คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Short fic KNM] Soundless Voice [LxK]

โดย RoseNight

...แค่จะบอกว่า ฉันรักเธอ' ก็ไม่สามารถส่งไปถึงถึงได้ตลอดกาล มันถูกปิดกั้นด้วยโลกนี้กับเธอ ถึงจะตะโกนออกไปก็ไม่อาจถึง เพราะไม่มีเสียงของเธออีกต่อไปแล้ว...

ยอดวิวรวม

633

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


633

ความคิดเห็น


13

คนติดตาม


11
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  19 ส.ค. 54 / 23:07 น.
[Short fic KNM] Soundless Voice [LxK] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
อะแฮ่มๆ สวัสดีค่ะ ผู้ที่หลงเข้ามาอ่านฟิคของข้าน้อย ข้าน้อยมีนามว่าโรสเจ้าค่ะ ฟิคนี้ถือเป็นฟิคแรกที่ข้าน้อยแต่งขึ้นมา    ยังไงๆก็ขอฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ><
ปล.ฟิคนี้จะมีคำแปลเพลง soundless voice ปะปนอยู่ค่ะ ซึ่งโรสอยากให้ผู้อ่านได้รับอรรถรสเพิ่มมากขึ้นเลยอยากให้ผู้อ่านทุกคน ฟังเพลงข้างล่างนี่ด้วยค่ะ



เนื้อเรื่อง อัปเดต 19 ส.ค. 54 / 23:07


 ในค่ำคืนที่ทุกหนแห่งถูกปกคลุมด้วยความเงียบสงัด
มีสีขาวสะอาดโปรยปรายลงมา
มือฉันโอบอุ้มเธออยู่
แต่สัมผัสนี้ละลายหายไป จนเหลือเพียงเศษเสี้ยวของชีวิต





           ท่ามกลางพื้นหิมะสีขาวโพรน ชายหนุ่มผมสีดำสนิทนั่งทรุดลงไปกองที่พื้นหิมะ แววตาสีเงินสั่นระริกไปด้วยความเจ็บปวดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน จับจ้องไปที่ร่างไร้ลมหายใจนอนสงบบนพื้นหิมะสีขาว ราวกับว่าร่างนั้นเพียงแค่นอนหลับไปจริงๆ 

            หิมะสีขาวโปรยปรายลงมาบนร่างของไคซ์และลีโอลาที่ยังคงนั่งอยู่ในท่าเดิมมาตลอด น้ำตาใสๆไหลลงมาจากดวงตาสีเงินไม่หยุดยั้ง มือเรียวที่ยังสั่นน้อยๆลูบผมสีเขียวของร่างตรงหน้าช้าๆไล้นิ้วมือไปเรื่อยๆจนได้สัมผัสกับใบหน้าสีขาวซีดราวกับหิมะรอบๆตัว เพียงแค่นี้ก็ทำให้คนที่เคยเป็นอดีตมือสังหารอย่างเขารู้ได้แล้วว่า...คนตรงหน้าไม่ได้อยู่ในโลกนี้อีกต่อไปแล้ว...

   “ไคซ์...นายยังไม่ตายใช่มั้ย ตอบฉันสิ” ประโยคสั้นๆถูกเอ่ยด้วยเสียงสั่นๆเจือด้วยความเจ็บปวดจากริมฝีปากของคนร่างสูง



ไม่มีอีกแล้ว ไม่มีทาง...ได้ยินเสียงเธออีก
บอกฉันสิว่าเธอเจ็บ  บอกฉันสิว่าเธอเหงา
ตอนนี้ฉันจะไปหาเธอได้จากที่ไหนกัน
อย่าเพิ่งตายเลยนะ อย่าจากฉันไป
ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไปไหน
ตลอดเวลาพวกเราน่ะ...เป็นหนึ่งเดียวกันเสมอไม่ใช่เหรอ?




            น้ำใสๆหยดแหมะซ้ำแล้วซ้ำเล่าบนใบหน้าของไคซ์ ความทรงจำต่างๆไหลเวียนเข้าสู่สมองของลีโอลาอีกครั้ง ตลอดเวลาที่เขาอยู่ร่วมกับไคซ์...มันช่างสั้นเหลือเกิน 
           ร่างสูงยังคงพูดพร่ำไปเรื่อยๆ ทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว...ว่ามันเป็นไปไม่ได้

   “ไคซ์...นายเป็นคู่หูของฉันไม่ใช่เหรอ เพราะฉะนั้น...อย่าหายไปเลยนะ”

   “อย่าจากฉันไปเลยนะ....อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว”

     “นายเคยสัญญากับฉันไม่ใช่เหรอ....ว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป”

     ลีโอลาหวนกลับมานึกถึงวันนั้นอีกครั้ง วันที่คนที่มีนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลสวยสด สัญญากับเขาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป...

   ‘สัญญาแล้วนะ ห้ามผิดสัญญาล่ะ!’ ร่างบางพูดขึ้นมาด้วยเสียงสดใส

   ‘อื้อ สัญญา’เขาตอบกลับไปอย่างไม่มีลังเล

   ‘เอางี้ดีกว่า คนที่ผิดสัญญาจะต้อง...อืม...อะไรดีนะ’ นัยน์ตาสีฟ้าครุ่นคิดหนัก

   ‘คนที่ผิดสัญญา...จะต้องกลืนเข็มพันเล่ม...’เขาพูดขึ้นมาเบาๆ

   ‘หืม กลืนเข็มพันเล่มงั้นเหรอ?  ที่เขาหมายถึงการมีความรู้สึกขมขื่นที่เหมือนการกลืนเข็มพันเล่มใช่มั้ย น่าสนใจดีนี่ งั้นเอาตามนี้นะ ลีโอลา เอาล่ะ สัญญานะว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป ใครที่ด่วนจากไปก่อนจะต้องกลืนเข็มพันเล่ม!’ไคซ์พูดจบก็ยื่นนิ้วก้อยมาให้

   ‘อืม สัญญา’เขายื่นนิ้วก้อยไปเพื่อเกี่ยวก้อยสัญญา...

   จะว่าไปคนที่ผิดสัญญาคือไคซ์นี่นา แล้วทำไมเขาถึงได้รู้สึกเจ็บปวดราวกับกลืนเข็มพันเล่มเข้าไปเองกันนะ ถึงจะคิดอย่างนี้ไปก็ไม่สามารถหยุดความรู้สึกขมขื่นอย่างนี้ได้อยู่ดี มือเรียวกำมือตัวเองแน่น

   “ไคซ์...ทั้งๆที่สัญญากันไว้แบบนั้นแล้วแท้ๆ”

 นัยน์ตาสีเงินเหม่อมองไปที่เส้นผมสีเขียวสดที่กำลังจะเต็มไปสีขาวจากหิมะที่กำลังตกลงมา ความเหน็บหนาวเริ่มแทรกซึมเข้ามาทั้งร่างกายและจิตใจ

   “ขอร้องล่ะ เพียงแค่นิดเดียวก็ยังดี”


   “ได้โปรด ตอบฉันสิ...”

หิมะได้ทับถมจนหนา จนเธอหายไป
ไม่มีอีกแล้ว ฉันกอดเธอไม่ได้อีกแล้ว
ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากให้ย้อนเวลากลับไปสักครั้ง
แค่เสียงของเธอ ที่ฉันอยากได้ยิน
แค่ครั้งเดียว แค่เพียงหนเดียว

เรียกฉันสิ




   “ฉันพูดมากซะขนาดนี้...ถ้านายมาได้ยิน...คงต้องแปลกใจ จนร้องออกมาแน่เลย”

แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง....

ก็ในเมื่อไคซ์ไม่ได้อยู่ในโลกนี้แล้ว...

และนี่เป็นความจริงที่ฉันรู้อยู่มาตลอด...



น้ำตาไหลออกมาตั้งขนาดนี้ ก็ยังละลายเธอไม่ได้
ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากให้เสียงทั้งหมดของฉันให้แก่เธอผู้เป็นที่รัก
อย่าทิ้งฉันไว้ในโลกที่ไม่มีเธอนะ
อย่าให้ฉันต้องอยู่เพียงลำพัง
ถ้าอย่างนั้น...พวกเราก็...
ตายด้วยกันเถอะ


ไคซ์...ตอนนี้...


เราสองคนเป็น’อะไร’กันแน่นะ....

ฉันไม่เคยเข้าใจอะไรเลย...

ไม่เคยเข้าใจแม้กระทั่งตัวเอง...

แต่กลับ...มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ฉันเข้าใจ...

และถึงแม้ว่านายอาจจะไม่รับรู้แล้วก็ตาม...

ฉันก็ยังคงจะพูด...ให้ได้...ฉัน....



แค่จะบอกว่า ‘ฉันรักเธอ’
ก็ไม่สามารถส่งไปถึงได้ตลอดกาล
มันถูกปิดกั้นด้วยโลกใบนี้กับเธอ
ถึงจะตะโกนออกไปก็ไม่อาจถึง
เพราะไม่มีเสียงของเธออีกต่อไปแล้ว




   “ม่ายยยยยยยยยยยยยยยย~!” เสียงตะโกนดังลั่นก้องสะท้อนไปทั่วพื้นที่ที่มีสีขาว ชายหนุ่มผู้มีผมสีดำสนิท ดวงตาสีเงิน คุกเข่าลงไปบนพื้นหิมะ พร้อมๆกับโอบกอดคนร่างบางตรงหน้าผู้เป็นที่รักของเขา หยาดน้ำตาไหลรินออกมาจากดวงตาสีเงินไม่มีหยุด 

   ลีโอลาวางร่างไคซ์ไว้ข้างๆตัวเขาเอง เขายกมือของคนข้างๆขึ้นมากุมไว้เบาๆ รอยยิ้มบางๆปรากฎขึ้นบนใบหน้าของอดีตมือสังหาร ลีโอลาค่อยๆโน้มตัวลงนอนแผ่บนผืนหิมะสีขาวสะอาด เปลือกตาที่มีแพขนตางอนยาวค่อยๆปิดลง แต่ยังคงกุมมือของไคซ์ไว้ตลอด ปล่อยให้หิมะโปรยปรายลงบนตัวเขาและคนข้างๆจนกลายเป็นสีขาวเกือบทั้งหมด...



หิมะที่ยังโปรยปรายเอ๋ย
ได้โปรดอย่าหยุดตกลงมาเลย
ได้โปรดเอาฉันไปพร้อมกับเธอด้วย
เสียงอันน่าสังเวชนี้ทำให้ทุกอย่างจืดจางลง
และทำให้ทุกอย่างกลายเป็น...
สีขาวโพรน

แบบนี้แหละดีแล้ว...

   “ไคซ์...ฉันรักนาย”



             
               The End

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เย้ ในที่สุดก็แต่งจบแล้ว รู้สึกว่าไม่ค่อยเศร้าเท่าไหร่แฮะ ==;; ยังไงๆก็ช่วยเม้นกันด้วยเน้อ ~ uck- ร้านค้าแจกธีมบทความFly

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ RoseNight จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. #13 christy00 (@christy00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2558 / 11:41
    ใครบอกไม่ค่อยเศร้าาาาาา จะร้องแล้วเนี่ยยยยยย
    #13
    0
  2. #12 christy00 (@christy00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2558 / 11:41
    ใครบอกไม่ค่อยเศร้าาาาาา จะร้องแล้วเนี่ยยยยยย
    #12
    0
  3. #11 christy00 (@christy00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2558 / 11:41
    ใครบอกไม่ค่อยเศร้าาาาาา จะร้องแล้วเนี่ยยยยยย
    #11
    0
  4. #10 christy00 (@christy00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2558 / 11:41
    ใครบอกไม่ค่อยเศร้าาาาาา จะร้องแล้วเนี่ยยยยยย
    #10
    0
  5. #9 christy00 (@christy00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2558 / 11:41
    ใครบอกไม่ค่อยเศร้าาาาาา จะร้องแล้วเนี่ยยยยยย
    #9
    0
  6. วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 22:50
    ทั้งซึ้งทั้งเศร้า ฮือๆๆๆๆ แง๊~~~!!!!!!!!!!
    #8
    0
  7. วันที่ 27 พฤศจิกายน 2554 / 19:14
    TT^TT เศร้าจัง
    #7
    0
  8. #6 ทีเกียร์
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 20:55
    ภาษาสวยงามบีบหัวใจมากค่ะ อะฮึกๆYY".
    #6
    0
  9. วันที่ 27 กันยายน 2554 / 11:11
    ยัยแพรรร แต่งเรื่องยาวดิ ๆๆๆๆ
    #5
    0
  10. วันที่ 18 กันยายน 2554 / 16:54
     น่าจะลองเรื่องยาวนะคะ สนุกดี

    #4
    0
  11. วันที่ 8 กันยายน 2554 / 21:19
    เจ้อยากบอกว่าสะเทือนใจมากมายงะซิกๆ
    #3
    0
  12. วันที่ 31 สิงหาคม 2554 / 18:00
    เจ๋งจริงค่า!!
    #2
    0
  13. วันที่ 28 สิงหาคม 2554 / 21:07
    ก็เเต่งได้ดีออก= =;ไหงไม่มีใครเม้น
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!
    ดาร์กๆเเบบนี้เจ๊ชอบค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!
    สู้ๆนะไรท์เตอร์(เเม้จะเเต่งจบเเล้วก็เถอะ)
    ลีxไคซ์(+Dark)สุโค่ย!
    #1
    0