กมลรวีร์ (end)

ตอนที่ 23 : บทส่งท้าย : กมลรวีร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,897
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    6 มิ.ย. 62



 

บทส่งท้าย : กมลรวีร์

 

 


 

พี่นลินทร์พูดเสมอ ว่าช่างน่าทึ่งนัก หากเราลองมองย้อนกลับไปในอดีต

 


ทุกอย่างเกิดขึ้นมากมาย ตั้งแต่วินาทีแรกที่เราได้พานพบเจอ ทั้งความสุข ความผูกพัน หรือแม้กระทั่งความเศร้า ความผิดหวัง รอยน้ำตา

 

และเราทั้งสองได้ผ่านมันมาด้วยกันอย่างน่าอัศจรรย์

โดยใช้อาวุธสำคัญ ที่เรียกว่า ความรักและความเชื่อใจ เป็นตัวนำทาง

 

เวลานี้ การแต่งงานไม่ใช่จุดสิ้นสุด หากแต่เป็นจุดเริ่มต้น

และสองเดือนที่ผ่านมา หน้าที่ของ หม่อมราชวงศ์จิรวีร์ ศุภกิจโสภณผู้นี้ เริ่มต้นขึ้นในทุกๆเช้าของวัน

หน้าที่ของคนเป็นภรรยาภรรยานักการทูต

 


สองมือน้อยถูไปมาเมื่อจัดการหอบเสื้อผ้าของตนและนลินทร์เข้าตู้เสื้อผ้าครบทุกตัว หันหลังกลับไปหยิบถุงลูกไม้อันเล็กที่บรรจุดอกไม้สีสดเคล้ากลิ่นหอมน้ำปรุงไว้ภายใน หรือที่เขาเรียกกันว่า บุหงารำไป ขึ้นมา แล้วแขวนเข้าไปในตู้ที่ตนเพิ่งแขวนเสื้อเข้าไปเมื่อครู่ ก่อนจะปิดตู้ลง

 

และตอนนี้ยังเหลืออีกถุงหนึ่ง คนตัวน้อยครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรกับมัน ก่อนจะนึกขึ้นได้ แล้วนำเจ้าบุหงารำไปที่ตนเป็นคนบรรจงทำเองถุงสุดท้ายไปแขวนไว้ข้างหัวนอน


ถอนหายใจเมื่อกิจแรกของตนในรุ่งเช้านี้เสร็จสิ้นลง

 

ตามจริงเรื่องงานบ้านงานเรือนพวกนี้จะให้แม่บ้านทำก็ยังได้ หากแต่ถ้าเป็นเรื่องที่มีคนเป็น สามี เข้ามาเกี่ยวข้องแล้ว คุณชายรวีขอเลือกที่จะทำมันเองเสียดีกว่า ทำให้ชิน เผื่อในอนาคตต้องโยกย้ายไปต่างบ้านต่างเมืองอีกครั้ง จะได้ไม่ลำบากมากนัก

 

ผินใบหน้าออกไปมองนอกบานกระจกใส เครื่องแขวนดอกไม้สดริมหน้าต่างห้องนอนพัดพลิ้วไปตามแรงลม บรรยากาศชวนเหงาหงอยจนต้องพรูลมหายใจออกมาอีกครั้ง

 

พี่นลินทร์เดินทางไปประชุมที่ยุโรปได้ราวสองสัปดาห์แล้ว และคราวนี้เขาไม่สามารถติดตามไปด้วยได้ เนื่องจากในช่วงนี้ดันมามีอาการป่วยเสียพอดี เลยโดนสั่งห้าม และกำชับให้อยู่บ้าน จนกว่านลินทร์จะกลับมา

 

เจ้าตัวไม่ได้บอกด้วยซ้ำ ว่ากำหนดการกลับคือวันไหน และนี่ก็ล่วงเลยมาร่วมสองอาทิตย์ ที่เขาต้องอยู่โดยไร้คนร่วมเตียงเคียงหมอน

 

ตั้งใจเดินไปเปิดบานหน้าต่างห้องนอนเพื่อรับลมด้านนอก หลับตาพริ้มสูดอากาศเย็นบริสุทธิ์ยามเช้า นิ่งสงบอยู่สักระยะ ก่อนที่ประสาทการรับฟังจะได้ยินเสียงบางอย่างขึ้นมา

 

เสียงบางอย่าง ที่ทำให้ดวงใจพองโต

 

มันคือเสียงเปียโน ที่ส่งเสียงแว่วมาจากเรือนรับรองกลางสวน หรือที่คนในบ้านเรียกกันว่า เรือนเล็ก ของนลินทร์

 


สองเท้าน้อยก้าวลงจากบันไดสู่ชั้นล่างของบ้าน ก่อนจะเดินออกไปยังที่หมายอย่างรวดเร็ว หยุดยืนอยู่ที่หน้าเรือนตรงนั้น แล้วก็พบว่าหลังม่านโปร่งแสงตรงหน้าเรือนเล็ก มีใครหนึ่งคน กำลังนั่งเล่นเปียโนอยู่ด้านใน

 


คนที่เขาเฝ้ารอที่จะได้พบเจอในทุกๆวัน

พี่นลินทร์

ใช่ พี่นลินทร์ของรวีนั่นเอง

 


ดวงตาแสนอบอุ่นคู่นั้นทอดมองมาที่เขา คนที่ยังอยู่ในชุดเสื้อคอเต่าสีเข้มหยุดปลายนิ้วที่กำลังบรรเลงบทเพลงไพเราะลง ส่งรอยยิ้มให้กันจางๆ และกำลังรอคอยให้เขาเดินเข้าไปหา

 

สาวเท้าเข้าไปหาคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นทีละก้าว ลดระยะห่างของเราลงให้น้อยที่สุด

 


กลับมาแล้วหรือครับ คนเก่งของรวี เสียงนุ่มเปล่งออกมา เจือความคิดถึงในน้ำเสียง

 

ครับ พี่ก็อยู่ตรงหน้าเราแล้วนี่อย่างไรนลินทร์เอ่ยตอบกลับ และเพียงเท่านั้น เด็กน้อยของเขาก็เดินเข้ามาถึงตัว สวมกอดเข้าที่คอด้านหลัง ซุกดวงหน้าหวานซึ้งลงบนบ่าแกร่ง และนิ่งอยู่นาน ราวกับจะซึมซับตัวตนของกันและกัน หลังจากห่างกันมาราวสองอาทิตย์

 

ทำไมไม่รีบเข้าบ้านไปหากัน น้องคิดถึงเสียงอู้อี้ของคุณชายเล็กที่ซุกไหล่กันอยู่เปล่งออกมา


และแน่เสียยิ่งกว่าแน่ นลินทร์เองก็คิดถึงน้องรวีไม่ต่างกัน

 

พี่อยากให้เราเดินมาที่เรือนนี้นี่ จะได้อยู่กันสองคน มา มาให้พี่กอดทีนลินทร์กล่าว พร้อมอุ้มคนเป็นภรรยาขึ้นมานั่งบนตัก จุมพิตที่หน้าผากเกลี้ยงเกลา ก่อนจะซุกซบใบหน้าขาวจัดลงกับแผ่นอกหอม ออดอ้อนคนรักตัวน้อยอยู่ในที หลับตาผ่อนคลาย มันช่างสงบสุข และอุ่นใจ

 


ก่อนหน้านี้ เป็นช่วงเวลาที่เขาเหนื่อยล้าจากงานหนักทั้งหลาย

แต่เมื่อได้หวนคืนกลับสู่ที่ๆคุ้นเคย ได้กลิ่นหอมประจำกายที่คุ้นเคย

เพียงแค่ได้กลับบ้าน และได้เห็นหน้ารวี ความเหนื่อยอ่อนที่มีก็หายไปโดยพลัน

 


เราผละออกจากกันช้าๆ ก่อนที่นลินทร์จะลุกขึ้นและจับจูงมือน้อยของคนเป็นภรรยาออกมาสูดอากาศยามเช้าในสวน ข้างสระบัวที่เขาชอบมายืนเหม่อมองดูมันบ่อยๆเมื่อครั้งในอดีต

 

หากแต่ยามนี้ จะมีอะไรน่ามอง ได้มากไปกว่าคนข้างกายกันนะ

ไม่มีอีกแล้ว

 

นลินทร์จ้องมองคนรักที่ยังคงกอบกุมมือกันไว้อยู่ น้องรวีอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนนุ่มแบบที่เจ้าตัวชอบ ดวงหน้าจิ้มลิ้มนั้นเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย แก้มใสเปล่งปลั่ง และเอิบอิ่มขึ้น จนเขานึกรักและเอ็นดูมากขึ้นทุกๆวันอย่างไม่มีจุดสิ้นสุด

 


รวีครับและในวันนี้ นลินทร์ก็มีบางสิ่งจะบอกกับคนรัก

ครับ

บางสิ่ง ที่เขากำลังจะเปลี่ยนแปลงไปด้วยเช่นเดียวกัน

พี่มีข่าวดีจะมาบอก

บอก กับคนที่พร้อมจะดีใจไปกับทุกความสำเร็จของเขาเสมอมา

พี่สอบเลื่อนขั้นได้แล้วนะครับ

“…”

พี่เป็นนักการทูต...เลขานุการเอกแล้วนะ รวี

 


เพียงคำนั้น ดวงตาหวานก็ทอประกายวาววับ ยินดีกับคนรักราวกับเป็นความสำเร็จในหน้าที่การงานของตนเอง เขาพร้อมจะสนับสนุนคนรักในทุกๆอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือใหญ่แค่ไหน เขย่งปลายเท้าขึ้นหอมแก้มของคนทำงานหนักข้างกายเพื่อให้รางวัล โอบกอดรอบเอวของคนตัวสูงแล้วโยกกายไปมาเบาๆ

 


ยินดีด้วยนะครับ น้องจะ...พยายามทำหน้าที่ภรรยาที่ดีนะเงยหน้าช้อนตาขึ้นมองกันอย่างน่าเอ็นดู ก่อนนลินทร์จะหอมลงที่กลุ่มผมนิ่มของคนในอ้อมกอด


เราไม่ต้องพยายามอะไรแล้ว ทุกวันนี้ก็ทำได้ดีจนไร้ที่ติแล้วครับ


“…”


พี่นี่ซี่ ที่จะต้องพยายามเป็นสามีที่ดีของเรา ประเดี๋ยวทำงานที่พระนครได้ไม่กี่ปีก็คงต้องย้ายไปประจำการต่างประเทศอีกแล้ว ชีวิตคนเป็นนักการทูตแบบพี่ ลำบากรวีหน่อยนะครับ ต้องเทียวไปเทียวมา ไม่ได้อยู่บ้านเลย เอ่ยถ้อยคำเกรงใจคนเป็นภรรยา แต่ทว่า ก็ต้องเงียบลงอีกครา เมื่อใบหน้าชวนฝันวาดรอยยิ้มหวานให้กัน จนดวงตาโค้งเป็นเสี้ยวพระจันทร์

 


ไม่เป็นไรหรอกครับ พี่นลิน

มันเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่น ซึมลึกไปถึงภายใน

รวีอยู่ที่ไหนก็ได้

รอยยิ้ม ของผู้เป็นดวงตะวันเพียงหนึ่งเดียวในใจ

 

เพราะทุกที่ที่มีพี่นลิน ที่นั่นคือบ้านของรวีเสมอ

 


เราบีบมือกันเบาๆ ส่งผ่านความอบอุ่นของกันและกันผ่านฝ่ามือ พลันสายลมเย็นยามเช้าก็พัดมาระลอกใหญ่ ปลิดเจ้าดอกพยับหมอกที่ถูกปลูกอยู่รอบสระบัวให้ร่วงหล่นจากต้น ปลิวพลิ้วไสวมาตามแรงลม นลินทร์กอบกุมมันไว้ได้ดอกหนึ่ง ก่อนจะนำไปทัดไว้ข้างใบหูของคนเป็นภรรยา ไล้ฝ่ามือไปตามปรางแก้มนวลที่สะท้อนกับแสงอาทิตย์อบอุ่น แล้วกล่าวขึ้นมา

 


รวีรู้ไหม ทำไมพี่ถึงปลูกเจ้าดอกไม้นี่ไว้รอบสระบัวคนตัวเล็กครุ่นคิด ก่อนจะส่ายหน้าไปมา

อืม ไม่ทราบครับ

พี่ชื่อนลิน

“…”

นลิน แปลว่าดอกบัว

“…”


หากเจ้าดอกพยับหมอกเป็นตัวแทนของรวีได้ การที่พี่ปลูกมันไว้รายรอบสระบัว นั่นหมายถึงตัวแทนของเราทั้งสองคนจะอยู่เคียงกันไม่ห่างนะครับนลินทร์เอ่ยเฉลยความด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ส่งให้ดวงตาสวยของคนเป็นภรรยาคลอด้วยหยาดน้ำใส มันช่างทอประกายระยิบระยับ สะท้อนกับแสงตะวันในยามเช้าตรู่นี้ แสนงดงาม จนเขาต้องเอ่ยชม

 


พี่เคยบอกหรือยัง ว่าดวงตารวีสวยเหมือนมีดวงดาวนับล้านซ่อนอยู่

“…”

แล้ววันนี้พี่ได้บอกหรือยัง

“…”

ว่าพี่รักรวี

 

เอ่ยคำรักให้ได้ยิน พร้อมวาดรอยยิ้มอ่อนละมุนจนเกิดลักยิ้มบุ๋มอันเป็นเสน่ห์ของนลินทร์ผู้นี้

 

รักนะครับ


อือ รวีรู้แล้ว

“…”

รวีก็รัก

 

ทอดสายตามองคนเป็นสามีตรงหน้าด้วยแววตาลึกซึ้ง กอบกุมดวงหน้าคมคายนั้นไว้ ก่อนจะจรดริมฝีปากแนบลงไป ณ ส่วนเดียวกันเพียงแผ่วเบา

 

รักพี่นลินเสมอครับ

 

และจะมอบความรักให้คุณเพียงคนเดียว


คุณที่เปรียบดั่งดวงกมล

คุณ ที่เป็นดั่งดวงใจของรวี

 

และมันจะเป็นเช่นนี้ ตราบชั่วลมหายใจ .

 

จบบริบูรณ์


 

 talk ครั้งสุดท้ายที่อยากให้อ่านค่ะ :

กมลรวีร์ เป็นเรื่องที่โดนถามความหมายมาเยอะทีเดียว สำหรับเรา วินาทีแรกที่จงใจตั้งชื่อนี้ขึ้นมา มันมีความหมายได้ 2 แบบเลยค่ะ ความหมายแรกที่จะสื่อคือ คำว่า “กมล” แปลว่าใจค่ะ เพราะงั้น กมลรวีร์ ก็คือ “ดวงใจ(ของ)จิรวีร์” ส่วนอีกความหมายที่มันบังเอิญเอามากๆนั่นคือ ชื่อพี่ นลิน” แปลว่า ดอกบัว ค่ะ ซึ่งคำว่า กมล” นั้นนอกจากจะแปลว่าใจ ก็ยังแปลว่าดอกบัวด้วยเช่นกัน เพราะงั้นเมื่อนำมาถอดความ จะได้ว่า กมลรวีร์ = พี่นลินน้องรวี = หลินฮุน นั่นเอง :-)

 

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่านกันนะคะ ไม่ว่าจะติดตามกันมาอย่างยาวนาน หรือเพิ่งมาก็ตามแต่ ขอบคุณหลินฮุน ที่เป็นแรงบันดาลใจให้กันเสมอมา ขอบคุณ ทุกคอมเมนต์และกำลังใจดีๆที่มีให้กัน มันเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุด สำหรับชีวิตของการเป็นคนเขียนเลยค่ะ กมลรวีร์อาจจะมีส่วนที่ดีบ้าง ผิดพลาดไปบ้าง แต่เราหวังว่าเรื่องนี้ จะอยู่ในดวงใจของใครหลายคนไปอีกนานๆเลยนะคะ

 

 สุดท้ายนี้ ฝากคอมเมนต์หรือติดแท็กในทวิตส่งท้ายย และใครที่ยังไม่เคยคอมเมนต์ มาคอมเมนต์แสดงตนกันได้นะคะ ส่งท้ายให้กันได้น้า รออยู่นะคะ อิอิ


จนกว่าเราจะพบกันใหม่

kati .

#กมลรวีร์


จาก พ.ศ. ๒๕๐๓

ถึง ๖ มิถุนายน ๒๕๖๒


B
E
R
L
I
N

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

864 ความคิดเห็น

  1. #863 suwaphathanpunya (@suwaphathanpunya) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 18:11
    ฮือออออ ดีมากแบบมากๆเลยค่ะ ชอบแนวพีเรียดมาก แต่งอีกเยอะๆเลยนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #863
    0
  2. #841 panwinkinyourarea (@itisnan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 17:23
    แฮปปี้ตอนจบสุดๆขอบคุณคนแต่งขอบคุณพันวิ้งที่ทำให้ปี 2017-2019 มันดีมากที่สุดในชีวิตที่เกิดมา
    #841
    0
  3. #763 BlackFight (@BlackFight) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 19:55
    พอรู้ความหมายของชื่อเรื่องแล้วมันดีจริงๆค่ะ ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้มาให้อ่านนะคะ เราชอบฟิคแนวนี้มากๆเลย
    #763
    0
  4. #722 `โรฮันลัสกี้★ (@oam-kus40) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 18:18
    เพิ่งรู้ความหมายชื่อเรื่องจริงๆตอนนี้เอง ฮือ มี2ความหมายในคำเดียว ดีจังเลย ~~ เราชอบการใช้ภาษาต่างๆของเรื่องนี้มากเลยค่ะ มันสวยงาน และอ่านลื่นอ่านเพลินมากเลย
    #722
    0
  5. #701 Teddybear_EPN (@earn-pinyada) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 21:23
    ดีมากค่ะ มันละมุนชวนฝันมากๆ
    #701
    0
  6. #699 rainysly (@PersonWhobe) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 18:40
    ลึกซึ้งมากกกก ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้จนจบนะคะ เราชอบมากๆ เป็นพีเรียดหลินฮุนที่ดีมากจริงๆ
    #699
    0
  7. #671 meawsu1508 (@meawsu1508) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 13:56
    ประทับใจทุกตัวอักษรเลยค่ะ ชอบการบรรยายแบบนี้มากๆ อ่อนโยนนุ่มนวลแต่มั่นคง ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆค่ะ
    #671
    0
  8. #670 ploythanaa (@ploythanaa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 11:41
    อ่านจบแล้ววววววชอลมากเลยค่าาาคุณไรท์ จะเก็บเงินทันซื้อมั้ยเนี้ยยยฮืออออออออ เราติดตามผลงานไรท์เสมอนะคะ จะเก็บพี่นลินทร์และน้องรวีไว้ในใจเสมออ
    #670
    0
  9. #669 namwhancass (@namwhancass) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 07:59
    สนุกมาก ละมุนมาก คือเป็นพีเรียดที่กำลังพอดี อ่านเพลินจริงๆค่ะ ชอบบบ แล้วยิ่งมารู้ความหมายชื่อเรื่องอีก เก่งมากจริงๆมันผูกกันได้หวด ทุกเรื่องมีที่มาของมันจริงๆ
    #669
    0
  10. #667 แตมิรี่ (@taemaypa2) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 02:06
    กินใจตั้งแต่ต้นจนจบ ขอบคุณไรท์มากเลยนะคะ เราเป็นคนชอบฟิคพีเรียตมาก แต่มันต้องแลกกับดราม่ามากมาย เรื่องนี้คือตอบโจทย์มาก อย่างน้อยเรื่องเพศก็ไม่ได้เป็นอุปสรรค เรื่องภาษา ภาษาไรท์สวยมาก ใช้คำที่เข้าใจง่าบ ประดิษฐ์คำดูพอดี เราสัญญาว่าจะกลับมาอ่านอีกแน่นอนค่า
    #667
    0
  11. #666 realLKLPJH (@realLKLPJH) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 23:03
    ภาษาที่สวยงามของไรท์สามารถสื่อถึงความรักของทั้งคู่ได้ดีมากๆ เรื่องนี้เป็นฟิคบรรยายในยุคที่หาอ่านได้ยากแล้ว ขอชื่นชมไรท์ด้วยใจจริง และขอบคุณมากๆ ที่รักและแต่งฟิคบรรยายหลินฮุนดีๆ แบบนี้ให้อ่าน รอติดตามผลงานเรื่องต่อไปและจะเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ รักและแต่งฟิคบรรยายหลินฮุนไปนานๆ เลยนะคะ
    #666
    0
  12. #653 Ladadanimnurat (@Ladadanimnurat) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 05:02
    ติดตามมาตั้งแต่แรกๆเลย รู้สึกผูกพันธ์กับเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ ขอบคุณไรท์มากๆที่แต่งฟิคออกมาได้น่าจดจำขนาดนี้นะคะ อ่านจบแล้วก็รู้สึกโหวงๆ เพราะปกติจะต้องตั้งน่าตั้งตารอตอนต่อไปตลอด555555// จะรอเรื่องต่อๆไปนะคะ
    #653
    0
  13. #650 meayvpm (@meayvpm) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 00:45
    รักฟิคเรื่องนี้มากๆ มันละมุน มันเป็นอะไรที่ดีมากๆ ภาษาคุณไรท์ที่บรรยายก็คือดีมากจริงๆ ดีมากๆๆๆ มันอบอุ่น มันละมุนในใจ เวลาเศร้าก็เศร้าสุด เวลาน่ารักก็น่ารักสุด ชอบมากๆๆๆๆ ขอบคุณคุณไรท์มากๆเลยนะคะที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้มาให้อ่าน เรารักฟิคเรื่องนี่มากๆ ขอบคุณคุณไรท์มากจริงๆนะคะ:)
    #650
    0
  14. #649 pparpbebi。 (@pukpuii-1999) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 23:56
    กมลรวีร์เป็นแนวเรื่องที่เราชอบมากๆเลยค่ะ รักทุกอย่างของเรื่องนี้ตั้งแต่ตัวละคร,เนื้อเรื่อง รักมากๆเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับงานเขียนคุณภาพแบบนี้นะคะ รักพี่นลินน้องรวีร์ รักหลินฮุน<3 จะติดตามเรื่องต่อๆไปอีกนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #649
    0
  15. #648 NumnamSuwannarat (@NumnamSuwannarat) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 23:21
    เป็นฟิคที่ใช้ภาษาบรรยายได้สวยมากๆเลยค่ะ เราชอบเรื่องนี้มากๆ ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้จนจบนะคะ จะรอติดตามเรื่องต่อๆไปค่า
    #648
    0
  16. #647 rainycrown (@kkssuneins) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 23:09
    ภาษาของคุณกะทิสวยไร้ที่ติถึงตอนจบจริงๆค่ะ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วมีความสุขมากจริงๆ ได้เห็นเรื่องราวที่ผ่านไปของทั้งพี่นลินทร์และรวี รู้สึกอบอุ่นมากๆ เหมือนได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นๆ เลย ขอบคุณมากนะคะสำหรับนิยายเรื่องนี้ เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
    #647
    0
  17. #646 Park.Cheelover101 (@Cinnamonfly_yuu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:56

    กมลรวีร์เป็นเรื่องที่ทำให้เรามีความสุขทุกครั้งเลยเมื่ออ่าน ขอบคุณนะคะที่เขียนเรื่องดีๆอย่างนี้ออกมาให้อ่าน แล้วก็รออ่านเรื่องต่อไปอยู่นะค้า ให้กำลังใจเสมอออ ปล.รวมเล่มเราซื้อแน่!!!

    #646
    0
  18. #645 Laimaprang (@maprang190346) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:37
    ส่งท้ายได้อบอุ่นมากค่ะTT อยากมีพี่นลินเป็นของตัวเอง55 ดีไปหมดตั้งแต่ต้นจนจบ ประทับใจและชอบมากๆ รอติดตามผลงานของคุณกะทิต่อไปนะคะ ชอบภาษามาก แต่งเรื่องอะไรก็ดีไปหมด เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #645
    0
  19. #644 P.Suranchana (@CottonParerie_) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:23
    จบแล้ววววว มาค่ะ ขออนุญาตเขียนเรียงความสั้นๆ 55555
    ตามอ่านเรื่องนี้มาตั้งแต่ๆแรกจนถึงตอนนี้ ความรู้สึกทุกครั้งที่อ่านคือละมุน อบอุ่น เต็มไปด้วยความรักจริงๆ เราอินมากกกก เพราะจากใจเราเป็นคนชอบอ่านอะไรแบบนี้อยู่แล้ว ไม่สายอ่านดราม่าเท่าไหร่ แหะๆ เราเลยชอบเรื่องราวของพี่นลินกับน้องรวีมากๆเป็นพิเศษเลย
    แรกเริ่มเดิมทีสารภาพเราไม่จักดอกพยับหมอกเลยค่ะ แต่พอมาอ่านเรื่องนี้ เราไปนั่งเสิร์ชหาข้อมูลอยู่พักนึงเลยว่าดอกเป็นยังไง เป็นต้นไม้แบบไหน แล้วเราก็ชอบมากๆจนไปซื้อมากปลูกที่บ้านแล้ว ฮี่ฮี่ ชอบมากกก ชอบดอกไม้สีแบบนี้ เวลามองแล้วสบายตาดีค่ะ อะกลับมาที่ประเด็นกันดีกว่า นำ้เยอะเกินไปหน่อย คือเราชอบภาษาในการเขียนของคูมกาทิมากเลย มันสวยงามในตัวมันเอง กอปรกับแต่งเป็นพีเรียดแล้วมันทำให้อินเข้าไปใหญ่ ขอบคุณนะคะที่ถ่ายทอดความคิดของตัวเองส่งผ่านมาให้เราได้อ่าน เป็นกำลังใจให้ในงานเขียนเรื่องต่อๆไปนะคะ สุดท้ายนี้ก็คือถ้าอยากจะแต่งงานกับใครสักคนก็ขอให้ได้เจอผู้ชายแบบพี่นลินสักคนเถอะ แห้งมากเลยชีวิตนี้ 55555 รักและเอ็นดูน้องรวีของพี่เสมอ ทุบปุกหมูรอแล้วค่ะ รอเสียเงิน เย้
    #644
    0
  20. #643 Wrkspbam (@Wrkspbam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:01
    เป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากๆเลยค่ะ ครอบครัวที่มีน้องรวีร์แล้วก็พี่นลินที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างกันตลอดเวลา ฮือออ มันอบอุ่นมากๆเลยค่ะ
    #643
    0
  21. #642 Pattho (@patthrakul) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 21:40
    หวานมากค่ะ เป็นตอนจบที่อบอุ่น สมบูรณ์แบบที่สุดตามแบบฉบับของกมลรวีร์จริงๆ ขอบคุณสำหรับฟิคเรื่องนี้อีกครั้งนะคะ ./|\.
    #642
    0
  22. #641 meename (@meename) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 21:38
    อยากมีพี่นลินมาบอกรักหวานๆแบบน้องรวีบ้าง ฟินแทน
    #641
    0
  23. #640 AMBEA (@AMBEA) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 21:31
    จบแล้วนะคะ เป็นกำลังใจให้คุณทิน้า~ ขอบคุณมากค่ะ ฟิคภาษาสวยแบบที่ไม่ได้อ่านมานานมากแล้ว ขอบคุณนะคะ ^^
    #640
    0
  24. #639 Piggie_M (@Piggie_M) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 21:23

    ขอบคุณไรท์ที่ทำให้เรื่องนี้จบอย่างสวยงามนะคะ ประทับใจมากค่ะ

    #639
    0
  25. #638 Uraiwan Dowsai (@auai14) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 21:18
    ไรท์แต่งดีมากเลยค่ะ ขอบคุณมากๆที่ตั้งใจแต่งเรื่องนี้มา ชอบมากๆๆ แอบใจหายเลยจบแล้ว
    #638
    0