คัดลอกลิงก์เเล้ว

Cool Cat! คนมันเจ๋ง! [Original]

นี่เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มผมสีทองตาสีฟ้าที่ย้ายมาเรียนต่อ ม.4 ที่โรงเรียนในกรุงเทพฯ เรื่องราวโหดมันฮาบ้าบอคอแตกทั้งหลายแหล่จึงได้เกิดขึ้น

ยอดวิวรวม

24,920

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


24,920

ความคิดเห็น


802

คนติดตาม


79
เรทติ้ง : 95 % จำนวนโหวต : 61
จำนวนตอน : 50 ตอน (จบแล้ว)
อัปเดตล่าสุด :  24 พ.ค. 56 / 23:41 น.
นิยาย Cool Cat! ѹ! [Original] Cool Cat! คนมันเจ๋ง! [Original] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



เริ่มเปิดเรื่องวันที่ 28 มี.ค. 51



เริ่มเปิดเรื่องวันที่ 1 ก.พ. 52





นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล

สมาคม หรือเหตุการณ์จริงแต่ประการใดทั้งสิ้น

(แต่บางเหตุการณ์ดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของผู้แต่ง)




ศัพท์สแลงที่คุณควรรู้

Cool cat (n.) แปลว่า คนที่เจ๋ง



เนื้อเรื่องย่อ

ริว เด็กหนุ่มตัวสูงมาดเด็กเรียนผู้มีผมสีทองและตาสีฟ้า

เขาได้ย้ายมาเรียนอยู่ที่โรงเรียนเทวบดีซึ่งตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร

ที่นี่เขาได้พบกับแก๊งเพื่อนสุดป่วนและหญิงสาวที่ทำให้เขาใจเต้น

เรื่องราวโหดมันฮาบ้าบอคอแตกทั้งหลายแหล่จึงได้เกิดขึ้น

ทำไงได้...ก็คนมันเจ๋งนี่หว่า



ขอบคุณที่แวะมานะครับ

ในที่สุดนิยายเรื่องนี้ก็จบแล้วครับ!

กว่าจะมาถึงตรงนี้ได้ก็ใช้เวลาแต่งนานโขเลย (แต่อู้นานกว่า)

ยังไงอ่านแล้วก็คอมเม้นท์ติชมให้ด้วยนะครับ

ปล. นักอ่านเงาทั้งหลายกรุณาปรากฏตัวได้แล้วนะครับ ไหนๆ ก็จบแล้วทั้งที




ภาพวาดตัวละคร

Pic by วานรเพลิงอัคคี

CG by Lavypoo



โก้: ฮ่าฮ่า อยู่ตรงกลาง เด่นสุด

ชิต: บนหัวฉันนั่นมือใครน่ะ

เอก: พอดีมือมันว่างน่ะ โทษที

เฮี้ยน: เฮ้ย! ไอ้ชูสองนิ้วนั่นมันอะไรฟะไอ้ริว

ริว: กะจะเติมเขาซะหน่อยแต่ดันพลาดซะได้...เซ็ง



ภาพกลุ่มเพื่อนเล่นบาสฯของโอ๋ครับ



พิม - คนตัวสูงตรงกลาง

มะนาว - คนริมซ้ายสุด ซอยผม

ส้ม - ถัดจากมะนาวมาทางขวา

แนน - คนตัวเล็กตรงกลาง ติดกิ๊บ

มด - คนริมขวาสุด ไว้ผมหางม้า

โอ๋ - คนที่มัดผมแกละสองข้าง








-------------------------------------------------

โฆษณา

บรรเจิดจริง (-_-  )d  

สารบัญ อัปเดต 24 พ.ค. 56 / 23:41

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานอื่นๆ ของ วานรเพลิง

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"เรื่อยๆสบายๆ"

(แจ้งลบ)

-เป็นนิยายที่อ่านได้เรื่อยๆสบายๆ -เป็นเรื่องแบบที่ไม่มีจุดเด่น -เป็นเหมือนบันทึกประจำวันของตัวละครมากกว่าแต่ออ... อ่านต่อ

-เป็นนิยายที่อ่านได้เรื่อยๆสบายๆ -เป็นเรื่องแบบที่ไม่มีจุดเด่น -เป็นเหมือนบันทึกประจำวันของตัวละครมากกว่าแต่ออกมาในรูปแบบนี้ก็ดูดีไปอีกแบบ -การดำเนินเนื้อเรื่องรวดเร็วทำให้อ่านแล้วไม่เบื่อก่อน -การบรรยายยังดูไม่ดีพอบางครั้งจะมองไม่เห็นภาพที่ชัดเจน -อ่านแล้วสามารถเห็นถึงแนวคิด การใช้ชีวิต ของวัยรุ่นวัยเรียนได้ดี เช่นเรื่องการใช้เงินที่อาจจะดูเกินเลยไปบ้าง -สามารถสื่อสารออกมาเป็นภาษาที่เข้าใจง่ายสบายๆไม่ใช้ศัพท์ที่ยากเกินความจำเป็น โดยรวมก็ดูดีมีโอกาสได้รับการตีพิมพ์พยายามเข้านะครับ ^^ ย่อ

วณิพกริมทาง | 13 มี.ค. 52

  • 14

  • 3

"บทวิจารณ์ Cool Cat! คนมันเจ๋ง!"

(แจ้งลบ)

นิยายเรื่อง Cool cat คนมันเจ๋ง ของ วานรเพลิง เป็นนิยายประเภทที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนักในเว็บไซต์เด็กดี คือนิยายปร... อ่านต่อ

นิยายเรื่อง Cool cat คนมันเจ๋ง ของ วานรเพลิง เป็นนิยายประเภทที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนักในเว็บไซต์เด็กดี คือนิยายประเภท “ส่วนหนึ่งของชีวิต” หรือ Slice of life นักเขียนนิยายประเภทนี้จะจับเอาบางช่วงบางตอนของชีวิตตัวละครมาเล่า โดยไม่จำเป็นต้องมีพล็อตเรื่อง และสามารถที่จะจบเป็นปลายเปิดว่าชีวิตของตัวละครเหล่านั้นก็ยังคงดำเนินต่อไป และให้ผู้อ่านคิดเอาเองว่าพวกเขาเหล่านั้นจะเป็นอย่างไร นิยายประเภทนี้มีข้อดี คือนักเขียนสามารถเขียนถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาหาตัวละครในช่วงเวลาที่นำมาเขียนได้ แต่ก็อาจจะมีข้อเสียคือ ถ้าไม่สามารถดึงอารมณ์ร่วมของผู้อ่านได้มากพอ นิยายประเภทนี้ก็จะจืดชืด จนกลายเป็นบันทึกประจำวันหรือสารคดีไป นั่นก็หมายความว่า ผู้ที่เลือกเขียนนิยายประเภทนี้ จะต้องมีฝีมือระดับหนึ่งทีเดียว Cool cat เป็นเรื่องราวของริว นักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายมาอยู่ที่ ร.ร. เทวบดี เขาเป็นลูกเสี้ยวไทย ญี่ปุ่น และอังกฤษ จึงทำให้ตัวสูง และสามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้ มีน้องสาวหนึ่งคนชื่อเนโกะ ที่จะมีบทบาทเพิ่มขึ้นในภาคที่สอง เมื่อริวได้มาเข้าเรียนที่นี่ เขาได้พบกับผองเพื่อนที่มีบุคลิกแตกต่างกันสี่คน พร้อมทั้งหญิงสาวเพื่อนร่วมโรงเรียนอีกเจ็ดคน ทั้งหมดนี้จะมาสร้างความสนุกสนานด้วยความครื้นเครงในชีวิตประจำวัน บทบู๊ลุยแหลก กีฬาบาสเกตบอล และความรัก เท่าที่อ่านมาจนจบสองภาคได้แก่ Cool cat! และ Cool cat! October พบว่าผู้เขียนสามารถบรรยายบุคลิกของตัวละครเอกแต่ละตัวได้อย่างแจ่มชัด ผู้อ่านมองเห็นความแตกต่างได้ง่าย ไม่ว่าจะเป็น ริว ที่ถึงแม้จะไม่มี ความ สามารถอะไรโดดเด่น แต่ด้วยบุคลิกภายนอกที่แตกต่างจากคนอื่น ก็ทำให้แยกออกมาได้ชัดเจน เฮี้ยน เจ้าหมาบ้าตัวน้อยประจำกลุ่ม ที่ถึงแม้จะตัวเล็กแต่ก็มากด้วยความสามารถ ทั้งด้านความเร็วและการต่อสู้ อีกทั้งบุคลิกที่ระเบิดอารมณ์ได้ง่าย ก็เป็นที่น่าจดจำ โก้ ผู้อ่านจะจดจำเขาได้ด้วยความกวนและความแม่นยำในการขว้างปาสิ่งของของเขา เอกเป็นชายร่างใหญ่ที่มีพละกำลังไม่เป็นรองใคร ส่วนชิตก็สามารถกระโดดได้สูง ทั้งที่มีส่วนสูงไม่มากนัก จะเห็นได้ว่าความสามารถพิเศษของพวกเขานั้น ถึงแม้จะแตกต่างจากคนทั่วไปมาก แต่ก็ยังจัดได้ว่าสมจริงอย่างไม่หลุดโลก ซึ่งถือได้ว่าเป็นจุดเด่นอย่างหนึ่งของนิยายเรื่องนี้ เช่นเดียวกับตัวละครเอกหญิงทั้งแปด (รวมเนโกะ) ที่สามารถบรรยายให้เห็นเด่นชัดได้เช่นกัน นอกจากบุคลิกแล้ว สิ่งที่ทำให้ตัวละครในนิยายมีชีวิตก็คือเรื่องราวของพวกเขา นิยายที่มีตัวละครมากๆ มักยากที่จะเล่าเรื่องราวของตัวละครที่เด่นๆ ได้ทั้งหมด แต่ใน Coolcat! ถือได้ว่า ผู้เขียนสามารถเล่าเรื่องของตัวละครเอกหลายๆ คนได้อย่างราบรื่น โดยไม่รู้สึกว่าเรื่องกระโดด พร้อมกันนั้นก็ทำได้ผู้อ่านได้รับทราบถึงเรื่องราวโดยรวมที่แวดล้อมเหล่าตัวละคร เช่น เรื่องของแก๊งต่างๆ ในโรงเรียน โรงเรียนฝ่ายอริ เรื่องราวความรักในอดีต ความสัมพันธ์ของเหล่าตัวละครเอกก่อนที่ริวจะย้ายโรงเรียนเข้ามา เป็นต้น แม้ผู้เขียนจะสามารถเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้อย่างเข้าใจง่ายและสนุกสนาน แต่ก็ยังคงมีตัวละครอีกหลายตัวที่ผู้เขียนยังไม่ได้กระจายบทให้อย่างทั่วถึง ตัวละครที่ผู้เขียนเล่าเรื่องจนเห็นภาพเด่นชัดที่สุดอยู่ในกลุ่มของตัวละครเอกชาย ได้แก่ ริว เฮี้ยน และชิต ส่วนโก้และเอกนั้น ยังไม่ค่อยเห็นเรื่องราวของพวกเขาเท่าไรนัก จึงขอแนะนำว่าในภาคต่อๆ ไป ก็น่าจะมีเรื่องราวของโก้และเอกด้วย ส่วนตัวละครเอกหญิงเท่าที่อ่านเห็นภาพชัดเพียงโอ๋ แนน เนโกะ และมด เท่านั้น ในขณะที่มีตัวละครเอกถึงแปดคน หากมีการรีไรท์หรือเขียนภาคต่อไป ก็ขอแนะนำให้มีการเพิ่มเติมบทบาทของพวกเธอด้วยเช่นกัน ถึงแม้ผู้เขียนจะออกตัวไว้ว่า “อยู่โรงเรียนชายล้วน จึงเขียนเรื่องแบบนี้ไม่ค่อยถนัด” ก็ขอให้พยายามเท่าที่จะทำได้ โดยอาจจะลองสังเกตจากผู้หญิงใกล้ตัวดูว่า บุคลิกลักษณะ การแสดงออกของพวกเธอเป็นอย่างไร หรือจะลองชมภาพยนตร์ การ์ตูน หรืออ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ดูบ้างก็ได้ เรื่องราวภูมิหลังของตัวละครที่เกี่ยวกับแก๊งต่างๆ และโรงเรียนคู่อรินั้นน่าสนใจ แต่เป็นที่น่าเสียดายว่าผู้เขียนได้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ค่อนข้างน้อย และส่วนมากเป็นการพูดออกจากปากของตัวละคร หากเปลี่ยนวิธีเล่าเสียใหม่ เช่น ย้อนเวลากลับไปเล่าเรื่องราวในอดีตผ่านมุมมองของตัวละครตัวใดตัวหนึ่ง ก็น่าจะทำให้เรื่องมีมิติและความสมจริงมากขึ้น นอกจากนี้ยังมีเรื่องของความของเหล่าตัวละครเอก ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะชื่อว่า Cool cat! คนมันเจ๋ง แต่ก็ไม่จำเป็นที่พวกของริวจะต้องชนะทุกเรื่องที่พวกเขาเข้าไปพัวพัน ไม่ว่าจะเป็นการต่อยตี กีฬา การเรียนหนังสือ เมื่อพวกเขาไม่เคยประสบความพ่ายแพ้ที่ชัดเจนเลย (มีบ้างเช่น แพ้บาสเกตบอลผู้หญิงเพราะไม่เคยเล่นมาก่อน หรือเฮี้ยนโดนรุมทำร้ายจนสลบไปแต่พรรคพวกก็ช่วยออกมาได้) ทำให้ผู้อ่านไม่ค่อยตื่นเต้นในการเผชิญหน้ากับสถานการณ์ต่างๆ ของพวกเขา เพราะไม่มีอะไรให้ลุ้นนั่นเอง เช่นเดียวกับเรื่องของความรักที่ไม่จำเป็นต้องให้สมหวัง แต่อาจจะหาทางให้ผู้อ่านต้องครุ่นคิดและสงสัยบ้างว่าพวกเขาจะลงเอยกันอย่างไร นอกจากนี้ หากตัวละครเอกได้รับความสูญเสียอย่างรุนแรงชนิดที่ไม่มีทางกลับคืนเป็นเหมือนเดิมได้ ก็น่าจะมีประโยชน์หลายอย่าง เช่น ทำให้ตัวละครมีพัฒนาการ มีความสมจริง และทำให้ผู้อ่านรู้สึกสนุกยิ่งขึ้น ตลอดจนอาจจะช่วยให้บทเรียนกับผู้อ่านได้อีกด้วย (เช่นการรักษาสิ่งสำคัญ หรือการตัดสินใจบางอย่างที่สำคัญ ควรจะต้องทำอย่างไร) ทั้งนี้ โดยรวมนิยายเรื่อง Cool cat! นั้นสนุกอยู่แล้ว แต่ผู้วิจารณ์คิดว่าหากผู้เขียนต้องการสิ่งที่มากกว่าความสนุก เช่น ให้บทเรียนกับตัวละครและผู้อ่าน หรือความสมจริง ก็ขอแนะนำว่าควรปรับเปลี่ยนมุมมองการเล่าเรื่องในอดีต มีเหตุการณ์ที่ตัวละครต้องพ่ายแพ้หรือเสียใจอย่างหนัก และความรักที่ไม่สมหวัง ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว ---------------------- ย่อ

bluewhale | 5 ก.ค. 53

  • 12

  • 1

ดูทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"บทวิจารณ์ Cool Cat! คนมันเจ๋ง!"

(แจ้งลบ)

นิยายเรื่อง Cool cat คนมันเจ๋ง ของ วานรเพลิง เป็นนิยายประเภทที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนักในเว็บไซต์เด็กดี คือนิยายปร... อ่านต่อ

นิยายเรื่อง Cool cat คนมันเจ๋ง ของ วานรเพลิง เป็นนิยายประเภทที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนักในเว็บไซต์เด็กดี คือนิยายประเภท “ส่วนหนึ่งของชีวิต” หรือ Slice of life นักเขียนนิยายประเภทนี้จะจับเอาบางช่วงบางตอนของชีวิตตัวละครมาเล่า โดยไม่จำเป็นต้องมีพล็อตเรื่อง และสามารถที่จะจบเป็นปลายเปิดว่าชีวิตของตัวละครเหล่านั้นก็ยังคงดำเนินต่อไป และให้ผู้อ่านคิดเอาเองว่าพวกเขาเหล่านั้นจะเป็นอย่างไร นิยายประเภทนี้มีข้อดี คือนักเขียนสามารถเขียนถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาหาตัวละครในช่วงเวลาที่นำมาเขียนได้ แต่ก็อาจจะมีข้อเสียคือ ถ้าไม่สามารถดึงอารมณ์ร่วมของผู้อ่านได้มากพอ นิยายประเภทนี้ก็จะจืดชืด จนกลายเป็นบันทึกประจำวันหรือสารคดีไป นั่นก็หมายความว่า ผู้ที่เลือกเขียนนิยายประเภทนี้ จะต้องมีฝีมือระดับหนึ่งทีเดียว Cool cat เป็นเรื่องราวของริว นักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายมาอยู่ที่ ร.ร. เทวบดี เขาเป็นลูกเสี้ยวไทย ญี่ปุ่น และอังกฤษ จึงทำให้ตัวสูง และสามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้ มีน้องสาวหนึ่งคนชื่อเนโกะ ที่จะมีบทบาทเพิ่มขึ้นในภาคที่สอง เมื่อริวได้มาเข้าเรียนที่นี่ เขาได้พบกับผองเพื่อนที่มีบุคลิกแตกต่างกันสี่คน พร้อมทั้งหญิงสาวเพื่อนร่วมโรงเรียนอีกเจ็ดคน ทั้งหมดนี้จะมาสร้างความสนุกสนานด้วยความครื้นเครงในชีวิตประจำวัน บทบู๊ลุยแหลก กีฬาบาสเกตบอล และความรัก เท่าที่อ่านมาจนจบสองภาคได้แก่ Cool cat! และ Cool cat! October พบว่าผู้เขียนสามารถบรรยายบุคลิกของตัวละครเอกแต่ละตัวได้อย่างแจ่มชัด ผู้อ่านมองเห็นความแตกต่างได้ง่าย ไม่ว่าจะเป็น ริว ที่ถึงแม้จะไม่มี ความ สามารถอะไรโดดเด่น แต่ด้วยบุคลิกภายนอกที่แตกต่างจากคนอื่น ก็ทำให้แยกออกมาได้ชัดเจน เฮี้ยน เจ้าหมาบ้าตัวน้อยประจำกลุ่ม ที่ถึงแม้จะตัวเล็กแต่ก็มากด้วยความสามารถ ทั้งด้านความเร็วและการต่อสู้ อีกทั้งบุคลิกที่ระเบิดอารมณ์ได้ง่าย ก็เป็นที่น่าจดจำ โก้ ผู้อ่านจะจดจำเขาได้ด้วยความกวนและความแม่นยำในการขว้างปาสิ่งของของเขา เอกเป็นชายร่างใหญ่ที่มีพละกำลังไม่เป็นรองใคร ส่วนชิตก็สามารถกระโดดได้สูง ทั้งที่มีส่วนสูงไม่มากนัก จะเห็นได้ว่าความสามารถพิเศษของพวกเขานั้น ถึงแม้จะแตกต่างจากคนทั่วไปมาก แต่ก็ยังจัดได้ว่าสมจริงอย่างไม่หลุดโลก ซึ่งถือได้ว่าเป็นจุดเด่นอย่างหนึ่งของนิยายเรื่องนี้ เช่นเดียวกับตัวละครเอกหญิงทั้งแปด (รวมเนโกะ) ที่สามารถบรรยายให้เห็นเด่นชัดได้เช่นกัน นอกจากบุคลิกแล้ว สิ่งที่ทำให้ตัวละครในนิยายมีชีวิตก็คือเรื่องราวของพวกเขา นิยายที่มีตัวละครมากๆ มักยากที่จะเล่าเรื่องราวของตัวละครที่เด่นๆ ได้ทั้งหมด แต่ใน Coolcat! ถือได้ว่า ผู้เขียนสามารถเล่าเรื่องของตัวละครเอกหลายๆ คนได้อย่างราบรื่น โดยไม่รู้สึกว่าเรื่องกระโดด พร้อมกันนั้นก็ทำได้ผู้อ่านได้รับทราบถึงเรื่องราวโดยรวมที่แวดล้อมเหล่าตัวละคร เช่น เรื่องของแก๊งต่างๆ ในโรงเรียน โรงเรียนฝ่ายอริ เรื่องราวความรักในอดีต ความสัมพันธ์ของเหล่าตัวละครเอกก่อนที่ริวจะย้ายโรงเรียนเข้ามา เป็นต้น แม้ผู้เขียนจะสามารถเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้อย่างเข้าใจง่ายและสนุกสนาน แต่ก็ยังคงมีตัวละครอีกหลายตัวที่ผู้เขียนยังไม่ได้กระจายบทให้อย่างทั่วถึง ตัวละครที่ผู้เขียนเล่าเรื่องจนเห็นภาพเด่นชัดที่สุดอยู่ในกลุ่มของตัวละครเอกชาย ได้แก่ ริว เฮี้ยน และชิต ส่วนโก้และเอกนั้น ยังไม่ค่อยเห็นเรื่องราวของพวกเขาเท่าไรนัก จึงขอแนะนำว่าในภาคต่อๆ ไป ก็น่าจะมีเรื่องราวของโก้และเอกด้วย ส่วนตัวละครเอกหญิงเท่าที่อ่านเห็นภาพชัดเพียงโอ๋ แนน เนโกะ และมด เท่านั้น ในขณะที่มีตัวละครเอกถึงแปดคน หากมีการรีไรท์หรือเขียนภาคต่อไป ก็ขอแนะนำให้มีการเพิ่มเติมบทบาทของพวกเธอด้วยเช่นกัน ถึงแม้ผู้เขียนจะออกตัวไว้ว่า “อยู่โรงเรียนชายล้วน จึงเขียนเรื่องแบบนี้ไม่ค่อยถนัด” ก็ขอให้พยายามเท่าที่จะทำได้ โดยอาจจะลองสังเกตจากผู้หญิงใกล้ตัวดูว่า บุคลิกลักษณะ การแสดงออกของพวกเธอเป็นอย่างไร หรือจะลองชมภาพยนตร์ การ์ตูน หรืออ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ดูบ้างก็ได้ เรื่องราวภูมิหลังของตัวละครที่เกี่ยวกับแก๊งต่างๆ และโรงเรียนคู่อรินั้นน่าสนใจ แต่เป็นที่น่าเสียดายว่าผู้เขียนได้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ค่อนข้างน้อย และส่วนมากเป็นการพูดออกจากปากของตัวละคร หากเปลี่ยนวิธีเล่าเสียใหม่ เช่น ย้อนเวลากลับไปเล่าเรื่องราวในอดีตผ่านมุมมองของตัวละครตัวใดตัวหนึ่ง ก็น่าจะทำให้เรื่องมีมิติและความสมจริงมากขึ้น นอกจากนี้ยังมีเรื่องของความของเหล่าตัวละครเอก ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะชื่อว่า Cool cat! คนมันเจ๋ง แต่ก็ไม่จำเป็นที่พวกของริวจะต้องชนะทุกเรื่องที่พวกเขาเข้าไปพัวพัน ไม่ว่าจะเป็นการต่อยตี กีฬา การเรียนหนังสือ เมื่อพวกเขาไม่เคยประสบความพ่ายแพ้ที่ชัดเจนเลย (มีบ้างเช่น แพ้บาสเกตบอลผู้หญิงเพราะไม่เคยเล่นมาก่อน หรือเฮี้ยนโดนรุมทำร้ายจนสลบไปแต่พรรคพวกก็ช่วยออกมาได้) ทำให้ผู้อ่านไม่ค่อยตื่นเต้นในการเผชิญหน้ากับสถานการณ์ต่างๆ ของพวกเขา เพราะไม่มีอะไรให้ลุ้นนั่นเอง เช่นเดียวกับเรื่องของความรักที่ไม่จำเป็นต้องให้สมหวัง แต่อาจจะหาทางให้ผู้อ่านต้องครุ่นคิดและสงสัยบ้างว่าพวกเขาจะลงเอยกันอย่างไร นอกจากนี้ หากตัวละครเอกได้รับความสูญเสียอย่างรุนแรงชนิดที่ไม่มีทางกลับคืนเป็นเหมือนเดิมได้ ก็น่าจะมีประโยชน์หลายอย่าง เช่น ทำให้ตัวละครมีพัฒนาการ มีความสมจริง และทำให้ผู้อ่านรู้สึกสนุกยิ่งขึ้น ตลอดจนอาจจะช่วยให้บทเรียนกับผู้อ่านได้อีกด้วย (เช่นการรักษาสิ่งสำคัญ หรือการตัดสินใจบางอย่างที่สำคัญ ควรจะต้องทำอย่างไร) ทั้งนี้ โดยรวมนิยายเรื่อง Cool cat! นั้นสนุกอยู่แล้ว แต่ผู้วิจารณ์คิดว่าหากผู้เขียนต้องการสิ่งที่มากกว่าความสนุก เช่น ให้บทเรียนกับตัวละครและผู้อ่าน หรือความสมจริง ก็ขอแนะนำว่าควรปรับเปลี่ยนมุมมองการเล่าเรื่องในอดีต มีเหตุการณ์ที่ตัวละครต้องพ่ายแพ้หรือเสียใจอย่างหนัก และความรักที่ไม่สมหวัง ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว ---------------------- ย่อ

bluewhale | 5 ก.ค. 53

  • 12

  • 1

"เรื่อยๆสบายๆ"

(แจ้งลบ)

-เป็นนิยายที่อ่านได้เรื่อยๆสบายๆ -เป็นเรื่องแบบที่ไม่มีจุดเด่น -เป็นเหมือนบันทึกประจำวันของตัวละครมากกว่าแต่ออ... อ่านต่อ

-เป็นนิยายที่อ่านได้เรื่อยๆสบายๆ -เป็นเรื่องแบบที่ไม่มีจุดเด่น -เป็นเหมือนบันทึกประจำวันของตัวละครมากกว่าแต่ออกมาในรูปแบบนี้ก็ดูดีไปอีกแบบ -การดำเนินเนื้อเรื่องรวดเร็วทำให้อ่านแล้วไม่เบื่อก่อน -การบรรยายยังดูไม่ดีพอบางครั้งจะมองไม่เห็นภาพที่ชัดเจน -อ่านแล้วสามารถเห็นถึงแนวคิด การใช้ชีวิต ของวัยรุ่นวัยเรียนได้ดี เช่นเรื่องการใช้เงินที่อาจจะดูเกินเลยไปบ้าง -สามารถสื่อสารออกมาเป็นภาษาที่เข้าใจง่ายสบายๆไม่ใช้ศัพท์ที่ยากเกินความจำเป็น โดยรวมก็ดูดีมีโอกาสได้รับการตีพิมพ์พยายามเข้านะครับ ^^ ย่อ

วณิพกริมทาง | 13 มี.ค. 52

  • 14

  • 3

ดูทั้งหมด

802 ความคิดเห็น

  1. #797 วานรเพลิง (@poomming) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2556 / 19:34
    มันเดจาวูเพราะเรารีไรท์มาจากตอนนี้ไงล่ะ 555
    #797
    0
  2. #796 whiteness (@abcder) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2556 / 18:48
    ชอบประโยคเนี้ย
    "เราคือผู้ล่าวิญญานร้าย มาล่าพวกเอ็งไงล่ะ"
    ประโยคเด็ด
    #796
    0
  3. #795 whiteness (@abcder) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 22:44
    โรงพยาบาลเดิมอีก จะเจอดีอีกไหมเนี้ย!?
    #795
    0
  4. #794 whiteness (@abcder) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 20:17
    เวลาแบบนี้ จะเจอตัวขัดจังหวะบ่อยมาก
    แต่คู่นี้น่ารักดีค่ะ^_^
    #794
    0
  5. #793 whiteness (@abcder) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 19:17
    เอ๊ะ!? เดจาวู
    แต่ก็มันส์มาก
    #793
    0
  6. วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 23:45
    ดีใจจังที่ยังมีคนอ่านเรื่องนี้อยู่ TwT อะฮิ

    จริงสินะ ริวเล่นเกมเก่งนี่นา 555

    ปล. แอบย้อนกลับมาแก้ตอนที่ 29 ตามคำแนะนำของคุณ angel_thesis (ผ่านมา 3 ปีเพิ่งมาแก้ orz...)
    #792
    0
  7. วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 23:06
    เราเพิ่งเข้ามาอ่านจ้า สนุกดี อ่านแล้วนึกถึงวัยเรียนเลย(เอิ่ม เรายังไม่แก่นะ 55 ) ความเจ๋งของพระเอกเหรอ เล่นเกมไง
    #791
    0
  8. วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 15:19
    นิยายเรื่องนี้กระผมผู้เขียนได้ทำการรีไรท์ใหม่แล้วนะครับ

    (รีไรท์รอบที่ 2 แล้ว =[]=")

    ท่านใดที่สนใจ คลิ๊กที่รูปข้างล่างได้เลยครับ!


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 พฤษภาคม 2556 / 16:04
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 24 พฤษภาคม 2556 / 23:30
    #790
    0
  9. #789 วานรเพลิง (@poomming) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 17:20
    ริวไม่ได้ชวน น้องเค้าเล่นเอง ;_;
    #789
    0
  10. #788 [kamank]เปตอง (@pae-tong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 21:28
    ริวชักชวนน้องเล่นเกมรุนแรงเร๊อะ!!!
    #788
    0
  11. #787 [kamank]เปตอง (@pae-tong) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 21:24
    ริวเป็นฮีโร่ :)ว้าวๆ ช่วยแนน
    #787
    0
  12. #786 [kamank]เปตอง (@pae-tong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 21:23
    I'M COME BACK JA :)
    อ่านง่ายขึ้นกว่าเดิมเลย
    สงสัยเพราะพายโตขึ้นด้วย555
    ยังเชียร์แนนเหมือนเดิมนะ
    #786
    0
  13. #785 วานรเพลิง (@poomming) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2553 / 21:48

    ขอบคุณมากที่แนะนำนะครับ
    จะนำข้อมูลนี้ไปแก้ไขนะครับ

    #785
    0
  14. #784 angel_thesis (@angel_thesis) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2553 / 22:15
    อ่านตอนนี้แล้วขัดใจอยู่นิดนึงครับ คือผมไม่ทราบว่าผู้แต่งเคยกินเหล้ามามากน้อยแค่ไหนแล้ว
    แต่ปกติถ้าคนไม่เคยกินเหล้ามาก่อนแล้วมาเอาแสงโสมเข้าปากแบบนี้เพรียวๆมักจะไม่รอดนะครับ (หนึ่งแก้วเต็มๆก็ล้มได้ครับ)
    แล้วแสงโสมหนึ่งกลมก็ไม่ใช่อะไรที่จะหมดง่ายๆด้วย โดยเฉพาะกับเด็กม.4 ที่ไม่เคยกินเหล้ามาก่อน
    อีกเรื่องคือยาพาราไม่ได้ช่วยให้หายเมาค้างนะครับ ไม่ควรจะใช้ด้วยในกรณีนี้

    เรื่องนี้สนุกมากครับ ถ้าไม่นับจุดเล็กๆน้อยๆพวกนี้แล้วจะติดตามผลงานต่อไปเรื่อยๆนะครับ
    #784
    0
  15. วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 22:34

    Cool Cat! คนมันเจ๋ง! รีไรท์แล้วนะครับ

    http://writer.dek-d.com/poomming/story/view.php?id=657898

    ปล. ไม่ใช่ภาคต่อนะ เป็นภาคแรกแบบแต่งใหม่อ่ะ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 ตุลาคม 2553 / 22:36
    #783
    0
  16. วันที่ 19 สิงหาคม 2553 / 00:33
    ขอบคุณที่อ่านนะฮับ ภาคต่อไปคงต้องรออีกสักพักอะ =[]=
    #782
    0
  17. #781 lจ้าxญิJตัวน้อย (@ladyketty14) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2553 / 20:59
    เพิ่งได้เข้ามาอ่านได้ สนุกมากค่ะ ภาคต่อไปเมื่อไหร่จะมาค่ะ รอยู่นะค่ะ
    #781
    0
  18. วันที่ 24 มิถุนายน 2553 / 16:26
     เพิ่งอ่านจบครับ ขอรวบรวมความคิดก่อนแล้วจะมาวิจารณ์ครับ (คงเป็นสองภาคก่อนรีไรท์อ่ะนะ)
    #780
    0
  19. วันที่ 17 พฤษภาคม 2553 / 21:11

    กะว่าจะตั้งอีกบทความแล้วลงเนื้อเรื่องที่รีไรท์ใหม่ลงไป

    แต่กำลังปวดหัวกับชื่อเรื่องอยู่ ว่าจะใช้ชื่อเดิม หรือเปลี่ยนชื่อดี =x="

    #779
    0
  20. วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 22:00
    มานั่งรอ Cool cat อิอิ
    #778
    0