Phenomenon นางร้ายสายเทพ

ตอนที่ 30 : เพราะยาพิษรึเปล่านะ....

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    8 เม.ย. 60

" สงสัยอะไรอยู่เหรอ " ทาอิโยะถาม
" เปล่า ฉันคิดว่ามันมีอะไรบางอย่างแปลกๆ เกี่ยวกับนาย "
" อะไรงั้นเหรอ "
" นายบางทีก็ตัวร้อน บางทีก็ตัวเย็น "
" อ่า... อาจเป็นเพราะ เอ่อ.... อากาศไง อากาศๆ มันทำให้อุณหภูมิในร่างกายคนเราเปลี่ยนไปไง " หลักการฟังดูน่าสนใจดีนะคะ แต่ว่าทาอิโยะหลอกกันไม่ได้หรอกนะ
" อื้มๆ ฉันไม่คิดว่างั้น เพราะคนเรา จะมีแค่ธาตุเดียว และก็อุณหภูมิเหมือนเดิมทุกครั้งนี่คะ "
" งั้นเหรอ ฉันคง ไม่สบายละมั้ง ฮะฮะๆ " ไม่เนียนเลยนะ...

.
.
.

" เอาละ อาจารย์จะให้เลือกเพลงที่มีให้ โดยมีแค่ 4 เพลงนี้ แล้วการสอบ ก็ต้องมีแบบกลุ่ม กลุ่ม กลุ่ม เข้าใจใช่ไหม กลุ่มต้องมีสามคนขึ้นไป แต่ก็ห้ามเกินหก ส่งตัวแทนกลุ่มมารับกระดาษไป " คงจะเป็นเหมือนเดิม แก๊งค์ของทาอิโยะและฉัน ที่อยู่รวมๆเป็นฝูง เอ้ย เป็นหมู่คณะอีก

ทาอิโยะให้ฉันไปรับใบกระดาษมา ท่านอาจารย์มองหน้าฉันก่อนที่จะหัวเราะในลำคอ อะไรคะ? ' หัวหน้า รองหัวหน้าทั้งสองคน อยู่ทีมนี้ ก็ต้องจัดเครื่องดนตรีที่พวกเขาชอบก็แล้วกันเนอะ หึๆ ' ฉันมองใบกระดาษจากมือของอาจารย์ด้วยหน้าคล้ำ เพลงอะไรไม่เลือก เพลง Red ของ Taylor Swift มาให้ จัดไปค่ะท่านอาจารย์ ดูถูกพวกเราเกินไปแล้ว ฉันยื่นกระดาษโน๊ตเพลงให้ทาอิโยะ เขาหยิบไปดูและส่ายหัว 'ม่ายยยยยย' มันแทบจะแสดงสีหน้าออกมาอย่างนั้น

" เป็นเสียงผู้หญิงร้อง ในกลุ่มเรามีผู้หญิงด้วยเหรอว่ะ " ซาโตชิที่ทำหน้าเอ๋อ มองหนาทาอิโยะอย่างร้อนรน .... มองไม่เห็นฉันเป็นผู้หญิงเหรอคะ?
" ยัยนี่ไง " ทาอิโยะชี้มายังฉันพร้อมกับนามิ แล้วถ้าฉันร้องใครจะตีกลอง
" ฉันตีกลองเอง เธอก็เล่นกีตาร์ไฟฟ้าเป็นนี่ ใช่ไหม? " ทาอิโยะเอ่ยก่อนจะมองมาที่ไม้กลองในมือ คล้ายกับจะพูดว่า 'ส่งมันมา' เป็นนัยๆ
" เป็นค่ะ " ฉันหยิบกีตาร์ไฟฟ้า สีแดงสดใสขึ้นมาก่อนจะโยนไม้กลองไปให้ทาอิโยะ ฉันชื่นชอบกลองมาก รองจากนั้นก็กีตาร์ไฟฟ้า แต่เบสนี่ฉันก็ชอบนะ รู้สึกสองใจ เอากีตาร์ไฟฟ้าละกันแล้วกัน ฉันมองดูลวดลายของมัน ความจริงเล็กๆ ฉันเป็นติ่ง Taylor Swift หนักมาก มาก มาก [ความจริงไรท์ก็ติ่งเทหนักมาก] โอ้ยยยยย นางน่ารักเวอร์มาก พอคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาเสียใจ ฉันอุสส่าซื้อบัตรคอนเสิร์ตนางมาแล้ว อีกแค่ตอนปิดเทอมนี้ ฉันก็จะยอมบินไปหานางถึงประเทศเลย ฮือ แต่ดันตายเสียก่อน ถ้าเลือกไปได้ ฉันจะกลับไปค่ะ
" ขอเครื่องดนตรีเลยได้ไหม? "ฉันพูดขึ้นลอยๆ
" ถ้าเธอขอ ก็ให้ได้ " ทาอิโยะตอบทั้งๆที่กำลังเช็ดกลองแต่ละตัวอยู่ ฉันถึงกับเงยหน้ามอง จริงเด้
" สุดยอด! ใจปั๊มมาก " ฉันยิ้มทำตาลุกวาว หมอนี่เจ๋งจริงไรจริง
" เอ้า ไหนแกบอกก่อนเปิดโรงเรียนว่าห้ามให- " ทาอิโยะรีบเอาผ้าเช็ดฝุ่นกลองไปปิดปากมาชิโร่ ทำแบบนั้นก็สกปรกแย่เลย

" อ่อยอะเอ้ย (ปล่อยนะเว้ย) " พอทาอิโยะเอาผ้าออกจากปากมาชิโร่ก็ไอออกมาอย่างจะเป็นจะตาย
" แค่กๆ " ฝุ่นจากผ้าของทาอิโยะทำเอาฉันหายใจไม่ออกแทน
"เหือก " ฉันพยายามหายใจเข้าอย่างรุนแรง แต่เหมือนทุกคนในกลุ่ม จะเป็นเหมือนกันหมด ควันพิษ! จากไหนกัน....

กลุ่มของทาอิโยะที่สลบไป ก็ถูกพบโดยอาจารย์ห้องดนตรี เขาพาทั้งห้าคนไปยังห้องพยาบาลทันที
" พวกเขาเป็นอะไร " ฮีลเลอร์ที่ตรวจเช็คสภาพร่างกาย
" พวกเขาถูกพิษที่ผสมกับฝุ่น " ฮีลเลอร์ที่กำลัง พยายามเอาพิษออกด้วยการฝังเข็ม

ห้าสิบนาทีผ่านไป

" เฮือก " ทาอิโยะที่ฟื้นขึ้นมาก่อนใครสะดุ้งลุกขึ้นมาจากเตียง เขามองไปรอบๆ ' ห้องพยาบาล? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ '
" ฟื้นแล้ว! " ฮีลเลอร์ที่เฝ้าพวกเขาเอ่ยขึ้นเสียงดังแล้วเดินออกไปด้านนอกทันที เท่าที่จำได้ พวกเขากำลังทำความสะอาดเครื่องดนตรีอยู่ แต่ก็หายใจไม่ออกขึ้นมา หรือว่าจะถูกพิษ เขามองซ้ายขวา เห็นทุกคนในกลุ่มนอนอยู่ด้านข้าง 'เห้อ ปลอดภัยกันสินะ'

บทพิเศษ : ทาอิโยะ

" ทาอิโยะ! " ท่านพ่อที่รีบวิ่งมาจากประตู มาถึงตัวผมโดยเร็ว ผมมองท่านพ่อที่เหงื่อตกมาทางผม
" ท่านพ่อ... " ผมเงียบไป เพราะตอนที่เรียกให้ผมไปหาหลังงานเลี้ยงเลิก เขาบอกให้ผมไปเล่นกลองแทน แทนที่จะเป็นนักร้องนำ ให้เปลี่ยนไปเป็นซากุระแทน ผมก็ตกใจในตอนแรก แต่ท่านพ่อบอกว่า ให้ซากุระร้องนำดีกว่า  ผมไม่เข้าใจเหมือนกัน ทำไมต้องให้ซากุระร้องนำ -"-
" ทุกคนเป็นไงบ้าง " ท่านพ่อหันไปถามฮีลเลอร์ด้านข้าง
" อาการดีขึ้นแล้วค่ะ คงต้องพักผ่อน "
" อืม งั้นพักผ่อนเถอะ " เขาพูดแล้วมองไปยังเพื่อนๆผม เขาทำหน้านิ่ว และรีบออกไปจากห้องทันที

ตอนเย็น

ตอนนี้ทุกคนฟื้นแล้ว เหลือก็แต่ซากุระ แต่เธอเป็นคนนอนน้อยแต่ร่างกายแข็งแรงนี่ ทำไมยังไม่ตื่น พวกเราเดินเข้าไปข้างเตียงของเธอแล้วลงมือปลุกเบาๆ เสียงเบาๆ แต่เธอก็ยังไม่ตื่น เราเขย่าตัวเธออย่างรุนแรง แต่ก็ไม่ตื่น ผมเริ่มกังวลแล้วนะเว้ย ตื่นขึ้นมาสิ ซากุระ!
เธอไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย เพราะยาพิษรึเปล่า

จบบันทึกพิเศษ : ทาอิโยะพูด

ตื่ด.... ตึด ตึด ตึด
" คนไข้หัวใจเต้นปกติ ความดันปกติแล้วค่ะ "
" จัดการต่อเลย เอามือผ่าตัดมา "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #212 Natty_thamonwan (@Natty_thamonwan) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 02:52
    หรือว่า............. ไม่จริงใช่ม้ายยยยยย!!!
    #212
    0
  2. #124 littlenonlava (@littlenonlava) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 22:09
    รอจ้าไรท์
    #124
    0