[Fic Reborn] รักนะ นายมาเฟีย

ตอนที่ 1 : บทนำ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 735
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    3 มี.ค. 60

     ณ ปราสาทของวองโกเล่ พรีโม่ หลังจากประชุมเสร็จ..
     "เห้อออ..  ข้าขอไปพักผ่อนก่อนนะ" พรีโม่พูดพลางเดินไปที่ห้องทำงานตัวเองอย่างงัวเงีย เพราะเหนื่อยจากการประชุม พอถึงห้องแล้วนั่งเก้าอี้บอส แล้วเผลอหลับไป...

     "อืม.... นี่ข้าหลับไปตั้งแต่เมื่อไรเนี่ยย." พรีโม่ลืมตาอย่างงัวเงียอีกรอบพร้อมกับ มองไปรอบๆ ก็พบว่า "อ้าว.. ว่าไงเดชิโม่..." บอสรุ่นแรกทักทายชายหนุ่มที่นั่งทำงานอยู่ตรงหน้า
     เมื่อสิ้นเสียงพรีโม่ สึนะที่รู้ดีว่าคนที่เรียกเขาแบบนี้คงหนีไม่พ้น วองโกเล่ พรีโม่ ก็เลยตอบกลับไป "สวัสดีครับ พรีโม่" สึนะเอ่ยทักทาย และเตรียมจะเซ็นเอกสารต่อ แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อรู้ว่าคนที่เขาทักไปเมื่อกี้ เป็นคนที่ควรจะอยู่ในโลกอดีต เมื่อ 400 ปีที่แล้ว 
     เมื่อทั้งคู่สบตากัน ก็ทำให้ยิ่งต้องอึ้ง เพราะคนตรงหน้านี้ ไม่ใช่วิญาณที่สิงอยู่ในแหวน แต่เป็นคนจริงๆเลยต่างหาก แล้วอุทานขึ้นพร้อมกันว่า
     "เห้ยย!?" คำอุทานนี้ดังมาก จนลั่นห้อง....
     "เดชิโม่...ทะ...ที่นี่ที่ไหน?" เป็นบอสรุ่นแรกที่เอ่ยถามสึนะก่อน
     "ห้องทำงาน..........ของผมครับ" สึนะพูดตอบอย่างงงๆ ก่อนที่จะถามต่ออีกว่า "แล้วคุณมาที่นี่ได้ยังไงครับ" 
     "ห้องทำงาน... งั้นหรอ เฮ้อ.. นึกว่าที่ไหน..... " พรีโม่พูดอย่างชิวๆ แต่ก็ต้องชะงักอีกที่เมื่อที่นี่เป็นห้องทำงานของเดชิโม่ ดังนั้น... ที่นี่คง เป็นอนาคต แล้วเขามาอยู่อนาคตได้ยังไงเนี่ยยยยยยยยย
     
     "เห้ยยยยย!?" พรีโม่อุทานมาดังลั่น
     "แล้วคุณมาที่นี่ได้ยังไงครับ?" สึนะถามซ้ำด้วยคำถามเดิม
     "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน อืมม เท่าที่จำได้ หลังที่ประชุมเสร็จเราก็ขอมาพักผ่อนที่ห้องทำงานของเรา แล้วเราก็เผลอหลับไป... พอตื่นมาก็มาอยู่ในห้องนี้เลยอะ" พรีโม่อธิบายให้บอสรุ่น 10 ฟัง
     "แล้วจะทำยังดีล่ะเนี่ย" สึนะเกาหัวอย่างสงสัย แล้วก็โพล่งขึ้นว่า "อ๋อออ เราก็ไปถามเจ้ารีบอร์นสิ หมอนั่นอาจจะรู้อะไรก็ได้.." แล้วหันมาหาพรีโม่ "คุณรออยู่ในห้องนี้ก่อนได้มั้ยครับ " พรีโม่พยักหน้า แต่เมื่อสึนะกำลังจะออกไปก็ต้องหยุดเพราะ "นี่.... เดชิโม่ข้าอยากดื่มกาแฟนะ มีรึปล่าว" "เอ่อ เดี๋ยวผมให้คนเอามาเสริฟให้นะครับ" พรีโม่พยักหน้าอย่างเข้าใจแล้ว สึนะก็วิ่งออกไป

     ทางด้าน ปราสาทวองโกเล่ พรีโม่
     "นี่ๆๆๆ พรีโม่ ตื่นได้แล้ววว เที่ยงนี้นายมีประชุมข้างนอกน้าาา" เสียงของจี มือขวาสุดซี้เรียกบอส แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก(?) เพราะปกติต้องมีเสียงงัวเงียของผู้เป็นบอส ก็เลยเปิดประตูเข้าไป กลับไม่พบใครเลย
     "ไปไหนของเขาเนี่ยย" จีพูดอย่างหงุดหงิดเมื่อรู้ว่าบอสของเขา หายไป
     หลังจากนั้นก็มีอะไรบางอย่าง ลอยมาทางหน้าต่างแล้วก็ทะลุอยู่แล้ว* ก็มีควันเกิดขึ้น แล้วจีก็หายไป

     กลับมาที่สึนะ
     "รีบอร์นนนนนนนนนนน!?" (ไม่ต้องบอกก็รู้เนอะว่าเสียงใคร : ไรท์ยอนมี)
     "ว่าไงสึนะ" รีบอร์นตอบพลางจิบกาแฟ
     "เกิดเรื่องเเล้วววว!!!" สึนะตะโกนให้รีบอร์นได้ยิน
     "เรื่องอะไรของนายฮะ" รีบอร์นตอบ
     "ตามมาสิ" เมื่อสึนะพูดเสร็จ รีบอร์นก็กระโดดขึ้นไปบนไหล่ของสึนะ 

     "ถึงแล้ว" 
     "อะไรของนายเนี่ย สึนะ... นี่มันก็ห้องทำงานของนายไม่ใช่รึไง จะไปมีอะไรได้ไง" รีบอร์นพูดพลางจะเดินกลับ แต่สึนะก็คว้าไว้แล้วพูด
     "เข้าไปดูสิ   เดี๋ยวก็รู้" 
     แอ๊ดดดดดด.. (จงมโนให้เป็นเสียงเปิดประตู : ไรท์ยอนมี)

     รีบอร์นเดินเข้าไปก็พบ.......
วองโกเล่พรีโม่ นั่งไขว่ห้าง จิบกาแฟอยู่ ก็พูดขึ้น "ไง วองโกเล่ พรีโม่ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน 10 ปีนี่ผ่านไปเร็วเนอะ... ว่าแต่ มาได้ยังไงเนี่ยย"
     "เราก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ที่รู้คือ..... " พรีโม่พูดยังไม่ทันจบก็มีเสียงแทรกขึ้นมา
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"รุ่นที่สิบคร้าบบบบบบบ!? เกิดเรื่องใหญ่แล้ววว"




===========
*ที่หน้าต่างมันแตกอยู่แล้วเพราะ พรีโม่โดนก่อนแล้วไง
===========
มาแล้วๆ มาอัพให้แล้ว สั้นไปก็บอกน้าา
พอดีวันนี้มันว่างเกินอ่าา เลยจัดบทนำให้ 1 ตอน
ไม่สนุกตรงไหนก็คอมเม้นนะจ๊ะ จุ๊บๆ
===========
ไรท์ยอนมี 

     
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

10 ความคิดเห็น