[Fic Reborn] รักนะ นายมาเฟีย

ตอนที่ 9 : Chapter 7 : เจ้าแห่งการทำลายล้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    12 มี.ค. 60

     "ความรู้สึกนี้มัน......"
     "โกคุเดระไปกับฉันเดี๋ยวนี้!"
     "อะไรของเธอเนี่ย"
     "ตามมาเถอะน่า"

     "หืม... ตามไปดีกว่าเผื่อจะเจออะไรสนุกๆ"
-----------------
          โกคุเดระ พาร์ท

     สวัสดีครับท่านผู้อ่านทุกท่าน ผม'โกคุเดระ ฮายาโตะ' มือขวาวองโกเล่รุ่นที่ 10 ช่างเถอะเรื่องนี้ทุกคนน่าจะรู้อยู่แล้ว ประเด็นคือตอนนี้ยัยอาเรียดันลากผมออกมานอกฐานทัพน่ะสิ แล้วไม่บอกด้วยว่ามาทำไม

     ขณะที่เธอลากผม และพาผมวิ่งอยู่นั้น อยู่ๆเธอก็หยุดนิ่ง
     "นี่ๆ เธอจะพาฉันมาด้วยทำไมเนี่ยย" ผมถามผู้หญิงตรงหน้า
     "ก็....ฉันรู้สึกถึงอัญมณี.....แต่ตอนนี้มันหายไปแล้ว" อาเรียตอบผมพลางทำหน้าเศร้า
     "งั้นก็....พวกนั้นมาเอาไปแล้วหรอ" ผมคาดการณ์ไป
     "ก็อาจจะใช่.......ลองไปดูกันก่อน" เธอเดินไปตรงที่มีถ้ำแล้วเข้าไป "ตามมาเซ่ รออะไรอยู่เล่า -_-" 
     "รู้แล้วน่า"

แปะ แปะ แปะ

     "ว้าวๆ นี่น่ะหรอเจ้าหญิงที่ต้องการเจ้านี่น่ะ" บุคคลปริศนาตบมือแล้วพูด
     "แกเป็นใคร" ผมหยิบระเบิดออกมาพร้อมจุด 
     "นั่นสินะ ฉันเป็นใครละเนี่ยย" หนอยย กวนประสาทงั้นหรอ อย่าอยู่เลยยยย
     "อาเรียหลบไป!!"
    
     "ตู้มมม!!" เสียงระเบิดดังขึ้น

     "นี่นายจะฆ่าฉันรึไงห๊ะ!  แค่กๆ" อาเรียบ่นพลางสำลักควัน
     "ก็บอกให้หลบแล้วไง หมอนั่นกวนประสาทซะไม่มี" 
     "โอ้โห เป็นการเจอกันครั้งแรกที่สุดยอดไปเลยย" ไอ้คนๆนั้นยืนยิ้มหน้าระรื่น
     "งั้นหรอ.........อยากเจออีกปะหล่ะ" -*-
     "ก็ไม่" หมอนั่นยักไหล่ไม่สนใจ แล้วทำท่าจะเดินออกจากถ้ำ
     "เหอะ จะกลับงั้นหรอ คงไม่ได้อะนะ" ผมขวางเอาไว้เพราะหมอนั่นมีของที่อาเรียต้องการอยู่
     "อยากมีเรื่องหรอฮะ แต่ฉันมีงานด่วนซะด้วยสิ คงอยู่เล่นด้วยไม่ได้นะ" จะชิวไปไหนน่ะหมอนั่น
     "นายต้องการอะไร" อาเรียที่เงียบอยู่นานพูดขึ้น
     "ก็ไม่ได้ต้องการอะไร เพราะสิ่งที่ฉันต้องการอยู่ในมือของฉันแล้ว" เจ้านั่นชูกล่องๆนึง แล้วโบกไปโบกมา
     "แต่สิ่งนั้นฉันก็ต้องการเหมือนกัน เพราะฉันนั้นอย่าอยู่เลย!!" 
     "ตุ้ม!!!" อาเรียร่ายเวทย์ใส่เจ้าหมอนั่น ทำให้ถ้ำเริ่มพัง
     "ไม่เลวนะเจ้าหญิง แบบนี้อยู่เล่นด้วยซัก 10 นาทีบอสคงไม่ว่าหรอกมั้ง" หมอนั่นหยิบปืนกระบอกออกมา
     "หึ..จะสู้งั้นหรอ เข้ามาสิ" ผมท้า
     "แน่นอน" ปัง!! มันยิงปืนวายุมาหาผม แต่ผมหลบทันและผมก็เอาปืนของผมออกมาเหมือนกัน ใครจะยอมกัน แล้วผมก็สวนกลับทันที แต่มันหลบทัน
     "หลบได้ครั้งนี้ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะหลบได้อีกเสมอไปนะ" ผมมองที่เท้าของมัน แน่นอนมันมองตามผม แล้วมันก็พบว่าที่อยู่ใต้เท้ามันน่ะเป็นดงระเบิดเลยหล่ะ
     ตู้ม!!!!
     แล้วผมก็ยิงปืนอีกรัวๆ เอ๋ แต่ทำไมไฟของผมมันดูแรงผิดปกติ หรือว่า......
     "อาเรีย!!"
     "แหมๆ สู้กันไม่คิดจะบอกกันหน่อยหรอหืมมม" เธอเพิ่มพลังไฟให้ผมแล้วเธอก็โจมตีใส่ศัตรู แต่ดวงตาของเธอมัน....มันผิดปกติมาก ตอนแรกยังเป็นสีม่วงอยู่เลย ไหงเปลี่ยนเป็นสีแดงได้ละเนี่ยย
     "นี่เธอ จะสู้ด้วยจริงๆหรอ" ผมถามคนตรงหน้า
     "แน่นอนสิ ของที่เป็นของฉัน ฉันต้องเอามาให้ได้" สายตาเธอมุ่งมั่นมาก
     "งั้นก็......ลุยเลย" 
     ปัง มันเริ่มเปิดฉากก่อน เฉียดแขนผมไปนิดเดียวเอง
     ตู้ม รออะไรครับ สวนสิ
      หลังจากที่สู้กันมาซักครึ่งชั่วโมงได้ รู้สึกว่าหมอนั่นจะเจ็บเอาการ ส่วนผมน่ะหรอไม่ต้องพูดถึง ไม่เหลือซาก!? แต่คนที่ไม่เป็นอะไรเลยก็คงไม่พ้นอาเรียสินะ ยัยนั่นสู้อย่างเดียวเลย แต่ดันไม่มีแผลซักนิดเดียว เพราะอะไรน่ะหรอ ก็ผมป้องกันให้เธอไงเล่า ชิ!! 
      "เจ็บหนักเลยนี่ ไหนบอกว่าจะอยู่เล่นด้วยแค่สิบนาทีไง นี่มันเลยมายี่สิบนาทีแล้วน้าา ส่งกล่องนั่นมาได้แล้ว" อาเรียยื่นมือไปข้างหน้า
      "เรื่องอะไรจะให้เธอ แบร่ๆ" มีแลบลงแลบลิ้น น่าฆ่าทิ้งมาก
      "ไม่ให้หรอ งั้น........" อาเรียดีดนิ้วหนึ่งที ก็มีค้างคาวมาจากไหนก็ไม่รู้ แล้วบินไปรอบๆเจ้านั่พร้อมกับมีไฟลุกอยู่ที่ปีกของมัน 
      "เหอะ! ค้างคาวตัวแค่นี้จะทำอะไรฉันได้ โอ๊ย!!" เสียงบาดเจ็บงั้นหรอ
      "อย่าดูถูกค้างคาวพวกนี้ให้มากนะ เพราะปีกของมันน่ะ ถ้ามีอะไรกระทบหรือเฉี่ยว จะทำให้สิ่งๆนั้นเป็นรอยลึกเลยนะ" อาเรียยิ้มแบบมีเลศนัย
      "5555 งั้น......ถ้าเธอเห็นผู้ชายตรงนั้นตายจะเป็นยังไงน้าาาา" หมอนั่นลากเสียงยาว ผู้ชายหรองั้นก็ฉันสินะ เชอะ!!
      "แกจะทำอะไร!!" ว้าา อาเรียโมโหแล้วว
      "ก็........ปลิดชีพเจ้านี่ไง สำคัญมากไม่ใช่หรอ" เจ้านั่นจ่อปืนมาที่ผมแล้ววว ซวยแล้วว
      "ปัง!!" ไม่นะ เราจะตายแล้วหรอ แล้วรุ่นที่สิบจะเป็นยังไงเนี่ย 

          จี พาร์ท

     หลังจากที่ผมตามเจ้าสองคนนั้นมา ผมก็แอบอยู่ตามต้นไม้จนเห็นพวกนั้นสู้กัน นี่ก็ผ่านมาตั้งครึ่งชั่วโมงแล้ว ยังไม่รู้ผลกันอีกเรอะใช้ไม่ได้ๆ ชั่งเถอะ ตอนนี้เจ้าผู้สืบทอดของผมน่ะ แผลเต็มตัวผิดกับอีกคนสุดๆ
     "แกจะทำอะไร!!" หญิงสาวที่มากับโกคุเดระที่ชื่อ อาเรีย พูดขึ้น
     "ก็.........ปลิดชีพเจ้านี่ไง สำคัญมากไม่ใช่หรอ" หืม อะไรนะปลิดชีพงั้นหรอ คงต้องช่วยแล้วล่ะดูท่าทางจะไม่รอด
     "ปัง!!" ผมตัดสินใจยิงไปนัดนึง เฉี่ยวไหล่ของเจ้าบ้านั่น
     "ว้าาาา ยิงพลาดซะแล้วสิ น่าเสียดายจัง" ผมปรากฏตัวออกไป โกคุเดระกับอาเรียอึ้งไปเลยตอนนี้
     "นายมาได้ยังไง จี" โกคุเดระชิงถามก่อน
     "ก็แค่มาเดินเที่ยวเฉยๆ ได้ยินเสียงระเบิดก็เลยมาดู" แถครับแถ
     "มาก็ดีละ ช่วยพยุงขึ้นหน่อยได้มั้ย" โกคุเดระที่นั่งอยู่บอกผม
     "ถ้าฉันไม่ช่วยล่ะ" ผมถามกวนไปงั้นแหละ 
     "ฉันจะยิงนาย" ไม่ใช่แค่พูด มีการเอาปืนมาจ่อหัวผมด้วย
     "แปปนึง ฉันยังไม่เคลียกับคนๆนั้นเลย" ผมมองไปที่ผู้ชายที่นอนอยู่กับพื้นแล้วพยายามจะลุกขึ้นแต่..
     ปัง!! ผมยิงไปอีกนัดนึงที่ขา
     "โอ้ย!!" 
     "โทษฐานที่ไม่ยอมให้กล่องนั่นกับอาเรีย หึ.." ผมยิ้มแบบน่ากลัวสุดๆ
     "ขอบใจนะคะคุณจี" แล้วอาเรียก็เดินไปเอากล่องมาจากผู้ชายคนนั้น และเปิดกล่องดูแล้วทำท่าโล่งอก
     "ไม่เป็นไร เรื่องแค่นี้สบายมาก" 
     "จะช่วยฉันได้รึยังห๊ะ! -*-" โกคุเดระ บ่นอีกแล้ว
     "อ่อนซะจริงเลย นายเนี่ย" ผมบ่นตอบ แล้วก็ย่อตัวลงไปพยุง "ว่าแต่เจ้าหมอนั่นเป็นใครหรอ"
     "น่าจะเป็นพวกที่บงการเรื่องพวกคุณนั่นแหละ เพราะมันมาเอาอัญมณีเหมือนกัน" อาเรียตอบแทน
     "ถ้างั้นก็ศัตรูของแท้" ผมพูดพลางกำมือ
     "กลับกันเถอะค่ะ ไปทำแผลให้โกคุเดระด้วย" อาเรียเดินนำไปแล้ว ส่วนผมก็ต้องแบกเจ้านี่ไปถึงฐานทัพ เสียแรงชะมัด
  
          ไรต์เตอร์ พาร์ท

     เมื่อกลับมาถึงฐานทัพแล้วจีก็มาส่งโกคุเดระที่ห้องพยาบาล แล้วแยกออกไป ทำให้ในห้องเหลือแค่อาเรียที่ทำแผลให้โกคุเกระอยู่
     "แล้วเมื่อไรเธอจะได้พลังล่ะ" โกคุเดระถาม
     "ก็เมื่อทำแผลให้นายเสร็จอะนะ" อาเรียพูดทั้งที่ยังไม่เงยหน้าจากการทำแผล
     "ไม่ยักรู้ว่าคนอยากเธอทำแผลให้คนอื่นเป็นด้วย" โกคุเดระพูดลอยๆ
     "ฉันก็ไม่ได้โง่นิ หนังสือฉันก็เรียนนะ ชิ!!" อาเรียปล่อยมือจากการทำแผลแล้วกอดอกเชิดหน้า
     "โอ๋เอ๋ๆ ว่าแต่ทำแผลเสร็จแล้วหรอ" โกคุเดระกล่อมหญิงสาว
     "ใช่ ยืนมือข้างขวามาด้วย" โกคุเดระทำตามคำสั่งของอาเรีย เพราะถ้าขัดขืนตอนนี้ มีหวังได้นอนบนเตียงนี้ทั้งคืนแน่
     แล้วก็มีแสงสีแดงสว่างขึ้น ที่ข้อมือ แหวน และอัญมณี จากนั้นแสงก็ดับลงพร้อมกับปรากฏรอยเหมือนเถาวัลย์สีแดงพันอยู่ที่แขนของอาเรีย และรูปหัวกะโหลกที่หลังมือ
     "ได้พลังแล้วสินะ"
     "ถูกต้อง เห้ออ.. เหลืออีกตั้ง 5 คนคงอีกนานอะ" 

     ณ ห้องประชุมที่มีรีบอร์นและผู้ที่มาจากอดีต

แอด~~~ ปัง
     "ว่าไงคุณมือขวาไปไหนมามิทราบ" บอสรุ่นหนึ่งหยอกมือขวา
     "ก็พอดีว่าบัดดี้ของโกคุเดระเจออัญมณีเข้าแล้ว ก็เลยตามไปดูเผื่อเจอเรื่องสนุกๆ" จีพูด
     "แล้วเจอมั้ยล่ะ เรื่องสนุกๆที่ว่า" อลาวดี้มองมาที่จี
     "เจอสิ ถ้าไม่เจอจะกลับมาช้าหรอ" 
     "ไปเจออะไรมา" รีบอร์นถาม
     "ก็เจอเจ้าแห่งการทำลายล้างทั้งสองลงมือยังไงหล่ะ ทั้งอาเรีย ทั้งโกคุเดระ" จีตอบยาว
     "งั้นแสดงว่า เสียงระเบิดที่พวกเราได้ยิน คงมาจากเหตุการณ์นี้สินะ" อุเก็ตสึเสริม
     "แล้วพวกนั้นฝีมือเป็นไงบ้าง" รีบอร์นถามอีก
     "ถ้าหมายถึงพวกศัตรูละก็ ก็ไม่เลว ถึงกับทำโกคุเดระเจ็บได้ แต่ก็ยังอ่อน" จีตอบ
     "แต่ฉันว่าพวกนั้นไม่อ่อนกันหรอกนะ" นัคเคิลพูดพลางทำท่าคิด
     "ฉันก็คิดว่างั้น" แรมโพกล่าวสนับสนุน
     "พวกเราคงต้องจับตามองพวกเดชิโม่กันอย่าให้คลาดสายตาสินะ" เดม่อนพูดขึ้น
     "ก็คงต้องเป็นอย่างนั้น" พรีโม่พูดพลางเดินออกไป "ฮ้าวววว ง่วงจังเลยนอนดีกว่า"
     "หึ้ยยย หนีไปอย่างงี้เลยหรอบอสน่ะ" แรมโพมองตาม
     "อาจจะสัมผัสอะไรได้ก็เป็นได้" จีคาดเดา
     "ชั่งเถอะ ถ้ามีไรเดี๋ยวคงบอกเอง แยกย้ายได้" รีบอร์นตัดบท

============
จบไปอีกตอน
============
ขอบคุณอย่างมาก
ไรต์ยอนมี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

10 ความคิดเห็น