Short Fic [Yuri on ice!!] รวมฟิคสั้น Otabek x Yuri(o)

ตอนที่ 1 : เข้าใจผิด [Otabek x Yuri]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    31 พ.ค. 60


:: Otabek x Yuri ::

Rate : PG


.

.

.


     นี่ก็ผ่านมา 5ปีแล้ว หลังจากจบการแข่งขันกรังซ์ปรีไฟนอล ยูริย้ายมาอยู่กับโอตาเบคที่คาซัคสถานหลังจากที่คบกัน

ซึ่งเขาเองก็ซื่ออยู่นานโดยที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายตามจีบเขาอยู่ อีกทั้งยังแอบชอบเขามาตั้ง5ปี!! เป็นเดือดเป็นร้อนต้องให้มิร่ากับยอร์กี้ช่วยจนตกลงคบกันได้ในที่สุด..

 

ตอนนี้ก็3ทุ่มแล้วสินะ..

     ร่างเล็กที่กลับมาจากการทำงานตั้งแต่อาทิตย์ยังไม่ตกดิน ทิ้งตัวนอนกลิ้งอยู่บนเตียงก่อนจะเอื้อมมือไปคว้ามือถือมาสไลด์ดูจนเจอกับรูปนึงเข้า

  

   'วันนี้ครบรอบแล้วน้า~~ ยูริน่ารักมากๆเลยล่ะ•<3•' เป็นแคปชั่นรูปในอินสตาแกรมของวิคเตอร์ที่โพสรูปของยูริกำลังนอนอยู่ แถมยูริไม่ได้ใส่เสื้อ!!!

 

   'โว้ยยย!!! จะหวานกันไปไหนฟะ!! กลัวคนไม่รู้รึไงว่ารักกัน!!' ขมวดคิ้วแบบไม่สบอารมณ์พลางด่าอยู่ในใจ. เขาไม่ได้อิจฉาเจ้าพวกนั้นนะ!!ไม่ได้อยากจะเป็นแบบนั้นด้วย มือบางยกขึ้นทึ้งหัวตัวเองไปมาพลางทะเลาะกับตัวเองอยู่ในใจ แต่5ปีที่เขาย้ายมาที่คอนโดของโอตาเบคหลังจากคบกัน เจ้าบ้านั่นกลับไม่ทำอะไรเขาเลยนอกจากกอดกับจูบเท่านั้นเอง!!!

 

    มือเรียววางมือถือไว้ที่เตียงก่อนจะก้าวเดินไปที่ห้องน้ำ ถอดเสื้อผ้าเพื่อเตรียมอาบน้ำ ก่อนร่างเพรียวจะเดินไปยืนหน้ากระจกแล้วหมุนสำรวจตัวเอง

 

   ผิวขาวซีด ใบหน้ารูปไข่ ผมสีบลอนด์ นัยย์ตาสีเขียวอมฟ้าน้ำทะเล.. เขามั่นใจในหน้าตาของตัวเองมากนะ ถึงแม้จะไม่ชอบดูตัวเล็กบอบบางในสายตาของใคร แต่ถ้าสำหรับโอตาเบคมันก็อีกเรื่องนึง.. สายตามองตั้งแต่ลำคอไล่มองต่ำลงมาเรื่อยๆ ถึงจะตัวเล็กล่างบางเหมือนผู้หญิงยังไง แต่เขาก็เป็นผู้ชาย..

 

   หรือโอตาเบคจะเบื่อเขาแล้วอยากมีแฟนเป็นผู้หญิง??

 

   อดไม่ได้ที่จะคิดแบบนั้น เพราะตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาไม่เคยคิดจะแตะต้องเขามากไปกว่าที่ทำอยู่ หรือความจริงแล้วไม่ได้รักเขาจริงๆ?อีกทั้งช่วงนี้ยังกลับดึกมากๆอีกต่างหาก ถามว่าไปทำอะไรก็เลี่ยงๆที่จะตอบ.. ไม่สิ ไม่มีทางอยู่แล้ว คนอย่างโอตาเบคน่ะ! หมอนั่นไม่มีทางหักหลังเขาแน่ๆเขาต้องเชื่อใจคนรักสิถึงจะถูก!! คิดได้พลางตบแก้มทั้งสองข้างของตัวเองเบาๆแล้วเดินไปอาบน้ำ

 

เวลาล่วงเลยมาถึง5ทุ่ม..

   ประตูห้องถูกไขก่อนที่ร่างสูงจะเปิดเข้ามา ถอดรองเท้าและเก็บของให้เข้าที่ ก่อนจะเดินไปเห็นร่างบางที่ชอบเอาเสื้อเชิ้ตของเขามาใส่นอน นอนหลับอยู่บนเตียงทั้งที่มือถือยังคามืออยู่..

  

   เล่นรอจนหลับไปสินะ..

 

ช่วยไม่ได้ที่ยูริจะรอเขาจนเผลอหลับไป นี่ก็ปาเข้าไป5ทุ่มแล้วกว่าเขาจะกลับถึงคอนโด..

 

     มือหนาจัดท่าให้คนตรงหน้านอนสบายขึ้นก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้ถึงลำคอ ใบหน้ายามหลับของอีกคนนั้นสวยราวกับภาพวาด เขารู้สึกเหมือนฝันทุกๆครั้งที่คนที่เขาแอบชอบมาตั้ง5ปีรักเขาเช่นกัน. พวกเขาทะเลาะกันบ้างเหมือนคู่รักทั่วไป แต่ก็กลับมาดีกันทุกครั้ง.

 

   ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากแตะต้องยูริมากกว่าที่ทำอยู่ทุกวันนี้ แต่เขาอยากถนอมเจ้าตัวไว้ในวันที่เจ้าตัวพร้อมเสียก่อน

 

"อือ.. โอตาเบค?" ร่างเล็กขยับเล็กน้อยก่อนจะลืมตามองเขาอย่างงัวเงีย

 

"โทษที ทำให้ตื่นเหรอ?" มือใหญ่ขยับถอดเสื้อหนังราคาแพงของตนเองก่อนจะพาดไว้ที่เก้าอี้แล้วเดินเข้ามาหา

 

"เปล่า.. ยินดีต้อนรับกลับ" เสียงหวานเอ่ยพลางลุกจากที่นอนเข้าไปกอดคนตัวใหญ่กว่าซักพักก่อนจะนิ่งไป..

 

"..? เป็นอะไรไปน่ะ"

 

"ไปไหนมา.." ก่อนที่เสียงหวานเมื่อครู่จะกลายเป็นน้ำเสียงที่แข็งกระด้าง คิ้วขมวดไม่สบอารมณ์ อีกทั้งสายตาจ้องเขม็งอย่างไม่วางตา "แล้วไอ้รอยนี่มันอะไร?!!"

 

   ทันทีที่กอดโอตาเบค จมูกของเขาได้กลิ่นน้ำหอม.. น้ำหอมของผู้หญิง!! อีกทั้งสายตาดันเหลือบไปเห็นรอยลิปติกที่ปกเสื้อ!!!

 

"เดี๋ยวยูริ .. ฉันอธิบายได้!" มือหนารีบคว้าอีกคนเข้ามากอดทันทีที่อีกฝ่ายทำท่าจะเดินหนีจากเขา

 

"ปล่อยฉัน!! " พยายามจะดิ้นอยู่ในอ้อมกอดอีกคน แต่ทำยังไงก็สะบัดไม่หลุด.. แน่ล่ะเขาตัวใหญ่กว่าอีกฝ่ายพอสมควรเลยนี่

 

"ไม่ ยูริ นายฟังฉันก่อน.." 

"ฉันไม่ฟัง!!"

"นายกำลังเข้าใจผิดนะ!! " เผลอขึ้นเสียงใส่อีกคนไป เป็นผลให้ร่างเล็กนิ่ง ก่อนที่หยาดน้ำตาจะไหลออกมาจากนัยย์ตาสีสวย

 

"เข้าใจผิดเหรอ.. นายกลับดึกทุกๆวัน ถามว่าไปไหนทำอะไรก็เลี่ยงตอบ อยู่กันมาตั้ง5ปี ไม่คิดจะแตะต้องฉันด้วยซ้ำ!! แล้วดูวันนี้ที่กลับมาก็มีกลิ่นน้ำหอมกับรอยลิปติกงี่เง่านั่นอีก จะให้ฉันคิดยังไง!!!! ไอ้บ้าเอ๊ย!!! " โวยวายออกมาพร้อมกับสบถคำหยาบใส่อีกฝ่ายอย่างที่ไม่เคยทำ ราวกับสิ่งที่พูดออกมาคือสิ่งที่เขาเก็บไว้ในใจมาตลอดจนถึงวันที่ทนไม่ไหว

  

"ฉันไม่ได้ทำอะไรแบบที่นายคิดนะ" น้ำเสียงอ่อนลงจากเมื่อครู่เพราะชะงักกับน้ำตาของอีกคนที่ไหลออกมาไม่หยุด เขาทำให้คนรักเสียใจสินะ..

 

"ฉันไม่เชื่อ!! ปล่อย!!"

 

   เมื่อดิ้นไม่ได้ผลก็ทุบตีอีกฝ่ายให้ปล่อยแทน แต่มีเหรอที่เขาจะปล่อย ถ้าปล่อยไปเรื่องยาวแน่ๆ ดีไม่ดียูริอาจจะหนีหน้าเขาไปเลยก็ได้ ถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงทนไม่ได้..

 

   เขาไม่ได้ไปทำอะไรแบบที่ยูริคิด ที่จริงเขาทำงานเป็นดีเจอยู่ที่คลับนึง แต่ที่เขาบอกไม่ได้เพราะรู้ว่าถ้าบอกไปเจ้าตัวต้องเรียกร้องจะไปด้วยแน่ๆ เขาไม่อยากให้ยูริไปที่แบบนั้น มันอันตรายอีกทั้งเพื่อนของเขาอีก เขาไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องคนของเขาหรอกนะ..

  

   ส่วนกลิ่นน้ำหอมกับรอยเจ้ากรรมนั่น.. เขาจำได้ว่าหลังทำงานเสร็จกำลังจะกลับมาคอนโดก็มีผู้หญิงมารออยู่หน้าคลับ เธออยากซื้อตัวเขาไปนอนด้วยแล้วเอาตัวมาเบียดตัวเขาพยายามจะอ้อนให้เขาเล่นด้วย น่าจะเป็นตอนนั้น.. แน่นอนว่าเขาปฏิเสธและขี่มอเตอร์ไซค์ออกมาโดยไม่สนใจเธอคนนั่น

  

   เป็นปกติของผู้ชายทุกคนที่จะชอบผู้หญิงสวยยอมรับว่าจริงๆเขาก็ยังชอบผู้หญิงเหมือนกัน เขาเองก็ผ่านโลกมาเยอะตามประสาวัยรุ่น มีสังคมกลุ่มใหญ่ๆ แต่ถ้าจะให้กลับไปทำตัวแบบนั้นแล้วเสียคนตรงหน้าไปล่ะก็ เขาเลิกดีกว่า. เขาตัดสินใจตั้งแต่สบตากับคนตรงหน้านี้แล้ว สายตาที่งดงามแต่ก็ดุดันรางกับสายตาของทหาร.. ว่าต้องเป็นยูริเท่านั้น .. ยูริ พลิเซตสกี้..

 

   เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทุบตีเขาจนหมดแรงก็ค่อยๆคลายอ้อมกอดออก ก่อนเชยคางอีกคนให้สบตา

  

   นัยย์ตาสีสวยที่เขาหลงรักมานาน..

  

"อย่าร้องไห้.." ใช้นิ้วโป้งปาดเช็ดน้ำตาที่หางตาอีกคนออกอย่างแผ่วเบาให้ร่างเล็กๆตรงหน้าที่ไม่ขยับเขยื้อนใดๆ ทำเพียงแค่มองหน้าเขาด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจ

  

   อ่า.. เขานี่มันแย่ชะมัดที่ทำให้คนรักเสียใจ.. ทำให้ใบหน้าที่เคยยิ้มสดใสต้องหมองลงแบบนี้..

 

"ฉันมีนายคนเดียว ยูริ พลิเซตสกี้.." น้ำเสียงที่ปกติมักจะเรียบเฉยกับคนรอบข้างกลับฟังดูอ่อนโยนขึ้นทุกครั้งเมื่อคุยกับคนตรงหน้า..

 

"จริงอยู่ที่มีบางครั้งที่ฉันเองก็คิดถึงการใช้ขีวิตแบบที่ผ่านมา มีสังคม มีผู้หญิงเข้ามา.. แน่นอนว่าฉันก็ยังชอบผู้หญิง.." พูดจบคนตรงหน้าก็ทำท่าจะปล่อยโฮอีกรอบแต่โดนมือหนาบีบจมูกเบาๆ

 

"ที่ฉันกลับดึกเพราะว่าฉัน.. รับงานเป็นดีเจ.. และที่ไม่บอกนายเพราะนายต้องตื๊อขอไปด้วยแน่ๆ ฉันไม่อยากให้นายไปที่แบบนั้น .. ส่วนเรื่องกลิ่นกับรอยนั่น.. มันไม่ใช่แบบที่นายคิด.. เธอพยายามจะให้ฉันเล่นด้วยก็จริงแต่ฉันปฏิเสธ.."

 

"ของพวกนั้นมันเทียบไม่ได้เลยซักนิด ถ้าเกิดฉันต้องเสียนายไป.. เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย..?" ใบหน้าหวานที่ตอนนี้น้ำตาหยุดไหลแล้วขึ้นสีจางๆพยักหน้ารับช้าๆก่อนจะกอดแล้วซุกหน้ากับแผ่นอกกว้างของอีกฝ่าย

"หายโกรธฉันนะ..?" เสียงทุ้มกระซิบเบาๆที่ข้างหูเล็กน่ารักที่ขึ้นเจือสีแดงอ่อนๆลามไปถึงลำคอ


"อือ.." ร่างเล็กพยักหน้าเบาๆทั้งที่ยังไม่ละออกจากแผ่นอกแกร่ง

.

.


สายตาคมมองไปยังนาฬิกาที่บอกเวลาเที่ยงคืน.. ขึ้นวันใหม่..

   วันนี้แล้วสินะ..

"นี่ยูริ.. " ยกมือขึ้นลูบหัวทุยเบาๆอย่างเอ็นดู

 

"..?" เงยหน้าขึ้นเอียงคอมองอย่างสงสัย ตอนนี้ใบหน้านั้นไม่มีสายตาที่เศร้าสร้อยอีกต่อไปแล้ว

 


   ถึงจะผิดแผนไปซักหน่อย...



"หลับตาหน่อยสิ.." คิ้วเรียวขมวดเข้าหาอย่างอย่างไม่เข้าใจแต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมทำตามแต่โดยดี "ขอโทษ ที่ทำให้นายต้องรอตั้งขนาดนี้"


   โอตาเบคจับมือบางขึ้นมาก่อนจะค่อยๆบรรจงสวมแหวนที่นิ้วนางให้  น้ำตาไหลออกจากหางตาของคนตรงหน้าอีกครั้ง

 

"ลืมตาสิยูริ.." ก้มลงกระซิบเบาๆข้างหู

 

"ฮึก..."


"สุขสันต์วันครบรอบ.. แล้วก็... " " Выходи за меня замуж ? (แต่งงานกับฉันมั้ย?)"



  

   ทันทีที่ร่างเล็กลืมตาก็ปล่อยโฮออกมาอีกรอบ แต่ต่างกันที่ครั้งนี้เป็นน้ำตาของความสุข เขาไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะเกิดอะไรแบบนี้ ยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่ไหลไม่หยุดจนแขนเสื้อเปียกชุ่มไปหมด

 

   รอยยิ้มอบอุ่นฉายขึ้นบนใบหน้าคม ลูบหัวคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบาก่อนจะรั้งร่างเล็กๆเข้ามากอดปลอบ

 

"ว่าไง.. จะแต่งหรือไม่แต่ง.."

  

   ร่างเล็กหัวเราะทั้งที่น้ำตายังไม่หยุดไหลกับประโยคที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา ก่อนจะเงยมองเขาด้วยรอยยิ้มกว้าง

 

"อื้อ แต่งสิ"

 

   ทั้งร่างยืนกอดกัน ก่อนที่โอตาเบคจะตัดสินใจช้อนร่างบางขึ้นมาแล้วเดินตรงไปยังเตียงในห้องนอน...

.

.

.

 

   อ่า..  สงสัย.. จะอดทนไม่ไหวซะแล้วสิ..

 





++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



จบไปแล้วตอนแรก ฮืออออ (รอส่งน้องโอะเข้าห้องหอไป) จริงๆฟังเพลง welcome to the madness แล้วอยากแต่งอะไรที่มันแบดๆมากๆเลยค่ะ แต่อยู่ๆอันนี้ก็วิ่งเข้ามาในหัวก่อน เลยลงก่อน //โดนตบ   อันนี้จะแบบเรทใสๆก่อนนะคะ555555  ไว้ตอนหน้าจะเป็นแนวพี่เบคเป็นดีเจแล้วน้องตามไปคลับ ความโมโหหึงของพี่เบคจะบังเกิด (แอบสปอยว่าอาจมีnc) ยังไงก็ฝากติดตามฟิคด้วยนะคะ>__<//




แมวดำผู้ลึกลับ      

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #4 rulor (@rulor) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 15:14
    น่ารักมากกกกก?\\\\\?
    #4
    0
  2. #3 PURPLE SMILE (@ravivan4955) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 18:15
    น่าร้ากกก~ ดีใจมาก นานๆทีจะมีคนแต่งฟิครวมของคู่นี้ ส่วนใหญ่เห็นแต่ฟิครวมVictuuri สู้ๆนะคะ จะรออ่านน้า~
    #3
    0
  3. #1 Violet (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 19:38
    คู่นี้น่ารักจริงๆค่ะ นี่ยังเป็นฮีโร่คาซัคกับอากาเป้น้อยสินะคะ จะรอติดตามแมดเนสต่อไปนะคะ เขียนได้น่ารักมากเลยค่ะ ><
    #1
    1
    • #1-1 KuronekoNoFubiki (@porsasori) (จากตอนที่ 1)
      31 พฤษภาคม 2560 / 20:41
      ขอบคุณมากๆเลยนะคะT////T จะค่อยๆแบดตามลำดับค่ะ ฮ่าาา
      #1-1