( END - #กุกนยอง/#GUKNYOUNG ) ไดอารี่สิบเอ็ดวันของคิมยงกุก

ตอนที่ 10 : D-1 แพจินยองเป็นอะไรสำหรับคุณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    9 พ.ค. 61












 

.

.

.

 

D-1 แพจินยองเป็นอะไรสำหรับคุณ

 

.

.

.

 

ตอบได้โดยไม่ต้องคิดเลยคือเด็กดื้อ

 

...ไม่ใช่ดื้อธรรมดาด้วย แต่ดื้อมากๆ

 

คังดงโฮเพื่อนของผมบอกว่าเป็นเพราะผมตามใจน้องมากไปแพจินยองก็เลยเคยตัว

 

โถ่เพื่อน...เห็นเด็กมันช้อนตาแป๋วใครมันจะไปดุลงวะถามหน่อย

 

แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งนะที่น้องดื้อจนผมหงุดหงิด จะว่าเป็นความผิดของน้องอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะผมเองก็ผิด และเจ้าทลบิก็ผิดเหมือนกัน

 

แมวของผม (ที่มีสี่ขา) ไม่สบายตั้งแต่เย็นวันก่อน ผมเลยต้องหิ้วมันใส่ตะกร้ามาทำงานด้วยอย่างช่วยไม่ได้ พอสายๆ หน่อยก็เลยแว้บออกจากบริษัทเพื่อพามันไปหาหมอ

 

ตอนน้องแชทมาบอกว่าเย็นนี้ให้มารับหน่อยก็แอบหวั่นๆ กลัวว่าถ้าแมวที่เป็นคนกับแมวที่เป็นสัตว์เจอหน้ากันจริงๆ แล้วจะเกิดอาการแพ้อะไรหรือเปล่า

 

แต่ก็โชคดีที่ไม่ดีมีอะไรเกิดขึ้น จนกระทั่งแพจินยองบ่นหิวและอยากกินขนม ผมเลยต้องแวะและลงไปซื้อให้ที่ร้านสะดวกซื้อ

 

ครับ...แล้วไอ้ดื้อเริ่มออกลาย

 

ไม่ได้หมายถึงแพจินยอง แต่เป็นทลบิต่างหาก

 

ตอนผมกลับมาที่รถแล้วเห็นภาพทลบิยืนสองขาเอาหน้าเข้าใกล้แพจินยองที่กำลังจะจามอยู่นั้น ผมแทบจะโยนถุงในมือทิ้ง แล้วคว้าเจ้าตัวขาวดำให้ออกห่าง

 

น้องเล่าว่าทลบิเอาแต่ตะกุยตะกร้าพลาสติกจะออกให้ได้ ด้วยความใจดีก็เลยปลดที่ล็อกออกให้เพราะเห็นว่าอึดอัด มันก็นั่งนิ่งยืดคออกมามองรอบๆ พักหนึ่งก็เลยไม่ได้สนใจอะไรต่อ

 

น้องบอกที่แพ้ก็ไม่ได้แพ้อะไรเยอะ ก็เล่นลูบหัวอะไรได้ปกติ แต่เมื่อกี้มันกระโดดขึ้นมานอนตักแล้วเอาหน้ามาไถอยู่ที่จมูกแบบไม่ทันตั้งตัวก็เลยเผลอจามออกมา

 

แล้วแมวน่ะถ้ามันถูกใจใครแล้วมันก็จะคลอเคลียไม่ห่าง ยิ่งผมดุมันก็ยิ่งซุกแพจินยองมากขึ้น น้องก็เอาแต่พูดว่าไม่เป็นไรครับ ผมโอเค เอาสองแขนกอดแมวเอาไว้อยู่ทั้งๆ ที่จามจนหน้าแดงไปหมด

 

โว้ยยยยย หงุดหงิด!

 

แมวก็แสบ! เด็กมันก็ดื้อ!

 

กว่าจะจับตัวทลบิและยัดใส่ตะกร้าได้ ผมก็ได้รอยข่วนมาเต็มแขน ถึงมันจะร้องเหมียวหง่าวตะกุยตะกายให้ปล่อยยังไงก็ไม่สนแล้ว ก่อนที่ผมจะวิ่งเข้าไปในร้านอีกรอบเพื่อซื้อยาแก้แพ้ให้น้องกินดักไว้และรีบพาน้องส่งบ้านให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

พอถึงบ้านแม่ของแพจินยองก็รีบดันหลังลูกชายให้ขึ้นไปอาบน้ำ พร้อมกับพูดเชิงว่าแพ้น้อยแต่ก็เท่ากับแพ้อยู่ดี เล่นกับแมวได้แต่ก็ต้องมีลิมิต บลาๆ

 

อ่า...แล้วผมก็ต้องมานั่งตัวลีบฟังคำบ่น

 

คือแม่น้องไม่ได้บ่นผมนะ

 

...แต่บ่นเจ้าลูกชายให้ผมฟังต่างหาก

 

ฮือ...ยาวๆ ไปเลยครับคืนนี้

 

.

.

.

 

#ไดอารี่11วันของคิมยงกุก

 

พรุ่งนี้จบแล้วเด้อ ยาวนานอ่ะ แต่งทุกวัน เหน่ย 5555555

 

ใครอยากอ่านเรื่องหลักโปรดค้นหาคำว่า โอชิพี่แบค ค่ะ ส่วนเรื่องนี้อัพทุกวันตาม #BAEDAYCHALLENGE ค่ะ มีการเล่านำหน้าไปบ้างแต่ไม่กระทบกับเรื่องหลักแน่นอนค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #22 Miki-Iku (@miki-iku) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 02:40

    น้องไม่ดื้อน้าน้องแค่อยากเล่นกับแมว

    #22
    0
  2. #10 GinG- (@parkyuchun-ging) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 22:02
    ความตามใจน้องเป็นที่หนึ่ง
    นึกถึงตอนที่น้องช้อนตาแป๋วนั่นดิ เราเข้าใจๆ ใครมันจะไปกล้าดุลงจริงๆ นั่นแหละ เห้อมมม
    ปล.ถ้าเราบอกว่า อยากอ่านต่อไปเรื่อยๆ ยันวันเกิดปีที่เก้าสิบของน้องเลยคุณไรท์จะตามมาเตะเรามั้ย 55555 ก็น่ารักอะ อยากอ่านเรื่อยๆ เลย *ยิ้มหวานๆ*
    คุณไรท์สู้ๆ นะคะ เราติดตามผลงานคุณไรท์อยู่ ชอบทั้งในจอยแชท ทั้งบทบรรยายเลย *จุ๊บบบบบ
    #10
    0