กมลรวีร์ (end)

ตอนที่ 22 : ตัวอย่างตอนพิเศษ และฤกษ์ยามเปิดจองหนังสือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    3 มิ.ย. 62





สวัสดีค่ำวันอาทิตย์ค่ะ ก่อนอื่นเราขออนุญาตแจ้งวันเปิดจอง+โอนหนังสือ กมลรวีร์ นะคะ

เป็น "วันเสาร์ที่ ๘ มิถุนายน ปีพุทธศักราช ๒๕๖๒" เวลา ๒๐:๓๓ น. หรือเสาร์ที่จะถึงนั่นเอง 

แต่หากมีการเปลี่ยนแปลงวันกะทันหัน เราจะแจ้งให้ทราบในแท็กฟิคทางทวิตนะคะ


     และวันนี้ขออนุญาตนำตัวอย่างตอนพิเศษสั้นๆในเล่มมาให้ทุกคนได้อ่าน เพื่อประกอบการตัดสินใจในการซื้อเล่มนะคะ ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดเล็กน้อยและได้ข้อสรุปดังนี้

ตอนพิเศษมีทั้งหมด ๕ ตอน ประกอบด้วย :
     ๑. น้ำผึ้งพระจันทร์ (a special cut scene)
     ๒. รุ่งทิวา (note : Mpreg) 
     ๓. ของรวี (note : cut scene) 
     ๕. ลูกสะใภ้หมายเลขหนึ่ง
     ๕. ณ ดวงใจนิรันดร์ (ลงเว็บเพียงตอนเดียว) 

     โดยขอยกมาเพียง ๓ จาก ๕ ตอน ดังนี้ค่ะ


ตอนพิเศษ ๑ : น้ำผึ้งพระจันทร์


     มือขาวจัดกอบกุมแก้วไวน์เอาไว้เสียแน่น ก่อนขอบแก้วจะค่อยๆจรดลงที่เรียวปากหยัก ส่งเครื่องดื่มมึนเมาลงสู่ลำคออย่างช้าๆ พยายามดับอารมณ์ขุ่นมัวเมื่อครู่ให้จางหายไปเสีย

     นลินทร์วางแก้วใสที่หลงเหลือเพียงความว่างเปล่าลงกับโต๊ะรับรองตรงหน้า เบือนสายตามองออกไปนอกหน้าต่างของห้องพัก พรูลมหายใจออกมาจนสุด เขากำลังไม่ประสบอารมณ์เท่าไหร่นัก

     และคนที่รู้ดีกว่าใคร คือน้องรวี

     คิ้วเรียวขมวดมุ่น ยิ่งน่าหงุดหงิดใจสำหรับคนติดภรรยาอย่างเขามากขึ้นไปอีก เมื่อตระหนักได้ว่าคนรักของเขาหายตัวเข้าไปในห้องแต่งตัวสักพักแล้ว และยังไม่กลับออกมา ตั้งใจผินใบหน้ากลับไปมอง และส่งเสียงเรียกหา แต่ทว่า

     เจ้าตัวก็มายืนอยู่ตรงหน้าของเขาเสียพอดี

     ใจเต้นระส่ำเมื่อพบว่าเจ้าของร่างกายนวลเนียนกำลังกระทำในสิ่งที่เกินความคาดหมายของเขาไปเสียมากโข

     มือคู่น้อยนั้นค่อยๆปลดกระดุมให้ได้เห็น แล้วหันหลังถอดอาภรณ์ที่มีติดตัวเพียงชิ้นเดียวให้หลุดร่วงออกจากไหล่ช้าๆ ลมหายใจติดขัด เมื่อเสื้อขาวตัวบางแนบเนื้อนั่นหลุดร่วงลงกระทบพื้นพรม เผยร่างกายเปล่าเปลือยหมดจดให้ได้เห็น ใบหน้าหวานซับสีกุหลาบเข้มหันมาช้อนตามองกันอีกครั้ง  ริมฝีปากจิ้มลิ้มเผยอออกพร้อมเปล่งคำด้วยน้ำเสียงออดอ้อนอยู่ในที เอ่ยในสิ่งที่เขาไม่คาดฝันว่าชั่วชีวิตนี้จะได้ยิน


     “ลิน

     “...

     จะไม่อาบน้ำกับน้องหรือครับ”


     ดูท่าที คงจะไม่ได้แค่อาบน้ำเสียแล้วกระมัง



ตอนพิเศษ ๒ : รุ่งทิวา


     “พี่นลิน อย่าเข้ามา

 

     ดวงตาคมพร่าไปสักนิดเมื่อต้องปรับให้เข้ากับแสงจ้าที่แยงตา แล้วก็พบว่าภาพตรงหน้าคือเจ้าของดวงใจของเขาที่เกาะขอบชักโครกเอาไว้ ใบหน้าชวนฝันที่เคยแต้มสีสดยามนี้ซีดเซียว ดวงตาสวยเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตาชุ่ม เสียงอ่อนแรงที่เปล่งห้ามออกมานั้นเบาแสนเบา และเขาก็ไม่คิดจะฟังคำนั้น รีบเข้าไปซ้อนหลังคนเป็นเมียไว้ในทันทีที่เจ้าตัวหันกลับไปอาเจียนอีกครั้ง


     นลินทร์ทำสิ่งใดไม่ถูกสักนิดเวลาที่น้องป่วยแบบนี้ ทำได้เพียงแค่คอยโอบประคองและลูบแผ่นหลังบอบบางให้เป็นระยะ นิ้วเรียวช่วยรวบเส้นผมนิ่มที่เริ่มยาวให้พ้นจากกรอบหน้าสวย ด้วยเกรงว่าคนรักจะรำคาญ แม้จะเกิดคำถามมากมาย แต่ก็ยอมให้น้องได้อาเจียนให้เสร็จสรรพก่อนจะพูดคุยกัน

 

     ร่างกายนุ่มนิ่มพิงเข้าที่อกอุ่นของคนรักอย่างอ่อนแรงเมื่ออาเจียนออกมาจนหมดสิ้น มือเล็กปาดเข้าที่ริมฝีปากลวก ๆ ก่อนจะทำท่าทีลุกขึ้นมา แต่ทว่าดวงตากลับพร่าเลือน ภาพด้านหน้ามืดสนิท แข้งขาอ่อนพาลจะล้มลง ร้อนถึงคนเป็นผู้ใหญ่กว่าให้โอบรับตัวไว้แทบไม่ทัน

 

     “รวี เป็นอะไร ไม่สบายหรือ ตอนไหน ทำไมไม่บอกพี่

 

     เสียงทุ้มดุเจือความห่วงใย นลินทร์ทัดปอยผมชุ่มเหงื่อไว้หลังใบหูขาวทั้งหมด อังหลังมือกับหน้าผากเนียนเพื่อวัดไข้ ทว่ากลับไม่มีอะไรผิดปกติ ค่อย ๆ ลูบไล้ใบหน้าหวานซีด นวดคลึงขมับและดวงตาสวยที่ยามนี้ปิดสนิทและเหนื่อยอ่อนจนพูดอะไรแทบไม่ออก เสียงอ้อแอ้ตอบกลับมาไม่เป็นคำ นั่นทำให้นลินทร์ต้องกุลีกุจอพาน้องมาล้างปากที่อ่างล้างมือ จ้องมองในกระจกที่สะท้อนเงากลับมาแล้วก็ทำได้เพียงแต่ถอนหายใจ ไม่ใช่หน่าย หากแต่เพราะเป็นห่วงจนทำกระไรไม่ถูกเลยสักนิด

 

     “ช่วงนี้พี่นลินยุ่ง ๆ น้องจะเอาเวลาไหนไปบอกเล่า


//


     ปฏิเสธไม่ได้ ช่วงนี้เขาค่อนข้างโหยหาและติดสัมผัสจากพี่นลินทร์มากกว่าเก่าจนผิดสังเกต

     กอปรกับอาการแปลก ๆ น่าสงสัยที่แสดงออกมาอย่างชัดแจ้ง


      หากแต่


     หม่อมราชวงศ์จิรวีร์ ศุภกิจโสภณผู้นี้ รู้ดีกว่าใคร ว่ามันคืออาการอะไร



ตอนพิเศษ ๓ : ของรวี



     “โลลิต้า ไนต์คลับ อย่างนั้นหรือครับ”


     เสียงนุ่มของคนที่กำลังนั่งคว้านผลไม้อยู่บนโซฟากลางห้องรับรองดังขึ้น ส่งคำถามให้แก่นลินทร์ที่นั่งอย่างสงบสำรวมอยู่ตรงข้ามกันด้วยน้ำเสียงเนิบช้า


     ว่ากันด้วยเรื่องของ ‘ไนต์คลับ’ ที่หมอม่านหมอกได้เปิดประเด็นทิ้งระเบิดไว้และหายลับกลับเข้ากลีบเมฆไปแล้วเมื่อราว ๑๐ นาทีก่อน


     “ใช่ครับ” ใช่ โลลิต้า คือไนต์คลับอันแสนโด่งดังย่านถนนราชดำเนิน เพราะด้วยวงดนตรีที่เยี่ยมยอด นักร้องประจำคลับชื่อเสียงเลื่องลือ หรือแม้แต่บริการจัดหาคู่เต้นรำหน้าตาสละสวย ที่พร้อมจะมอบความสุขความเพลิดเพลินยามค่ำคืนให้แก่กัน ไม่มีนักรักยามราตรีคนใดที่ไม่รู้จักสถานที่แห่งนี้แน่นอน


    “น้องก็ไม่ได้ห้ามนี่ พี่นลินไปเถิด” และนับว่าเกินคาดของคนเป็นผู้ใหญ่ คนรักของเขาเอ่ยปากขึ้นอย่างง่ายดายพร้อมยิ้มหวาน

     “ถ้ารวีไม่อยากให้ไป แน่นอนว่าพี่ไม่ไปอยู่แล้ว” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

     “งานเลี้ยงสังสรรค์กลุ่มเพื่อนพี่นลินในรอบกี่ปีเล่า ไปเถอะครับ ประเดี๋ยวเพื่อนพี่จะว่าน้องเอาได้ว่าใจจืดใจดำ”

     “…”

     “งานพี่นลินเยอะเสียขนาดนี้ เปลี่ยนบรรยากาศไปนั่งจิบไวน์ฟังเพลงในคลับให้ผ่อนคลายบ้างก็ดีครับ”

     “…”

     “อีกอย่าง น้องเชื่อใจพี่นลินอยู่แล้วนะ” ดวงหน้าหวานมองกันด้วยความเข้าใจ เชื่อใจ และมั่นใจ นั่นทำให้นลินทร์ต้องถอนหายใจออกมาน้อยๆด้วยความหนักใจ จะว่าอยากไปพบปะเพื่อนฝูงหรือ ก็อยาก แต่ถ้าไม่ใช่สถานที่ล่อแหลมชวนคิดมากเช่นนั้น ก็จะดีกว่ามาก


     “ครับ พี่จะรีบไปรีบกลับนะ”

     “อื้อ” ยิ้มพร้อมตอบรับเพียงสั้นๆ แล้วก็หันกลับไปจัดการงานเรือนของตัวเองต่อ มือน้อยค่อยๆบรรจงคว้านเงาะในมือเอาเม็ดออก เพื่อนำไปใช้ทำผลไม้ลอยแก้วที่เป็นขนมหวานในมื้อเย็นวันนี้

     “รวี” แต่ดูท่าทีว่าคนรักของคุณชายตัวน้อยจะยังไม่ยอมจบ ใบหน้าคมคายฉายแววไม่สบายใจ

     “ครับ”

     “ไม่ต้องห่วงนะ ตากับใจพี่ก็มีไว้มองไว้ให้กับรวีแค่คนเดียว”


     สิ้นคำนั้นคนตัวเล็กก็หัวเราะขึ้นมาเสียงใส ดวงหน้าผ่องไร้ความกังวลใดๆเงยขึ้นมองผู้เป็นที่รัก หยุดมีดคว้านแหลมคมในมือไว้กลางอากาศ


     “ดีแล้วครับ เพราะหากมีไว้มอบให้ใครหลายคน พี่นลินคงไม่มีโอกาสได้มานั่งคุยกับรวีในตอนนี้หรอกครับ” ว่าด้วยน้ำเสียงสบายๆเช่นนั้น แล้วโบกสะบัดมีดในมือไปด้วยเบาๆ


     ดวงหน้าเยาว์วัยวาดยิ้มจนตาหยี ดูแล้วเสมือนไม่มีพิษมีภัยแต่อย่างใด


     ทว่านลินทร์ที่รู้จักน้องเป็นอย่างดี ดูก็รู้ว่ารอยยิ้มหวานเย็นนั้น


     มันทำให้สันหลังเย็นวาบมากเพียงใด




ตัวอย่างมีเพียงเท่านี้ค่ะ แล้วเจอกันในเล่มนะคะ ฮรี่
kati .
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

862 ความคิดเห็น

  1. #839 panwinkinyourarea (@itisnan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 10:57
    ขำน้องโบกมีดไปมา555555
    #839
    0
  2. #665 realLKLPJH (@realLKLPJH) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 22:46
    อยากได้แบบ e-book จังค่ะ ;-;
    #665
    0
  3. #621 fandobii (@fandobii) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 20:45
    รอนะคะ
    #621
    0
  4. #619 KiMtArA~KyU~HyUk (@kimtara) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 08:26
    ตัวเองงงงงง ตัวเองจะทำเป็นe-bookมั๊ยคะ ไม่สะดวกเก็บเป็นเล่มจริงๆค่ะ ฮือออออออ
    #619
    0
  5. #617 Park.Cheelover101 (@Cinnamonfly_yuu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 22:56

    ไม่มีไม่ได้แร้วไหมม ฮือ พร้อมซื้อมากค่ะ¥¥ ดีขนาดนี้

    #617
    0
  6. #616 ferraris (@ferferriss) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 21:07
    จริงๆก็ชอบทุกตอนที่คุณกะทิเอามาสปอยให้อ่านเลยนะคะแต่ค่อนข้างชอบตอน "ของรวี" เป็นพิเศษ ชอบความกลัวเมียของพี่นลินทร์มากๆ555555555555555555555555555555 // รวมเล่มจะไม่พลาดแน่นอนบอกเลย!!
    #616
    0