Phenomenon นางร้ายสายเทพ

ตอนที่ 16 : ท่านพี่กับพี่ทาอิโยะเป็นแฟนกันรึเปล่า?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    4 เม.ย. 60




" ลองเพลงที่ยากกว่านี้ไหม "
" ลองเป็นเพลง Guren no yumiya " ท่านอาจารย์พรมมือลงบนคีย์บอด และบรรเลงลง
"Seid ihr das Essen?
พวกแกคืออาหารหรือ?
Nein, wir sind die Jäger!
ไม่, พวกเรานั้นคือผู้ล่า! ---- " เสียงเพลงบรรเลงไปเรื่อยจนกระทั่งท่านอาจารย์ลงขึ้น เป็นท่อนที่ปล่อยให้ฉัน บรรเลงนิ้วต่อเพียงคนเดียว ตอนนี้เป็นเวลา เกือบๆห้าโมงเย็น ท่านอาจารย์สอนฉันมาทั้งวัน และฉันก็กึางหลับกึ่งตื่นตกึ่งเรียนรู้และกึ่งนอน

" ผมคนต้องของตัวก่อนนะครับ วันนี้นักเรียนคงจะเหนื่อยล้าเช่นกัน " เหนื่อยมาก นึกว่าหากเล่นอีกสักเพลง คงจะเป็นการทำให้นิ้วของฉันล๊อคแล้วละ
" ขอบคุณมากค่ะ " ท่านแม่โค้งคำนับให้แก่ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ก็เดินทางกลับบ้านของตัวเอง (จะใช่บ้านรึเปล่านะ หรือว่าจะเป็นปราสาท?)

" ซากุระ วันนี้เป็นยังไงบ้างจ๊ะ? " เมื่อเรากลับมาถึงห้องรับแขกท่านแม่ก็ตรงดิ่งไปที่โซฟาสีเงินทันทีมันเป็นโซฟาประจำตัวของท่านแม่ และฉันไม่เคยคิดที่จะเข้าไปนั่งตรงนั้นเลย เพราะอะไรนะเหรอ (เพราะฉันเคารพท่านแม่มายังไงละ!)

ฉันย้ายตัวเองไปนั่งบนโซฟาตัวยาวกว่าท่านแม่เล็กน้อย แล้วใช้มือจับหมอนอิงข้างตัวมากอด
" เรียบร้อยดีค่ะ " แล้วก็มีมือใหญ่มาสัมผัสบนหัวของฉัน

" ซากุระ พ่อไม่คิดว่าจะเรียนเปียโนเก่งขนาดนี้นะเนี่ย " เพราะฉันบอกกับท่านอาจารย์ไปนั่นแหละ ว่าท่านพ่อสอน (โกหกไปเสียเนียน)
" หนูไม่คิดว่าตัวเองเก่งเท่าท่านพ่อหรอกค่ะ " เพราะท่านพ่อเป็นคนที่อยู่ในสมัยของยุคแรกเริ่มที่เปียโนเพิ่งถูกผลิตขึ้น แล้วฉันจะไปเก่งกว่าท่านพ่อได้ยังไงกันละ!

" ท่านพี่ " ทาเคชิที่กำลังจะแตกเนื้อหนุ่ม เห็นแล้วน้ำตาจะไหล ป้อมปราการเกรด A+ ของฉันกำลังจะกลายเป็นหนุ่มน้อยหน้ามนต์ผู้ที่เวทย์มนต์ก็ไม่สามารถทำอะไรเราได้ (เสียงั้น)

ทาเคชิที่เดินลงมาพร้อมกับทรงผมกระชากใจสาว เพราะนอกจากผมจะยังไม่จัดทรง แต่ก็ยังคงความหล่อเหลาเอาไว้อีก (ถ้าไม่ติดว่าเป็นน้องชายจับปล้ำเสียเลยนี่ [ซากุระ หักห้ามใจกลับไปหาพระรองแกโน่นนนนนนน])
 
" อ้า! ทาเคชิ พี่มีเรื่องจะเล่าด้วย " แล้วฉันก็ขออนุญาตท่านพ่อท่านแม่ออกมาด้านนอกตัวคฤหาสน์ สถานที่แห่งนี้เปลี่ยนไปตั้งนานแล้ว ก็คงจะเป็นแบบที่ทาอิโยะพูดนั่นแหละ สถานที่แห่งนี้เปลี่ยนไปตั้งแต่สมัยโน้น [15 ปีที่แล้ว]

" ทาเคชิ สูงเกินไปแล้วนะ! " ทาเคชิที่อายุครบ 15 ปีแล้ว หน้าเรียวมากหนู เรือนผมสีน้ำตาลอมดำนิดๆ บวกกับนัยน์ตาสีมรกตเลียนแบบบรรพบุรุษมาเต็มจริงๆกับคนนี้
" ท่านพี่นั่นแหละที่เตี้ย " เขาเอามือมาโขกที่หัวฉันไปหนึ่งที (ไอเด็กนี่)
" พี่ไม่ได้เตี้ยเสียหน่อย ทาเคชินั่นแหละที่สูงเกินไป "
" ก็ผมได้ท่านพ่อมาเยอะนี่ ใครบอกให้ท่านพี่ไม่เอาท่านพ่อมาเอง " (ไอเรื่องแบบนี้มันสามารถเลือกได้ในท้องรึไง)
" ช่างมันดีกว่า " เรามานั่งที่ศาลาสีขาวแทน เพราะที่นี่อากาศเย็นดี

" ท่านพี่ ผมมีเรื่องจะถาม " ฉันกำลังเริ่มที่จะตัดแต่งดอกไม้อีกรอบ เมื่อเช้านี้ คุณแม่บ้านดันมาเหยียบหญ้าตอนที่เอาเค้กมาเสิร์ฟเมื่อเช้านี้ รอยรองเท้าส้นเตี้ยก็ใหญ่เกินทน ฉันจะไปบอกให้พวกเธอเปลี่ยนรองเท้าดีไหมนะ....
" ห๊ะ? เอ่อ ว่ามาสิ " ฉันเริ่มหยิบกรรไกรจากใต้ศาลา (เหมือนจะเป็นช่องเก็บอุปกรณ์ตัดแต่งสวน) มาเล็มหญ้าให้มีขนาดเท่ากัน
" สัญญาก่อนสิครับ ว่าจะตอบตามตรง ไม่โกหก "
" มีอะไรรึเปล่าเนี่ย "
" เปล่าหรอกครับ ผมแค่จะถามว่า "
" ว่า? "
" ท่านพี่กับพี่ทาอิโยะเป็นแฟนกันรึเปล่า "
" พรูดดดดดดดด " (สำลักน้ำลายมันนี่แหละ)
" งั้นคงจริงสินะครับ ผมไม่น่าถามเลย ทั้งๆที่หลักฐานมันก็คาตาผมขนาดนั้น " Oh my got ●■●  (รู้ลึกกว่าตัวซากุระเองอีก)

.
.
.

" ไม่น่าเลยเรา "
" ไม่น่าอะไรของเจ้า "
" ก็ฉันทำพลาดแล้วนะสิ มีคนรู้เรื่องแล้วด้วย แถมยังเป็นน้องชายฉันอีก อ๊าก จะบ้าตาย!!! "
" เจ้าก็อย่ารีบร้อนนักสิ ค่อยเป็นค่อยไป รีบร้อนจนคู่หมั้นเจ้าอาจจะเป็นบ้าตายกับท่าที่ของเจ้าก็ได้นี่หน่า... "
" เงียบไปเลยนะ! พูดเหมือนนายรู้มากกว่าฉันงั้นแหละ "
" ก็ต้องรู้มากกว่าสิ เพราะข้าเกิดก่อนเจ้าตั้งหลายล้านปี "

" อย่ามาอวดอาบน้ำร้อนมาก่อนเลย "
" เจ้านี่ไม่ฟังจริงๆใช่มั้ยเนี่ย ที่ข้าจะสื่อหมายถึงว่า เจ้าต้องเชื่อข้าบ้าง เพราะข้าเกิดก่อนเจ้า "
" พูดเหมือนนายเคยมีความรักงั้นแหละ "

" อย่างน้อยข้าก็ไม่ได้มีสองวิญญาญในร่างเดียวเช่นกับเจ้า ซึ่งหมายถึง ข้ามิได้เป็นสัตว์อสูรของเจ้าตั้งแต่แรกอยู่แล้ว "
" งั้นเหรอ? น่าสนใจดีนี่ "
" หืม? เจ้าไม่รู้งั้นสินะว่าข้ารู้ "
" ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่านายจะสามารถเชื่อมโยงจิตกับมนุษย์แบบเราๆมาก่อน "
" สัตว์อสูรน่ะ ถึงแม้ว่าจะถูกเปลี่ยนเจ้าของไป ยังไงซะมันก็จะเชื่อมจิตกับเจ้าของคนใหม่ "

" ยังไงซะเจ้าก็ไม่ใช่คนในโลกนี้อยู่แล้วนิ จริงมั้ย? "
" อืม... ฉันได้โอกาศแก้ตัวอีกครั้ง และหวังว่าครั้งนี้ฉันจะไม่พลาดโดนยิงตายอีกรอบหรอก.... "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #177 Natechanok (@Numtarn_2001) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 23:04
    got? ต้องเป็น god มิใช่รึ
    #177
    1
  2. #152 petchnara (@petchnara) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 16:50
    เพลงนี้เอาเอามาย่อๆก็ได้นี้ จะอ่านนิยายคะไรต์ไใม่ได้มาฟังเพลง
    #152
    0
  3. #150 Chanidapa Chantanon (@casteb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:51
    เพลงเยอะเกินไปค่ะตอนๆนึงแทบไม่มีเนื้อหาเลย
    #150
    0
  4. #137 Newkiporn (@Newkiporn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 04:58
    บทสองบทก็อเคนะ
    แต่มีแต่เพลงติดๆกันหลายๆตอนมันน่าเบื่อ มันทำให้ความอยากอ่านลดลงนะรู้รึป่าว
    #137
    0
  5. #112 whan_yen (@whan_yen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 13:33
    ติดตาม แต่บอกตรงนะไร
    เนื้อเพลงเยอะไป หลายบทติดๆกันทำให้หมดอารมในการอ่าน ตัวละครเยอะแต่บทไม่มี ต้องคุมให้อยู่สำคัญเลยจุดนี้
    เป็นกำลังใจให้
    #112
    0
  6. #109 natchaphon2929 (@natchaphon2929) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 15:44
    นิยายเกมจีบหนุ่มนะไม่ใช่เกมออดิชั่น บนๆขวาล่างซ้ายบนๆ สเปกบาร์
    #109
    0
  7. #103 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 19:31
    ขี้เกียจเกินละไรท์...เนื้อหามี3บรรทัดบน 3บรรทัดล่าง!
    #103
    0
  8. #42 Corona_Borealis (@Corona_Borealis) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 19:57
    เอ่อ ขอเนื้อหามากกว่านี้ได้มั๊ยคะ คือมันน้อยมาก มีแต่น้ำทั้งนั้นเลย....
    #42
    0
  9. #41 bb2547 (@bb2547) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 18:04
    ช่วงตอนเรียนทำให้เรารุ้ว่า
    -มีแต่เพลง
    -มีไททันโผล่มา(?)
    #41
    0
  10. #40 Dmongbanana (@supaksakerechote) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 13:13
    ทั้งตอนมีเเต่เพลง~~
    #40
    0