[GOT7 JACKJAE ] message ♥

ตอนที่ 3 : message ♥︎ ข้อความที่ 2 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 ส.ค. 60

 


[YOUNGJAE'S PART]



 "อ่า...." ผมตื่นมาอีกที ผมก็อยู่พยาบาลแล้วสิ... แบบนี้ก็ดีสิผมจะได้นอนตลอดเล่นเกมได้ไม่ต้องเข้าเรียน

 "ตื่นแล้วเหรอว่ะ" เสียงทุ้มๆแบบนี้คุ้นๆว่ะ ผมเลยรีบหันไปดูแหล่งกำเนิดเสียง อ้อ...จะใครที่ไหนล่ะ ไอ้เตี้ย นี่เอง...ผมพูดแกล้งมันหน่อยดีกว่า

 "หลับอยู่มั้ง เปิดตาดูซะบ้างสิ" พอผมกวนเท่านั้นแหละแรงมันก็ไม่ใช่ย่อยนะ มันตบหัวผมอย่างรุนแรง ผมควรทำเป็นเหมือนนางเอกละครดีมั้ยโดนตบแล้วความจำเสื่องพอเสื่อมแล้วก็ไปหาฉากดราม่า โอ๊ะ! นํ้าเน่า

 "พูดให้มันสุภาพหน่อยกูพี่มึงนะเว้ย" 

 "ขอประทานอภัยโทษครับ"

 "นี่ก็กวนไป"

 "ไอ้เตี้ย ผมบอกตรงๆนะ ผมพูดสุภาพกับรุ่นพี่ไม่เป็น"
 
"เห้อ...เอาที่มึงสบายใจ"

 "จะว่าไปพี่แบกผมมาเหรอ?"

 "เออ ใช่น่ะดิ พอมึงเป็นลมนอนกลิ้งกลับพื้นยูคยอมมันจะวิ่งเข้าไปช่วยแต่เจนนี่ตะโกนเรียกกูดังอ่ะดิ ยัยป้าปากจัดเลยลากกูไป" พอไอ้เตี้ยพูดแบบนั้นจบ ผมรีบจับกระเป๋ากางเกงว่าโทรศัพท์ยังอยู่มั้ย ... โชคดีมันยังอยู่แต่ทำไมมันรู้ชื่อไอ้โย่งว่ะ ถามมันหน่อยดีกว่า

 "ไอ้เตี้ย รู้จักยูคได้ไง" ผมถามพร้อมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอ

 "ก็เจนนี่บอกไงล่ะ มึงคงชื่อ ชเว ยองแจ สินะ" เห้ออออ พูดชื่อผมซะเต็มยศเอาซะผมอยากตบมันเลยแต่ติดที่ว่าผมกำลังเข้าเกมอยู่

 "ยองแจ พอ พูดซะเต็มยศผมเขิน.." ผมปล่อยให้มันบ่นต่อไปส่วนผมก็จะนั่งเล่นเกมไปเรื่อยๆ

 "อ่าวไอ้นาก แกเล่นเกมนั้นด้วยเหรอว่ะ" มันถามผมผมคงไม่เล่นมั้ยภาพขึ้นซะขนาดนี้ ตาบอดรึไง รำโว้ยยยยยยยยย!!

 "เออ ตาบอดรึไง" ผมตอบมันกลับแบบรำคาญ มันเลยหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าแล้วเปิดเกมนั้น มันจะท้าดวลผมสินะ จัดไปสิครับแม่คุณสักตาหน่อย!

 "สักตามั้ยไอ้เตี้ย"

 "เอาดิว่ะ"

 "เอาไอดีไลน์มาดิ๊" เมื่อจะท้าแข่งกันได้จะต้องแอดไลน์เพื่อจะท้าแข่งได้ มันจึงให้ไอดีไลน์ผม ชื่อไอดีไลน์ดูจนจังเลย... 'Iamjackson' จนกว่าผมอีก...เอาเถอะไหนๆผมท้ามันแล้วขอสักตารึกัน



   [END YOUNGJAE'S PART]




   ทั้งคู่ก็เล่นเกมต่อสู้กันอย่างมาวมันจนเผลอเล่นไปกันหลายตา ขณะที่ทั้งคู่เล่นกันอย่างสนุกสนาน ยูคยอมและแบมแบมเพื่อนสนิทของยองแจเดียวเข้ามาเพื่อเช็คอาการของเพื่อนสนิท แบมแบมกำลังเดินไปเปิดม่านแต่ทั้งคู่ต้องหยุดเพราะเสียงมันทำให้ทั้งคู่หันมามองกัน


 "ไอ้เตี้ยให้มันแรงกว่านี้สิว่ะ!"

 "แรงอยู่เว้ย สัส!"

 "เร็วๆหน่อยเดียวมีคนมาเห็น!"

 "อะไรนักหนาว่ะไอ้นาก กูก็รีบอยู่นี่ไง"

 "อื้อ! ไม่ไหวแล้ว!"

   
   แบมแบมหันไปกระซิบกับยูคยอม ใบหน้าทั้งคู่แดงกลํ่ายังกับมะเขือเทศ


 "ยูค เเบมว่า...เรารีบกลับกันเถอะ ให้ทั้งคู่มีความสุขกับการ...."

 "แบมแบม กูได้ยินนะเว้ย! เดียวกูไปฟ้องพี่มาร์คเลย!" ยองแจตะโกนผ่านผ้าม่าน จนทำให้แบมแบมรีบหันมาขอโทษ


   มาร์ค หรือ อี้เอิน ต้วน คือประธานโรงเรียน เคร่งเรื่องกฎระเบียบโรงเรียนเป็นอย่างมาก มากสิ่งอื่นซะอีก แต่มาร์คก็ ติดเรื่องเป็นดาวเด่นของโรงเรียนเลยทำให้เป็นที่ดึงดูดของผู้หญิง...ไม่เว้นแต่ผู้ชายตัวน้อยๆอย่างแบมแบม


   แจ็คสันเปิดผ้าม่านออกมา เอาทั้งแบมแบมและยูคยอมยืนเงียบ เพราะตอนนี้สีหน้าของยองแจดูโมโหมากซึ่งต่างกับแจ็คสันที่ใบหน้าเขาตอนนี้กำลังดูเยาะเย้ยใครบางคน


 "เป็นไงยังจะท้าแข่งอีกมั้ยไอ้นาก?" แจ็คสันพูดด้วยนํ้าเสียงเยาะเย้ย พร้อมเชิดจมูกใส่

 "งื้อ! วันนี้ก็แค่อ่อนให้เพราะกลัวว่าไอ้เตี้ยจะเล่นไม่ได้ ครั้งหน้าถ้าแจเอาจริงเมื่อไรนะ คอยดูนะไอ้เตี้ย...มึงตาย!!!" ยองแจกำลังจะกระโดดงับหัวแจ็คสันแต่นิ้วชี้ยาวเรียวจิ้มมาทางจมูกขาวๆของยองแจ

 "เรียกตัวเองว่า'แจ'เป็นกับเค้าได้เหมือนกันเหรอ ทีหลังพูดคำว่าแจบ่อยๆนะ...น่ารักดี" แจ็คสันพูดจบก็เดินกลับ ตอนนี้แบมแบมและยูคยอมกำลังยืนเอ๋อกับเหตุการ์ณที่เกิดขึ้น ยองแจตอนนี้ก็กำลังนั่งทวนคำพูดของแจ็คสันตรงประโยคสุดท้ายวนไปเรื่อยๆ

 "(น่ารักดี...น่ารักดี....น่ารักดี.... ไอ้เตี้ยพูดแบบนี้กับเค้าเป็นเหมือนกันเหรอ)" ขณะที่ยองแจคิดแบบนี้ในหัว แบมแบมก็เดินเข้ามาสะกิดยองแจที่กำลังตกอยู่ในท่วงความคิดของเขา

 "ยองแจ ยองแจ!" 

 "อะ อะไร!?"

 "ดีแล้วก็กลับกันเถอะ เดินไหวมั้ย" 

 "ไหวๆ"


   ยองแจดันตัวเองขึ้นจากเตียงแล้วลุกเดินไปยังห้องเรียนของเขาพร้อมกับแบมแบมและยูคยอม


 "อ่าว แจนเป็นบ้าง เป็นลมหรือตั้งใจอ่อยพี่แจ็คสันกันแน่นะ" เสียงใสๆของเจนนี่ดังขึ้นเมื่อเห็นยองแจเดินเข้าห้อง สายตาของยองแจมองแรงพร้อมชี้ไปทางเจนนี่

 "อีหญิงเถื่อน!" 

 "เจนทำไรผิด? เจนอยากให้ทั้งคู่สมหวังในชีวิตก็แค่นั้นเอง"

 "อีหญิงจิตไม่ปกติ..."

 "ชื่อ เจนนี่ ยู โน๊ว? เลิกหาคำด่าเจนดีกว่า ไปสรรหาคำเรียนพี่แจ็คสันในอนาคตดีกว่านะ555" เจนนี่พูดจบลิซ่าและโรเซ่เดินเข้ามาพร้อมกับงานประชุมทางฝ่ายการแสดงเพราะอีกไม่กี่วันจะมีการแสดงงานโรงเรียน


   ส่วนทางด้านยองแจ ยองแจและเพื่อนอีก2คนก็เดินกลับไปนั่งที่ซึ่งที่นั่งก็ไม่ได้ไกลกันมากนัก ยองแจนั่งด้านหน้ายูคยอมและนั่งข้างซ้ายมือของแบมแบม



   [YOUNGJAE'S PART]




 "ไอ้โย่งงงง!" ผมหันหลังมามาเพื่อนโย่งอย่างยูคยอม ตอนนี้ผมกำลังโมโหอยู่เพราะเจนนี่ไม่สิ...อีหญิงจิตไม่ปกติ! ที่ชอบจับจิ้นชายชาย หึ!สักวันผมจะจับจิ้นหญิงหญิง บ้างเลย

 "เป็นไร เด็กน้อย" โอ้ย!ดูโย่งพูดกวนชะมัด เด็กที่ไหนนนนดู!ผมโตเป็นวัวเป็นควายแล้วนี่! ขณะที่ผมบ่นในใจ มันก็เอามือเรียวๆของมันมาปีบจมูกผมเล่น โง้ย!เจ็บเเรงเยอะจริ๊งจริง

 "โย่ง แจเจ็บ! ปล่อย! แจเครียด!" ผมพยายามดึงมือมันออกมันก็ยอมปล่อยนะแต่มันกลับมาจับแก้มนิ่มๆผมเเทน!

 "แจพูดแบบเรียกตัวเองด้วยชื่อตัวเองด้วยเหรอ...น่ารักเนอะ" นี่มันจะจีบผมเหรอ เขินๆ...ก็บ้าแหละ

 "อย่าพูดแบบนี้สิ แจจะพูดแบบนี้ก็เรื่องของแจเว้ยยยไม่ว่าจะเรียกอะไรสุดท้ายก็พูดถึงตัวเองแหละ! และตอนนี้แจเครียดมาก!" พอพูดแบบนี้จบเพื่อนข้างๆผมหรือแบมแบม มันก็ลากเก้าอี้มานั่งฟังด้วยแถมยังหยิบกระติกนํ้ามาเตรียมพร้อมดื่มกันอีก

 "เล่ามาสิ แบมพร้อมฟังแล้ว!" เฮ้ย...ยุ่งเนอะแต่ก็มีเพื่อนหลายคนช่วยกันแก้ก็ดีกว่าใช้ความคิดตัวเองแก้

 "ก็ช่วงนี้เจนชอบพูดจิ้นแจกับไอ้เตี้ยอยู่บ่อยๆ และเจนก็เคยพูดว่า ไอ้เตี้ยไม่เคยสนใจใครอะไรมากกว่านี้ แจว่ามันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ..." ผมพูดจบผมก็ถอนหายใจก่อนที่จะดึงมือที่โย่งจับแก้มออก

 "อืมมมม แล้วแจคิดยังไงกับพี่เค้าอ่ะ"

 "อยากฆ่ามัน..."

 "เห้ออออ ให้ตายเถอะ แต่ว่าถ้าแจอยากไปฆ่าเมื่อไรบอกกันด้วยนะแบมจะเตรียมไปซื้อผัดกระเพาให้ที่โรงพัก"

 "เออ รักแจดีเนอะ.."

 "แจอย่าคิดชอบไอ้ซูเปอร์เตี้ยนะ เดียวกูหึง"

 "หึง?"

 "หึงไงไม่รู้เหรอ"

 "อะ อะ อ่า..." นี่ผมเริ่มงงกับโย่งแล้วสิ หึง หรือ ชอบ ผมกันแน่...แต่โทดนะหล่อเลือกได้ผมไม่มีทางชอบผู้ชายกันเองหรอกนะวะ55555555555

 "แบมว่าแจชอบยูคแน่เลยหน้าแดงหมดแล้ว" ชอบบ้าชอบบออะไรล่ะ ผมขำโว้ย ยูโน๊ว?ขำอ่ะ ขำ! ...ผมนี่อยากเอานํ้าสาดใส่หน้าแบมจังดูมันยิ้มสิ ยิ้มอ่อนนะมึง เดียวแม่ตบเลย!

 "ชอบหาพ่อสิ!" ผมตอบกลับแบบลวกๆเพราะผมขำในสิ่งที่ผมคิดอยู่ แต่มันก็ตลกแหละ ตลกเป็นบ้าจะให้ผู้ชายชอบผู้ชายเนี่ยนะขำล่ะ

 "แจอย่าพูดให้คนเสียความรู้สึกดิ กูจริงจังเรื่องนี้มากนะเว้ย..." เรือหายล่ะ...สีหน้าโย่งดูจริงจังกว่าครั้งไหนๆอีก...


   คงสงสัยสินะว่าผมกับโย่งถึงดูสนิทกับก็เพราะ แม่ผมกับแม่โย่งรู้จักกันตั้งแต่วันที่ผมเข้าอนุบาล ผมเอาแต่ร้องไห้อยากกลับบ้านแต่โย่งกลับพาผมเข้าโรงเรียนมันดูแลผมมาโดยตลอดจนไม่ว่าจะไปประถม มัธยมหรือที่ไหนมันก็จะติดผมตลอดแหละ...คนอะไรไม่รู้มีเพื่อนดีจังเลยนะ โฮะๆ!

 

   เสียงกริ่งดังขึ้นเข้าเรียนช่วงบ่ายผมกลับไปนั่งแบบเดิมและแบมแบมก็ลากเก้าอี้กลับไปนั่งที่ ไม่กี่นาทีครูก็เข้ามาบ่นอีกแล้วสิ...เมื่อไรจะเลิกนะ




   -16:00 PM-

   

   เสียงกริ่งดังขึ้นเพื่อบอกว่าเลิกแล้วผมรีบเก็บกระเป๋าและเดินไปหาแบมแบมที่กำลังนับเงินเพื่อจะเลี้ยงไอครีมตามสัญญา


 "แบมไปเร็ว แจหิวแล้ว!!!" ผมเดินเข้าไปเกาะแขนแบมแบมที่กำลังนับเงินอยู่

 "อ่าๆ ไปเกาะยูคไป๊ คนกำลังนับตังค์เดียวพาไปเลี้ยงไอติมแท่งล่ะ10บาทแถวบ้านเลย" ผมนี่รีบถอยห่างเพื่อให้แบมแบมนับตังค์ได้สะดวก ผมจึงเดินไปเกาะแขนโย่งแทน 
 
 "โย่ง แจหิวพาไปหน่อยย แจใจร้อน!!" ผมเอาหัวผมไปถูแขนโย่ง ...จะว่าไปนี่เค้าเรียกว่า อ่อย รึป่าวนะ?

 "เอาไอครีมที่เราก่อนมั้ย?"

 "เอาๆไหนๆ"

 "นี่ไง" ยูคยอมกำมือแล้วยื่นให้ผม บ้าป่ะะะะ 

 "เดียวแม่จับพลักตกตึกเลย..." คนมันหงุดหงิดหิวไอครีมแล้วยังกวนกันอีก หึ!

 "ยูคแจ หยุดจีบกันเลยนะเดียวผู้ใหญ่บ้านอย่างแบมจะไม่เลี้ยงเลย!" แบมแบมพูดจบผมรีบปล่อยแขนยูคยอมแล้วช่วยแบมแบมถือกระเป๋าเลย ของกินมาเป็นที่1


   ระหว่างทางไปผมและเพื่อนอีก2คนด็เดินไปคุยไปอย่างสนุกสนาน จนถึงร้านไอครีมที่แบมแบมบอก ผมนี่รีบวิ่งไปสั่งคนแรกเลยเพราะร้านที่ผมไปผมบอกเลยนะว่าร้านนี้เด็ด ใครไม่เคยมากินถือว่าพลาด



   เมื่อพวกผมสั่งเสร็จก็กลับมานั่งรอไอครีม ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากะจะมาเล่นแต่มีข้อความจะแอพพิเคชั่นไลน์ดังขึ้นมา...




     JS WANG ได้ส่งข้อความหาคุณ



   JSใครนะ...อ้อ ไอ้เตี้ยนิมันส่งอะไรหาผมนะ ผมจึงตัดสินใจเปิดไลน์เข้าเพื่อไปดูว่าไอ้เตี้ยพิมพ์



    JS WANG : ดีไอ้นาก :) 
    JS WANG : มาเล่นเกมxxxกันมั้ย 
    JS WANG : แนะ.. อ่านไม่ตอบ

                                    เล่นดิ -.,- : CYJ3

    JS WANG : งั้นพี่ไปรอที่เกมนะ เดียวนากสร้างห้องนะ♡




   หัวใจ คืออะไร? เห้ออออ ผมกดเข้าไปในเกมไอ้เตี้ยมาไวกว่าผมอีกมันใช้เน็ตประเทศไหนนนะ.... 

 "โย่ง แบม สนใจเล่นเกมกันมั้ย?" ผมเขิญเพื่อนทั้ง2ทำกำลังเซลฟี่กันอย่างสนุกสนานให้มาเล่นด้วยกัน เพราะเล่น2คนมันน่าเบื่อจะตาย ... 


   [END YOUNGJAE'S PART]


----50%----



----100%----


"แจขอมาแบบนี้ก็จัดไปสิครับรออะไร" แบมแบมพูดจบ ยูคยอมและแบมแบมก็กดเข้าเกมโดยทันที ยองแจสร้างห้องเกมและชวนยูคยอม แบมแบม และ แจ็คสันเข้าห้องเกม

 "แจชวนพี่เค้าแบบนี้หมายความว่าไง เกมนะไม่ใช่สถานที่จีบ" แบมแบมพูดพร้อมหัวเราะใส่ ส่วนยูคยอมทำหน้านิ่งๆเหมือนจะคิดอะไรสักอย่างอยู่


 "จีบที่ไหน! กูแค่เห็นมันออนเลยชวนเล่น!"

 "ออน? ไม่ใช่ชวนกันเล่นเหรอ555"

 "รู้เยอะกว่ากูอีกเนอะ ไอ้แบม"


 "แจ ใช้คำเรียกตัวเองว่า'แจ'สิแบบนี้ไม่น่ารักซะเลย..." ยูคยอมพูดขึ้นพร้อมหันมายิ่มให้ยองแจ รอยยิ้มที่สดใสเหมือนเด็กไร้เดียงสา แต่คำพูดนั้นทำให้ยองแจเกือบจะตบยูคยอม เพราะคำพูดมันดูไปทางการจีบมากกว่าแกล้งเล่น

 "เกมมาล่ะเล่นกันเถอะเดียวแพ้" แบมแบมพูดให้ทั้งคู่หันมาสนใจเกมแทนที่จะทะเลาะกัน 


   ทั้ง3คนนั่งเล่นเกมอย่างมาวมันจนเกือบลืมไปว่าตัวเองสั่งไอครีมมากินถ้าไม่พนักงานเอามาเสริฟพวกเขาก็ลืมกันหมด



   เมื่อพวกเขาเล่นจบตาแรกก็เริ่มหันมาสนใจไอครีมที่อยู่ตรงหน้า ยูคยอมและแบมแบมตัดกินก่อนอล้วปล่อยโทรศัพท์ไว้ให้อยู่ในหน้าจอนั้น แต่ยองแจกลับเขียนไลน์ไปหาแจ็คสัน...




                 เตี้ย ผมไปล่ะ เดียวว่างๆ
                            ค่อยมาเล่นกัน    : CYJ3

    JS WANG : เค :)
    JS WANG : ไม่เล่นแต่คุยกันได้มั้ย?
             
                                              ไม? : CYJ3

    JS WANG : ก็แค่อยากจะบอกว่า...
    JS WANG : กูพี่มึงนะเว้ย
    JS WANG : และอีกมากมาย...
         
                                    เออ....-..- : CYJ3




   ยองแจสนทนาจบก็เก็บโทรศัพท์แล้วนั่งกินไอครีมที่กำลังหมดเร็วๆนี้หมดเร็วยิ่งกว่าเน็ต4Gซะอีก



   [JACKSON'S PART]



   ผมคุยกับเด็กน้อยไร้ความเคารพเสร็จผมก็โยนโทรศัพท์ทิ้งลงบนเตียงนอนของนุ่มๆของผมแล้วผมก็ล้มนอนตาม


 "ไอแจ็ค มึงนอนทำอะไรว่ะมาช่วยทำรายงานหน่อยดิว่ะ อย่าขี้เกียจ" อ้อผมลืมบอกไปว่าผม เเจบอม จินยอง และ มาร์ค มาทำงานกลุ่มกันที่บ้านผมเพราะที่บ้านผมตอนนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน พ่อและแม่กลับฮ่องกง พ่อกลับไปฝึกเด็กในที่กำลังจะไปแข่งดาบระดับโลก ส่วนแม่ไปทำงานธุรกิจอยู่ที่นั้น นานๆทีพวกท่านจะกลับมาเยี่ยม พอมาเยี่ยมแปบเดียวก็รีบกลับ

 "ไม่งั้นเดียวผมจะเอากะทะมาฟาดนะครับ" เสียงของจินยองไอ้เด็กเนิต์รดังขึ้นผมถึงกับขึ้นเลย ....ขึ้นไปหยิบตะหลิวมาสู้... มุขแบบนี้ก็ยังจะเล่น ผมไม่ได้ไปหยิบจริงหรอกผมรีบไปช่วยทำงานตังหาก...


   เวลาผ่านไปอย่างช้ากว่างานจะเสร็จผมเล่นเกมได้หลายครั้งแล้ว ผมจึงรีบช่วยเก็บของเพื่อจะไปเล่นเกมต่อ


 "ไอ้มาร์คกี่โมงแล้วว่ะ" ไอ้บีถามมาร์คผู้เพรียบพร้อมทุกอย่างมีนาฬิกาหรูเกินที่ผมจะซื้อเพราะบ้านมันรวย บ้านมันทำธุรกิจเกี่ยวกับเสื้อผ้าเลยทำให้มีการติดต่อกับต่างประเทศนอกจากมันรวยแล้วมันยังหล่อจนบางทีทางบ้านยังให้มันเป็นนายแบบกับเสื้อผ้าเลย มีแต่ผู้หญิงมาซื้อทั้งนั้น...

 "อืม...1ทุ่มครึ่งครับ เดียวโทรหาคุณจอร์จก่อนนะครับ มีใครสนใจกลับกับผมมั้ยครับเดียวพาไปส่งถึงบ้าน" พอมาร์คพูดจบคนอย่างไอ้บีและจินยองนี่ตะโกนพร้อมเสียงเดียวกันเลยว่า...ไป...


   พอมันทั้งคู่พูดจบมันมาร์คจึงโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมาโทรหาตาลุงจอร์จบอดี้การ์ดของมัน


 "คุณจอร์จครับ เดียวมารับผมที่บ้านแจ็คสันด้วยนะครับ" ขณะที่มันพูดไอ้บีและจินยองก็แอบเอียงหูไปเสือกเพราะเวลามันได้กลับกับมาร์คตาลุงจอร์จมักจะถามว่ามีเงินติดตัวบ้างมั้ย ความโลภมักเข้างับคำตอบทุกคนก็เหมือนกันหมดแหละคือไม่มี แล้วตาลุงจอร์จก็ให้เงินตลอด...อิจคนรวยก็งี้แหละ

 "อ้อ น้องอึนฮา มาด้วยเหรอครับ ครับๆ สวัสดีครับ" มาร์คพูดตบมันก็ตัดสาย คงสงสัยสินะว่าอึนฮาคือใครมาเดียวผมบอกเอง


   อึนฮา น้องสาวต่างสายเลือดของมาร์ค พ่อคนเดียวกันแต่แม่คนล่ะแม่ แต่เหมือนแม่น้องเขาเสียตั้งแต่น้องยัง5ขวบแม่ของมาร์คเลยรับเลี้ยงยังกับลูกแท้อีกคน น้องเขาเป็นไอดอลที่กำลังมีชื่อเสียงอยู่ในตอนนี้ แต่น้องไม่ได้บอกหรอกว่าตัวเองมีพี่อย่างมาร์คและมาร์คไม่ได้บอกใครนอกจากผม ไอ้บี และ จินยอง


 "เจบี จินยอง ครับวันนี้น้องอึนฮากลับบ้านด้วยนะครับ" ตอนนี้หน้าของไอ้บีและจินยองยิ้มแก้มปริออกมาแล้วดูมีความสุขกันหน้าดู

 "ต้องขอลายเซ็นต์..." ไอ้บีบ่นพึมพำกับตัวเองพร้อมสีหน้าที่โรคจิต...

 "ต้องเซลฟี่..." จินยองก็คงไม่ต่างกัน หลอนสัส



   ...กิ๊งก๊อง...



   เสียงคนกดกริ๊งหน้าบ้านผมดังขึ้นผม ผมจึงแง้มเปิดผ้าหมาเพื่อดูว่าใคร...รถหรืออะไรมาเร็วสัส ได้ข่าวว่าพึ่งโทรตามเมื่อกี้นิ! เร็วไปนะบางที


 "แจ็ค กูไปแล้วนะ!" ไอ้บีพูดจบก็เอาแขนหนาๆของเขาไปพาดไหล่บางๆของจินยองแล้วรีบพาลง

 "ผมขอตัวก่อนนะครับ พรุ่งนี้เจอกันนะครับ" มาร์คขอตัวอีกคนสุดท้ายทุกคนก็ปล่อยให้ผมอยู่คนเดียว

 "จะไปไหนก็ไป ถึงเวลาเล่นเกมกูล่ะ!" ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแทนที่ผมจะเข้าเกมผมกลับเข้าไลน์เพื่อไปหาไอ้นากเนี่ยนะ...แปลกจังว่ะ...



   [END JACKSON'S PART]





   [YOUNGJAE'S PART]



   ในที่สุดผมก็ทำการบ้านเสร็จถึงเวลาเล่นเกมแล้ว!!! ผมจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะเล่นเกมแต่มีข้อความไลน์ดังขึ้นผมจึงกดเข้าไป...JSคนเดิมเพิ่มเติมคือส่งข้อความมา...



   JS WANG : คุยได้ยัง
   JS WANG : คิดถึงจะแย่แล้ว!
   JS WANG : อ่านแล้วตอบหน่อยสิ!

                                   ก้อคุยมาสิ! : CYJ3

   JS WANG : ขก.พิมโทรได้มั้ย
   JS WANG : (ส่งสติกเกอร์หน้าขอร้อง)

                                              เออ : CYJ3

   JS WANG : เย้ๆ:) โทรล่ะน้า~


                ' JS WANG CALL '

  

   ไอ้เตี้ยโทรมาเร็วจังเลยนะ ผมแกล้งมันดีมั้ยนะะะ พอผมคิดจบผมจึงตัดสินใจรับสาย...

 "หวัดดีมีไรป่าว" ผมเริ่มถามไอ้เตี้ยตอนมันยังเอ๋อๆ


 "อ้อ ก็พรุ่งนี้เล่นxxด้วยกันอีกมั้ย"

 "เล่นดิ เล่นกับไอ้เตี้ยสนุกดี"

 "กูพี่มึงนะ ไอนาก"

 "คร้าบๆ พี่แจ็คคร้าบบบ พูดดีๆกับแจหน่อยสิคร้าบ" ผมพูดประชดใสมัน เหอะๆผมพูดแบบนี้แล้วอยากจะอวก

 "...."

 "พี่แจ็คคร้าบบบ ตอบแจหน่อยสิคร้าบ!"

 "หมาบ้านใครเห่าว่ะ?"


 "บ้านแจไงคร้าบบบ โคโค่ มานี้สิ๊ มาเห่าใส่ไอ้เตี้ยหน่อย" โคโค่หมาน้อยของผมรีบวิ่งมาทางผม ผมอุ้มขึ้นมาบนตักแล้วเอาโทรศัพท์ผมไปจ่อปากมัน

 "โฮ่ง! โฮ่ง!" เสียงโคโค่ดังลั่นใส่โทรศัพท์ผม ผมแอบซะใจเล็กน้อยที่ได้แกล้ง

 "สัส! หูกู!" แต่เสียงพี่แจ็คสันน่าจะดังกว่านี่ขนาดผมไม่เปิดสปีกเกอร์นะเสียงยังดังออกมาจนผมได้ยิน ผมจึงหยิบโทรศัพท์มาคุยต่อ


 "พี่แจ็คคร้าบบบ พูดดีๆสิคร้าบบบ แจไม่ชอบเลย.."


 "ไอ้นากแกเลิกพูดแบบนี้เถอะ พูดเถื่อนๆไปแบบนี้ดูกระแดะไป เดียวมีคนมาฆ่าหรอก"

 "คนที่จะฆ่าคือไอ้เตี้ยสินะ" ผมเปลี่ยนแนวคำพูดโดยทันที ดีแล้วที่ไอ้เตี้ยให้เปลี่ยนเพราะการที่ผมต้องพูดแบบนั้นก็รู้สึกแปลกๆนะ


 "เออ ฉลาดดี อีกอย่างเลิกเรียนว่า'ไอ้เตี้ย'ที่ดิ๊ กูเจ็บ!"

 "ไอ้เตี้ย ไอ้เตี้ย ไอ้เตี้ย ไอ้เตี้ย"

 "หยุด!"

 "ผมจะหยุดเมื่อพี่สูง555"

 "นี่เสียงขำเหรอว่ะ! ปากนี้น่าจะกว้างกินโลกทั้งใบได้แล้ว!"

 "ปากนะปาก...เดียวตบเลย!"

 "ตบไม่ได้หรอก ถ้าตบกูจะตบมึงกลับ"


 "เฮ้ย... ผมว่าไอ้เตี้ยเรียกแทนตัวเองว่าพี่เถอะครับ ให้คำว่ากูมันแปลกๆยังไงไม่รู้" ผมพูดออกไปตามความจริง คุณรู้สึกเหมือนผมไหมล่ะ?


 "เออๆ พูดแล้วพี่ก็พูดไม่ถนัดเหมือนกัน ไม่ใช่เพื่อนรุ่นเดียวกันแต่เป็นรุ่นน้อง"

 "ดี"

 "ไอ้นาก งั้นพี่ขออย่างนึงดิ"

 "ขอไร?"

 "เลิกเรียนพี่ว่าไอ้เตี้ยได้มั้ย พี่อยากให้ไอ้นากเรียกพี่ว่าพี่ได้มั้ย?"

 "ไม่ ฝันไปเถอะรอให้ไอ้เตี้ยทำดีกับผมก่อน ผมถึงจะเรียน'พี่'"

 "คอยดูนะสักวันนะ..."

 "หาวววว ไอ้เตี้ยผมไปนอนก่อนนะ ฝันดีนะครับ" 

 "เออ ฝันดี"


   ผมกดตัดสายแล้ววางโทรศัพท์ไว้ข้างๆเตียงจากนั้นผมก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงนิ่มๆ จากนั้นผมก็หลับ...


   [END YOUNGJAE'S PART]


 
_โปรดติดตามข้อความต่อไป_








ข้อความจากไรท์:
   เย้~~~ ในที่สุดตอนที่2ก็แต่งเสดแล้ววว มีความยาวมากขึ้นการแต่งดีขึ้น // นํ้าตาไหลพราก // ขอบคุณที่ทุกคนอ่านนะคะะ!

   ไรท์จะรีบปั่นและรีบลงต่อนะคะ ขอบคุณทุกเฟบทุกเม้นทุกคนอ่านนะคะ! (^^)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

2 ความคิดเห็น