[GOT7 JACKJAE ] message ♥

ตอนที่ 2 : message ♥︎ ข้อความที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ก.ค. 60





   ตื้อตืออออออ



   เสียงเปิดประตูร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งดังขึ้นหนุ่มน่าสวยเดินเข้าร้านด้วยความง่วง และเสียงพนักงานในร้านก็ดังขึ้น


 "สวัสดีค่ะ อ่าว น้องคนเดิมนี่ มาเติมเงินเพื่อเล่นเกมxxxสินะคะ" เสียงพนักงานสาวดังขึ้นเอาซะ หนุ่มน้อยหน้าสวยสะดุ้ง

 "ครับ...นี่ครับ" หนุ่มน้องผมสีนํ้าตาลอ่อน ผิวขาวราวดังหิมะและหน้าตาคล้ายเด็กผู้หญิงนั้นยื่นเงินให้พนักงานเพื่อเติมตังค์ในเกม

 "นี่ค่ะ เสร็จแล้วนะคะ" พนักงานสาวยื่นบิลให้พร้อยยิ้มให้หนุ่มน้อย เขารีบรับเงินและเดินออกจากร้าน

 "ยองแจ!" เสียงสดใสของแบมแบมดังขึ้นเอาซะยองแจที่กำลังออกจากร้านหันไปยังต้นเสียง

 "เบาๆหน่อยดิว่ะ อีแบม แล้ว..ไอ้โย่งทำไมปล่อยให้มันตะโกนว่ะ กูอาย.." นํ้าเสียงรำคาญของยองแจบ่นใส่แบมแบมและยูคยอม เพื่อนสนิทของเขา

 "เออๆ กูขอโทษ มึงเองก็เลิกบ่นทีเถอะ ช่วงนี้หูยิ่งไม่ดีอยู่ถ้ายังฟังตัวนากบ่นอีกหูกูคงดับอ่ะ.." ยูคยอมพูดพร้อมเอามืออุดหูไม่ใช่ว่ายูคยอมทำคนเดียวแบมแบมก็ทำเช่นกัน

 "เนอะ ถ้าตัวนากยังพูดหูอาจจะแตกด้วยซํ้า" แบมแบมพูดเสริม

 "... แถวนี้มีนวมมั้ยย อยากตบคนแถวนี้จัง" ยองแจทำท่ามองหานวม จนทำให้เพื่อนสนิททั้ง2คนยืนขำใส่เพื่อนตัวนากที่อยู่ตรงหน้า

 "เฮ้ย! ตัวนากเขยิบหน่อยดิว่ะ จะเข้าร้าน" เสียงทุ้มดังขึ้น จนเพื่อนสนิททั้ง2ต้องหลบแต่คงมีแค่ยองแจยังยืนไม่หลบ

 "ไหนตัวนากว่ะ ตอนนี้เจอแค่คนแคระว่ะ" ยองแจเปลี่ยนจากหานวมเป็นหาตัวนากแทน

 "แจออกมาเถอะ แบมยังไม่อยากมีเรื่องนะ" แบมรีบอ้อนยองแจให้ออกมาจากตรงนั้นเพื่อรีบไปโรงเรียน ส่วนยูคยอมก็ยืนอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ

 "กลัวอะไร๊ เป็นมนุษย์เหมือนกันนิ พวกนี้มันทำไมเหรอ?" ยองแจหันมามองมองแบมแบมเพราะยองแจเองก็ไม่เคยเห็นแบมแบมกลัวใครจนต้องรีบพากลับโรงเรียน

 "ก็..." แบมแบมพูดยังไม่ได้พูดก็มีเสียงทุ้มดังขึ้น

 "กูชื่อหวัง แจ็คสัน อยู่ปี3 เป็นแก๊งนักเลงชื่อดังของมหาลัย" แจ็คสันพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงดุดัน

 "อ้อ แค่รุ่นพี่มหาลัยนิน่า...แต่สุดท้ายก็เป็นคนแคระแหละ" ยองแจพูดด้วยนํ้าเสียงเยะเย้ยใส่แจ็คสันจน แจ็คสันทำท่าจะต่อย

 "แบม แจ มานี่เลย!" เพื่อนสนิทอย่างยูคยอมรีบดึงแบมแบมและยองแจออกมา คิดเหรอว่าคนอย่างยองแจจะถอยออกมาง่าย

 "ไอ้โย่งพาแบมกลับไปเถอะ เพราะตรงนี้อ่ะเดียวกูจัดการเอง" ยองแจพูดจบก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูการแจ้งเตือน มันก็เป็นแค่ข้อความที่แบมแบมโผล่ขึ้นมาห้าม

 "แบมพูดก็ได้มั้ย พิมเร็วสมเป็นเด็กติดโทรศัพท์เลย..." ยองแจเลยยอมถอยกลับเพราะข้อความที่แบมแบมว่าคือ'ถ้าไม่กลับอดไอครีมวนิลา'ยองแจเลยแกล้งแจ็คสันโดยเดินชนแจ็คสันอย่างตั้งใจ

 "โทดครับ พอดีว่ามองไม่เห็นสงสัยไอ้เเคระคงเตี้ยไปนะ" ยองแจหันมายิ้มและแลบลิ้นใส่แจ็คสันก่อนเดินออกไป



   [JACKSON'S PART]



 "ไอ้ๆ! ไอ้นาก ไอ้ๆ ไอ้ไรว่ะ...แจ เหรอว่ะ.." ผมยืนด่าแต่เหมือนด่าไม่ถูกเพราะไม่รู้จักชื่อของเจ้าตัวนาก

 "โอ๊ะ! สวัสดีค่ะ พี่แจ็คสัน" เสียงใสๆของเด็กผู้หญิงผมยาวสีนํ้าตาลดังขึ้นทักทายเอาผมถึงกลับหันไปมองต้นเสียง

 "อ่าว..เจนนี่ มีอะไรเหรอ" ผมทักทายลูกพี่ลูกน้องอย่าง คิม เจนนี่ ลูกสาวของน้องของพ่อ 


   คิม เจนนี่ เป็นเด็กที่ดูภายนอกดูเท่ๆ ชิคๆ แต่ความจริงเธอมักจะสดใสและที่สำคัญเธอเอกโย่น่ารักกว่าเด็กคนไหนอีก เลยทำให้พ่อของเธอหวงเธอมากเป็นพิเศษ แต่ว่าเหมือนพ่อเธอจะไม่รู้ว่าผู้ชายคนไหนเห็นเธอมักจะกลัวเธอมากกว่าชอบเพราะเธอก็อยู่ในแก๊งนักเลงเหมือนกัน


 "อ้อก็แค่ หาพี่จีซูอ่ะค่ะ พี่แจ็คสันพอเห็นพี่จีซูมั้ยคะ เมื่อเช้าพี่เค้าไม่รอหนู แถมยังลืมกล่องข้าวอีก..." เจนนี่ถอนหายใจ เพราะ เธอกลัวพี่สาวจอมซนอย่างจีซูจะหนีเรียนอีก


   คิม จีซู เป็นพี่สาวของเจนนี่ เธอมีใบหน้าที่สวยมากจนเป็นดาวมหาลัยถ้าให้เธอเอกโย่นะ...คงขำท้องแตกกันทีเดียวเพราะเธอเอกโย่ไม่ได้เลย มันตลกมากก่าที่จะเอกโย่ด้วยซํ้า และมีผู้ชายหลายคนจับตามองเธอ แต่ว่าเธอซนมากจนไม่ค่อยมีใครหาเธอเจอแม้กระทั้งน้องสาวตัวเอง


 "อ้อ พี่แจ็คสันคุณแม่ฝากคุ๊กกี้ให้ถ้าไม่กินก็เอาไปให้คนอื่นกินก็ได้นะ" เจนนี่ยื่นกล่องคุ๊กกี้ให้ผม ผมก็รับด้วยนํ้าใจ ความจริงผมไม่ชอบกินของพวกนี้หรอกหวานจะตาย...

 "จะว่าไป พี่แจ็คสันทำอะไรตรงนี้อ่ะ" เจนนี่พูดขึ้นผมก็ลืมเลยว่าผมจะไปเติมตังค์ในเกมแต่กลับเจอไอ้นากยืนด่าผมอยู่

 "อ้อ พี่แค่จะเติมตังค์ในเกมแต่เจอเด็กที่หน้าตาคล้ายนากยืนด่าพี่ว่าแคระอยู่...น่าตบจริงๆ" ผมถอนหายใจแต่เหมือนเจนนี่กำลังคิดอะไรสักอย่างอยู่ตั้งแต่ผมพูดคำว่าเด็กหน้าตาคล้ายนากแล้ว

 "หน้าตาคล้ายนาก...เค้ามากับเพื่อนที่หน้าตาดูเด็กไทยและเพื่อนตัวสูงรึป่าว" เจนนี่พูดขึ้นพร้อมทำท่าทางประกอบ ผมนี่รีบตอบทันทีเลยว่า...

 "ใช่ๆ เจนนี่รู้จักด้วยเหรอ!?" ผมพูดด้วยนํ้าเสียงตกใจว่าทำไมโลกกลมขนาดนี้เจอคนรู้จักกับมันแถมเป็นคนใกล้ตัวซะด้วย ไหนๆก็โอกาสมาแล้ว ถามล้วงความลับไอ้นากดีกว่าจะได้ด่ามันกลับถูก

 "จะไม่รู้ได้ไงคะพี่แจ็คสัน ก็เพื่อนร่วมห้องหนูเอง" เจนนี่พูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ยังกับถูกหวยรางวัลที่1

 "คนที่หน้าตาคล้ายเด็กไทย ชื่อ แบมแบม เป็นเด็กจากประเทศไทยที่มาเรียนที่เกาหลี คนนี้แหละที่มาพร้อมกับเพื่อนหนูที่ชื่อ ลิซ่า แต่เหมือนอยู่คนละจังหวัดเลยพึ่งมารู้จักกันที่นี่ ส่วนคนสูงๆ ชื่อ คิม ยูคยอม เป็นคนธรรมดาเนี่ยแหละ และคนที่พี่แจ็คสันว่าหน้าตาคล้ายนากชื่อ ชเว ยองแจ เค้า...." เจนนี่พูดไม่ทันจบ พี่สาวเธอที่ไม่ใช่คนใครหรอก ก็จีซูคนเดิมเพิ่มเดิมคือความหิว 
 
 "เจน ดึก กี้ ....พี่ หิว พาไป กิน ข้าวมัน ไก่.. ของโรง เรียน หน่อย สิ..." จีซูพูดขึ้นท่าทางของเธอก็ยิ่งกว่าแสดงละครซะอีก แล้วอะไรคือการเรียนชื่อน้องสาวตัวเองว่า เจนดึกกี้ล่ะฟร่ะ!?

 "อ่าว พี่ชิชูรีบออกจากบ้านแล้วยังไม่กินข้าว เหอะ สมนํ้าน่า แบร่...." เจนนี่พูดจบก็แลบลิ้นใส่จีซู ผมว่าบ้านนี้ของตั้งชื่อใหม่รึไงน่ะ...

 "งั้น... พี่แจ็คสัน หนูขอตัวนะคะ ไปล่ะ" เจนนี่พูดจบก็พาจีซูไปยังโรงเรียนทันที เดียวนะ!?ผมยังไม่รู้ข้อมูลเกี่ยวกับไอ้นาก ไม่สิ ยองแจ นั้นเลย...แต่ยังไงก็รู้แล้ว่าอยู่ห้องเดียวกับเจนนี่ หึทีนี้ไปตามฆ่าได้ถูก เดียวนะ!...เจนนี่อยู่ห้องไหนนะ!? โถ่โว้ยยยย!จะตามฆ่าไงดี!

 "อ่าว ไอแจ็คยืนเอ๋อแดกไรตรงนี้ว่ะ มานี่จะถึงเวลาเรียนเเล้วถึงมึงจะเป็นนักเลงแต่จะไม่เข้าเรียนไม่ได้นะเว้ย!" เสียงเพื่อนสนิทอย่างแจบอมดังขึ้น ผมนี่สะดุ้งไม่ใช่น้อยเพราะเสียงของเราเอาผมหลุดจะความคิดชั่วๆของผม


   อิม เเจบอม หรือ เจบี แต่ผมเรียกไอ้บีเป็นเพื่อนสนิทที่อยู่ในแก๊งนังเลงแค่เจ้าตัวดูรักการเรียนมาก...เห้อออ อีเพื่อนคนชิค โว๊ะ! ที่มันรักการเรียนไม่ใช่อะไรหรอกเพราะมันสนิทกับจินยองตั้งแต่ประถมจนบ้าเรียนทั้งคู่แล้ว!



   สงสัยสินะว่าจินยองนี่ใคร... ปาร์ค จินยอง เป็นเพื่อนสนิทของแจบอม มันนิสัยโคตรจะแม่อ่ะ ขี้บ่น จู้จี้จุกจิก แถมบ้าเรียนอีก จะให้ผมเกลียดก็เกลียดได้นะแต่...ผมเกลียดไม่ลงเพราะมันเคยช่วยให้ไอ้บีใจเย็นลงตอนที่ผมแย่งไม่มันมากิน 


 "เออ กูลืมเลยว่ากูจะเดิมตังค์ในเกมมึงรอแปบเดียวนะไม่ถึงวิกูเสร็จ" ผมพูดจบผมก็รีบไปยังเคาร์เตอร์และเติมตังค์ในเกมอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วยิ่งกว่าเน็ต4gซะอีก 


   ผมไม่รอให้พนักงานพูดอะไรผมรีบคว้าบิลมาแล้วรีบวิ่งไปหาแจบอมที่กำลังยืนดูนาฬิกาอยู่ ผมวิ่งออกมาด้วยความเหนื่อย แต่สิ่งที่ไอ้บีพูดออกมาคือ


 "มึงใช้เวลาไป 1 นาที กับอีก 02 วินาที ไหนมึงบอกว่าเร็วว่ะ ช้าชิบหาย" แจบอมพูดด่าผมรัวเฮตฉอตจนฟันมันจะเฉาะหัวผมแล้ว เออ ไม่คิดสงสารผมหน่อยเหรอวิ่งเหนื่อยๆเหมือนหมาแต่กลับด่าผม ให้มันได้อย่างนี้สิ ไอ้สัส

 "ไอ้บี แทนที่มึงจะบ่นแบบนี้มึงรีบไอโรงเรียนไม่ดีเหรอว่ะ" ผมสวนกลับทันที ดูเหมือนสติมันจะกลับครบ มันเลยลากผมไปทันที ผมขอเน้นว่าลากเลยนะ!



   [END JACKSON'S PART]



   [YOUNGJAE'S PART]



   ผมรับเดินออกจากไอ้เตี้ยตรงนั้น ดูเหมือนมันจะด่าผมแต่คิดเหรอว่าผมจะฟังถึงจะเป็นนักเลง แต่สู้ผมไม่ได้หรอกหึ! ผมและเพื่อนสนิทผมทั้ง2เดินถึงห้องเรียนก็มีเสียงผู้หญิงดังเรียกแบมแบม พวกผมเลยหันไปยังต้นเสียง


 "แบม เห็นแชยองมั้ย" ลิซ่าพูดออกมาเป็นภาษาไทยถามว่าผมรู้เรื่องมั้ย ตอบเลยว่าไม่ แต่ถ้าฟังดูรวมๆแล้วน่าจะตามหาแชยอง แต่ว่า... แชยองใครอ่ะ

 "แชยอง..?" แบมแบมพูดชื่อของคนที่ถูกถามถึง ลิซ่าไม่แปลกใจเพราะ แชยองคือชื่อของโรเซ่ ชื่อนี้จะถูกใช้กับเพื่อนสนิทเท่านั้น

 "โรเซ่ไง" ต้องชื่อนี้สิถึงพวกผมจะเข้าใจ แบมแบมสายหน้าเชิงว่าไม่รู้เลยทำให้ลิซ่าบ่นนิดหน่อยก่อนที่จะเดินออกไป


   ลิซ่า เป็นนักเรียนไทยที่มาเรียนเกาหลีเหมือนแบมแบม เธอเป็นคนที่สดใสตลอดเวลา แถมยังไว้หน้าม้าอีกผมไม่แปลกใจสักนิดที่หลายคนจะพูดว่าเธอคือสีสันของห้องเรียน ส่วน พัก แชยอง หรือชื่อที่ทุกคนรู้จักในนามว่า โรเซ่ เธอเป็นเพื่อนสนิทของลิซ่าเมื่อเธอมาเรียนด้วยกัน เสียงเธอใสและมีพลังมากแต่สู้ผมไม่ได้หรอกผมร้องเพราะกว่า อิอิ



   พวกผมเดินไปนั่งที่เมื่อผมกำลังนั่งก็มีเสียงกระดิ๊งเรียกเข้าแถว ผมยังไม่ทันวางกระเป๋าผมก็โดนไอ้ยูคยอมลากไปที่สนามกีฬาที่เข้าแถวแล้วสิ...


 "นักเรียนกลุ่มนั้น! มาเข้าเเถวเร็วๆสิคะ จะยื่นเป็นเสาไฟฟ้ารึไง!?" เสียงครูแก่ๆดังขึ้น นักเรียนกลุ่มนั้นที่ถูกกล่าวถึงก็ไม่ใช่ใครหรอกครับกลุ่มผมเนี่ยแหละครับ ผมเลยรีบวิ่งไปที่แถว

 "อันยองงงงง แจนนนน เจนยังไม่มีคู่คู่กันนะ" เสียงใครน่ะเหรอเสียงเจนนี่เพื่อนผู้หญิงที่ผมสนิทด้วยตอนนี้แหละ แต่แค่เธอชอบเรียกผมเหมือนชื่อผู้หญิงและเธออยู่ในกลุ่มแก๊งนักเลง ผมแค่ไม่ชอบตรงนี้แหละ...

 "เออๆ" ผมตอบด้วยนํ้าเสียงรำคาญนิดหน่อยเเต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะเสียงของเธอเป็นแบบนี้อยู่แล้วจะให้ผมไปแก้ไขเสียงเธอเหรอ บ้า!แก้ได้ผมก็แก้นานแล้ว

 "นี่ๆ แจนรู้จักพี่แจ็คสันด้วยเหรอ?" เมื่อผมพึ่งเข้าเเถวไม่ทันไรเธอก็ถามคำถามข้อหนึ่งใส่ผม

 "พี่แจ็คสัน...อ้อ! ไอเตี้ยเหรอ รู้จักสิเมื่อเช้ามันยังมีเรื่องกับเราอยู่เลย" ผมยักไหล่เล็กน้อยพร้อมสีหน้าหยิ่งเมื่อพูดถึงไอ้เตี้ย...

 "คือ พี่แจ็คสันเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเจนน่ะแล้วคราวนี้ พี่แจ็คสันดูเหมือนอยากเจอแจนจังเลยนะ ปกติเจนไม่เคยเห็นพี่แจ็คสันอยากเจอใครแบบนี้มาก่อนเลยนน้าาา"

 "แล้ว??"

 "พี่แจ็คสันชอบแจนรึป่าวนะ"

 "เห้อ! อีเจน...นี่พูดหาเรื่องใส่ตัวสินะ"

 "เห้ยๆ แจนหน้าแดงใหญ่เลย ไม่ต้องมาอายเลยนะ เดียวเจนคนนี้จะทำให้สมหวังเอง!"

 "อีเจน บ้า! บ้า! บ้า!" 


   คือ ผมว่าผมหน้าแดงไม่ใช่เพราะที่มันพูดแต่มันคงเป็นแสงแดดตัวหากเฟร้ย! ...หรือว่าไม่ใช่...จะบ้าเหรอ! ผู้ชายนะเว้ย ผมจะไม่มีวันเสียความเป็นชายให้กับคนอย่างมันเหรอ! ไอ้เตี้ย ไอ้เเคระ ไอ้เห้ ไอ้ๆๆ โอ้ย! หาคำด่าไม่ถูกแล้ว! ถ้าให้เลือกแฟนผมคงเลือกโทรศัพท์แหละมันมีประโยชน์หลายอย่างกว่ามันอีก!


 "นักเรียน2คนนั้นช่วยเงียบหน่อยสิคะ เดียวพาออกมาทำโทษซะเลยนี่..." คงไม่พ้นจากเสียงครูยัยแก่คนนั้นหรอกครับ ถ้าผมโดนทำโทษผมจะโยนความผิดให้อีเจน อีหญิงเถื่อนที่ยืนข้างผมแหละ 


   ผมยืนเข้าแถวพร้อมกลิ่นเหงื่อของนักเรียนพันกว่าคนที่ยืนอัดกันอยู่ตรงนี้ และเสียงของอาจารย์ใหญ่ยืนเทศน์บ่นพร้อมแสงแดดร้อนๆ มันชวนให้ผมเป็นลมซะเหลือเกิน... ตอนนี้เหงื่อผมตกยังกับนํ้าตกมันไหลไม่หยุดเลย อ่า....ทำไมอยู่ดีๆโลกถึงเริ่มมืดล่ะ... เหวอออออ


                           ฟรึบ!



   [END YOUNGJAE'S PART]



_โปรดติดตามข้อความต่อไป_








ข้อความจากไรท์:

   ฮัลโหลลลลล เป็นไงบ้าง สนุกกันมั้ยเอ่ย ตอนนี้เค้ารู้สึกแต่งสั่นมากจริง ขอโทษนะฮือๆ(TT) 

   แต่ไรท์จะตั้งใจแต่งฟิค #ข้อความแจ็คแจ ให้ดีที่สุดนะคะ เพราะไรท์ฝันว่าสักวันไรท์จะมีคนเม้นเยอะๆๆๆๆ แล้วมีคนตั้งติดตามเยอะๆๆๆๆ (ฝันสูง---) ไรท์จะตั้งใจแต่งเต็มที่นะคะ! 

   สามารถติชมระบายได้ลงเม้นเลยค่ะ แต่ถ้าอยากให้คนอื่นได้รู้หรืออยากอ่านก็ พิมพ์ #ข้อความแจ็คแจ เลยนะคะจุ๊บๆ

2 ความคิดเห็น