่คราวนี้คนที่เกิดเรื่องก็คือนายท่าน...” ยิ่งพูดน้ำเสียงของเจ้าเจ็ดยิ่งเบาลงเรื่อยๆ คอก็หดลงเรื่อยๆ ก่อนจะมองดูท่าทีของผมว่าเป็นอย่างไร บางทีเขาคงกลัวว่าผมจะเสียใจก็เป็นได้


            “เหยียน? เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?” ผมถามด้วยความร้อนรน


            เจ้าเจ็ดก้มหน้าลง ไม่ยอมตอบคำถาม ผมจึงถามต่อ “เจ้าเจ็ด เจ้ารีบพูดออกมาสิ เจ้าอยากให้ข้าร้อนใจจนตายรึไง!


            เยี่ยนเอ๋อร์ที่เห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดีก็รินน้ำให้เจ้าเจ็ด “อาเจ็ด ดื่มน้ำก่อน มีอะไรก็ค่อยๆ พูดเถิด” หลังจากนั้นก็พูดกับผม “ท่านพ่อ ท่านเองก็อย่าได้ร้อนใจนักเลย ร้อนใจไปก็ไม่มีประโยชน์ ให้ท่านอาเจ็ดดื่มน้ำสักหน่อยแล้วค่อยฟังอาเจ็ดเล่า”


            ผมนั่งลงแล้วก็รินน้ำให้ตัวเองดื่มบ้าง เพื่อให้ลดความหงุดหงิดของตัวเองลง แล้วเฝ้ารอเจ้าเจ็ดอย่างเงียบๆ











-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

วันนี้มาอัพผิดเวลามากค่ะ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ( ./\. ) 

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 234 ครั้ง

46 ความคิดเห็น

  1. #2649 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 12:39
    ไปสนใจมันทำไมวะงง
    #2649
    0
  2. #2576 obliviousmybody (@mitty1994) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:14
    ลีลาท่ามากจริงง
    #2576
    0
  3. #2189 lakkee (@lakkee) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 16:18
    ขอบคุณ
    #2189
    0
  4. #1986 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 02:03
    ตายแล้วเหรอจะรีบไปร้านโลงใช่มะ ว่าแต่อิหนูยังจะไปห่วงมันอี๊กกก
    #1986
    0
  5. #1781 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 01:59
    อะไรนะ เหยียนตายแล้ว อือ ๆ ต้องไปช่วยฝังใช่ไหม ได้ ๆ
    #1781
    0
  6. #1075 ริปไทด์ (@paqcha) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 09:29
    ค้างอย่างแรง55555
    #1075
    0
  7. #1072 ionia (@gnobas) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 19:01
    ขอบคุณค่ะ
    #1072
    0
  8. #1071 โต้รุ่ง (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 18:45
    อะไรนะ! เหยียนตายแล้ว โอ้~~///ว่าแต่เหยียนเป็นไผหว่าาา
    #1071
    1
    • #1071-1 ดาค่ะ (จากตอนที่ 54)
      13 สิงหาคม 2559 / 02:23
      โอ้วถูกใจ แช่งเหมือนกันเลย โอ๊ะมิใช่

      ช่างเหมือนกันเลย
      #1071-1
  9. #1070 Puipeepo (@puimimoma) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 16:39
    ยังห่วงเขาอีก
    #1070
    0
  10. #1067 Verde pop (@ellel) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 15:54
    ต่อน๊าาา สู้ๆนะไรท์^^
    #1067
    0
  11. วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 15:31
    ค้างมากกกกกกกกดกดดดดกกกกก
    #1065
    0
  12. #1064 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 11:55
    เหยียนคือใคร? เราไม่รู้จัก!
    #1064
    0
  13. #1063 Moonis (@Moonis) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 11:43
    เหยียน ใครอ่ะ ไม่รู้จัก 5555
    แล้วพระเอกล่ะให้ป้ายหมู่บ้านแล้วจากไปได้ยังไง
    #1063
    0
  14. #1062 Micael_the archangle (@8185) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 10:20
    ค้างงงง
    #1062
    0
  15. วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 10:14
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1061
    0
  16. #1059 yukihana (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 10:06
    เหยียนเป็นอะไรล่ะเนี่ย บริวารมีเยอะแยะแต่เจ้าเจ็ดต้องออกมาเอง น่าแปลกใจ
    #1059
    0
  17. #1058 L_moccaBoth (@L_moccaBoth) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 09:51
    เกิดอะไร๊~~~~
    #1058
    0
  18. #1057 ลอร์ดโวลเดอมอร์ (@edwerd) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 09:34
    อ๊าาาาาาา ค้างอย่างแรง เหยียนเป็นอะไรอ่ะ
    #1057
    0
  19. #1056 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 09:32
    เกิดอะไรขึ้นนน ค้างมากก
    #1056
    0
  20. #1054 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 09:22
    ค้างมากกกก
    #1054
    0
  21. #1053 APRIL (@jamlovenami) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 09:21
    เกิดอะไรขึ้น... ก็ช่างหันมันสิค้าา
    #1053
    0
  22. #1051 PJ_20446 (@2JP_2550) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 08:28
    อะไร....ไม่ยอมตอบอีก
    #1051
    0
  23. #1050 PrinceJedi (@nanwalai) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 08:12
    เหยียนเป็นอะไร?
    #1050
    0
  24. #1049 ฮ่อยจ๊อ (@21298) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 07:53
    เหยียนเป็นไร
    #1049
    0
  25. #1048 LIVII (@BIGBOSS_S) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 07:44
    รีบๆมาต่อน้าาา
    #1048
    0