[Fic Reborn] รักนะ นายมาเฟีย

ตอนที่ 13 : Chapter 11 : ไปตั้งแคมป์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    21 มี.ค. 60

     "นี่ๆ ไม่เบื่อที่นี่กันบ้างหรอ อยากออกไปข้างนอกจังเลย" เด็กสาวนามว่า ลิเทีย พูดขึ้น
     "อยากออกก็ออกไปสิ ฉันไม่ว่าหรอก" อาเรียตอบ
     "ไม่ได้หมายถึงอย่างน้านน" เด็กสาวขึ้นเสียงสูง
     "แล้วเธอหมายความว่ายังไงล่ะ" โซเฟียถาม
     "ก็แบบว่า....อยากออกไปตั้งแคมป์ อะไรประมาณนี้อะ" ลิเทียพูดเสียงใส
     "เอ ตั้งแคมป์หรอ น่าสนใจนะ" เดลพูดส่งเสริม
     "งั้นลองไปถามพวกพี่สึนะกันเถอะว่าจะไปด้วยกันรึปล่าว" มาเรียเสนอ
     "งั้นก็ไปเถอะ" มิเกลเดินนำไป

          ณ ห้องทำงานสึนะโยชิ

     ก๊อก ก๊อก ก๊อก...
     "เข้ามาได้ครับ" เมื่อได้ยินเสียงอนุญาติจากคนด้านในแล้วก็เปิดประตูเข้าไป "อ้าวเฟียจัง มีอะไรหรอ"
     "กะว่าจะมาชวนไปตั้งแคมป์ในป่าน่ะ จะไปด้วยกันรึปล่าว" โซเฟียเอ่ยถามบุรุษตรงหน้า
     "วันไหนล่ะ" เขาถามกลับ
     "เอ~~ วันไหนดีเนี่ยย ช่วยคิดหน่อยสิสึนะคุง วันที่ทุกคนว่างอะ" เฟียพูด
     "ทุกคนเลยหรอ อืมมม น่าจะเป็นเสาร์อาทิตย์ละมั้ง เดี๋ยวนี้งานไม่ค่อยยุ่งเท่าไรอาจจะไปได้ แต่คุณฮิบาริจะไปด้วยหรอ" สึนะถามเฟียกลับ
     "ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันส่งผู้เชี่ยวชาญไปจัดการแล้ว คอยดูวันไปเขาจะต้องมา" เฟียพูดตอบอย่างสดใส
     "งั้นตกลงฉันจะไป อยากไปพักผ่อนบ้างช่วงนี้ไม่ค่อยได้พักเลย คิดเรื่องเคโฟริเน่ทุกวัน ปวดหัว" สึนะบ่นออกมาเบาๆ
     "โอเคร สึนะก็พักผ่อนมากๆนะ ถ้าบอสเป็นอะไรไปลูกน้องจะรับคำสั่งจากใคร ไปละน้า" แล้วโซเฟียก็เดินออกจากห้องไป
     "ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน" สึนะบ่นพึมพำหลังจากที่เฟียจังเดินออกไป "รู้สึกไปเองมั้ง ทำงานต่อดีกว่า"

          โกคุเดระ พาร์ท

     ตอนนี้ผมกำลังทำงานอยู่ในห้องของผม โดยมีจีนั่งอ่านหนังสือสบายๆอยู่ที่โซฟา
     ก๊อก ก๊อก ก๊อก... ใครมันมาคนกำลังทำงานน
     "ให้ฉันไปดูมั้ย" จีหันมาถามผม
     "อืม" ผมตอบสั้นๆ
     "อ้าวอาเรียจัง เข้ามาก่อนสิ" ยัยนั่นอีกแล้วหรอ
     "สวัสดีค่ะ คุณจี อยู่พอดีเลย วันเสาร์อาทิตย์นี้ว่างมั้ยโกคุเดระ" อาเรียพูดถามผม
     "ว่าง มีอะไร" ผมตอบเสียงเรียบ
     "ว่าจะชวนไปตั้งแคมป์ด้วยกัน ไปป่ะ คุณจีด้วยไปป่ะคะ" ตั้งแคมป์งั้นหรอ น่าสน
     "ที่ไหน" 
     "ไม่รู้สิ เดี๋ยวค่อยคุยรายละเอียด ขอคำตอบค่ะ" 
     "ฉันไป ขอชวนพวกฉันไปด้วยนะ" จีตกลงงั้นหรอ คงเบื่อ
     "ได้สิคะ ไปเยอะๆสนุกดี แล้วนายว่าไง" 
     "ไปสิ อยากไปรีแล็กซ์บ้าง" ผมตกลงไป
     "เค เดี๋ยวมีอะไรจะมาบอกนะ ไปละ" แล้วเธอก็เดินออกไป
     "ฮัลโล่วว วายุเรียกทุกคนเลยย ตอบหน่อยๆๆ" จีคุยกับพวกรุ่นแรกหรอ "คือว่าอาเรียมาชวนไปตั้งแคมป์น่ะ จะไปกันรึปล่าว........อืมแล้วอลาวดี้กับเดม่อนล่ะไปป่ะ............ไปเหอะน่า เปิดหูเปิดตาออกไปเจอโลกกว้างซะบ้าง อยู่นี่ตลอดเน่าตายพอดี.............โอเค สรุปไปทุกคนนะ อะไรนะ...........อ๋อ วันเสาร์กับวันอาทิตย์ไง พวกเดชิโม่ว่าง.............ใช่ แค่นี้แหละ บายย" คุยเสร็จแล้ว
     "ไง ไปทั้งแก๊งค์เลยสิ" ผมถามไปงั้นๆแหละ
     "อืม ทั้งอลาวดี้กับเดม่อนด้วย สงสัยคงเบื่อกันมั้ง" 

          ระหว่างทางเดิน

     "อ้าวเรียวเฮ กำลังจะไปหาพอดี จะไปไหนน่ะ" เดลที่เดินสวนกับเรียวเฮถามเจ้าตัว
     "ไปวิ่งน่ะ แล้วมีเรื่องอะไรหรอ" 
     "ไปด้วย" แล้วเธอก็ร่ายเวทย์เปลี่ยนชุดเป็นชุดวิ่ง
     "ว้าวว ทำได้ด้วยหรอ" เรียวเฮตะลึง
     "เรื่องปกติน่ะ ไปกันเถอะ" แล้วทั้งสองก็วิ่งออกไป

ขณะวิ่งอยู่

     "อ้อ ฉันมีเรื่องจะถามน่ะ" เดลพูด
     "ว่ามาเลย" 
     "วันหยุดนี้นายว่างมะ" เดลถาม
     "ว่างสิ ฉันว่างเสมอสำหรับเธอน่ะ" หืม....
     "จะชวนไปตั้งแคมป์กับพวกเพื่อนๆน่ะ ไปป่าวว" 
     "ไปสิ ในป่าใช่มั้ยล่าา คงจะสุดขั้วน่าดู" จะไปสู้กับหมีหรออ
     "ก็ดี เอ๊ะ!!" อยู่ๆเดลก็อุทานออกมา
     "มีอะไรงั้นหรอ" เรียวเฮถาม
     "ตามมาสิ" แล้วเดลก็เดินไปตรงทุ่งข้างถนน แล้วหยิบบางอย่างขึ้นมาจากพื้น มันเป็นกล่องสีดำ 
     "มันคืออะไรหรอ" เรียวเฮถามด้วยความสงสัย
     "มันคือ.....ซิทริน....." ซิทริน อัญมณีของเดลนั่นเองง
     "อ๋อ......" แล้วก็มีแสงสว่างที่เหลืองอร่าม เสร็จแล้วของในกล่องก็หายไป
     "ว้าวว สดชื่นจังเลย ได้รับพลังแล้ว" 
     "อย่างนี้นี่เอง วิ่งต่อกันเถอะ" 
     "ค่ะ" แล้วทั้งคู่ก็วิ่งออกไป
     "หนอยยย บังอาจมาตัดหน้าฉันไปหรอ เชอะ!!" มีคนแอบอยู่ คนคนนี้เดาไม่ยากผู้พิทักษ์อรุณแห่งเคโฟริเน่ยังไงหล่ะ

          ยามาโมโตะ พาร์ท

     "ฮ้าวว ง่วงจังเลย ไปงีบซักหน่อยดีกว่า" ผมง่วงแล้วสิ นี่ผมฝึกดาบไปเพลินๆ 
     แอ๊ด
     "โย่วมาเรียจัง" ผมทักทายหญิงสาวที่เข้ามา
     "โย่วค่ะยามาโมโตะ ไปตั้งแคมป์กันมั้ยย" เธอเข้ามาก็ถามผม
     "ตั้งแคมป์หรอ น่าสนใจมากก ว่าแต่วันไหนดีล่ะ" ผมถามกลับ
     "เอ~~~ ฉันไปคนเดียวดีกว่า ไปก่อนนะ" คนเดียว? บ้าน่า พรึ่บ ผมคว้าแขนเธอไว้ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน
     "บ้าหรอ จะไปคนเดียวได้ยังไง เธอเป็นผู็หญิงนะ" ผมเป็นห่วงนะเนี่ยย
     "หืม...เป็นห่วงหรอ" ครับ....
     "ก็ปล่าว" 
     "แกล้งเล่นน่าา นายต้องไปอยู่แล้ว งั้นไปก่อนนะ" แล้วเธอก็เดินออกไป
     ความรู้สึกนี่มัน เราชอบเธอหรอ...ไม่จริงน่าา

          ลูเซีย พาร์ท

     "ไหงวันนี้มาช้าละครับ มัวทำอะไรอยู่" ไม่ต้องแปลกใจที่เขาถามฉันอย่างงี้หรอก ฉันมาหาเขาทุกวันเวลาเดิมด้วย
     "มีธุระนิดหน่อย" 
     "งั้นหรอครับ" เขาหันหน้ากลับไปเช็ดสามง่ามสุดที่รักต่อ
     "ถ้าเกิดมีคนมาเอาสามง่ามของนายไปนายจะทำยังไงงั้นหรอ" ฉันอยากรู้เหลือเกินน
     "ผมก็จะฆ่าคนคนนั้นทิ้งเลยครับ" โหดจริงไรจริงผู้ชายคนนี้
     "แล้วถ้าคนคนนั้นเป็นฉันล่ะ" วันนี้ฉันจะได้คำตอบที่สงสัยมานานคือ เขาคิดยังไงกับฉันกันแน่
     "ทำไมถึงถามอย่างนั้นล่ะครับ คุณก็น่าจะรู้อยู่แล้วนิ สำหรับผมคุณคือข้อยกเว้น" นั่นไง 
     "เพราะอะไร" 
     "เพราะถ้าคุณตายไป คุณจะรู้ได้ไงว่าผมแข็งแกร่งน่ะ" อะจ้าพ่อหนุ่มสายหมอก
     "อีกเรื่องนึง นายจะไปแคมป์ด้วยกันมะ เสาร์อาทิตย์" ฉันถามออกไป
     "แคมป์หรอ ถ้าผมไม่ไป คุณจะทำยังไง" 
     "ฉันจะฆ่านาย" พูดไปงั้นแหละ ยังไงเขาก็เก่งกว่าฉัน
     "ผมต้องกลัวมั้ย.......ล้อเล่นน่า ผมไปอยู่แล้วเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ออกไปไหนเบื่อมากก" ที่เขาบอกว่าล้อเล่นนะ เพราะเขาหันมาสบตาฉันที่เย็นชายังไล่ล่ะ
     "งั้นวันนี้ไปเดินเล่นกันมั้ย ผ่อนคลาย"
     "อื้มไปสิ" ฉันตกลง

          มิเกล พาร์ท

     ขณะนี้ฉันอยู่หน้าห้องของคนคนนึง คนที่คุณก็รู้ว่าใคร ใช่....ฮิบาริ เคียวยะ ยังไงล่ะ วันนี้ฉันจะทำให้เขาไปแคมป์ด้วยให้ได้ ไม่ว่าจะวิธีไหนก็ตาม
     แอ๊ด ฉันเปิดประตูห้องของเขาโดยไม่เคาะประตู เป็นไงท้าทายอำนาจมืดมากเลยฉัน
     "กล้ามากนะ ไม่เคาะประตูน่ะ" เขามองตาขวางใส่ฉัน
     "แล้วไง นายจะฆ่าฉันเลยก็ได้นะ" ฉันพูดกวนประสาท
     "หืม.....ใส่ชุดนี้แล้วเหมาะดีนี่" เขามองฉันที่ใส่กิโมโน ฉันก็อยากลองใส่บ้างอะนะเห็นเขาบังคับฉันตั้งแต่ก้าวเข้าฐานทัพเขาครั้งแรกแล้วล่ะ แต่ฉันทำเป็นหูทวนลมไม่ได้ยิน
     "ก็อยากลองใส่บ้าง" ฉันตอบไป จะบอกให้เดี๋ยวนี้ฉันไม่ทำร้ายเคียวจังแล้ว ไม่เหมือนกับตอนที่เจอกันครั้งแรก ตอนนี้ฉันน่ารักขึ้นเยอะ 555 อวยตัวเองก็เป็นด้วยยัยเกล
     "แล้วเข้ามามีอะไรมิทราบ" เขาถามฉัน
     "ก็จะมาชวนไปแคมป์วันเสาร์อาทิตย์นี้......." ฉันพูดยังไม่หมด
     "ไป" ห๊ะ เร็วไปมั้ย ไม่คิดเลยหรอ
     "ห๊ะ!!" 
     "อะไรของเธอ ฉันบอกว่าจะไป แค่นี้โลกจะแตกรึไง" ใช่โลกจะแตก คุณเคียวยะคะ ไม่คิดทบทวนว่าตัวเองว่างมั้ยก่อนหรอ
     "ก็แปลกใจที่นายตอบเร็วแบบนี้ไง ปกติถ้าตอบเร็วมันจะเป็นคำว่า 'ไม่' ไม่ใช่หรอคะ" อะไรดลใจทำให้เขาคืดแบบนี้
     "เรื่องของฉัน" 
     "แต่พวกสึนะ กับพรีโม่ก็ไปด้วยนะ นายจะไม่อึดอัดหรอ" 
     "แล้วไง" เขาอารมณ์เย็นเป็นด้วยหรอ
     "แล้วทำไม อ๊ะ!!" เขาเดินออกจากโต๊ะทำงานแล้วเข้ามาใกล้ฉันหน้าเราใกล้กันมาก เขาจับคางฉันฉันได้แต่เบือนหน้าหนี
     "จะทำไมมันก็เรื่องของฉัน" เขาทิ้งท้ายไว้แล้วก็เดินออกจะห้องไปเลย ปล่อยให้ฉันยืนเอ๋อหน้าแดงอยู่ที่เดิม
     "นี่มันอะไรกันเนี่ยยยย" ฉันตะโกนออกมา

          ลิเทีย พาร์ท

     ไงทุกคน คงรู้จักฉันกันแล้วเนอะ ถึงจะไม่ค่อยได้มีบทพูดเพราะไรต์ใจดำ (ไม่ใช่ซะหน่อย : ไรต์เอง) เอาล่ะ ตอนนี้ฉันอยู่ที่โรงเรียนนามิโมริ หน้าห้องเรียน 3-A ไม่ต้องถามว่ามาหาใคร
     "ไง คุณชายวัว" ฉันทักคนที่เดินมาตรงหน้า
     "อะไรของเธอเนี่ย มาทำไม" แล้วหมอนั่นก็ลากฉันไปที่ดาดฟ้า
     "ปล่อยได้แล้ว ฉันเจ็บ" ฉันโวยวาย
     "อะปล่อยแล้ว แล้วตอบฉัน เธอมาทำไม" 
     "มาหานายไง ถามทำไม" ฉันตอบไป
     "รู้แล้วว่ามาหา แต่จุดประสงค์เพื่ออะไร" 
     "มาถามว่านายจะไปแคมป์กับฉันรึปล่าว" 
     "ไม่อะ ไปกับเธอฉันไม่ไป" อ้อหรออ
     "แต่ฉันไม่ได้ไปคนเดียวนะ ไปกันยกแก๊งค์ ไปป่ะ" 
     "ฮึ ไปก็ได้ แล้วมาถามแค่นี้ถึงกับต้องแบกสังขารมาถึงที่นี่เลยหรอ" 
     "ก็ไม่ ว่าจะให้นายเลี้ยงขนม แล้วก็เดินกลับเป็นเพื่อนด้วย ฉันกลัว" แผนนี้ฉันคิดเอง เจ๋งใช่มั้ยล่า
     "แล้วตอนเดินมาไม่กลัวรึไง"
     "ก็กลัวนะ"
     "แล้วไม่พาพี่ของเธอมาด้วย" เป็นห่วงรึไง
     "พี่ๆไม่ว่าง ไปถามพวกพี่สึนะด้วยคำถามเดียวกับฉันนี่แหละ" ฉันตอบไป
     "เออๆ จะกลับได้ยัง"
     "ไปกลับ"

         วันศุกร์ เวลา 16.00 น.

     "วันนี้เราจะเดินทางกันโดยมีไกด์ คือ.........แทแด๊ รีบอร์นจังนั่นเอง" เป็นโซเฟียพูดให้กับคนอื่นๆอีก 20 คน
     "อ้าวเจ้าหนู ไปด้วยหรอ" ยามาโมโตะถาม
     "แน่นอนอยู่แล้ว แล้วไปแคมป์ครั้งนี้ฉันจะมีภารกิจให้ทำด้วย เตรียมใจไว้ได้เลย" เอาอีกแล้วสินะ คราวนี้จะเป็นยังไงน้าา
     "เห็นมั้ยสึนะคุง บอกแล้วว่าทุกคนต้องมา แม้แต่คุณฮิบาริ^^" โซเฟียพูดกับสึนะ
     "ครับๆ"
     "ส่วนฉันได้จัดเตรียมเต้นท์ไว้แล้ว จะประกาศคู่ที่จะให้ทำกิจกรรมร่วมกัน แล้วก็นอนด้วยกัน สึนะคู่โซเฟีย โกคุเดระคู่อาเรีย ยามาโมโตะคู่มาเรีย เรียวเฮคู่เดล แรมโบ้คู่ลิเทีย มุคุโรคู่ลูเซีย และก็ฮิบาริคู่มิเกล" รีบอร์นประกาศ
     "เมื่อกี้คู่ทำกิจกรรมสินะ" โกคุเดระพูด
     "ป่าว เมื่อกี้คู่ทำกิจกรรมและคู่นอนน่ะ" รีบอร์นตอบทำเอาทุกคนอึ้งไปตามๆกัน
     "ฉันได้ฝันร้ายทั้งคืนแน่เลยย" มิเกลพูดเบาๆ
     "แล้วพวกเราล่ะ" พรีโม่พูดขึ้น
     "พวกนาย จะได้นอนด้วยกัน 7 คนเป็นเต้นท์ใหญ่ เอ หรือว่าจะนอนเต้นท์เดี่ยว" รีบอร์นถาม
     "ฉันจะนอนเต้นท์เดี่ยว" อลาวดี้พูด
     "ฉันก็เหมือนกัน" เดม่อนเสริม
     "งั้นพวกฉัน 5 คนนอนเต้นท์ใหญ่ละกัน" จีพูด
     "อ้อ แล้วคู่ทำกิจกรรมของรุ่นหนึ่งนะคะ คุณพรีโม่คู่คุณอลาวดี้ คุณจีคู่คุณนัคเคิล คุณอุเก็ตสึคู่คุณแรมโบ้ และคุณเดม่อนไม่ขอร่วมกิจกรรมค่ะ" โซเฟียพูดอย่างสุภาพ
     "แล้วจะให้ไปยังไง" อาเรียพูดถาม
     "ไปกันเองเลย ให้ถึงภูเขานั่นก่อนสองทุ่มนะ ไปละบ้ายบายย" รีบอร์นไปแล้ว
     "งั้นฉันไปละ สุดขั้วววววววว" เรียวเฮวิ่งนำไปก่อนตามด้วยนัคเคิล
     "สุดขั้วเหมือนกานนนน" ฟิ้วว หายวับไปกับตา
     "ฉันไปด้วยคน" คราวนี้พรีโม่ ติดไฮเปอร์โหมดแล้วก็เหาะไปเลย
     "เฟียจังเกาะไว้แน่นๆนะ" แล้วสึนะก็ติดไฮเปอร์โหมดบินตามไปพร้อมกับอุ้มโซเฟียไปด้วยมือข้างเดียว 
     "งั้นเราก็ไปกันเถอะครับ หึหึหึ" มุคุโร่หายไปกับลูเซียพร้อมกับหมอก
     "เราเดินเถอะ ฉันเหนื่อย" แรมโบ้ก็เดินไปอย่างสบายใจเฉิบ พร้อมด้วยลิเทีย
     "ผมขอตัว" เดม่อนไปแล้ว
     "เฮ้ รอฉันด้วยสิ" แล้วแรมโพก็วิ่งไปหาแรมโบ้กับลิเทีย
     "นี่เจ้ายามาโมโตะ วิ่งแข่งกันมั้ย ใครถึงก่อนชนะ" โกคุเดระท้า
     "เอาสิ 3...2...1....เริ่ม" ฟิ้วว สองคนนั้นไปแล้ว อาเรียกับมาเรียมองหน้ากันแล้วยักไหล่
     "ไงเดล ไปด้วยกันมะ" อาเรียชวนเดล
     "ไปสิ" แล้วสาวทั้งสามก็เดินไปด้วยกัน
     "เราคงต้องไปด้วยกันสินะ" จีพูดกับอุเก็ตสึ 
     "ไปเถอะ" แล้วก็เดินไป ตอนนี้เหลือพวกเมฆาทั้ง 3
     "ไปกันเถอะค่ะทั้งสองคน" มิเกลดึงแขนทั้งสองคนแล้วลากไปด้วย แต่พวกนั้นก็ยอมเดินดีๆโดย มิเกลอยู่ตรงกลางขนาบข้างด้วยฮิบาริทางขวา อลาวดี้ทางซ้าย แบบบอดี้การ์ด

=======================
มาแล้ววววๆๆ หวังว่าจะสนุกกันนะ
=======================
ไรต์ยอนมี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #5 rsatrach (@rsatrach) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 14:03
    ไรต์สู้ๆ ชอบมากเลย ไรต์แต่งสนุกมากเลยนะคะ
    #5
    0