ตอนที่ 10 : พลพรรคแก๊งรัก (หลง) เด็ก Re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6061
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 469 ครั้ง
    28 พ.ค. 62


"ท่านอาจารย์ ในที่สุดท่านก็เดินทางมาถึงเสียที ศิษย์ขอคารวะอาจารย์ขอรับ"


สิ้นคำทักทายของลูกศิษย์ทำให้ท่านนักพรตจำต้องพยักหน้ารับไปตามแกน ถึงไม่อยากทำก็ต้องรักษาหน้าตัวเองรวมถึงคนรอบข้างไว้ก่อน
"ข้า รวมทั้งศิษย์พี่และศิษย์น้องถือโอกาสพาเสี่ยวอวี๋เดินทางท่องเที่ยวไปในตัวน่ะ ถ้าอย่างไรเจ้าก็มาคารวะศิษย์พี่ของข้า นักพรตเฉิน และศิษย์น้องของข้านักพรตหมอเทวดาเสีย"

"ข้าน้อย จ้าวหยางเสวี่ยหลง หรือท่านอาจารย์ทั้งสองจะเรียกว่าอ๋องแปด ขอฝากตัวต่อ ท่านอาจารย์ทั้งสองด้วยขอรับ"


"ข้าคงมิบังอาจรับหรอกนะท่านอ๋อง เพราะสวรรค์มิได้ลิขิตให้ข้าต้องผูกพันธ์กับท่านเหมือนศิษย์น้อง แต่เอาเถอะ เมื่อท่านเป็นลูกศิษย์ของน้องรอง ก็ถือซะว่าเจ้าเป็นคนหนึ่งของหุบเขาเหลียงซาน หากเจ้ามิได้ทำผิดศิลธรรมอันดีแล้วไซร้ พวกเราก็พร้อมจะปกป้องและช่วยเหลือเจ้า  แต่เจ้าต้องจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ สำหรับผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นคนของหุบเขาเหลียงซานแล้ว เจ้าต้องปกป้อง ดูแล เอาใจ และตามใจเสี่ยวอวี๋ของพวกเราด้วย" ท่านนักพรตเฉินย้ำข้อควรจำอย่างเคร่งขรึม แน่นอนว่าเรื่องใด ๆ เกี่ยวกับเสี่ยวอวี๋ต้องตอกย้ำเป็นพิเศษ


"ถูกต้อง"  ท่านนักพรตทั้งสองตอบรับพร้อมกันและหนักแน่น


"....." เสี่ยวอวี๋ถึงกับจนด้วยคำพูด (นี่ถ้าไม่ได้โตมาพร้อมกรองแก้ว ข้าคนเป็นเด็กเกรียนขั้นสุดเป็นแน่ แต่ก็รู้สึกดีเป็นบ้าเลยเว้ยเฮ้ย อิอิ)


"....."  อ๋องแปดถึงกับอึ้งตะลึงงันในขณะที่ในใจได้แต่กู่ร้อง 'แล้วเสี่ยวอวี๋ คือใคร ข้าจะทำอะไรได้หล่ะนอกจาก' "ขอรับ  ศิษย์น้อมรับคำสั่งสอนของท่านอาจารย์ทั้งสาม และจะปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด"


"ดีแล้ว ๆ ไหน ๆ ก็รับรู้กฎของพวกเราแล้ว เรื่องที่พัก ก็พักที่เดียวกับศิษย์พี่รองแล้วกัน แต่ตอนนี้พาเสี่ยวอวี๋ ไปหาอะไรอร่อย ๆ ทานก่อนแล้วค่อยพาเที่ยวตลาดสักรอบแล้วกัน ค่อยเข้าที่พัก"  ท่านนักพรตอ้ายรีบเสนอในขณะที่ในใจก็อยากเที่ยวพร้อมหลานรักเช่นกัน ด้วยอยู่มาจนถึงป่านฉะนี้แล้ว เพิ่งเป็นครั้งแรกที่ตนได้รู้ว่าการท่องเที่ยวมันสนุกอย่างนี้นี่เอง


"ได้ขอรับ  ข้าจะรีบให้ทหารนำไป" อ๋องหนุ่มรีบรับคำและกำลังจะรีบหันไปสั่งให้ทหารติดตามของตนทำตามคำสั่งนั้น น้ำเสียงใส ๆ เล็ก ๆ ของเด็กน้อยก็ดังขึ้น


"ไม่เอานะศิษย์พี่อ๋อง ไปแบบนั้นมันไม่ฟิน มันไม่ได้รสชาติของชีวิตนะเจ้าคะ" เสี่ยวอวี๋รีบแย้งทันที ก็แหม...หากไปเที่ยวเป็นขบวนทหารแล้วมันจะสนุกอะไร ชาวบ้านก็จะมองพวกเราแปลก ๆ กันพอดี มิดีมิร้ายอาจคิดไปว่าพวกเราเป็นคนร้ายที่ทหารจับมาก็ได้ บรึ้ย...ไม่เอาด้วยหรอก


"ศิษย์พี่อ๋อง?  ฝิ่น?  รสชาติของชีวิต?  มันเป็นรสชาติยังไงเหรอ กินยังไง?"  นอกจากท่านตาทั้งสามแล้วคนอื่น ๆ ที่ได้ยินล้วนมีเครื่องหมายคำถามที่แสดงออกอย่างโง่งมทุกคนแม้ว่าเพียงเห็นเด็กน้อยผู้น่ารักน่าหยิกอยากกอดอยากหอมเพียงใดแต่ก็มิมีใครกล้าที่จะกระทำหรือแตะต้องแม้ปลายเล็บ


"แบบว่าอย่างนี้ไงศิษย์พี่อ๋อง  ท่านเป็นอ๋อง แถมเป็นลูกศิษย์คนแรกของท่านตาด้วย แต่ว่าข้าไม่รู้ว่าท่านจะให้ข้าเรียกแบบหนิดหนม หรือท่านจะไว้ตัวว่าเป็นอ๋องข้าเลยเรียกท่านแบบนี้ก่อน"  เสี่ยวอวี๋รีบอธิบายพร้อมรอยยิ้มประจบเอาใจจนดวงตากลมโตยิบหยี


        ด้วยใบหน้ากลม ๆ ตาใส ๆ แก้มยุ้ย ๆ เหมือนซาลาเปา น้ำเสียงที่ใสกระจ่าง ทำให้อ๋องแปดนึกรักและเอ็นดูเป็นอย่างยิ่ง และเริ่มเข้าใจบรรดาท่านอาจารย์ทั้งสามคนแล้ว ว่าทำไมจึงตั้งกฏพิลึกพิลั่นอย่างนั้น


"อื่มข้าเข้าใจแล้ว" อ๋องแปดรับคำอย่างเข้าใจด้วยใบหน้าที่บ่งบอกต่อผู้พบเห็นได้อย่างชัดเจนว่ากำลังตกหลุมรักและหลงเด็กน้อยตรงหน้าเพียงใด


"ส่วนฟิน กับรสชาติของชีวิตนั้น มันหมายถึงเราจะได้รู้สึกถึงความเป็นจริงแบบธรรมชาติจริง ๆ ในสิ่งที่เราอยากรู้หรืออยากเห็น โดยที่ไม่ต้องถูกปกปิด หรือหลอกลวงยังไงหล่ะเจ้าคะ"  บางครั้งเสี่ยวอวี๋ก็มีสาระนะคะขอบอกเด็กน้อยได้แต่คิดในใจประหนึ่งตนเองเป็นอาจารย์ผู้ทรงภูมิ


"อ่อ  ข้าเข้าใจแล้ว ถ้ายังงั้นเดี๋ยวศิษย์พี่จะอุ้มพาเสี่ยวอวี๋ไปหาของอร่อยทาน แล้วค่อยเดินเที่ยวต่อนะ" อ๋องแปดรีบฉวยโอกาสทันทีแต่ทว่า.....  


"ตุบ  ตุบ ตุบ" เสียงสัมภาระที่ตกลงมาในอ้อมแขนของท่านอ๋องแปดแบบไม่มีทางให้เลี่ยงและทหารติดตามไม่กล้าออกรับแทนนายด้วยรังสีแห่งการสังหารช่างเข้มข้นจนพวกทหารติดตามต่างเข่าอ่อนนั่งพับลงไปกองกับพื้นแล้ว หากพวกตนไม่มีพื้นฐานวรยุทย์อยู่บ้างคงได้ฉี่ราดให้อับอายและสิ้นศักดิ์ศรีเป็นแน่


"? ? ?"  ใบหน้าของอ๋องแปดมีแต่คำถาม ในขณะที่กำลังงงนั้น อ้อมแขนที่ควรมีเด็กน้อยผู้น่ารักอยู่กลับมีแต่ห่อสัมภาระถึงหกห่อมาแทน


"เจ้าเป็นศิษย์ควรช่วยแบ่งเบาภาระการถือของหนักของอาจารย์ รวมทั้งของอาจารย์ลุง และอาจารย์อานะ" สายตาพิฆาตของท่านนักพรตทั้งสามพร้อมสัมภาระกองโตจดจ้องมาอย่างที่อ๋องแปดและใคร ๆ ต่างมิกล้าเอ่ยปากแย้งใด ๆ ทั้งสิ้น


"เอาอย่างนี้สิเจ้าคะ ศิษย์พี่ก็ให้บรรดาทหารของท่านเอาสัมภาระทั้งหลายไปเก็บ พร้อมทั้งดูแลตระเตรียมที่พักให้พร้อม ส่วนพวกเราห้าคนก็ตะลุยกินอาหารแบบชาวบ้าน และก็เดินเที่ยวดูชีวิตความเป็นอยู่ที่แท้จริง ของชาวบ้านตามลำพัง"  เสี่ยวอวี๋เสนอพร้อมรอยยิ้มแน่นอนว่าคำตอบที่ได้คือ....


"ตกลง"  เกิดการประสานเสียงแบบที่ไม่ได้นัดหมายของบุรุษทั้งสี่ในขณะที่ทหารที่ติดตามมิอาจขัดได้เลยแม้แต่คำเดียว เพราะไม่ว่าจะด้วยยศศักดิ์หรือพื้นฐานวรยุทธย่อมมิมีใครที่จะกล้าลองดีหาเรื่องให้ศีรษะไม่อยู่บนบ่า


        และแล้วการตะลุยเที่ยวและตะลุยกินแบบบ้าน ๆ ที่ใครบางคนไม่เคยคิดเลยว่าจะมีความสนุก และความอัศจรรย์ขนาดนี้มาก่อน ไม่ว่าจะเป็นการกินบะหมี่น้ำข้างทางที่รสชาติกลมกล่อม ขนมเด็กน้อยต่าง ๆ ที่ไม่เคยได้สัมผัส หรือการฟังนิทานจากต่างเมืองทำให้เขารู้สึกว่าตลอดระยะเวลาสิบห้าขวบปีที่ผ่านมาเขาเหมือนกบอยู่ในบ่อที่ได้แต่แหงนมองท้องฟ้า แล้วก็คิดว่าเห็นโลกหมดแล้วทั้งใบ 


'ขอบใจนะเสี่ยวอวี๋น้อย ผู้เปิดตาให้ข้าได้รู้ได้เห็นชีวิตในอีกด้านหนึ่ง' นี่คือความคิดที่แสดงออกทางสายตาที่ชายหนุ่ม (น้อย) ส่งมาให้เด็กน้อยผู้เป็นศูนย์รวมจิตใจของท่านนักพรตทั้งสาม ที่ตอนนี้ค้นพบแล้วว่า บางครั้งการทำอะไรที่แหกคอก เอ๊ย แค๊ก ๆ ออกนอกกฎเกณฑ์เดิม ๆ บ้างนั้นช่างเป็นอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก


'นี่สินะที่เรียกว่า รสชาติของชีวิต'




***********************

        และแล้วก็ได้ถือกำเนิดแก๊งจอมป่วนนะจ้า 5555


        ในการรีฯ มีการปรับและแต่งเพิ่มเติมบางส่วนนะจ๊ะ หากตรงไหนยังมีคำผิดบ้างไรบ้าง ก็ขออภัยมาด้วยเด้อค่าเด้อ  พอดีพิมพ์ในมือถือมันก็จะป่วง ๆ หน่อย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 469 ครั้ง

305 ความคิดเห็น

  1. #252 Lux (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:17

    หิวเลยเรา

    #252
    0
  2. #244 Panitanoey (@Panitanoey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:22
    เสี่ยวอี้พาเหล่าคุณตาและอ๋องแปดใจแตกซะแล้วสิ5555 น่าร้ากกกก
    #244
    0
  3. #35 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 19:56

    เสี่ยวอวี้กลายเป็นหัวหน้าแก๊งพาให้ผู้ใหญ่หลงเด็กกันหมดแล้ว กินเที่ยวกันเพลิน แล้วค่อยกลับไปเรียนต่อนะท่านอ๋อง ขอบคุณค่ะ

    #35
    0
  4. #34 kulrapas (@kulrapas) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 18:45
    หน้าลักอะ มีคนหลงเด็กมาเพิ่ม5555
    #34
    0
  5. #33 aoo1909 (@aoo1909) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 18:07
    เสี๋ยวอวี่เก็บสมาชิกแก๊งได้ 1ea 555
    #33
    0