จักรพรรดิเทพศาสตร์แห่งมนตรา

ตอนที่ 33 : Chapter 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,083
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 328 ครั้ง
    17 เม.ย. 61

             เซอร์ไบรอัน  เมื่อได้เห็นประสบพบช่องเวลาและโอกาสจึงเดินนำพาทุกคนหายไปในกลุ่มผู้คนทั้งหลายในย่านชุมชนตลาดการค้าในทันที   แต่พอหลังจากกลุ่มไบรอันได้เดินทางจากไปแล้วความคิดหนึ่งเกิดขึ้นภายในใจของบาร์ธาซ่าร์  เขาจึงได้หันไปหาคนรับใช้สนิทสามคนที่ยืนอยู่ในที่ลับแล้วส่งสัญญาณออกคำสั่งไป  มีหรือชายหนุ่มจะยินยอมให้มันจบลงแต่เพียงแค่นี้  เพราะยังไม่มีใครกล้าเหยียดยามเกียรติความภูมิใจของตนได้มากถึงเพียงนี้  หนำซ้ำคนผู้นี้มันยังกล้าฉีกหน้าตนต่อหน้าคู่หมั่นเช่นนี้ด้วยแล้ว  ซึ่งมันเป็นเพียงหัวหน้ายามเฝ้าประตูเมืองมีฐานะอันต่ำต้อยเท่านั้น เมื่อมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นกันนาร์ก็ทราบได้ในความคิดของคนผู้นี้ตั้งแต่แรกเริ่มในทันที

            “รู้สึกว่าเรื่องมันจะไม่ได้จบลงกันไปง่าย ๆ เสียแล้วเซอร์ไบรอัน”

            “ทำไมสหายตัวน้อยถึงได้พูดเช่นนั้นกัน  มันมีเรื่องอะไรจะเกิดขึ้นอย่างนั้นเหรอ”

            “นั่นสิ  กันนาร์พวกเราคิดว่าด้วยเพียงคำพูดของเซอร์ไบรอันข้าหลวงบาร์ธาซ่าร์ไม่น่าจะผูกอาฆาตมาดร้ายกับพวกเรามากถึงขนาดนี้”

            “จิตใจคนเรามันยากแท้หยั่งถึงจริง ๆ อีกหน่อยพวกเจ้าก็จะได้รู้กันไปเองนั่นแหละ”

            เมื่อทุกคนได้ฟังคำพูดของกันนาร์  มันจึงทำให้พวกเขาได้เริ่มที่จะระมัดระวังตัวเองมากยิ่งขึ้น  โดยเฉพาะแม็กซ์ด้วยแล้วในตอนนี้ความสามารถของเขาเองก็ไม่ได้ธรรมดาเหมือนอย่างแต่ก่อนหน้านี้แล้วเช่นกัน  ซึ่งมีระดับพลังลมปราณจอมราชันย์ทรราชขั้นที่หนึ่ง แล้วยังเป็นนักเวทย์ในขั้นจักรพรรดิจอมเวทย์ อีกด้วยแล้ว  มันจึงไม่ยากเย็นอะไรที่จะจับสัมผัสกลิ่นอายสังหารอ่อน ๆ แม้จะอยู่ในที่ไกลจากตรงจุดที่พวกเขากำลังเดินกันอยู่ก็ตาม

            “ดูเหมือนจะมีแขกไม่ได้รับเชิญติดตามเรามา ทั้งสามคนนี้ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว  ถ้าเป็นเมื่อก่อนลุงคนนี้คงอาจจะกลัวพวกเขา แต่ไม่ใช่สำหรับวันนี้”

            “ปล่อยพวกมันไปก่อนลุงแม็กซ์  ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าพวกมันจะทำอะไรกับพวกเรา”

            “ข้านั้นต้องขอโทษทุกคนด้วยที่ก่อเรื่องนี้ขึ้นมา  จึงทำให้อาจารย์ต้องมาลำบากและทุกคนต้องมาตกอยู่ในอันตรายเช่นนี้”

            “จะมีอีกสักเรื่องสองเรื่องเข้ามานับว่าไม่เป็นปัญหาอะไรหรอกเซอร์ไบรอัน  ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของสามคนนี้ไปจัดการพวกมันก็พอแล้ว  ทั้งนี้มันอาจจะเป็นผลดีสำหรับพวกเขาที่จะได้ฝึกฝนทักษะยุทธ์พร้อมกันไปด้วย”

            “ในที่สุดพวกข้าก็จะได้จัดเต็มกันเสียที”

            “อย่าพึ่งเลือดร้อนเด็ก ๆ ให้พวกเราออกห่างจากตรงจุดนี้กันไปก่อน”

“เห็นพวกเด็กน้อยเหล่านี้แล้วนึกถึงตอนทีข้ายังอายุเท่าพวกเขา”

“พูดอย่างนี้  เจ้าก็อยากจะไปเล่นกับเด็ก ๆ เหมือนกันเหรอไบรอัน”

“ไม่หรอกท่านอาจารย์  แต่ข้ารู้สึกสงสารเจ้าพวกสามคนนั้นเสียมากกว่า”

“ฮ่า ๆๆ  นั่นซินะ  พวกนั้นคงไม่นึกว่าจะกลายมาเป็นของเล่นสำหรับสัตว์ร้ายตัวน้อยเหล่านี้”

บรรยากาศที่เมื่อก่อนหน้านั้นเกิดความหมองหม่น  แต่มาในตอนนี้ทุกคนต่างเริ่มรู้สึกถึงความคึกคักขึ้นมาในทันที  มันจะมีอะไรดีไปกว่าที่พวกเขาจะได้การระบายความรู้สึกของอารมณ์ที่ได้อัดอั้นมาแต่ก่อนหน้านี้กัน  และเท่าที่ทุกคนมองเห็นได้เด่นชัดคงหนีไม่พ้นไปจากเจคอป และวอลเลอร์ เพราะทั้งสองคนนี้มีความหงุดหงิดกันมาแต่ก่อนหน้านั้นแล้ว  แต่ผิดไปจากลีโอที่ไม่ค่อยพูดมากเท่าใดนัก  แต่พอเมื่อมีปัญหาเรื่องราวขึ้นมาทีไรทุกคนก็สามารถพึ่งพาเขาได้ตลอดมา

ทั้งสามคนที่กำลังแอบติดตามคนกลุ่มนี้มาด้วยคำสั่งลับของผู้ที่เป็นนายของตนเอง พวกเขาไม่นึกว่าจะได้มากลายเป็นของเล่นสำหรับเด็กน้อยเหล่านี้  เมื่อคนร้ายเหล่านี้มองเห็นช่องประสบโอกาสในตอนที่พวกเขาได้เดินทางออกจากตลาดผ่านย่านชุมชนกำลังมุ่งหน้าสู่ย่านที่พักอาศัยซึ่งเหลืออีกเพียงไม่ไกลเท่าใดนักประมาณ 1 กิโลเมตรเท่านั้น จึงต่างพากันส่งสัญญาณให้เริ่มลงมือสังหารศัตรูในทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นโอกาสดีแล้ว

“ลงมือกันเลย  อย่าปล่อยให้เหลือหลักฐานหรือพยานไปได้เป็นเด็ดขาด” 

“ครับท่านหัวหน้า”   พรึบ...!!!

            ตามความเป็นจริงกันนาร์ได้ร่ายเวทย์มนต์ภาพลวงตาขึ้นมาโดยที่พวกคนเหล่านั้นแม้จะมีพลังเวทย์อยู่ในระดับสูงเท่าไรก็ไม่อาจจะคาดเดาได้ว่าตนเองจะมาพบเจอกับมหาจอมเวทย์ในตำนานในเมืองไดนาดินที่เป็นเมืองชายแดนเช่นนี้  มันไม่ใช่เป็นเพียงแต่ภาพลวงตาเท่านั้นกันนาร์ยังต้องการปกปิดการรับรู้จากสายตาของใครบางคนที่กำลังเฝ้าติดตามพวกเขาในที่ห่างไกล เขาจึงได้ใช้เวทย์เคลื่อนย้ายพื้นที่ให้ออกจากตรงจุดนี้ไปปรากฏในสถานที่อีกแห่งหนึ่งพร้อมกันร่ายเวทย์ปิดกั้นการรับรู้ของคนผู้นั้นไปด้วยเช่นกัน

            “บัดซบ  ไม่นึกว่าข้าจะได้มาพบเจอกับผู้ที่ทรงพลังถึงเพียงนี้  สามารถปิดกั้นการรับรู้ของข้าได้นับว่าคนผู้นี้มีพลังที่น่ากลัวอย่างมากเลยทีเดียว”      เมื่อสิ้นเสียงคำสบถแล้ว  เขาถึงกับทำอะไรไม่ถูกเมื่อได้ยินเสียงหนึ่งดังอยู่ข้าง ๆ หูของเขาอย่างชัดเจน

            “อย่าสอดรู้สอดเห็นในเรื่องที่ไม่จำเป็นมากนักถ้าท่านไม่อยากเป็นศัตรูกับข้า”  เพล้ง...!!!

            เสียงลูกแก้ววิเศษได้แตกสลายกลายไปเป็นฝุ่นตรงข้างหน้าลูกแก้วนั้นมีชายชราที่บัดนี้ได้นั่งอยู่ในปราสาทอันเก่าแก่  ซึ่งปราสาทตั้งอยู่ในจุดที่ไม่ห่างไกลจากปราสาทเจ้าเมืองไดนาดินเท่าใดนัก  เพราะเนื่องด้วยคำสั่งของมาควิสให้เขาเป็นคนสอดส่องดูแลความปลอดภัยให้กับผู้คนภายในเมืองไดนาดินในที่ลับตา  ด้วยได้อาศัยความสามารถพิเศษของคนผู้นี้ที่ได้ทำการสอดส่องดูแลผู้คนที่ได้เดินทางเข้าเมืองมาโดยตลอด  ดังนั้นเมืองไดนาดินจึงได้รับความปลอดภัยต่อเหล่าศัตรูที่คิดไม่ซื่อทั้งหลายให้รอดพ้นภัยพิบัติได้ไปในส่วนหนึ่ง  บัดนี้ชายชราที่นั่งอยู่ในปราสาทถึงขนาดทำหน้าถอดสีเริ่มซีดไปเลยทีเดียวเมื่อได้รับการเตือนจากผู้ที่มีพลังอำนาจเหนือกว่าตนเอง

            ตามปกติเองกันนาร์นั้นก็ได้เริ่มรู้สึกว่ามีคนติดตามดูพวกเขาอยู่ในที่ห่างไกลมาโดยตลอดนับตั้งแต่ที่พวกตนได้ย่างเท้าก้าวเข้ามาภายในเมืองไดนาดินแห่งนี้แล้ว  ดังนั้นมันจึงไม่อยากเย็นอะไรสำหรับความสามารถของเขาที่จะหาคนผู้นี้ว่าอยู่ที่ไหน  อย่างไรเสียกันนาร์ก็ไม่ได้รู้สึกว่าคนผู้นี้จะเป็นอันตรายต่อตนเองและทุกคนเขาจึงได้เพียงแต่ส่งคำเตือนเช่นนี้ออกไปเท่านั้น  การกระทำเช่นนี้มีหรือชายชราที่แก่ในประสบการณ์ต่อโลกจะไม่รู้เขาจึงได้เอ่ยวาจาออกไปว่า

            “ข้าต้องขออภัยท่านด้วยที่ได้ประพฤติล่วงเกินไป”

            “ไม่เป็นไร  ขอท่านได้โปรดวางใจได้พวกข้าไม่ใช่ศัตรูของเมืองไดนาดินแห่งนี้อย่างแน่นอนท่านเพียงแต่ปล่อยเรื่องนี้ให้พวกข้าจะเป็นคนจัดการกันเอง ท่านโดโนแวน คิร่า”

            เพียงแค่ความสามารถเช่นนี้ชายชราที่อยู่มานานอย่างเช่น โดโนแวน คิร่า  จะไม่หวาดกลัวได้เช่นไรกันเท่าที่ตนเองได้รับรู้คนผู้นี้สามารถสังหารเขาได้แม้เพียงแค่ใช้ความคิดเดียวก็ทำได้ง่ายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือเสียอีกถ้าตนยังโง่ตาบอดไปยุ่งเรื่องราวเหล่านี้เข้าชีวิตที่เป็นตำนานเช่นเขาก็มีอันจบสิ้นอย่างแน่นอน  ดังนั้นกันนาร์จึงได้หันมาให้ความสนใจกับเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นข้างหน้าตนเอง ด้วยความสามารถของกันนาร์ทุกคนไม่มีการแสดงออกถึงความแปลกใจแต่ประการใดเลย  จะมีก็เพียงแต่กลุ่มผู้ที่จะกำลังทำการลอบสังหารพวกเขาเท่านั้นที่กำลังใคร่ครวญหาเหตุผลกันอยู่ว่าจะดำเนินการต่อไปหรือว่าพากันถ่อยหันหลังกลับกันดี  แต่เมื่อเริ่มคิดกันได้ก็มารู้ตัวว่าทุกอย่างมันสายสนเกินไปที่จะหันหลังกลับเสียแล้ว

            “เมื่อเริ่มแล้วไม่คิดจะทำต่อให้สำเร็จกันเหรอพวกลุง ๆ ทั้งหลาย พวกข้ารึอุตสาห์รอมาตั้งนานแล้ว ถ้าพวกท่านไม่รีบเข้ามาพวกข้าจะไปหาพวกท่านเองก็แล้วกัน”  พรึบ...!!!  ตูม....!!!

            คนที่เริ่มเปิดฉากการโจมตีควรที่จะเป็นผู้ร้ายสามคนเป็นผู้กระทำเสียมากกว่า  แต่มาบัดนี้คนที่เริ่มโจมตีก่อนกลับกลายเป็นฝ่ายตรงข้ามของพวกมันเสียแล้ว  และการโจมตีของเด็กน้อยที่พวกเขาคิดว่ายังไงก็มีทางชนะอยู่แล้วนั้นกลับไม่เป็นเช่นนั้น  เมื่อพวกเขาได้ตั้งรับการโจมตีที่หนักหน่วงด้วยพลังอันมหาศาลของเด็กน้อยคนหนึ่งที่อายุน่าจะเป็นรุ่นลูก ๆ ของพวกเขาได้แล้ว  ถึงขนาดมือไม้สั่นไหวมีการเจ็บจนมือชาอาวุธที่พวกตนกำลังถืออยู่ในมือแทบจะหลุดตกลงไปที่พื้นดิน

            “เจ้าบ้าวอลเลอร์โจมตีเสียเต็มแรงอย่างนั้นไม่คิดจะเหลือไว้ให้พวกข้าเล่นกันบ้างเลยเหรอ”

            “ก็พวกเจ้าอยากช้ากันเองนี่นา  หรือว่าพวกเรามาเดิมพันกันดีไหม ถ้าใครชนะเป็นคนแรกได้หนึ่งพันตำลึงทอง  พวกเจ้าตกลงไหม เจคอป ลีโอ”

            “ข้ากลัวเสียที่ไหนกันละ  ตกลงเจ้าเตรียมเงินรางวัลเอาไว้ได้เลยวอลเลอร์”

            “เจ้าพวกเด็กเปรตนี้เห็นพวกข้าเป็นตัวอะไรกัน  คิดจะมาดูถูกหน่วยเงาเหล็กดำเช่นพวกข้าเหรอ”

            “อ้าว...!!!  พากันพกปากมาด้วยเหรอลุง  นึกว่าชาตินี้พวกท่านจะไม่พูดอะไรสักคำก่อนตายเสียแล้ว”

            “อย่าหลงระเริงกันให้มากนักเด็กน้อยมีพลังแค่นี้คิดที่จะมาสู้กับพวกข้าอย่างนั้นหรือ”

            “มันก็ไม่แน่เมื่อกี้ข้าเพียงแค่ใช้พลังไปแค่ห้าส่วนของพลังทั้งหมดเท่านั้นเองนะ  หรือว่ามันไม่พอถ้าอย่างนั้นข้าก็จะเพิ่มให้อีกสักหน่อยก็แล้วกัน”

            เมื่อแม็กซ์ได้ยินชื่อของ “หน่วยเงาเหล็กดำ” ที่มีชื่อเสียงในเรื่องการลอบสังหารผู้คนมาเป็นอันดับหนึ่งของเมืองหลวงด้วยแล้วในตอนแรกทำให้เขาตกใจมิใช่น้อยเลยทีเดียว  ตามที่เขาได้ล่วงรู้มาว่าแต่ก่อนหน้านี้ที่หน่วยเงาเหล็กดำได้ถูกสร้างขึ้นมาอย่างลับ ๆ ภายใต้คำสั่งของโอเว่น โรเจอร์  ซึ่งเป็นที่ปรึกษาอาวุโสของอาณาจักรสเตนาร์ท  แต่ดูเหมือนตนเองจะเป็นห่วงเด็กน้อยเหล่านี้โดยใช้เหตุ  เมื่อการต่อสู้ได้เริ่มขึ้นตนจึงได้รับรู้ว่าด้วยพลังของพวกเขาที่แสดงออกมาพวกคนเหล่านี้ไม่ใช่คู่มือของเด็กน้อยทั้งสามคนอย่างแน่นอน

            กันนาร์ได้รับรู้ถึงความคิดของลุงแม็กซ์เป็นอย่างดี แต่คนที่ดูหน้าเป็นกังวลมากที่สุดก็น่าจะเป็นเพียงแต่เซอร์ไบรอันเท่านั้นที่ในตอนนี้เขาได้มองเห็นการต่อสู้อันดุเดือดมีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ในตอนแรกทุกคนดูเหมือนจะเริ่มต่อสู้กันได้อย่างสูสีอย่างทัดเทียมกัน แต่พอยิ่งนาน ๆ เข้าเด็กน้อยเหล่านี้ที่ตนเองได้รู้จักมาเมื่อก่อนหน้านี้กำลังเริ่มพัฒนาทักษะยุทธ์ของพวกเขาได้มีความคล่องตัวมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ไบรอันจึงได้เริ่มเข้าใจว่าการแสดงแต่ก่อนหน้านั้นมันเป็นเหมือนแมวกำลังเล่นไล่จับกับหนูอย่างไรอย่างนั้นเลยทีเดียว แต่พอมันจะเริ่มที่จะเบื่อหนูปลายทางสุดท้ายก็คือสัตว์ตัวน้อยนั้นต้องจบชีวิตของมันลงเพราะไม่อาจจะทนต่อพลังอำนาจที่เหนือกว่ามันได้

            “เจ้าพวกบ้าจะพากันเล่นไปอีกนานไหม  รีบ ๆ จบเสียทีถ้ายังขืนพากันชักช้าอยู่อย่างนี้ ข้าจะไม่รอพวกเจ้าอีกแล้วนะ”

            เหมือนเป็นหนึ่งสัญญาณบ่งบอกว่าในตอนนี้ควรจะจบฉากการต่อสู้ที่น่าเบื่อหน่ายนี้เสียที แต่ในตอนนี้ทั้งสามคนดูเหมือนกำลังจะสนุกกับการที่ได้ต่อสู้อยู่เลย  แต่พอพวกเขามาได้ยินเสียงร้องตะโกนของกันนาร์ออกมามันจึงมีความจำเป็นว่าสมควรจะเผด็จศึกจบฉากการต่อสู้กันได้แล้ว

            “ลาก่อนนะลุง ๆ ทั้งหลาย ทีนี้ข้าเอาจริงแล้วละ”  พรึบ...!!!  ตูม....!!!

            ด้วยพลังที่พวกเขาทุ่มเต็มกำลังทั้งหมดสิบส่วนมันจึงไม่ธรรมดาเหมือนอย่างแต่ก่อนที่พวกหน่วยเงาเหล็กดำที่มีชื่อเสียงอันดับหนึ่งได้พอเจอก่อนหน้านั้น  พวกเขาถือตนเองได้ว่าเป็นหน่วยที่ทรงเกียรติมากที่สุดเมื่อต้องมาถูกเด็กน้อยเมื่อวานซืนปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเช่นสามคนนี้ได้ทำเหมือนอย่างกับพวกตนเองเป็นเหมือนดั่งของเล่นเสียอย่างนั้น  ภายในจิตใจพวกเขารู้สึกโกรธเคืองอยู่มิใช่น้อยแต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อพวกตนดูเหมือนจะไร้อำนาจขาดฝีมือเมื่อต้องมายืนอยู่หน้าต่อเด็กน้อยเหล่านี้  ถ้าแต่ก่อนหน้านั้นพวกตนอาจจะพอต่อสู้ได้สูสีหรือมีโอกาสจะชนะอยู่บ้าง แต่มาในบัดนี้เมื่อพวกตนได้ยินว่าที่พวกเขาได้ต่อสู้กันมาแต่ก่อนหน้านั้นยังไม่ใช้พลังเต็มสิบส่วนเสียด้วยซ้ำไป  ในตอนนี้ถึงกับต้องยกมือขึ้นมาต้านทานพลังอำนาจที่ทรงพลังนี้  มันทำให้แขนที่มือถืออาวุธรับการโจมตีอยู่กลับไม่อาจจะต้านทานเอาไว้ได้จึงได้ขาดหายไปด้วยพลังมหาศาลนั้นในทันที

            “ย้าก...!!!     “แขนของข้า”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 328 ครั้ง

399 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 เมษายน 2561 / 21:29
    ไรท์ค่าเงินเรืองนีมันเป็นเหรียนไม่ใช้ตำลึงอ่ะ
    #334
    0
  2. #310 tople55 (@tople55) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 11:44
    สนุกดี
    #310
    0
  3. #268 goinlove1 (@goinlove1) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 11:46
    ช้าบ้างไม่ว่ากันครับ
    #268
    0
  4. #267 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 10:36
    ขอบคุณมากครับผม
    #267
    0
  5. #265 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 10:16
    ขอบคุณค่ะ
    #265
    0
  6. #264 demonstrated (@demonstrated) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 07:26
    พระเอกบทน้อย
    #264
    0
  7. #263 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 07:23
    ขอบคุณครับ
    #263
    0
  8. #262 LLike (@anwar002) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 05:36
    ระดับพลังตอนไหนแล้วอะ
    #262
    0
  9. #261 chartres1747 (@chartres1747) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 01:09
    กลายเป็นของเล่นไปแล้ว
    #261
    0
  10. #260 THIP02112528 (@T02112528) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 00:58
    สนุกๆๆๆคะ ค้างๆๆ
    #260
    0
  11. #259 1ive (@1ive) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 00:39
    #259
    0
  12. #258 Junibyou-kun (@Junibyou-kun) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 00:37
    สนุกดีครับ :)
    #258
    0
  13. #257 pongsaonline (@pongsaonline) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 00:05
    ขอโทษด้วยนะครับผมต้องยอมรับว่าได้ลงให้อ่านได้ช้ามากจริงเพราะด้วยติดกับปัญหาเรื่องสุขภาพและงานที่ตนเองได้รับมอบหมายให้ทำอยู่ ดังนั้นถึงจะลงให้อ่านช้าไปบ้างผมต้องขออภัยด้วยครับ  ขอขอบคุณเพื่อนนักอ่านทุกคนที่ได้ติดตามนิยายมาโดยตลอด  ฝันดีครับสำหรับค่ำคืนนี้
    #257
    2
    • #257-1 chaidet076 (@chaidet076) (จากตอนที่ 33)
      27 มีนาคม 2561 / 00:18
      ช้าบ้างไวบ้าง แล้วแต่ไรท์สะดวกเถอะครับ ยังไงก็ติดตามครับ สู้ๆๆ
      #257-1
    • #257-2 chartres1747 (@chartres1747) (จากตอนที่ 33)
      27 มีนาคม 2561 / 01:10
      ช้าไม่เป็นไรอย่าทิ้งกันก็พอครับ
      #257-2
  14. #256 SilverEvill (@SilverEvill) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 00:04
    สนุกมากไรท์ ปกติลงเกือบทุกส่วนช่วงนี้หายไปไหนอ่ะ
    #256
    0