Dangerous love รักร้ายนายยมทูตจอมหยิ่ง (จบแล้ว)

ตอนที่ 36 : Chapter 30 ใครคือเจ้าหญิงของเอเลนกันแน่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 550
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 ส.ค. 60

            Chapter 30 ใครคือเจ้าหญิงของเอเลนกันแน่

 

            “นี่เหรอ แฟนของเอเลน?”

            คำถามนี้ของท่านคอร์ดิเลียร์ทำให้ฉันถึงกับเขินหนักกว่าเก่า พี่เชษฐ์ได้แต่ยิ้มอยู่ห่างๆ ท่านคอร์ดิเลียร์มองหน้าฉันแววตาแสนอ่อนโยนนั่นทำให้ฉันอดหลงใหลไม่ได้ ฉันกำลังจะปฏิเสธเธอ แต่ว่าเธอกลับเสกอะไรบางอย่างขึ้นมาจากมือ แสงสีฟ้าราวกับเกลียวคลื่นปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเธอโอบล้อมเป็นรูปวงกลม และทันทีที่แสงหายไปปรากฏเป็น กำไลถัก มีบรรดาเปลือกหอยเล็กๆประดับอยู่รอบๆกำไล แต่ที่น่าสนใจคือ มีอัญมณี จากท้องทะเลอย่างเพชรบลูไดม่อนสีน้ำเงิน ดูๆไปมันเหมือนเพชรต้องคำสาปก้องโลกเลย เธอไม่พูดอะไรทั้งนั้นเดินเข้ามาคว้าข้อมือข้างขวาของฉันและค่อยๆบรรจงผูกกำไลถักเส้นนั้นกับฉัน

            “น้าให้นะ ถือว่าเป็นของขวัญรับขวัญหลานสะใภ้ของน้า”

            คำของท่านคอร์ดิเลียรทำให้ฉันเขินจนพูดอะไรไม่ออก นี่ท่านเข้าใจอะไรผิดรึเปล่า ฉันกับเอเลนยังไม่ได้เป็นแฟนกันนะ ฉันหันไปขอความช่วยเหลือจากพี่เชษฐ์แต่ที่ไหนได้เจ้าตัวกลับได้แต่ยืนยิ้มมันน่าจับมาถลกหนังปิ้งกันมาก ช่วยอะไรไม่ได้เลย นี่ตกลงพวกเค้าวางแผนกันแล้วใช่ไหม

            “กำไลถักเส้นนี้ มีอำนาจการคุ้มครองจากภูติแห่งมหาสมุทรอยู่ หากว่าลงทะเลแล้ว จะได้รับการคุ้มครองจากน้าและเหล่าสัตว์ทะเล พวกเค้าจะไม่ทำอะไรเจ้า และนอกจากนี้ ยังทำให้เจ้าสามารถหายใจในน้ำได้ราวกับเป็นนางเงือกเลยเพราะอัญมณีชิ้นนี้เป็นอัญมณีล้ำค่า ไม่ใช่หาได้จากมิติทั่วไปแต่หาได้จากมหาสมุทร”   

            “แต่ท่านคอร์ดิเลียร์คะ รินรับมันไว้ไม่ได้ค่ะ และรินก็ไม่ได้เป็นแฟนกับเอเลนด้วย” ฉันรีบปฏิเสธก่อนที่ท่านคอร์ดิเลียร์จะเข้าใจผิดไปมากกว่านี้

            แต่แทนที่เธอจะตกใจแต่เธอกลับส่งยิ้มมาให้ฉันอย่างอ่อนโยน เธอผูกกำไลในมือฉันเสร็จ เธอมองไปยังพี่เชษฐ์ก่อนจะออกปากถาม

            “พิเชษฐ์ ฉันเข้าใจผิดไปหรอกหรือ?”

            “ขอรับท่านหญิง...อารินไม่ใช่แฟนเอเลนขอรับ”

            “อืม...ช่างมันเถิด ถือว่าฉันอยากจะให้ ฉันถูกชะตากับแม่หนูนี่เพียงคราแรกที่เห็น ก็คงไม่เป็นไรหรอกกระมังหากว่าให้ด้วยเสน่หา ไม่ต้องเรียกว่าท่านหรอก เรียกน้าดีกว่านะ”

            ท่านคอร์ดิเลียร์ช่างดูอ่อนโยน สุภาพและน่ารักมาก กิริยามารยาทนี่มันเลดิ้พิ้งค์สองชัดๆ ไหนจะการพูดการจาที่เนิบนาบช้าราวกับเต่าคลานอีก สงสัยเป็นการฟิวส์ชั่นกันระหว่าง ท่านเอเลนน่ากับเลดี้พิ้งค์ชัวร์ ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อนๆให้เธอเท่านั้นเพราะไม่รู้จะพูดคุยอะไรกับเธอดี

            “คอร์ดิเลียร์ เจ้ามาแล้วรึน้องรัก?”

            เสียงของท่านเอเลนน่าดังขึ้นทำให้พวกเราทุกคนหันกลับไปมองก่อนจะพบว่าท่านเอเลนน่าในตอนนี้มาถึงแล้ว ใบหน้าของเธอดูซีดเซียวมาก ไหนจะมีท่านวายุคอยประคองอยู่ ฉันได้แต่ถอนหายใจและคิดไปคิดมา หากว่าไม่สบายก็ไม่ควรมางานนี้หรือบางทีถ้ามาก็ไม่น่าจะใส่ส้นสูงปรี๊ดราวกับหอไอเฟลมาแบบนี้ ขืนล้มหัวฟาดพื้นขึ้นมาเนี่ยท่าทางจะจบไม่สวยแน่ ท่านคอร์ดิเลียร์หันไปมองพี่สาวเพียงชั่วครู่ก่อนจะวิ่งเข้าไปกอดพี่สาวจนเกือบจะเซล้มด้วยความคิดถึง ฉันคิดๆดูแล้วพี่น้องคู่นี้นี่เหมือนกันยังกับแกะจริงๆ

            “น้องสบายดีหรือ?” ท่านเอเลนน่าออกปากถามน้องสาว

            “น้องสบายดีแล้วพี่หญิงเล่า สบายดีหรือ? เหตุใดหน้าพี่ถึงซีดเซียวเยี่ยงนี้ พี่หญิงโหมงานหนักฤา?”

            ท่านคอร์ดิเลียร์ละออกมาจากอ้อมกอดพร้อมกับสำรวจร่างกายของพี่สาวตัวเอง ตอนนี้ฉันเห็นได้ว่าเธอเป็นห่วงพี่สาวของเธอเหลือเกิน ท่านเอเลนน่าทำให้เพียงถอนหายใจ เหมือนเธอกำลังเหนื่อยมาก แต่ก็ยังฝืนมางานนี้ ยิ่งเห็นแบบนั้นฉันก็ยิ่งอดห่วงไม่ได้ หน้าของท่านเอเลนน่าซีดเกินไปแล้วนี่ถ้าเอเลนมาเห็นจะทำหน้ายังไงเนี่ย

            “พี่ไม่เป็นไร....พี่เพียงแค่เพลียเท่านั้น น้องอย่าได้กังวลเลย”

            “พี่หญิง จะให้น้องไม่กังวลได้อย่างไรเล่า หน้าพี่ซีดเช่นนี้ น้องห่วงพี่เหลือเกิน”

            สิ้นคำของท่านคอร์ดิเลียร์เธอได้ยกมือข้างซ้ายขึ้น ส่วนมือข้างขวานั้นหมุนวนบนฝ่ามือซ้ายของตน และแสงสีฟ้าได้ปรากฏขึ้นเป็นรูปเกลียวคลื่นเหมือนกับตอนที่ท่านเสกสร้อยให้ฉันไม่มีผิด แต่แทนที่มันจะมีสร้อยหรืออะไรออกมาแต่สิ่งที่เกิดคือ ท่านคอร์ดิเลียร์ ปล่อยพลังน้ำทั้งหมดไปหาท่านเอเลนน่า สายน้ำโอบล้อมตัวของเธอก่อนที่มันจะกลายเป็นผงระยิบระยับราวกับเพชรกระทบกับแสงแดดสวยงาม ฉันไม่รู้ว่าหมายความว่ายังไง แต่สีหน้าของท่านเอเลนน่านั้นดูสดใสขึ้นทันตาเห็น

            “หวังว่าเวทรักษาแห่งภูติทะเลจะช่วยพี่หญิงจนจบงานนี้ได้ พี่หญิงอย่าได้ฝืนตัวเองอีกเลย”

            ท่านเอเลนน่าทำได้เพียงพยักหน้าให้กับน้องสาวเท่านั้น และกว่าที่ท่านเอเลนน่าจะทักฉันเนี่ย ฉันแทบจะคิดว่าตัวเองเป็นอากาศธาตุอยู่ตั้งนานเพิ่งมาเห็นเหรอคะ?

            “อาริน...เราไม่ได้ทักเลย มากับคอร์ดิเลียร์งั้นฤา? แล้วเอเลนเล่า?” ท่านเอเลนน่าออกปากถามฉัน

            “กระผมขอตอบแทนนะขอรับ ท่านชายตอนนี้ไม่ทราบว่าไปไหน จึงได้ให้กระผมดูแลอารินไปก่อนขอรับ” พี่เชษฐ์ คำพูดที่แสนจะสุขุม

            บอกตามตรง ขอกรี๊ดกับความสุขุมของพี่ได้ไหม น้ำเสียงพี่หล่อไม่พอ หน้าก็หล่อ นิสัยก็ดี อ่อนโยนเอาใจสุภาพสตรีเก่ง โอ้ย คะแนนเอาไปเลย 10 เต็ม 10 จะผิดไหมหากว่าจะหันมาชอบพี่เชษฐ์แทนเอเลน(?)

            “งั้นฤา?...เข้างานกันเถิด ประเดี๋ยวงานจะเริ่มแล้ว เอเลนคงโผล่หัวมาในไม่ช้า เจ้าลูกชายคนนี้นี่ช่าง อย่าให้เห็นนะ จะบ่นให้” ท่านเอเลนน่าออกปากบ่นเบาๆ

            “พี่หญิง อย่าได้โกรธหลานเลยพี่หญิง ประเดี๋ยวหลานก็คงมา เรากลับไปเข้างานก่อนเถิด บัดนี้ท่านพ่อคงรอแล้ว”

            สิ้นคำของท่านคอร์ดิเลียร์ ตอนนี้พวกเราพากันเดินเข้าไปในส่วนของฟลอเต้นรำ แต่แทนที่ฉันจะได้เดินไปกับพวกท่านเอเลนน่า แต่กลับถูกพี่เชษฐ์ลากออกมาก่อน ฉันยังไม่ทันได้เอ่ยถามอะไร เขากลับพาฉันมายัง สะพานแห่งความรัก เขาส่งยิ้มให้ฉันก่อนจะโค้งคำนับฉัน ทำให้ฉันรู้สึกทำตัวไม่ถูกเมื่อถูกคนที่อายุมากกว่าถึง หลายพันปีมาโค้งคำนับแบบนี้ ฉันถึงกับหน้าหวอเลยทีเดียว

            “พี่เชษฐ์ โค้งให้รินทำไมคะ?” ฉันออกปากถามด้วยความตกใจ

            “พี่ทำความเคารพ ในฐานะที่เธอ เป็นเจ้าหญิงของเอเลน ตอนนี้หน้าที่ของพี่จบแล้วล่ะครับ เธอเดินข้ามฝากไปนะครับ แล้วจะพบคำตอบ”

            สิ้นคำของพี่เชษฐ์ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ถามอะไรเขากลับเดินจากไปเสียแล้วทิ้งให้ฉันได้แต่สงสัยว่าเขาต้องการสื่ออะไร ตอนนี้รู้สึกสงสัยมากว่าอะไรกันคือคำตอบของพี่เชษฐ์ ฉันชั่งใจเพียงชั่วครู่ว่าควรข้ามสะพานนี้ไปหรือไม่ เพราะฉันจำได้ในความฝันของฉัน ฉันได้พบเอเลนอยู่อีกฝากของสะพาน หากว่าฝันเป็นจริงก็ขอให้เป็นแบบนั้นเถอะ ฉันหลับตาลงก่อนจะกลั้นใจเดินข้ามสะพานไป เสียงเพลงที่คลอเบาๆมันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเดจาวู

            และทันทีที่ลืมตาขึ้น สิ่งที่ฉันเห็นคือ เอเลนที่อยู่ในชุดเจ้าชายสไตล์ยุโรปสีดำ ข้างหลังมีปีกสีขาวสยายอยู่ แสงจันทร์ที่สาดส่องทำให้ใบหน้าของเขาดูหล่อขึ้นในทันตาเห็น ไหนจะหิ่งห้อยที่รายล้อมเรา มันเหมือนกับฉันล่องลอยอยู่ในความฝันอันแสนหวาน ฉันพยายามจะเดินบนส้นสูงที่จะแสนจะยากลำบาก แต่แล้ว ด้วยความที่ฉันไม่ถนัดกับความสูงระดับหอไอเฟลทำให้ฉันสะดุดขาตัวเอง

            “ว้าย”

            ฉันร้องด้วยความตกใจ แต่แล้วในตอนนั้นเอง เอเลนกลับคว้าตัวฉันไว้ได้ทันและกระชากฉันเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน ตอนนี้ฉันเขินไปหมดใจมันเต้นรัวจนแทบจะหยุดไม่อยู่ให้ตายเถอะ ใกล้กันแบบนี้ฉันเขินนะ แต่เดี๋ยวก่อน ทำไมกัน ฉันรู้สึกได้ถึงหัวใจของเอเลนที่เต้นรัวเหมือนกันและเป็นจังหวะเดียวกับฉัน

            “ยัยซุ่มซ่าม” เอเลนบ่นเบาๆ

            เขาค่อยๆปล่อยฉันออกจากอ้อมแขน ฉันทำได้เพียงมองหน้าเขา แต่ทันทีที่มองฉันกลับเลือกที่จะหลบตา ฉันไม่กล้าสบตาเขา กลัวว่าใจฉันจะหวั่นไหวไปมากกว่านี้ ฉันกลัวว่าที่เอเลนทำไปทั้งหมดเพียงเพื่อปั่นหัวฉันเล่น หากว่าเป็นแบบนั้น ฉันคงรู้สึกเสียใจมาก แต่ว่าในขณะนั้นเอง เขากลับเชยคางฉันและจับหน้าฉันหันมาจบตากับเขา ดวงตาสีแดงทรงเสน่ห์ทำให้ฉันละลาย

            “คิดอะไรอยู่?” เอเลนถามฉัน

            “ป่ะ....เปล่านะ”

            “โกหก หากไม่คิดอะไรเธอจะหน้าแดงเหรอ?”

            “คือฉัน.....”

            “ฉันมีอะไรบางอย่างอยากจะบอกเธออาริน ในคืนนี้ คืนที่ฉันจะได้คุยกับเธอตรงๆสักที”

            แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ตอบอะไร เขากลับใช้มืออีกข้างหนึ่งโอบกอดฉันไว้ เขาค่อยๆก้มหน้าลงเรื่อยๆ ให้ตายเถอะ อย่าเข้าใกล้มากกว่านี้เลยแค่นี้ก็เขินจะแย่แล้วนะเอเลน นี่นายจะฆ่าฉันให้ตายคาที่เลยรึไงเนี่ย ฉันหลับตาลงเพราะไม่อยากจะมอง แต่แล้ว เสียงลมหายใจที่รดต้นคอของฉันทำให้ฉันรู้สึกวาบหวิวแปลกๆ

            “มาเป็นเจ้าหญิงของฉันได้มั้ย?”

            เสียงกระซิบของเอเลนทำให้ ฉันถึงกับตาโต ตอนนี้สมองของฉันไม่สามารถคิดอะไรได้อีก คำของเอเลนยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหายไปไหม นี่ฉันฝันไปใช่ไหมใครก็ได้กระโดดถีบฉันที เผื่อฉันจะได้ตื่น

            “I love you My Princess

            อีกคำที่เอเลนกระซิบข้างหู ทำให้ฉันไม่อาจควบคุมอะไรได้อีก ฉันกำลังฝัน กำลังฝันใช่ไหม อาริน แกตื่นเดี๋ยวนี้นะ ตื่นสิยะ ฉันตบแก้มตัวเองเบาๆก่อนจะพบว่ามันเจ็บ ให้ตายเถอะนี่ฉันไม่ได้ฝัน เอเลนบอกรักฉัน อยากจะกรี๊ดให้ดังไปถึงดาวอังคารจริงๆ

            “นี่เธอคิดว่าเธอฝันเหรอ?” เอเลนถามฉัน

            เอเลนค่อยๆปล่อยมือจากฉัน รอยยิ้มแสนอ่อนโยนทำให้ฉันพูดอะไรไม่ออก ยิ่งเห็นเขาเสกดอกไม้ออกมาจากฝ่ามือและยื่นมาให้ฉัน ดอกโรสเมรี่ ความหมายถึงความทรงจำ มันสื่อความหมายว่า ฉันจะจดจำเธอไปตลอดกาล ฉันรู้สึกว่าโลกมันหยุดหมดเพียงแค่เราสบตากัน ฉันหน้าแดงไปหมดมันเขินจนแทบอยากจะกระโดดกัดใครให้มันรู้แล้วรู้รอดจริงๆ เอเลนโอบกอดฉันไว้อีกครั้ง อ้อมแขนของเขาแข็งแรงและอบอุ่นจนทำให้ฉันอยากจะอยู่แบบนี้ตลอดกาล หากว่ามันเป็นความฝันคงเป็นฝันที่ดีที่สุดแต่นี่มันคือความจริง

            “นายจะแกล้งให้ฉันดีใจเล่นใช่ไหม?” ฉันถามออกไป ถึงยังไงก็เถอะ ฉันเผื่อใจเอาไว้แล้วหากว่าไม่รักกันจริงฉันก็จะได้ตัดใจ แต่สีหน้าของเอเลนนี่สิ ดูจริงจังมากกว่าจะพูดเล่น เขาส่งยิ้มมาให้ฉันก่อนจะกระซิบข้างหูอีกรอบ

            “แล้วที่ฉันกอดเธอแบบนี้ล่ะ คิดว่าฉันทำเล่นๆเหรอ? ฉันไม่รู้ว่าเธอเข้ามาอยู่ในใจฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แค่ว่าตอนนี้เธอเอาใจฉันไปหมดแล้วแค่นั้นพอ เหตุผลแค่นี้ จะทำให้เธอยอมมาเป็นเจ้าหญิงของฉันได้รึเปล่า?”

            ให้ตายเถอะ คำพูดของเอเลนกำลังจะทำให้ฉันไม่อาจต้านทานได้ ยิ่งเขาค่อยๆเชยคางของฉันขึ้น ใบหน้าของเขาก้มลง ก้มลงและสุดท้าย เขาค่อยๆจูบฉันอย่างอ่อนโยน ทันทีที่ริมฝีปากสัมผัสกัน เขาค่อยๆบีบคางของฉันเบาๆเพื่อให้ลิ้นของเขาเข้ามาในปากเพื่อชิมรสชาติได้อย่างสะดวก ฉันรู้สึกว่าแทบจะลืมหายใจ มันเหมือนกับเอเลนได้ช่วงชิงลมหายใจไป ใบหน้าฉันร้อนผ่าว ฉันพยายามจะดันอกเขาออกเมื่อรู้สึกว่ากำลังจะหมดอากาศหายใจ ทันทีที่เขาค่อยๆคลายอ้อมกอด เขามองหน้าฉันอีกครั้ง

            “นี่นาย นายขโมยจูบฉันไปสองครั้งแล้วนะ” ฉันโวยวายแก้เขิน

            “แต่เธอก็สมยอมนี่”

            “นี่นาย”

            “อาริน...เธอคิดยังไงกับฉันกันแน่ บอกฉันได้รึเปล่า?”

            ฉันรู้สึกพูดอะไรไม่ออก เมื่อเอเลนมาถามฉันแบบนี้ ใจอยากจะตอบนะ แต่ไม่รู้ว่าจะตอบเขาด้วยคำว่าอะไรดี มันสับสนไปหมด และก็กลัว ความรู้สึกหลายๆอย่างมันตีกันจนทำให้ฉันไม่อาจพูดอะไรได้ ฉันกลัวว่าสักวันหากว่าฉันต้องกลับบ้านไป ฉันจะไม่ได้เจอเอเลนตลอดกาล

            “ฉัน...”

            ฉันกลั้นใจจะพูด สีหน้าของเอเลนนั้นดูเคร่งเครียดมากราวกับว่าคำตอบของฉันนั้นสำคัญกับเขามาก ฉันรู้ดีว่าคำตอบนั้นมันสำคัญ แต่ฉันควรจะพูดยังไงดี

            “เอเลน...ฉัน”

            รักนาย....

            ฉันกำลังจะพูดคำนี้อยู่แล้วเชียว แต่ว่า กลับมีนางมารร้ายนามวิเวียนนา เดินเข้าและกรีดร้องราวกับเปรตขอส่วนบุญและวิ่งเร่าๆมาหาเอเลนเสียก่อน ทำให้ฉันกลืนคำว่ารักนั่นลงคอไป ใครก็ได้เอายัยนี่ไปเก็บทีมันแย่งซีน

            “เอเลน ทำไมไปอยู่กับยัยนี่ได้?” วิเวียนนาพูดพร้อมกับทำหน้าเหมือนโดนไส้เดือนไชขา

            บอกตามตรงตอนนี้อยากจะตบนางมาก กำลังจะบอกเอเลนแล้วเชียวว่ารู้สึกยังไง ยัยนี่มาทำไมเนี่ย อยากจะจับยัยนี่ฆ่าหมกท่อจริงๆ หมันไส้ เอเลนทำหน้าเหมือนกับไม่ไหวจะเคลียร์ เขาส่งสายตามาหาฉันเพื่อขอร้องให้เอายัยตุ๊กตาผีนี่ออกไปที จริงอยู่ที่นางแต่งตัวเหมือนกับตุ๊กตาพองแล้วพองอีกยังกับยัดสุ่มไก่มาเป็นสุ่มไม่พอทรงผมที่เวอร์วังอลังการเอาเรือไปไว้บนหัวนี่คือ หล่อนอยากจะโดนโคมไฟติดหัวตายมากใช่ไหมเนี่ย เห็นแล้วอยากจะกระโดดถีบยอดหน้าให้ไปไกลๆเอเลนจริงๆ

            “นี่นังคนรับใช้ไม่เจียมตัว อย่างเธอไม่มีสิทธิ์เป็นคู่เปิดฟลอกับเอเลนหรอกย๊ะ” หน๊อยดูนางเยาะ

            “แล้วเธอมีสิทธิ์เหรอ?” ฉันย้อนถาม

            ตอนนี้ในใจของฉันพยายามท่องคำว่า อดทนๆ อย่าตบๆ เป็นล้านรอบ แต่ดูท่าว่าจะยิ่งท่องความอดทนก็จะยิ่งขาดใครก็ได้เอายัยนี่ออกไปที

            “อารินมีสิทธิ์ที่จะเต้นรำกับเรา เพราะเธอเป็นพาร์ทเนอร์ของเราไม่ใช่เธอ”

            คำนี้ของเอเลนทำให้วิเวียนนาถึงกับหน้าแตก สมน้ำหน้าโดนผู้ชายปฏิเสธ ฉันเบ้ปากเยาะเย้ยราวกับว่าฉันเป็นผู้ชนะ ยิ่งเอเลนแงะมือของนางออกฉันยิ่งรู้สึกสะใจ เขาเดินมาหาฉันและจับมือฉันไว้ท่ามกลางสายตาอิจฉาริสยาของวิเวียนนา น้ำหน้าอย่างนางคงทำอะไรไม่ได้นอกจากกรี๊ดเป็นนางร้ายในละครหลังข่าวอย่างเดียวนั่นแหละ

            “ตอนนี้อารินคือว่าที่คู่หมั้นเรา จงเข้าใจเสียวิเวียนนา อารินคือเจ้าหญิงของเรา ไม่ใช่เธอ”

            นั่นแหละค่ะท่านผู้ชม ในที่สุดผู้ชนะก็คือฉัน เอเลนจับแขนของฉันให้ควงแขนของเขาไว้และเดินไปด้วยกัน ฉันหันหลังไปเยาะเย้ยวิเวียนนาที่ตอนนี้กรี๊ดและเต้นเร่าๆยังกับแมวโดนน้ำร้อนลวกด้วยความสะใจ

            ให้มันรู้ซะบ้าง ว่าใครเป็นใคร

 

 

            โปรดติดตามตอนต่อไป.....................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

278 ความคิดเห็น

  1. #168 ccm_diamond (@ccm_diamond) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 16:35
    ตอนนี้ฟินมากกกก ก ไก่ ล้านตัว ถ้าวิเวียนนาไม่มาขัด จะโรแมนติกอยู่แล้วเชียวววว เสียดาย
    #168
    0
  2. #110 Mymild♥ (@naparada_mild) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 15:12
    โอ้ย สะใจ นั่งจิกหมอนแทบขาดเลย><
    #110
    0
  3. #108 rodjana yapan (@panrodjana) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 14:48
    รอค่ะๆๆๆ
    #108
    0
  4. #105 Yurino Suki (@thiptiwapornlove) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 12:53
    ต่อไวๆเนออออ. อารมมันค่างงง
    #105
    0
  5. #104 DarkKillerMiharu (@darkkillermiharu) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 11:56
    มาต่อเร็วๆน่าาา อยากอ่านต่อ แง่ง
    #104
    0
  6. วันที่ 23 เมษายน 2559 / 10:17
    เอายายวิเวียนนาออกไป!!!!!!!!!!
    #103
    0
  7. #101 blue bunny (@minerwa13) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 06:48
    ทั้งฟินทั้งสะใจเลยจ้าาา ให้มันได้อย่างนี้สิ 55555 สะใจ สมน้ำหน้ายัยเปรตขอส่วนบุญ
    #101
    0