OS & SF หมอป่า-วาโย (เดือนเกี้ยวเดือน)

ตอนที่ 4 : หมอป่า-วาโย : ลูกหนี้(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    8 ก.ค. 60




ลูกหนี้...




ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าที่ทำงานจริงๆของผมแล้ล่ะครับ กว่าจะเดินทางมาถึงทำเอาผมเข่าอ่อนกันเลยทีเดียวก็ที่ทำงานผมอยู่ใจกลางเกาะแห่งหนึ่ง การเดินทางมันเลยต้องมีการใช้เรือแล้วไอ้ผมดันไม่เคยขึ้นเรือไงครับ เลยเมาเรืออ้วกจนจะหมดไส้หมดพุงแล้วเนี่ยครับ

ลูกคุณหนูไปนะมึงนั่งเรือแค่นี้ก็เมาเสียงแขวะที่ดังมาจากคนที่อยู่ข้างหน้าผมดังขึ้นก่อนที่เขาจะเอี้ยวคอมามองผมนิดหน่อย

ก็ผมไม่เคยนั่งนี่ผมตอบกลับเสียงค่อย

ไม่เคยก็เคยซะเพราะมึงต้องขึ้นฝั่งกับกูบ่อยแน่ๆ

ครับ รู้แล้วครับผมตอบกลับอีกคนด้วยความหมั่นไส้หน่อยๆ ก่อนจะเดินตามอีกคนไปพร้อมกับสำรวจรอบๆไปด้วยข้างในเป็นเหมือนผับทั่วๆไปส่วนชั้นสองก็เหมือนกันแต่ดูเหมือนจะวีไอพี ผมมองดูไปเรื่อยๆจนคนเดินนำพามาหยุดอยู่ที่ห้องๆหนึ่งซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นห้องทำงานของเขานะ วิวโคตรจะดีเพราะห้องนี้เป็นกระจกใสเห็นทะเลข้างนอกชัดเจน แต่นั่นไม่ได้ทำให้ผมสนใจเท่าสิ่งนี้หรอก หญิงสาวสวยในชุดเดรสสีแดงเพลิง ผมยาวถึงกลางหลังใบหน้าสวยเคลือบด้วยเครื่องสำอางค์สีเข้มและหน้าอกที่ตูมอย่างกับคนเป็นปอดบวมนั่งไขว่ห้างอยู่บนโต๊ะทำงาน

ป่าขา ป่าไปไหนมาคะปล่อยให้แซนดี้รออยู่ตั้งนาน แซนดี้คิดถึงป่านะคะเธอว่าพลางทำหน้าบูดแล้วเดินเข้ามาเกาะแขนเจ้าหนี้ของผม

พอดีผมขึ้นไปเคลียร์งานบนฝั่งนะครัย ขอโทษที่ปล่อยให้คุณรอ เดี๋ยวผมจะพาคุณไปไถ่โทษถึงห้องเลยก็แล้วกันเจ้าหนี้ผมที่ชื่อ ป่า อืมม เรียกตามเจ๊คนสวยอ่ะนะ ว่าก่อนที่ทั้งสองจะกอดหอมกันโดยไม่แคร์ประชาชีอย่างผมเลยสักนิด

นี่คุณ ตกลงผมจะต้องทำอะไรบ้างเนี่ยผมเอ่ยถามเมื่อเห็นไอ้คุณป่าเอาแต่สนใจเจ๊คนสวยไม่สนใจผมเลย

ออกไปก่อน

ห๊ะ อะไรนะ

กูบอกให้ออกไปก่อน พูดมากน่ารำคาญว่ะเขาเอ่ยตอบกลับผมด้วยน้ำเสียงฉุนๆ ผมละอยากจะเตะก้านคอไอ้คุรเจ้าหนี้สักทีจริงๆถ้าไม่ติดว่าผมเป็นคนตัวเล็กอ่ะนะ(จะบอกว่าตัวเองขาสั้นก็พูดมาเถอะคะพี่โย แฟนคลับรับได้ : ไรต์เตอร์) (เตะก้านคอไรต์ก่อนดีไหม : พี่วาโย , อุ้ยยยย กลัวแล้วคร้าาาาาาาา : ไรต์เตอร์) ถ้าจะสวีทกันแล้วจะให้ผมเข้ามาทำซากอะไรวะ เฮ้อออ ผมเดินออกจากห้องไปก่อนจะทรุดตัวลงนั่งตรงหน้าประตู สักพักก็ได้ยินเสียงที่ไม่รื่นหูดังแววออกมาจากห้อง ไหนบอกจะไปง้อกันที่ห้องไงว่ะ โอ๊ยยยย ทำไมชีวิตไอ้วาโยต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วย ผมยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดหูเอาไว้ อยากจะบ้าตายจริงๆ

เฮ้ยยยน้อง น้องเป็นใครอ่ะ เข้ามาในนี้ได้ยังไง แล้วมานั่งทำอะไรตรงนี้แล้วขณะนั้นก็มีเสียงๆหนึ่งดังขึ้น ผมเงยหน้ามองคนที่รัวคำถามใส่ผมเขาเป็นผู้ชายตัวเล็กน่ารักใส่สูทสีดำยืนทำหน้าตกใจอย่างกับเห็นผี

ผมเป็นลูกหนี้ของไอ้คุณป่า เขาจะให้ผมมาทำงานใช้หนี้

แล้วมานั่งทำอะไรตรงนี้

เขากำลังจู่จี๋กับคุณแซนดี้อยู่ในห้องแล้วไล่ผมให้ออกมาข้างนอกผมตอบกลับพร้อมกับทำหน้าไม่สบอารมณ์พามาแล้ว ยังมาทิ้งให้อยู่คนเดียวอีกทำอย่างกับผมรู้จักที่นี่ดีนักงั้นแหละ.

อ๋อออ ทำใจหน่อยนะน้องนายพี่ไม่เคยขาดหญิง เอ่อ ว่าแต่น้องชื่ออะไรอ่ะพี่ชื่อดรีมนะ

ผมชื่อโยครับผมตอบกลับก่อนที่พี่ดรีมจะพาผมไปนั่งอยู่ที่ห้องเขาก่อนเพราะเห็นว่าอีกนานแน่กว่าไอ้คุนป่าจะเสร็จกามกิจ

 


พี่ดรีมเป็นลูกน้องของคุณมาเหรอครับผมเอ่ยถามพลางใช้สายตาสำรวจห้องของพี่เขา

ใช่ แต่ไม่ได้เป็นแบบพวกมือขวาคอยติดตามนายหรอกนะหน้าที่วกนั้นมันเป็ของไอ้แทนไทกับพี่เป็นไทสองพี่น้องมหาประลัยนู้นน อ่ะนี่ ดื่มน้ำก่อนพี่เขาว่าก่อนจะยื่นแก้วน้ำให้ผม

แล้วพี่ทำงานแบบไหนอ่ะ

คอยเช็คงานดูแลสถานที่เวลามีงานอะไรพวกนี้แหละ เป็นพวกฝ่ายการงานนะผมพยักหน้าให้กับคำตอบของพี่ดรีม แล้วจากนั้นพวกเราก็นั่งคุยอะไรกันสัพเพเหระทำให้ผมได้รู้อะไรมากมายกี่ยวกับที่ทำงานใหม่ ที่นี่เป็นเหมือนสถานที่ที่ให้ความบันเทงและการลงทุนที่ถูกกฎหมายดูท่าแล้วไอ้คุณป่าเจ้าหนี้ผมจะเส้นสายใหญ่ไม่เบา



ก๊อกกๆๆ



ไอ้น้องดรีมมึงอยู่ข้างในไหมออกมาเปิดประตูให้กูหน่อยดิเสยงเคาะประตูที่มาพร้อมกับเสียงพูดของงใครบางคนทำให้ผมกับพี่ดรีมต้องหยุดคุยกัน พี่ดรีมลุกขึ้นไปเปิดประตูก่อนจะเผยให้เห็นผู้ชายที่อยู่ในชุดยูนิฟอร์มเดียวกับพี่ดรีม

มีอะไรพี่ไทพี่ดรีมเอ่ยถาม พี่คนนี้น่าจะเป็นหนึ่งในคนที่พี่ดรีมเล่าแต่ผมไม่รู้ว่าเป็นแทนไทหรือเป็นไท

มึงเห็นผู้ชายตัวเล็กๆผิวขาวๆดัดฟันใส่แว่นแถวๆนี้บ้างไหมว่ะ นายสั่งให้ตามหาตอนนี้นายโกรธจะตายห่าอยู่แล้วผมกลืนน้ำลายลงคอดังอึก ก็ไอ้ลักษะที่เขาพูดมาฟังยังไงๆมันก็เป็นผมชัดๆ

อ๋อเห็น นั่งอยู่นี่ไงพี่ดรีมว่าก่อนจะหลีกทางให้พี่ไทได้เห็นผม ผมส่งยิ้มเจือนๆไปให้พี่เขา ผมตายแน่ๆ ตายๆๆๆ

 

ตอนนี้ผมกลับมาอยู่ที่ห้องเดิมแต่ไม่มีเจ๊คนสวยแล้วมีแต่ไอ้เจ้าหนี้หน้าโหดนั่งมองผมด้วยสายตาที่บรรยายได้คำเดียวเลยครับว่า โคตรน่ากลัว

มึงไปไหนมาเขาเอ่ยถามผมเสียงเรียบ

ผะ...ผมไป ห้องพี่ดรีมมาผมเอ่ยตอบด้วยความประหม่าถึงปกติผมจะเป็นคนไม่ค่อยกลัวใครเถอะนะแต่ตอนนี้คนตรงหน้าผมแม่งโคตรน่ากลัว

กูบอกให้มึงออกไปอยู่ข้างนอกไม่ได้ให้มึงไปกับคนอื่น!!”เขาว่าพลางเดินเข้ามากระชากแขนของผมด้วยความโกรธ

ก็แล้วจะให้ผมฟังเสียงคุณกับเธอมีอะไรกันรึไงเล่าผมว่าออกไปเสียงอ่อน โคตรอยากจะร้องไห้กับชะตาชีวิตของตัวเองจริงๆ

เฮ้อออ ช่างมันเถอะ ต่อไปก็อย่าทำอะไรที่ไม่ใช่คำสั่งของกูเข้าใจไหมผมไม่ได้พูดอะไรออกไปแค่พยักหน้าตอบเท่านั้น

วันนี้มึงยังไม่ต้องทำอะไรเดี๋ยวกูจะให้ไอ้ดรีมพาเดินดูรอบๆแล้วก็พาไปที่พัก พรุ่งนี้ค่อยเริ่มงานคุณป่าว่าก่อนจะเรียกให้พี่ดรีมเข้ามาหาแล้วสั่งอะไรบางอย่างที่ผมไม่ได้ยิน ก็จะได้ยินได้ไงล่ะเขากระซิบข้างหูกันอ่ะ (ตลกล่ะพี่โย มุกห้าบาทสิบบาทก็เอานะ : ไรต์เตอร์)

กูฝากด้วยนะตรีม

ครับนาย ป่ะ ไปกันเถอะโยพี่ดรีมตกปากรับคำเจ้านายเสร็จก็หันมาหาผมแล้วพาผมเดินออกจากห้องไป

ยินดีต้อนรับสู่ ฟีนิกซ์บลูนะโย อย่างที่เราได้คุยกันก่อนหน้านี้ที่นี่เป็นสถานที่มอบความบันเทิงและการลงทุนของพวกคนกระเป๋าหนา เจ้าหนี้ของโยเป็นนายใหญ่ของที่นี่ แล้วก็มีคุณคิทกับคุณบีมที่เป็นเพื่อนสนิทกันคอยช่วยงาน โยอาจจะไม่ได้เห็นหน้าคุณทั้งสองคนเพราะคุณบีมกับคุณคิทกลับฝั่งอีกสองวันคงจะกลับมา

อ๋อออ ก่อนมาผมเจอพี่หมอบีมแล้วล่ะครัย แต่คุณคิทนี่ยังเลยว่าแต่เขาทำงานอะไงเหรอครับผมบอกก่อนจะถามถึงคุณคิทเพื่อนอีกคนของคุณป่า

คุณคิทเปิดร้านพวกเบเกอร์รี่อยู่ในตัวเมือง จะมาที่นี่บางครั้งแต่มาแต่ละครั้งก็อยู่เป็นเดือนเลยนะ คุณคิทเป็นคนใจดี น่ารัก ต่างกับนายแล้วก็คุณบีมสองคนนั้นนะออกเจ้าชู้เพลย์บอยเสือผู้หญิงแต่คุณบีมก็ถือว่ายังสู้นายไม่ได้ในเรื่องนี้ เพราะคุณบีมเป็นหมอเลยอาจจะไม่ค่อยมีเวลาเหล่สาวเท่าไหร่ผมขำพี่ดรีมเล็กน้อยที่คุยเรื่องของ 3 ผู้ดูแลที่นี่อย่างสนุกปาก พี่แกดูรู้อะไรเยอะดีคงจะทำงานที่นี่มานาน พี่ดรีมพาผมสำรวจทุกชั้นของที่นี่ สองชั้นแรกเป็นผับ ชั้นสามสี่เป็นบ่อน คาสิโน ส่วนชั้นห้ากับหกเป็นที่พักผ่อนของคุรป่า คุณคิทแล้วก็พี่หมอบีม

โยอยู่ห้องนี้นะพี่ดรีมเปิดประตูห้องๆหนึ่งให้ผม ตอนนี้เราอยู่ที่ชั้นสุดท้ายของตึกครับ ห้องนี้กว้างมากมีเยงขนาดคิงส์ไซต์อยู่ตรงกลางมีเฟอร์นิเจอร์ประดับอยู่ไม่มากส่วนธีมห้องจะออกโทนขาวดำ

ให้ผมอยู่ห้องนี้เหรอครับผมเอ่ยถามเพราะเห็นว่าห้องนี้มันดูหรูเกินไปที่ลูกหนี้อย่างผมจะมาอยู่

ใช่ ห้องของนายนะ นายบอกให้พี่พาโยมาห้องนี้ สงสัยนายกลัวโยหายมั้งพี่ดรีมว่าก่อนจะหัวเราะออกมาเล็กน้อย แต่ผมไม่โอเคเลยจุดประสงค์ที่แท้จริงคือเขาจะใช้งานผมตลอด 24 ชั่วโมงแน่ๆถึงได้ให้มาอยู่ใกล้ตัวแบบนี้

ผมว่าเขาอยากให้ผมอยู่ใกล้มือใกล้เท้าจะได้ใช้งานง่ายมากกว่าครับ

ไม่หรอกมั้ง แต่พี่จะบอกให้นะว่าบาสเป็นคนแรกที่จะได้เข้ามาอยู่ในห้องนอนของนาย เพราะปกตินานจะไม่ยอมให้ใครเข้ามาในห้องเลยล่ะคนแรกอย่างนั้นเหรอ ทำไมผมต้องรู้สึกดีใจแปลกๆกับคำว่าคนแรกที่ได้เข้ามาในห้องนี้ที่พี่ดรีมพูดด้วย ผมต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เฮ้อออ แต่ก็เอาเถอะอยู่ห้องใหญ่ๆแบบนีก็ดี ถือเป็นครั้งหนึ่งในชีวิตที่ได้อยู่ดีๆแบบนี้แล้วกัน...

 


 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ตอนที่สองมาแล้วนะ ชอบกับรึเปล่าคะ ถ้าชอบอย่าลิมคอมเมนต์ให้กันนะคะ หรือถ้าอยากติชมยังไงก็ขอให้บอกกันมาเลยนะ เจอกันตอนหน้าคะ บายยย


 

 

 

 

 

\
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #12 ..... (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 13:34
    ดีมากกกฟินมากกกกต่อไวๆนะไร
    #12
    0
  2. #11 ..... (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 13:27
    ดีมากกกฟินมากกกกต่อไวๆนะไร
    #11
    0
  3. #10 Dow_tee (@Dow_tee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 23:09
    ชอบมากกกกกกกกก มาไวๆน๊าาาาา🙏🏼🙏🏼🙏🏼🤗🤗😍😍😘😘
    #10
    0
  4. #9 Aoofif (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 20:30
    ปักหมุดรอค่า มาอัพบ่อยๆนะคะ
    #9
    0
  5. #8 Aoofif (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 20:29
    ปักหมุดรอค่า มาอัพบ่อยๆนะคะ
    #8
    0
  6. #7 077341764 (@077341764) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 10:37
    อัพบ่อยๆหน่อยค้า
    #7
    0
  7. #6 Fahsukrita (@Fahsukrita) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 21:22
    เอาอีกง่ะ อัพบ่อยๆนะคะ????
    #6
    1
    • #6-1 Jaochaygop (@pp281243) (จากตอนที่ 4)
      9 กรกฎาคม 2560 / 06:13
      จะพยายามอัพบ่อยน้าา
      #6-1