[นิยายแปล] ฮูหยินหม้าย 弃夫 (BL, Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 195,492 Views

  • 2,676 Comments

  • 7,911 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,121

    Overall
    195,492

ตอนที่ 73 : ความจริงปรากฎ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 247 ครั้ง
    23 มิ.ย. 60

ตอนที่ 73 ความจริงปรากฎ





          วันเวลาก็ผ่านไปเช่นนี้แหละไม่นับว่าดีแต่ก็ไม่ได้แย่มากนัก ทัตสึมิมักจะมาหาผมที่เรือน หรือไม่ผมก็อาจจะไปหาเขาเองบ้างเพื่ออาหารญี่ปุ่นแบบต้นตำรับ! แววตาของทัตสึมิที่มองผมไม่เป็นประกายอีกต่อไปแล้ว แต่กลายเป็นแบบเพื่อนที่จริงใจต่อกันแทน 


                    ห้าวเหยียนไม่เคยรบกวนพวกเราอีกเลย แต่ละวันอ๋องจิ้งก็จะมาหาพวกเรา แต่ก็มีบางทีที่เขาจะสอนวรยุทธ์ให้เยี่ยนเอ๋อร์บ้าง เป็นเพราะว่าผมไม่เป็นวรยุทธ์ก็เลยไม่มีใครฝึกเป็นเพื่อนเยี่ยนเอ๋อร์ คราวนี้มีท่านอ๋องจิ้งฝึกวรยุทธ์เป็นเพื่อนก็นับว่าดีอยู่ไม่น้อย วรยุทธ์ของเยี่ยนเอ๋อร์ก้าวหน้าขึ้นมากสำหรับเด็กวัยเพียงเจ็ดขวบ อันนี้อ๋องจิ้งเป็นคนพูดเอง พอได้ยินแบบนี้แล้วคนเป็นพ่อแบบผมก็อดดีใจจนหน้าบานไม่ได้


            “ทัตสึมิ พรุ่งนี้ท่านก็ต้องกลับไปแล้วหรือ? ไหนบอกว่าจะอยู่อีกหลายวันไง” ทัตสึมิมาอำลาผม ผมไม่อยากให้เขาไปเลย


            “อืม ทางฝูซางมีจดหมายด่วนมาว่าเกิดเรื่องนิดหน่อย ข้าจำเป็นต้องรีบกลับไป เดินทางต้องใช้เวลากว่าหนึ่งเดือน ช้าจึงรีรอไม่ได้วันพรุ่งต้องรีบออกเดินทาง”


            “อืม แล้วเมื่อไหร่ท่านถึงจะกลับมาอีก?”


            “ข้าเองก็ไม่แน่ใจ หากข้าไม่มา เจ้าก็สามารถไปหาข้าที่ฝูซางได้ ข้าจะต้อนรับขับสู้เจ้าเป็นอย่างดี” ทัตสึมิกล่าวด้วยท่าทางจริงจัง


            “ได้ หากมีโอกาสข้าจะไปแน่นอน หากมีโอกาสท่านก็ต้องกลับมาเช่นกัน” ผมกับทัตสึมิทำสัญญากัน เขาบอกลาผมก่อนจะแยกย้ายไปอำลาคนอื่นเช่นกัน ผมมีประสบการณ์ต้องจากลาแบบนี้หลายครั้งแล้วแต่ผมก็ไม่รู้สึกชินเอาซะเลย พรุ่งนี้เขาต้องไปแล้ว ผมเองก็ควรไปเหมือนกัน


            เมื่อส่งทัตสึมิไปแล้วก็รู้สึกเจ็บแปลบในหัวใจ ผมกลับมาถึงเรือนวั่งฉิงก็สั่งให้เจ้าเจ็ดกับเยี่ยนเอ๋อร์เก็บข้าวของเตรียมออกเดินทางในวันรุ่ง “นายน้อย พรุ่งนี้เราก็จะไปเสียที ข้าจะไม่ต้องแยกกับท่านอีกแล้ว”







            ยามดึกสงัดบรรยากาศรอบข้างเงียบงัน ยามนี้เป็นช่วงเดือนหงาย ทุกคนในป้อมวิเวกล้วนแต่เข้าสู่นิทรา มีเพียงแต่ผมที่เดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้ ที่นี่มีความทรงจำที่งดงามที่สุดสำหรับผม และเป็นความทรงจำที่เจ็บปวดที่สุดด้วยเช่นกัน พรุ่งนี้ผมต้องจากไปแล้วจริงๆ และสัญญากับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่นี่อีก แล้วคืนนี้ผมจะเดินชมทุกที่ทุกมุมของสวนแห่งนี้ให้หมดเลย!


            ในศาลากลางบ่อมีคนอยู่? ดึกป่านนี้แล้วใครกันนะ? ใครกันที่ดึกป่านนี้แล้วยังโศกเศร้าเสียใจมิคลาย? ผมก้าวเดินไปยังศาลาอย่างเชื่องช้าเพราะอย่างไรเสียก็ไม่ได้รีบร้อนอยู่แล้ว จนกระทั่งระยะห่างยิ่งร่นลงเรื่อยๆ จนสามารถมองเห็นคนที่อยู่ในศาลาได้ ห้าวเหยียน? ดึกป่านนี้แล้วยังมานั่งอยู่ในศาลาอีก? นั่งร่ำสุราอยู่ในศาลาเพียงลำพัง? ผมชะงักเท้า ในเมื่อรู้แล้วว่าเป็นใครผมก็ไม่จำเป็นต้องเดินต่อไป เพราะผมรู้ดีว่าคนที่อยู่ตรงหน้านั้นอันตรายเพียงไร ผมเตรียมจะหันกายกลับ


            “ในเมื่อมาแล้ว ใยต้องรีบร้อนไปด้วย?”


            ดูเหมือนเขาจะรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเป็นผม แน่สินะในเมื่อวรยุทธ์ของห้าวเหยียนมิได้เป็นสองรองผู้ใด ไหนเลยจะรู้สึกถึงลมหายใจและฝีเท้าของผมไม่ได้?


            ผมเงยหน้ามองจันทรา นี่เป็นวันสุดท้ายแล้วที่ผมจะอยู่ในป้อมแห่งนี้ ผมจะปล่อยวางทุกสิ่งอย่างและเหลือไว้แต่เพียงความทรงจำที่งดงาม ผมเดินเข้ามาในศาลา ผมนั่งลงอย่างไม่เกรงใจ “ท่านหัวหน้า ดึกดื่นป่านนี้แล้วยังมาร่ำสุราดูจันทราเพียงลำพัง มิกลัวฮูหยินท่านจะว่าเอาหรือ?”


            “ฮูหยิน? ฮึ!” ห้าวเหยียนว่าพลางหัวเราะ ห้าวเหยียนรินสุราให้ผม “มา! ดื่มเป็นเพื่อนข้าวหน่อย!


            “ขออภัยด้วย ข้าไม่ดื่มเหล้า” ผมพูดตามความจริง ถ้าผมดื่มแม้แต่จอกเดียวผมจะสลบไปเลย


            “ได้อย่างไรกัน คุณชายอู๋ฉิง จะมิไว้หน้าข้าหน่อยหรือ?” ท่าทางของห้าวเหยียนดูเดียวดาย ผมมองแล้วปวดใจยิ่งนัก ช่างเถอะ ในเมื่อผมเลือกที่จะปล่อยวางแล้วผมก็ต้องปล่อยวางให้ได้!


            “ท่านหัวหน้ามีเรื่องในใจหรือ? เช่นนั้นก็ดื่มให้เมาไปเสีย” ผมแนะนำ


            “เมา? หากว่าเมาได้ก็คงดี ข้าอยากจะเมา แต่พอเมาแล้วข้าก็มักจะฝันเห็นเขา” พอพูดจบก็ดื่มอีกจอก


            เหยียน เหตุใดต้องทำเช่นนี้ด้วย?


            “เหมือนข้าจะได้ยินคุณชายอู๋ฉิงพูดถึงเรื่องตัวเองน้อยมาก อู๋ฉิงคือชื่อของเจ้าหรือ?” ห้าวเหยียนถาม


            ผมส่ายหัวปฏิเสธ


            “แล้วชื่อจริงๆ ของเจ้าล่ะ?”


            ......


            ผมไม่ตอบ เหลือเพียงแต่ความเงียบ บางทีห้าวเหยียนอาจจะรู้สึกผิดจึงเปลี่ยนเรื่อง “ทำไมเจ้าถึงตั้งชื่อว่าอู๋ฉิง?”


            ผมลุกขึ้นยืน เบื้องหลังคือห้าวเหยียน ผมมองบรรยากาศรอบนอกของศาลา ผมมองเห็นแสงระยิบระยับบนฟากฟ้า


            “บุปผาผลิบานแลร่วงโรย

                 รักเอ๋ยไปมาดั่งพรหมลิขิต

                 รักฤๅพันเกี่ยวมิห่างหาย

                 ดั่งสายธารเคลื่อนไปมิไหลกลับ”


            “ดั่งสายธารเคลื่อนไปมิไหลกลับ?” ห้าวเหยียนทวนประโยคนี้อีกครั้ง



            月光



            ผมฮัมเพลง


            “ดี ร้องได้ดี” ห้าวเหยียนยกดื่มอีกจอก


            ผมรินเหล้าใส่จอกก่อนจะยกขึ้นดื่ม...สุราไหลลงคอจนผมรู้สึกถึงรสสัมผัสเผ็ดจนเผลอสำลักออกมา ผมวางจอกเหล้าลงบนโต๊ะก่อนจะรินให้ตัวเองอีก และอีกครั้ง พอนับดูแล้วตอนนี้ผมดื่มไปได้หกจอกจนร่างกายของผมตอนนี้รู้สึกเหมือนถูกเผาผลาญด้วยอัคคี ผมรู้แล้วว่าตัวเองเมา ผมเริ่มปวดหัว ซ้ำภาพตรงหน้ายังเริ่มเลือนรางขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายของผมร้อนรนราวถูกเปลวเพลิงแผดเผา รู้สึกเหมือนฟ้าจะถล่มลงมา


            พอห้าวเหยียนเห็นว่าผมเมาเขาก็ดึงผมนั่งลง อ้อมแขนที่คุ้นเคยและอบอุ่นนั้นทำให้ผมแทบไม่อยากจากไป กลิ่นกายบุรุษเพศของห้าวเหยียนนั้นทำให้ผมเมายิ่งกว่าสุราเสียอีก ผมรู้สึกเวียนหัวจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ผมแทบไม่รู้แล้วว่าใครเป็นคนโอบกอดผม ผมรู้เพียงแต่ว่าอ้อมกอดนี้ช่างอบอุ่นนัก ผมแนบชิดกับแผ่นอกนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ ...เรื่อยๆ


            “อืม...สบายดีจัง”




            “อู๋ฉิง อู๋ฉิงเจ้าตื่นก่อน เจ้าเมาแล้ว...” แต่น่าเสียดายที่ไม่ว่าห้าวเหยียนจะพยายามเรียกอย่างไร คนในอ้อมกอดของเขาก็นิ่งไม่ไหวติง


            “อืม...ร้อน...เหยียน ข้าร้อน” คนในอ้อมกอดร้องด้วยความทรมาน คล้ายกับว่าป้อมในหัวใจของห้าวเหยียนได้ถูกระเบิดออก


            “อู๋ฉิง เมื่อกี้เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ? เรียกข้าว่าอะไร?” ห้าวเหยียนถามซ้ำอีกครั้ง แต่น่าเสียดายที่คนในอ้อมกอดของเขาหายใจสม่ำเสมอจนผล็อยหลับลึกไปแล้ว


            มือสั่นเทาของห้าวเหยียนยกขึ้นมาเปิดผ้าผืนบางออก เขาก็เพียงแค่อยากรู้เท่านั้นว่าหน้าตาของคุณชายอู๋ฉิงจะเป็นเช่นไร ไม่ใช่ว่าอยากรู้ความลับของผู้อื่น ห้าวเหยียนเอ่ยขอโทษในใจ หลังจากสูดหายใจพักใหญ่ ขบฟันแน่น ในที่สุดเขาก็เปิดผ้าผืนบางที่ปกปิดใบหน้าของคนในอ้อมแขนออก


            ใบหน้าของคนในอ้อมกอด แสงจันทราที่สาดส่องลงมากระทบใบหน้าอย่างเด่นชัด อี้เอ๋อร์? ห้าวเหยียนแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเอง เขาหลับตาลงก่อนจะลองหลับตาดูอีกครั้ง เป็นอี้เอ๋อร์จริงๆ ด้วย ห้าวเหยียนทั้งตกใจ ทั้งดีใจและทั้งโกรธ เขาตกใจที่อู๋ฉิงคืออี้เอ๋อร์ ดีใจที่อี๋เอ๋อร์กลับมาแล้ว อี้เอ๋อร์ไม่เคยจากเขาไปไหน อี้เอ๋อร์อยู่รอบกายเขาเสมอ แต่ที่เขาโกรธกว่าก็คือคนในอ้อมกอด ที่คงคิดจะปิดบังเขาไปชั่วชีวิต ทั้งที่อยู่ข้างเขาตลอดมาแต่กลับทำเป็นไม่รู้จักกัน เขาอยากจะลงโทษคนที่อยู่ในอ้อมกอดของตนเองเหลือเกิน


            อิ้งอี้ที่ไม่รู้สึกตัวก็ยิ่งบดเบียดในอ้อมอกของเขามากขึ้น ห้าวเหยียนถึงพบว่าฝ่ามือของเด็กน้อยของเขานั้นเย็นเฉียบ


            “อี้เอ๋อร์ ตื่นสิ อย่านอนตรงนี้มันจะไม่สบาย!


            แต่อี้เอ๋อร์ในอ้อมกอดของเขาหาได้ไหวติงไม่ ห้าวเหยียนประคองเด็กน้อยของเขาด้วยมือข้างเดียว ในขณะที่อีกข้างก็ถอดเสื้อนอกของตนออกก่อนจะห่มบนร่างของอิ้งอี้ อากาศยามดึกยิ่งเย็นขึ้นเรื่อยๆ ห้าวเหยียนโอบกอดเด็กน้อยของเขาแน่นก่อนจะเดินกลับไปยังเรือน


            “อี้เอ๋อร์ทำไมเจ้าถึงเบาเช่นนี้? ไม่กินของดีๆ บ้างหรือไร? แล้วทำไมอี้เอ๋อร์ถึงต้องร่อนเร่พเนจรเช่นนี้  หรือว่าจะถูกคนชั่วจับตัวไปขายในหอนางโลม?”


            พอคิดดูแล้วข้อนี้มีความเป็นไปได้มากที่สุด ในใจของห้าวเหยียนก็เจ็บจนแทบอยากจะตาย เด็กน้อยของเขาต้องไปลำบากอยู่ข้างนอกถึงเพียงนี้เชียว? คำถามที่ห้าวเหยียนอยากรู้ดูเหมือนว่าจะต้องรอให้เด็กน้อยของเขาตื่นเสียก่อนถึงจะรู้คำตอบได้















-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

กว่าพ่อคุณท่านจะรู้ความจริงก็ตอนที่ 73 แล้วค่ะ หน้าทุเรียน ทุเรียนถูกด้วย ขอถวายใส่หน้าคุณชายท่านเลยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 247 ครั้ง

59 ความคิดเห็น

  1. #2621 worapoj1331 (@worapoj1331) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 01:10

    ฮึ ใจง่ายยเสียจิงง อยากจะหื้มมมม!! #อินในอิน~

    #2621
    0
  2. #2455 thedarksun1986 (@thedarksun1986) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 23:09
    นิสัยนายเอกกับพระเอกแบบว่า....//เอามือกุมหัว
    #2455
    0
  3. #2409 ฮันนี่พี (@chalis) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 08:54
    อยากว่านายเอกได้มั้ยเนี่ย เหมือนจะมีเหตุผลนะ แต่...สุดๆไปเลย โถ่ จะจากไปอยู่แล้วยังมาเมาอีก ก็รู้ว่ากินแล้วจะเมาแท้ๆนะ เฮ้อ
    #2409
    0
  4. วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 12:46
    ควายยยยยยยยย
    #2383
    0
  5. #2260 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 14:47
    เกินครึ่ง พระเอกเรื่องนี้นี่....
    #2260
    0
  6. #2092 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 21:47
    โอ๊ยยยยย มาเมาอะไรตอนนี้ล่ะลูกกกกกกก จะจากเขาไปอยู่แล้ว ต้องเด็ดขาดซิคะ อี้เอ๋อร์เมาหัวทิ่มแบบนี้พรุ่งนี้จะได้ออกเดินทางไหมหนอ เหยียนคือตัวร้าย นายเอกอย่างอี้เอ๋อร์ต้องตามหาพระเอกค่ะลูก อิอิ นี่ถ้าไม่เมาเหยียนคงไม่คิดจะเอะใจหาความจริงด้วยนะ แบบ อะไรจะขนาดนั้นนนนนนน
    #2092
    5
    • #2092-4 gimondel2004 (@gimondel2004) (จากตอนที่ 73)
      2 กรกฎาคม 2560 / 16:48
      จะอินอะไรขนาดนั้น
      #2092-4
    • #2092-5 gimondel2004 (@gimondel2004) (จากตอนที่ 73)
      2 กรกฎาคม 2560 / 16:49
      จะอินอะไรขนาดนั้น
      #2092-5
  7. #2044 ชิโนบุ คุง (@0619188562) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 22:26
    ไม่เด็ดขาด 2จิตสองใจการตัดสินใจเหมือนอ่อนต่อโลก ทั้งๆที่ไม่ใช่เด็กเเล้ว. ทำตัวเหลาะเเหละเหมือนหญิง. เสียศักดิ์ศรึผู้ชาย. ไม่มีความเปนผู้นำในฐานะพ่อ. เห้อออออ. เล่ห์กลมารยาไม่มีสักนิด. ใสเกิ๊นนน. ใครพอจะเเนะนำนายเองร้ายทั้งด้านกำลังเเละจิตใจจนนางพญาปีศาจขนตูดลุกบ้างนิ มีม้ะ เเนะนำหน่อย
    #2044
    1
  8. #2007 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 14:25
    ย้อนไปอ่านตอนแรกนานเลยลืมเนื้อเรื่งจริงจัง555
    #2007
    0
  9. #2006 xingxinge (@patty-loveu) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 13:02
    ใครไม่รักแต่เรารักพี่เหยียน ฮือ ฉงฉาน
    #2006
    0
  10. #2005 Massukasa (@Massukasa) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 11:31
    ไรท์มาแล้ววววววว
    #2005
    0
  11. #2004 naran1977 (@naran1977) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:58
    อย่าไปเลยนะ
    #2004
    0
  12. #2003 Princnuada (@Princnuada) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 09:06
    รอมานานมากกก ในสุดไรท์ก็มาาา
    #2003
    0
  13. #2002 Glass Heart (@nutttja) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 08:11
    อ่านทันแล้ว สนุกมาก ๆ ครับ
    #2002
    0
  14. #2001 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 03:39
    รู้แล้วไง ฮูหยินก็ยังนอนเฝ้าป้อมอยู่ไม่ใช่เหรอ ขอฮ่องเต้หย่ารึยังเหอะ
    #2001
    0
  15. #1956 palmpypoko (@palmpypoko) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:00
    นึกว่าไรท์จะไม่มาต่อแล้ว ขอบคุณมากค่ะ รออออออ
    #1956
    0
  16. #1954 Ice_Iris (@Ice_Iris) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 23:57


    อยากรู้ต่อแล้ว


    #1954
    0
  17. #1947 cuteymummy (@cuety) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 23:24
    โอยยนนน อยากรู้ววววส
    #1947
    0
  18. #1933 อะไรก็ได้ (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:37
    อัพที อันดับเด้งขึ้นแรงมาก

    นึกว่าจะต้องรอยันลูกบวช
    #1933
    0
  19. #1929 นางสาววาย(มากกก) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 21:46
    พอจะรู้ก็ง๊ายง่ายเนาะเหยียน รู้สึกเสียดายทุเรียที่มีคนเอามาถวายนางจิงจรี๊งงงง รอรอรอรอร้อรอรอ
    #1929
    0
  20. #1928 0895426863 (@0895426863) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 21:25
    อ่านยาว. มาเด้อรออยู่...
    #1928
    0
  21. #1925 Tangmo1a (@Tangmo1a) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 21:01
    รอค่าาาาา
    #1925
    0
  22. #1919 drdreaminday (@0850709123) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 20:04
    ซ้อมปาเปลือกทุเรียนอยู่ที่บ้านทุกวันเลยค่าาา
    #1919
    0
  23. #1916 inkler (@1566) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 16:10
    รอออจ้าาาาา
    #1916
    0
  24. #1914 M.D. MayDay (@yamylevol) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 14:08
    รอออออ จะเป็นยังไงต่อ
    #1914
    0
  25. #1913 super.girl (@Konthicha) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 12:56
    มาแล้วๆ เฮ ~~~
    #1913
    0
  26. #1904 Prizde (@bemoremeaning) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 00:50
    ในที่สุดพระเอกก็ยอมกินปลา หลังจากกินหญ้ามาเกือบร้อยตอน555555555
    #1904
    1
    • #1904-1 ret_rot (@retrot) (จากตอนที่ 73)
      24 มิถุนายน 2560 / 17:25
      55555555555 ชอบค่ะๆ
      #1904-1