ตอนที่ 4 : (แม่) หมอ กรองแก้ว Re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9023
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 508 ครั้ง
    19 มี.ค. 62

"ค่ำคืน ฉันยืนอยู่เดียวดาย เหลียวมองรอบกาย ชะเอ่อ เอิงเอิ่งเอย...." เสียงหวานที่ร้องเพลงตามแต่ใจมั่วไปก็มั่วมาทำให้กลุ่มคนที่นั่งดูทีวีอยู่ในบ้านต่างส่ายหัวด้วยความระอาใจ


"เจ้าตาเอ่ย....เอ็งอยากจะร้องเพลงอะไรหรือจะร้องลิเกก็เอาซักอย่างเถอะลูก ปู่ขอร้อง"


"แต่ย่าว่า เอ็งออกมาร้องข้างนอกเถอะลูก ร้องเพลงในครัว เดี๋ยวจะมีผัวแกนะ"


"ฮ่า ๆๆๆ ย่าครับ ถ้าให้เลือกระหว่างชีสเคกหนึ่งชิ้น กับผู้ชายหล่อรวย ย่าว่าเจ้ตาจะเลือกอะไรครับ" เจ้าตามน้องชายผู้รู้ใจพี่สาว (สุดสวย?) ถามไปหัวเราะไปจนน้ำตาเล็ด


"เลือกชีสเคก" เสียงเย็น ๆ ของผู้เป็นพ่อเอ่ยตอบแทนมารดาที่นั่งสะบัดค้อนให้ผู้เป็นหลานชาย ในขณะที่ แม่แตนผู้เป็นมารดาได้แต่ส่ายหน้าระอากับความทะเล้นของลูก ๆ แต่คุณปู่กับหัวเราะเบา ๆ ด้วยความชอบใจ


"เสียดายความหล่อ เสียดายความรวย อยากจะใช้ความส๊วย ให้เป็นประโยชน์...."


"....." ปู่


"....." พ่อ


"...." แม่


"...." ย่า 


"ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ" เจ้าตาม น้องชายจอมกวนที่หัวเราะจนตกจากโซฟาเสียงดังจนทำให้แม่ครัวอารมณ์ศิลปิน (เป็นทั้งนักร้องและนักแต่งเพลง) ต้องรีบวิ่งออกมาดู


"เป็นไงบ้างเจ้าตาม กระดูกหักไหม"


"โธ่เจ้ เจอคีย์เสียงสวยเข้าไปเล่นเอาคุมสติไม่อยู่เลย ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ"


"ไม่เป็นไรก็ดีแล้วไปช่วยยกกับข้าวมาเร็วเจ้หิว" มีการสะบัดหน้าค้อนด้วยความหมันไส้ในความอารมณ์ดีของน้องชายจอมกวน


"ครับ...ครับผม"  เจ้าตาม หรือกษิณวัตร ของทั้งบ้านรีบรับคำและรีบทำตามคำสั่งทันที
............


"แหม...วันนี้กับข้าวเยอะจริงนะ  น่ากินทั้งนั้นเลย"  ปู่เอ่ยชมทันทีที่เห็นกับข้าวบนโต๊ะ


"ทำไมวันนี้ทำกับข้าวเยอะนักหล่ะเจ้าตา"  ย่ารีบเอ่ยถาม


"วันนี้ก็ไม่ได้ทำเองทั้งหมดหรอกจ้าย่า  พอดีวันนี้มีเจ้ามือสั่งอาหารเหลามาให้จ้า"  กรองแก้ว หรือเจ้าตาของปู่-ย่า และเจ้ตาของเจ้าน้องชายตัวแสบเอ่ยตอบ


"แล้ววันนี้ใครเป็นเจ้ามือในการเลี้ยงหล่ะ แม่เห็นมีคนมาหาทั้งตา และตามเลย"  แม่เอ่ยถามอย่างสงสัย ถึงพ่อจะสงสัยแต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามเพราะได้มอบอำนาจจัดการทุกอย่างในบ้านให้แม่เรียบร้อยแล้ว (แบบว่าพ่อบ้านตัวอย่างจ้า)


"คุณนายบรรเจิดศรีน่ะจ๊ะแม่  แกมาดูหมอกับเจ้าตามแล้วแกมาขอให้หนูไปดูที่บ้านให้ด้วยน่ะจ๊ะว่าที่ทำบุญให้บรรพบุรุษน่ะ อากง  อาม่า ของแกได้รับหรือเปล่า"


"อ่อ....งั้นตอนนี้คุณหมอกรองแก้ว กับคุณหมอกษิณวัตรขอย่าก็ดังมากสินะ เพราะงานเดินสายงี้เพียบเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า ต่อไปนะหมอยักษ์ฟันทิ้ง คงไม่มีคนขึ้นแน่เลย"  ย่าพูดไปยิ้มไปด้วยความปราบปลื้ม


"แต่ฉันว่ามันจะไม่ดีต่อทั้งตาและตามนะจ๊ะแม่  เพราะเด็ก ๆ ก็ยังเรียนไม่จบ ถ้าทางมหาวิทยาลัยไม่พอใจขึ้นมาอนาคตของหลาน ๆ ของแม่จะแย่เอานะจ๊ะ  พ่อเห็นด้วยกับแม่ไหมจ๊ะ"


"แม่พูดถูกทุกอย่างจ๊ะ"  พ่อบ้านใจกล้าตอบอย่างเต็มปากเต็มคำ


"ทำไม  กับอีแค่หลานฉันเป็นหมอดูที่เก่งที่สุดมันผิดตรงไหน"  ย่าขึ้นเสียงทันทีที่มีเรื่องกระทบถึงอนาคตของหลาน ๆ สุดที่รัก


"โธ่...แม่  ของตามน่ะของจริงเพราะรู้ลึกรู้จริง แต่ของตามันไม่ใช่นะแม่  ถ้าใครรู้ว่าตามีความสามารถพิเศษแบบนี้มันจะอันตรายต่อตัวของตาเองนะจ๊ะ ทั้งพวกอาบาดาเฮ่ กึ๊ย ๆ (ผีน่ากลัว อันนี้เป็นข้อตกลงของบ้านนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้พวกผีรู้ *จากเรื่องลิขิตใจ...ยัยตาทิพ) และพวกมะลึกกึ๊กกึ๊ย (ดวงวิญญาณต่าง ๆ) แล้วไหนจะพวกผู้ร้ายต่าง ๆ ที่ตาไปช่วยตำรวจสืบสวนจับตัวอีกหล่ะจ๊ะแม่"


         เพราะประโยคนี้ของแม่ทำให้ทั้งบ้านเงียบกริบไปทันทีทั้งปู่ - ย่าก็หน้าเสียทันที


"ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะแม่  เพราะเจ้าตามก็ดูแลหนูเป็นอย่างดี  อีกอย่างนะแม่ซื้อสุดสวยของหนู (อัปสรสวรรค์) คงไม่ปล่อยให้หนูเป็นอันตรายได้ง่าย ๆ หรอกจ้า" กรองแก้วเอ่ยปลอบใจมารดา แม้ว่าช่วงหลัง ๆ มานี้จะไม่ค่อยได้เห็นอัปสรสวรรค์มาสักพักแล้ว


"ใช่ ๆ พรุ่งนี้นะปู่จะรีบไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แม่ซื้อสุดสวยของเจ้าตาให้มีฤทธิ์เยอะ ๆ (ความเชื่อส่วนบุคคล) เลยนะ จะได้ช่วยปกป้องหลานได้"  ปู่พูดด้วยความขึงขัง 


"ก่อนจะไปทำบุญพรุ่งนี้ตามว่าปู่กินข้าวให้อิ่ม แล้วเราไปดูละครกันดีกว่าครับ  เอ้า ๆ กินกันครับทุกคน พระเอกกำลังกินหญ้าเลย เอ๊ยไม่ใช่ กำลังหูบิน เอ๊ย หูเบา ไม่ใช่อีกกำลังเข้าใจผิดครับ ไม่งั้นนะแม่กับย่าจะไม่ได้ไปด่าพระเอกนะคร้าบบบ"  บรรยากาศบนโต๊ะอาหารผ่อนคลายลงทันที เพราะทุกคนเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนพระเอกยังโดนด่าไม่สมใจ คืนนี้ต้องจัดหนัก ทำให้เรื่องของหลาน ๆ ตกกระป๋องไปทันที?
............


"แม่ยังเป็นห่วงพี่ตาอยู่ใช่ไหมครับ"  กษิณวัตร ตามมารดาเข้ามาในห้องพระหลังจากแยกย้ายจากโต๊ะกินข้าว พร้อมทั้งกอดเอวมารดาออดอ้อน


"ไม่มีแม่คนไหนที่ไม่ห่วงลูกหรอกนะตาม  แม้แต่ตัวตามเองแม่ก็ไม่เคยที่จะไม่ห่วง แต่เป็นเพราะพี่ตาเขาเป็นคนพิเศษที่ไม่เหมือนคนอื่น  แม่กลัวไปหมดทุกอย่างเลย โดยเฉพาะช่วงนี้แม่ฝันประหลาดด้วย แม่กลัวไปหมดเลยน่ะตาม กลัวพี่เค้าจะเป็นอะไรไป" แม่แตนเอ่ยด้วยความกังวล


     เมื่อเห็นแม่เสียใจจนน้ำตาจะไหลทำให้กษิณวัตรไม่สามารถทำใจแข็งปกปิดอยู่ต่อได้ จึงยอมบอกความจริงกับแม่เพื่อให้ทำใจแต่เนิ่น ๆ


"แม่จำได้ไหมครับ ที่หลวงตาเคยบอกแม่ว่าพี่ตาเป็นคนมีสองวิญญาณในร่างเดียว ที่ทำให้พิเศษกว่าคนอื่น ๆ ทำให้พวกเราทุกคนต้องช่วยกันทำบุญเยอะ ๆ เพื่อให้ผลบุญนี้ช่วยคุ้มครองและปกป้องพี่ตาและวิญญาณอีกดวงน่ะครับ อีกไม่นานวิญญาณอีกดวงจะต้องกลับไปยังที่ ที่จากมาแล้วครับ แต่ไม่เป็นอันตรายต่อพี่ตานะครับแม่อย่าห่วงเกินไปนะครับ" กษิณวัตรเอ่ยปลอบมารดา


"แล้วจะไม่เป็นอันตรายต่อพี่ตาใช่ไหมลูก  ให้ยังไงแม่ก็เป็นห่วงนะ มันเหมือนแม่จะต้องเสียลูกสาวอีกคนไปใช่ไหมลูก แม่เลี้ยงเค้ามานะจะให้แม่ไม่เสียใจได้ยังไง"  แม่พูดไปสะอื้นไป น้ำตาไหลเป็นทางในขณะที่กษิณวัตรได้แต่เช็ดน้ำตาให้มารดา


"ถึงส่วนหนึ่งของพี่ตาจะกลับไปที่จุดเดิม แม่ก็ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ พี่เขาไปทางนั้นเขามีคนดูแลและปกป้องคุ้มครองครับ  แม่เชื่อตามนะครับ ยิ่งแม่เสียใจ พี่ตาอีกคนก็ยิ่งเสียใจ แต่ถ้าแม่มีความสุข พี่ตาอีกคนก็จะได้ไม่ต้องเป็นกังวล ให้พี่เค้าไปทำหน้าที่ของตัวเองนะครับ  แม่เชื่อตามนะครับ แม่ก็รู้ว่าตามสามารถล่วงรู้ได้เพราะอะไร แม่ไม่เชื่อตามเหรอครับ" กษิณวัตรพยายามปลอบมารดาโดยการอวดอ้างความสามารถของตนเอง


"แม่เชื่อจ๊ะ แม่เชื่อตาม แม่จะพยายามนะตาม  แล้วพี่เขาจะกลับไปเมื่อไหร่หรือตาม"  เมื่อเห็นมารดายอมฟังเหตุผลและพยายามที่จะทำตามคำแนะนำกษิณวัตรก็จำต้องบอกไป


"อีกไม่นานครับแม่ ขึ้นอยู่กับพระจันทร์  เพราะพี่เขามาเพราะพระจันทร์นำทางให้พบเส้นทางผูกพันธ์กับพวกเรา ดังนั้น พระจันทร์จะพาพี่เขากลับไปยังที่ ที่เขาจากมาครับ ที่นั่นคนที่รัก และรอพี่เขาด้วยความรักก็รอพี่เขาอยู่ครับ"

***********


มีทั้งสั้น  ทั้งยาวนะคะ  พอดีพยายามถ่ายทอดสิ่งที่ออกมาจากหัวแล้วเรียบเรียงเป็นตัวอักษรให้คนอ่านเห็นในสิ่งที่คิดน่ะค่ะ  ขาดบ้าง  เกินบ้าง สำนวนไม่เป๊ะบ้าง ต้องขออภัยด้วยนะคะ

***แบบว่ามันเอี่ยวกัน 2 เรื่องน่ะค่ะ เพราะมันผุดในหัวมาทั้ง 2 เรื่องเลย ส่วนของลิขิตใจ...ยัยตาทิพย์นั้น พิมพแล้วลบ ลบแล้วพิมพ์หลายรอบเลยค่ะ เพราะมันถ่ายทอดแล้วอ่านย้อนเป็นตางงแท้ เลยยังไม่กล้าลงค่ะ

ปล. ขอบคุณหลาย ๆ เด้อค่า (เสียงพี่จิน ก้องในหัวเลย 5555) สำหรับผู้อ่านทุกท่านค่ะ แม้แค่แวะมาก็ดีใจหล๊ายหลาย เด้อค่า

         ขออภัยอีกอย่างนะคะ ไม่รู้กดโดนปุ่มไหนตัวอักษรเลยแปลก ๆ มีทั้งใหญ่ทั้งเล็ก แบบว่าพิมพ์ในมือถือน่ะค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 508 ครั้ง

305 ความคิดเห็น

  1. #266 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:13
    โอ้ 555555
    #266
    0
  2. #192 babyjan2 (@babyjan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:32
    ยังมีพิมพ์ผิดเยอะเลยนะคะ แอบเวียนหัวเลยนะนี่ 555+
    #192
    1
    • #192-1 pranayakhe (@pranayakhe) (จากตอนที่ 4)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:23

      ต้องขออภัยด้วยค่ะ แต่งสดพิมพ์ในโทรศัพท์ค่ะ มันก็จะมั่ว ๆ หน่อย เก๋าก๋อโท๊ษ
      #192-1
  3. #128 นิรนาม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 21:03

    ลองเปลี่ยน 555 เป็นฮ่าๆๆๆ จะดีกว่าไหมคะ เป็นการเลียนเสียงหัวเราะที่อ่านสบายตาดีนะคะ :)

    #128
    1
    • #128-1 pranayakhe (@pranayakhe) (จากตอนที่ 4)
      21 มกราคม 2562 / 22:10

      ได้ค่ะ อันใหม่จะเปลี่ยนเป็นแบบนี้นะคะ ส่วนอันเก่า ๆ จะขอเป็นรีตอนจบแล้วน่ะค่ะ
      #128-1
  4. #27 张绮文 (@SK_is_me) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 17:12
    เราอ่านชื่อเหมือนกับเม้นล่างเลย นึกว่าเป็นคนเดียสซะอีก
    #27
    0
  5. #18 mochi mochi narek (@mewnarek-2507) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 16:45
    แว๊บแรกอ่านชื่อนางเอกเป็น หมอก-รอง-แก้ว 5555555 หนูขอโทษค่าาา
    #18
    0
  6. #11 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 22:27
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-06.png ดีต่อใจ
    #11
    0
  7. #10 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 13:34

    รอนะคพ
    #10
    0