Dangerous love รักร้ายนายยมทูตจอมหยิ่ง (จบแล้ว)

ตอนที่ 40 : Chapter 34 หลีกหนีความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 ส.ค. 60

            Chapter 34 หลีกหนีความจริง

            Wayu Part.

            “เอเลนน่า!

            ทันทีที่ร่างของหญิงอันเป็นที่รักของผมสิ้นสติไป ก็พยายามที่จะปลุกให้เธอตื่น ร่างของเธอบอบช้ำเหลือเกิน ความเป็นห่วงมีมากขึ้นทุกที ความหวาดกลัวก็เช่นกัน ผมกลัวว่าจะเสียเธอไป มันมีลางสังหรบางอย่างบอกกับผมแบบนั้น สิ่งแรกที่ทำได้คือ ต้องพาเธอไปหาหมอให้เร็วที่สุด และหมอที่ใกล้มือที่สุดก็คือวีโอล่า เพื่อนร่วมแก๊ง 7 -11 (เพิ่งเปลี่ยนชื่อแก๊งค์เมื่อ 10 ปีก่อน)

            ผมหยิบแท็บเล็ทขึ้นมาก่อนจะรีบกดโทรไปหาวีโอล่า ทันทีที่เธอรับสาย ภาพของเธอฉายขึ้นลอยขึ้นมาจากหน้าจอเป็นภาพโฮโรแกรม ครึ่งตัวอยู่ตรงหน้าผม เธอทำหน้าเหมือนไม่พอใจที่โดนโทรมาตามตอนที่กำลังเต้นรำกับหนุ่มๆ

            “นี่ โทรมาตามฉันทำไมยะ คุณพ่อบ้าน มีอะไรว่ามา ถ้าไม่มีเดี๋ยวแม่จะตบด้วยส้นสูงเลยนิ” แม่สาวสีม่วงผู้มีสองเพศในตัวเอง อ่านไม่ผิดหรอก เธอมีสองเพศในตัวเองเพราะความผิดปกติของร่างกายทำให้ครึ่งบนเป็นหญิง ท่อนล่างเป็นชาย แถมยังสามารถท้องได้อีกด้วย เธอไม่ใช่กะเทย แต่เธอเป็นผู้มีความผิดปกติทางร่างกายเท่านั้น คุณเธอทำท่าเหมือนจะตบผมผ่านทางภาพโฮโรแกรม ปกติแล้วผมจะขำแต่ตอนนี้ผมไม่ขำ

            “ถ้าไม่เรื่องใหญ่จริงกระผมก็คงไม่โทรตามคุณหมอวีโอล่าหรอกขอรับ เอเลนน่าโดนทำร้าย รีบมาที่วังด่วน เรียกทุกคนมาด้วย ตอนนี้เอเลนหนีไป ฝากบอกให้พวกเค้าช่วยกันตามหาเอเลนด้วย เอเลนคงหนีไปไม่ไกล” ผมบอกอย่างรีบร้อน

            “เกิดอะไรขึ้นวายุ?” วีโอล่าออกปากถามผม น้ำเสียงและสีหน้าของเธอดูเปลี่ยนไปมาก เธอดูตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น สำหรับพวกเราแล้วเอเลนคือหลานรักของพวกเรา เพราะฉะนั้นเพียงหลานหายไปก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ได้เช่นกัน ยิ่งเอเลนเป็นเจ้าชายรัชทายาทของราจานีคาดว่า เรื่องวุ่นวายจะเกิดขึ้นในไม่ช้าหากข่าวรั่วไหลไป เพราะฉะนั้นยิ่งรู้น้อยที่สุดยิ่งดี

            “ฮาเดรียนมาที่นี่บุกมาทำร้ายเอเลนน่า ตอนนี้เอเลนรู้ความจริงแล้ว บอกให้พิเชษฐ์กับโยชิไปตามหาเดี๋ยวนี้ ก่อนที่หลานจะข้ามมิติ ผมคาดเดาว่าเอเลนต้องข้ามมิติในไม่ช้าแน่”

            “ไม่นะ...หลานจะข้ามมิติไม่ได้ เอางี้ฉันจะไปบอกสองคนนั้นให้ไปตามเอเลน ตอนนี้ห่วงความปลอดภัยเรื่องเอเลนน่าก่อน วายุ ไปที่วังให้เร็วที่สุด ฉันจะรีบไปรักษานางเดี๋ยวนี้ ฉันจะบอกเพื่อนๆให้เตรียมแผนตั้งรับ เชื่อเลยว่าพวกมันต้องบุกมาประกาศสงครามในไม่ช้า”

            สิ้นคำของวีโอล่าเธอก็วางสายไป ผมค่อยๆอุ้มร่างของเอเลนน่าอย่างอ่อนโยนและใช้เวทแสงของตัวเองเทเลพอร์ทกลับวังราจานี เพราะลางสังหรบางอย่างทำให้ผมหวาดกลัว ผมกลัวว่าจะเสียอะไรบางอย่างไปซึ่งผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร ทันทีที่สิ้นแสงสีขาวร่างของผมปรากฏขึ้น ยังห้องนอนของเอเลนน่าแล้ว ผมค่อยๆวางร่างของเธออย่างแผ่วเบา บนเตียง ยิ่งได้มองสภาพของเธอที่มีคราบเลือด และรอยตบบนใบหน้า ทำให้ผมรู้สึกผิดที่ไม่อาจช่วยเธอไว้ได้ ทำไมกัน ผมถึงไม่ยอมอยู่กับเธอตั้งแต่ต้นจนเกิดเรื่องได้ขนาดนี้

            ช่างเป็นพ่อบ้านที่บกพร่องต่อหน้าที่นัก

            ที่ปล่อยให้เจ้าหญิงที่ตัวเองต้องปกป้องอยู่ในอันตราย

            ผมส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะเดินไปยังตู้เสื้อผ้าของเธอ เพื่อหาชุดมาให้เธอใส่ แทนชุดที่แสนจะล่อแหลมและรัดรูปจนอาจทำให้เธอไม่สบายตัว ผมเลือกหยิบชุดนอนกระโปรงแขนยาวของเธอออกมาก่อนจะบรรจงถอดเสื้อผ้าของเธอออก แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไร วีโอล่ากับเหล่าเพื่อนๆ ร่วมแก๊งค์ทั้งหมดต่างพากันเทเลพอร์ทเข้ามาในห้อง ตามปกติแล้วจะไม่สามารถเทเลพอร์ทเข้ามาในห้องส่วนตัวของคนอื่นได้นอกจากว่าเจ้าของห้องจะอนุญาตหรือเป็นกรณีฉุกเฉินเท่านั้น

            เลดี้พิ้งค์มองหน้าผมด้วยสายตาตกตะลึง เธอเอามือทาบอกและพูด คุณพระ ตามสไตล์ของเธอ ส่วนท่านกฤษณ์ทำหน้าเจื่อน อาคาชิมองด้วยสายตาหื่นกามจนผมแทบอยากจะเดินเข้าไปและกระโดดถีบขาคู่ให้มันรู้แล้วรู้รอด มีไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำหน้าเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไรคือวีโอล่ากับลูก้าเท่านั้น

            “นี่นาย คิดจะซั่มกันต่อหน้าเพื่อนรึไง?” อาคาชิพูดและคำนั้นทำให้โดนท่านกฤษณ์ที่อยู่ใกล้ๆเอาหนังสือที่พกติดตัวมาฟาดหัวอย่างจัง

            “เอาล่ะ ตอนนี้หมอภาคสนามอย่างฉันอยู่ตรงนี้แล้ว ทุกคน ออกไปจากห้องนี้ให้หมด ณ บัดนาว ก่อนที่เจ๊จะจับตีก้นทีละคน ยกเว้นวายุที่ต้องอยู่ก่อน” วีโอล่าเริ่มออกคำสั่ง

            และทันทีที่คุณหมอภาคสนามเริ่มออกปากไล่ทุกคนต่างพากันออกไปจากห้องหมด ตอนนี้ในห้องเหลือเพียงผม วีโอล่าและเอเลนน่าที่นอนไม่ได้สติเท่านั้น เธอเริ่มต้นการตรวจร่างกายโดยการแตะเบาๆ ที่แผลตรงมุมปาก ก่อนจะเริ่มคิ้วขมวด เธอหันมามองหน้าผม ก่อนจะเสกกระเป๋าแพทย์ออกมา เธอค่อยๆสัมผัสตามร่างกายของเอเลนน่า จนกระทั่งมาหยุดที่ท้อง

            “วายุ...เอเลนน่าก่อนสลบมีอาการยังไงบ้าง เล่ามาให้หมด” วีโอล่าถามผม มือของเธอนั้นยังคงหยิบเครื่องมือแพทย์ออกจากกระเป๋า

            “ตอนนั้นเธอบอกว่าปวดท้อง”

            สิ้นคำของผม สิ่งที่ผมเห็นคือ วีโอล่าค่อยๆสัมผัสท้องของเอเลนน่าเบาๆ ก่อนจะหยิบหูฟังแพทย์ออกมา แตะเธอคิ้วขมวดเล็กน้อยก่อนจะหันหน้ามามองผม ทำให้ผมชักสงสัยว่าเธอจะมองอะไรนักหนา ตกลงว่าเอเลนน่าเป็นอะไรกันแน่ เธอแค่บาดเจ็บจากการโดนทำร้ายอย่างเดียวใช่ไหม หรือว่าจะมีอย่างอื่นแทรกซ้อน

            “ไม่ได้โดนต่อยท้องด้วย วายุ เอเลนน่ารอบเดือนขาดมากี่เดือนแล้ว มีอาการแปลกๆ รึเปล่า?”  วีโอล่าหันมาถามผม

            “ก็มีอาการแปลกๆ ช่วงนี้เอเลนน่าเพลียบ่อยๆ เหนื่อยง่าย และเบื่ออาหารด้วยกินอะไรไม่ค่อยลง แถมยังอารมณ์แปรปรวนด้วย รอบเดือนเธอหายไป...เดือนกว่าๆ แล้ว เอเลนน่าเป็นอะไรกันแน่วีโอล่า?”

            ตอนนี้ผมเป็นห่วงเอเลนน่าจนใจแทบจะขาดแล้ว หากว่าผมกระชากวีโอล่ามาและเขย่าๆ ให้รีบบอกมาได้ผมจะทำ แต่ทำไม่ได้ หากว่าทำมันเป็นการเสียมารยาท แม้จะเป็นเพื่อนสนิทแต่ตอนนี้เธอเป็นหมอ ผมชักเบื่อความใจเย็นของวีโอล่าแล้ว ยิ่งเธอค่อยๆ แตะหูฟังตามจุดต่างๆ ตรงท้องของเอเลนน่าด้วย แสดงว่ามันต้องมีอะไรสิ เธอเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผมก่อนจะยิ้มให้ผม ตอนนี้ผมไม่ตลกด้วยนะ

            “ยินดีด้วยนะวายุ นายกำลังจะมีลูกแล้ว เอเลนน่ากำลังท้อง แถมยังท้องแฝดด้วย ฟังจากเสียงแล้วแฝดแน่”

            สิ้นคำของวีโอล่าทำให้ผมดีใจจนแทบสิ้นสติ นี่ผมกำลังจะมีลูก กำลังจะเป็นพ่อคน ความรู้สึกตอนนี้คือ มันไม่สามารถอธิบายอะไรออกมาเป็นคำพูดได้ แม้ตอนแรกจะมีเอเลนที่รักเหมือนลูก แต่ตอนนี้มีลูกจริงๆ ให้ตายเถอะ ดีใจจนแทบบ้าแล้วเนี่ย อยากจะประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่าวายุกำลังจะมีลูกแล้วครับ นี่คงเป็นของขวัญที่พระเจ้ามอบให้ผม ผมยิ้มและหัวเราะจนแทบน้ำตาเล็ด วีโอล่ามองหน้าผมก่อนจะหัวเราะเบาๆ เธอคงขำผมที่ผมดีใจขนาดนี้

            “วายุ...แต่ฉันมีเรื่องจะบอกนายนะ คือหลานโดนแรงกดทับ มีโอกาสเสี่ยงที่จะแท้ง เพราะฉะนั้น 3 วันนี้ ห้ามให้เอเลนน่าเดินมากเกินไป หรือเอาง่ายๆ เก็บตัวนอนอยู่บนเตียงจะดีที่สุด ฉันจะจัดยาให้ หลานจะได้แข็งแรง ส่วนเรื่องเอเลนตอนนี้โยชิกับพิเชษฐ์ไปตามแล้วไม่ต้องห่วง เชื่อว่าหลานต้องกลับมา”

            ความดีใจของผมตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นความกังวล แท้งง่ายเหรอ? เพราะไอ้ผู้ชายสารเลวนั่นอีกแล้ว เพียงแค่คิด ผมก็อยากจะฆ่ามันให้รู้แล้วรู้รอด วีโอล่าค่อยๆบรรจงทำแผลให้เอเลนน่าอย่างเบามือที่สุดก่อนจะจัดการเอายาออกมาจากกระเป๋าและจัดให้อย่างดี สายน้ำเกลือก็ยังไม่ขาด

            “วายุ...ฉันขอตัวไปวางแผนรบก่อนนะ ดูแลเอเลนน่าดีๆด้วยล่ะ”

 

            ------------------------------------

 

            “เอเลน...หยุดก่อนสิเอเลน!” ฉันพยายามตะโกนเรียกเอเลนที่พยายามเดินหนี

            ตอนที่รู้ความจริงฉันเองก็ช็อกไม่ต่างกัน แต่คนที่ช็อกมากที่สุดก็คงไม่พ้นเอเลนถึงได้เดินหนีไปแบบนี้ ยิ่งเรียกเอเลนก็ยิ่งหนี จนในที่สุดความอดทนมันก็หมดลง ฉันวิ่งเข้าไปกอดเอเลนจากทางด้านหลัง ความรู้สึกที่รับรู้ได้คือ แรงสั่นเทาและเสียงสะอื้นของเอเลน

            “เธอปล่อยฉันไปเถอะ ฉันมันลูกปีศาจ” เอเลนพูดทั้งน้ำตา

            ยิ่งเขาพยายามจะปล่อยมือฉันออก ฉันก็ยิ่งกอดแน่น ตอนนี้สิ่งที่จะเยียวยาจิตใจที่แสนจะบอบช้ำของเอเลนได้ก็คงไม่พ้นอ้อมกอดและความรักจากคนรอบข้าง ยิ่งเห็นเขาร้องไห้น้ำตาก็ยิ่งไหล ได้โปรดเถอะ อย่าร้องเลยเอเลน เขาหันหน้ามาเผชิญหน้ากับฉัน ใบหน้าแสนหล่อเหลานั้นเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาที่ไหลรินออกมาจากความเจ็บปวด ฉันเอื้อมมือไปหมายจะเช็ดน้ำตาให้แต่กลับถูกเอเลนปัดออกอย่างไม่ใยดี

            “อย่ามายุ่งกับฉันเลยอาริน ฉันมันตัวอันตราย คนอย่างฉันมันไม่สมควรเป็นเจ้าชายรัชทายาทราจานี ไม่สมควรเกิดมาด้วยซ้ำ!

            เอเลนร้องไห้ราวกับจะขาดใจ เขาทุบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีก ยิ่งเขาเจ็บปวดแบบนี้ฉันยิ่งทอดทิ้งเขาไปไม่ได้ ฉันกอดเขาไว้อีกครั้งกอดทั้งน้ำตา หวังว่าอ้อมกอดและความรักที่ฉันมีจะช่วยให้บรรเทาความเจ็บปวดนี้ได้

            “เอเลน นายก็ยังเป็นนายนี่...แม้จะมีสายเลือดปีศาจ เรื่องนี้นายไม่ผิดนะเอเลน ไม่มีใครผิดหรอก ทุกคนถูกในแบบของตัวเอง อย่าโทษตัวเองอย่าทำร้ายตัวเองเลยเอเลน ฉันจะอยู่ข้างนายเอง ต่อให้คนทั้งโลกหันหลังให้นาย แต่นายอย่าลืมนะว่านายยังมีท่านเอเลนน่า น้าๆของนาย เพื่อนๆและฉันอยู่ตรงนี้เคียงข้างนายเสมอนะเอเลน ทุกคนรักนาย ไม่อยากให้นายตายทั้งนั้น พวกเค้าทำแบบนี้ก็เพื่อปกป้องนาย” ฉันบอกกับเอเลน

            คำพูดของฉันทำให้เอเลนนิ่งเงียบ เขาไม่พูดอะไร แต่กลับกอดฉันแน่นกว่าเดิม เขาร้องไห้อย่างไม่อายใครต่อหน้าฉัน ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นเอเลนในมุมนี้ มุมที่อ่อนแอที่สุด แม้จะเป็นเจ้าชายแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีความรู้สึก เจ็บได้ร้องไห้เป็นเหมือนกันทุกคน

            “อาริน ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้อีกแล้วอาริน ฉันมันเป็นปีศาจ ฉันอาจจะฆ่าเธอเมื่อไหร่ก็ได้”

            “ปีศาจแล้วไง นายเป็นคนดีนะเอเลน นายช่วยเหลือคนอื่น ปกป้องคนอื่นทั้งๆที่ไม่ใช่ญาติพี่น้องตัวเอง พยายามทำเพื่อคนอื่น ไม่เคยทำร้ายใครนี่ ทำไมฉันต้องกลัวด้วย นายจะไม่มีทางฆ่าใครได้ เพราะหากนายเลวจริงๆทันทีที่นายรู้ว่าตัวเองเป็นปีศาจนายก็คงฆ่าทุกคนในมิตินี้ทิ้งและเปิดทางให้ปีศาจตนอื่นเข้ามาแล้ว แต่นายไม่ทำ นายกลับเลือกที่จะหนี”

            “อาริน...”

            “ถ้านายดึงดันว่าจะไปฉันก็จะไปกับนายด้วย ฉันทิ้งนายไว้คนเดียวไม่ได้เอเลน ตอนนี้นายกำลังอ่อนแอและต้องการใครสักคน ให้ฉันอยู่ข้างนายนะ”

            คำพูดนั้นของฉันทำให้เอเลนนิ่งไปชั่วขณะ เขาพูดอะไรไม่ออก ไม่มีแม้แต่เสียงสะอื้น ฉันค่อยๆคลายอ้อมกอดออกก่อนจะค่อยๆเอามือเช็ดน้ำตาให้เขาอย่างเบามือที่สุด เขาไม่อาจปฏิเสธได้เลย เขามองหน้าฉันอย่างตกตะลึง

            “ทำไมเธอถึงอยากอยู่กับฉัน ทั้งที่รู้ว่าฉันเป็นปีศาจ” เอเลนถามฉันมือของเขาเอื้อมมาเช็ดน้ำตาให้ฉัน เขาพยายามส่งยิ้มให้ฉันอีกครั้ง ยิ้มทั้งน้ำตา

            “ก็ฉันรักนายนี่เอเลน ฉันทิ้งนายไปไม่ได้ ไหนว่าจะปกป้องฉันด้วยชีวิตไง ทำไมทิ้งกันง่ายแบบนี้ เอเลนนายนี่มันบ้าที่สุด!” ฉันตะคอกใส่พร้อมกับเดินเข้ามาทุบอกเอเลนทั้งน้ำตา

            “บ้าจริงๆเลย ฉันอุตส่าห์รักนาย ทำไมนายต้องทิ้งฉัน”

            “อาริน....”

            ฉันรู้สึกได้ว่าเอเลนนิ่งไป และยิ่งมองหน้า ฉันยิ่งรู้สึกได้ว่าเอเลนกำลังดีใจและดีใจมากด้วย เขายิ้มให้อีกครั้งก่อนจะกุมมือฉันเอาไว้ ดวงตาที่เขามองมามีแต่ความอ่อนโยน อ่อนโยนมากจนแทบจะทำให้ฉันเคลิ้มและแอบคิดถึงยมทูตคนนั้นหรือว่าเอเลนคือเขาคนนั้น คนที่ฉันอยากตบกบาลมานาน

            “อาริน...เธอแน่ใจนะที่จะหนีไปกับฉัน?”

            เอเลนถามฉันดวงตาที่เขามองมานั้น บ่งบอกได้ว่าเขากำลังอยากจะให้ฉันปฏิเสธ ฉันถอนหายใจเฮือกก่อนจะตัดสินใจบอกไป และมันตรงกับใจของฉันตอนนี้มากที่สุด

            “ไม่ว่านายจะไปไหน ฉันจะไปกับนายด้วย ต่อให้ที่นั่นจะเป็นนรกก็ตาม พาฉันไปด้วยนะเอเลน ฉันปล่อยนายไปคนเดียวไม่ได้จริงๆ”

            เอเลนไม่พูดจาอะไรสักคำ เขาเริ่มร่ายเวทเปิดประตูมิติขึ้น คราวนี้ไม่ใช่เวทประตูมิติแบบคราวก่อนแต่มันเป็นประตูมิติขนาดเท่าประตูบ้าน แถมยังไม่มีปรากฏการท้องฟ้าเป็นสีฟ้า สีของประตูมิติที่เห็นนั้นเป็นสีทอง แสดงว่าเอเลนใช้ธาตุทองในการเปิดมัน เขาจับมือฉันไว้ เรามองหน้ากันอีกครั้งก่อนจะก้าวเข้าประตูไป

            ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

            ฉันจะอยู่เคียงข้างเอเลนตลอดไป

            เพราะตอนนี้ คนที่ฉันรักมากที่สุดคือเอเลน

            จะไม่มีทางปล่อยมือไปจากเขาแน่

 

            -----------------------------------------

 

            “ให้ตายเถอะเรามาช้าไปพี่เชษฐ์” โยชิพูดขึ้น

            องค์รักษ์และพ่อบ้านของเอเลนมาช้าไปจริงๆ เมื่อประตูมิติที่เอเลนเปิดนั้นปิดไปต่อหน้าต่อตา แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นก่อนหน้านี้คือ อารินไปกับเอเลนด้วย แบบนี้เรื่องคงไปกันใหญ่แล้ว

            “ต้องรีบไปรายงานเจ้าหญิงเอเลนน่ากับท่านเจ้าให้ทราบเรื่องนี้ หากเอเลนหายไปนานๆจะเป็นอันตรายได้”พิเชษฐ์พูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง

            สำหรับเขาแล้วเอเลนก็เปรียบเสมือนน้องชายที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา หากเอเลนเป็นอะไรไปเขาคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตที่ไม่อาจปกป้องเอเลนได้ เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามเขาจะไม่ปล่อยให้เอเลนเป็นอะไรไป เขามองหน้าโยชิอีกครั้ง และรุ่นน้องก็มีความคิดแบบเดียวกัน พวกเขาจึงได้รีบเดินทางกลับวังราจานีเพื่อรายงานให้เอเลนน่ารู้โดยเร็วที่สุด เพื่อจะได้ขอหมายค้นไปตามหาเอเลนต่อไป

 

           

โปรดติดตามตอนต่อไป...................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

278 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 เมษายน 2559 / 13:04
    พี่แกเอาส่วนไหนคิด ใครจะซั่มกันต่อหน้าเพื่อน!?
    #140
    1
  2. #136 Mymild♥ (@naparada_mild) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 16:23
    เรื่องเกิดแล้วสินะ ขอให้ทั้งคู่ปลอดภัย+มีฉากฟินๆ
    เชียร์ๆ><
    #136
    0
  3. #135 เม้นจ้าา (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 15:33
    อัพด่วนนนนนน ได้โปรดดดดดดดดด แอ้กกกกก (<<<<ขาดใจตาย= =) รออยู่ด่วนนนนนนน
    #135
    0
  4. #134 writer_name (@writer_name) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 15:21
    ต่อค่ะต่อ ด่วนเลย!!! คืนนี้ขอสองตอนน่ะค่ะ รอน่ะ
    #134
    0
  5. #133 Kamonnatch Sukhathaitham (@13069) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 14:54
    Waitttttttt
    #133
    0
  6. #132 DarkKillerMiharu (@darkkillermiharu) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 14:41
    รออออ มาต่อเร็วๆ
    #132
    0
  7. #130 Surasa Kaewlar (@aomsinsurasa2544) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 14:00
    ขอบคุณค่ะ
    #130
    0